سیزدهم بهمن مصادف با سال‌روز درگذشت پرویز یاحقی موسیقی‌دان ایرانی و نوازنده‌ی نام‌دار ویولون است. پرویز یاحقی در طول ۶۰ سال حیات هنری‌اش در احیای هنر موسیقی اصیل و سنتی ایران و زنده کردن گوشه‌های غنی دستگاه‌های آن و نمایاندن نقش ویولن در ساز سلو و تک‌نوازی، سبکی ابتکاری و بدیع داشته و سهم چشمگیری را از این سبک به خود اختصاص داده است.
«پرویز صدیقی پارسی» معروف به پرویز یاحقی در سی‌ام شهریور سال ۱۳۱۵ درخیابان صفی‌علی‌شاه تهران به دنیا آمد. او که در دوران کودکی نزد دایی‌اش زندگی می‌کرد، هنرمندی خود را مدیون استاد حسین یاحقی است.
یاحقی به عنوان نوازنده خردسال در برنامه‌های رادیو، قطعاتی را اجرا کرد. در ۹ سالگی در رادیو نوازندگی می‌کرد و تا ۱۸ سالگی همکاریش با رادیو ادامه داشت.
پرویز یاحقی از اوان کودکی و نوجوانی با اساتید موسیقی چون ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، علی‌اکبر شهنازی وغیره آشنا شد و به مدت دو سال نزد استاد صبا به فراگیری ردیف‌ها اشتغال یافت.
«مهستی» خواننده‌ی نام‌آشنای ایرانی توسط یاحقی به جامعه موسیقی معرفی شد.
پرویز یاحقی سال‌ها از تکنوازان ویولن در رادیو تهران بود و در کنار نوازندگی، ترانه‌هایی را آفرید که بسیاری از آن‌ها به معروف‌ترین ترانه‌ها در زمان خود بدل شدند.
از شاهکارهای این هنرمند، ساختن و اجرای چهارمضراب‌های مختلف در قطعات موسیقی ایران است و چیره دستی او در هنر آهنگ‌سازی و تنظیم ارکستر برای آهنگ‌های ایرانی که در طول بیش از ۲۵ سال اخیر، موثرترین و شیواترین ترانه‌ها و قطعات آهنگین را از خود به یادگار گذاشته است.
از جمله کارهای ماندگار او می‌شود به ترانه «بیداد زمان» (به رهی دیدم برگ خزان) روی سروده‌ای از بیژن ترقی و «مِی زده شب» اشاره کرد که هر دو حدود ۵۰ سال پیش با صدای مرضیه خوانده شده‌اند.
اوج شهرت یاحقی شاید زمانی باشد که پس از ازدواج با حمیرا، برنامه‌های مشترکی را با او در تلویزیون ملی ایران به اجرا در می‌آورد؛ پیوندی که تنها چند سال دوام آورد.
در سال‌های پس از انقلاب با دگرگونی‌های بنیادین در عرصه‌های فرهنگی در ایران و روی خوش نشان ندادن به اجرای موسیقی ایرانی با ویلن، صدای ساز پرویز یاحقی تا سال‌ها به گوش مردم نرسید. با این‌همه در سال‌های اخیر چندین آلبوم از نوازندگی او منتشر شد که از آن میان باید از آلبوم «کیمیا» نام برد که در سال ۱۳۸۳ توسط شرکت «آوای باربد» در تهران منتشر شده است.
پرویز یاحقی سرانجام در ۱۳ بهمن ۸۵ در سن هفتاد سالگی و بر اثر ایست قلبی درگذشت.
به نقل از وب‌سایت رادیو کوچه