سهیل نفیسی با «چنگ و سرود» می‌آید

soheil-nafisi

«چنگ و سرود» سومین آلبوم سهیل نفیسی است که از سوی نشر هرمس منتشر می‌شود و به گفته او مجوز شعرهای این آلبوم صادر شده و از هفته آینده ضبط این آلبوم آغاز می‌شود.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از خبرآنلاین سهیل نفیسی درباره آلبوم «چنگ و سرود» گفت: «این آلبوم ادامه منطقی آلبوم «ری را» به شمار می‌رود و در آن اشعاری از شاعران معاصر از جمله نیما یوشیج، احمد شاملو، مهدی اخوان‌ثالث، سهراب سپهری و ابراهیم منصفی را اجرا خواهم کرد.»

وی درباره مضمون محوری آلبوم «چنگ و سرود» نیز یادآور شد: «همان طور که شعر معاصر از نظر مضمون متنوع است در آلبوم «چنگ و سرود» هم سعی کرده‌ام این تنوع را رعایت کنم و شعرهایی انتخاب کرده‌ام که با روحیه مردم از نظر عاطفی و اجتماعی رابطه تنگاتنگ داشته باشد.»

به گفته نفیسی، آهنگسازی این آلبوم را همچون دو تجربه پیشین خود و براساس تجربه آوازی ساخته و گیتار به عنوان ساز اصلی در آلبوم با شعر همراه شده است.

این آهنگساز و خواننده در اجرا و ضبط این آلبوم ازهمکاری پیتر سلیمانی‌پور به عنوان نوازنده گیتار استفاده می‌کند. پیش از این نفیسی در آلبوم‌ها و اجراهایش به تنهایی گیتار می‌زد. این نخستین همکاری نفیسی و سلیمانی‌پور در اجرای موسیقی است.

او درباره ادامه این همکاری، گفت: «برای من مهم دوستی است. اگرشرایط همکاری در آینده فراهم شد، بی‌شک دوباره تجربه‌های مشترکی با هم خواهیم داشت. آلبوم «چنگ و سرود» تا اواخر سال از سوی نشر هرمس منتشرخواهد شد.»

نفیسی که آخرین کنسرت‌اش را سال ۸۷ به مدت سه شب در تالار آبی کاخ نیاوران اجرا کرد درباره کنسرت‌های آتی خود، گفت: «فعلا قصد برگزاری کنسرت ندارم. من برخلاف بسیاری ازموزیسین‌ها زندگی و اموراتم از راه موسیقی نمی‌گذرد و حرفه من نجاری و کار با تیر و تخته است. برگزاری کنسرت نیازبه آرامش خیال و امنیت مالی دارد که من درشرایط فعلی چنین آرامش و امنیت خاطری ندارم.»

وی افزود: «البته جنس موسیقی و روحیه من به گونه‌ای است که خودم آنچنان علاقه‌ای ندارم زود به زود با مخاطبانم روی صحنه دیدار کنم.»

سهیل نفیسی نخستین بار با انتشارآلبوم «ری را» به علاقه‌مندان موسیقی معرفی شد. در آلبوم «ری را» نفیسی به اجرای اشعاری از شاعران صاحب‌نام معاصر نظیر نیما، اخوان و شاملو پرداخته بود. او در آلبوم «ترانه‌های جنوب» با حفظ شیوه قبلی اجرای خود ترانه‌های دوست هنرمندش ابراهیم منصفی معروف به «رامی» را با گویش جنوبی اجرا کرد که این آلبوم نیز با استقبال خوبی روبرو شد.

جف بک و کسب محبوبیت بدون موفقیت تجاری

jeff-beck-01

«جف بک» (Jeff Beck) گیتاریست بزرگی که در سبک‌های مختلف از جمله راک فعالیت می‌کند در کنار «اریک کلپتون» و «جیمی پیج» یکی از سه نوازنده‌ی شناخته‌شده‌ی گروه Yardbirds است.

فایل رادیویی را بشنوید ( فایل از رادیو کوچه)


او در رده‌بندی برترین گیتاریست‌های تمام دوران‌ها که توسط مجله‌ی رولینگ استون و در اوایل قرن جدید صورت گرفته رتبه‌ی چهاردهم را به خود اختصاص داده است.

بیش‌تر آثار این نوازنده‌ی زبردست، بی‌کلام هستند و به‌همین علت، جف بک نتوانسته در بازارهای تجاری و عامه‌پسند موسیقی دنیا موفقیت چندانی را به‌‌دست آورد.

با این‌حال آثار او در زمره‌ی قطعات تاثیرگزار و منتقدپسند قرار می‌گیرند. جف با تسلطی که بر انواع سبک‌های موسیقی از «جز فیوژن» تا «هوی متال» دارد توانسته الهام‌بخش گیتاربست‌های بسیاری از این سبک‌ها باشد.

جف بک در دوران کودکی، نواختن را با کمک یک گیتار قرضی یاد گرفته و اولین ساز خود را با تلاش بسیار، با کمک جعبه‌های سیگار، مفتول‌های بلااستفاده و لوازم کهنه ساخته است. او در مصاحبه‌ای بیان کرد که تا مدتی حتی فرق گیتار الکتریک با اکوستیک را نمی‌دانست.

در این برنامه‌ی ملودی کوچه در مورد جف‌بک گیتاریست زبردست بشنوید و به قطعاتی از آثار متفاوت این هنرمند، گوش کنید.

  • ثمر سعیدی/رادیو کوچه

جان مایر از جیمی هنریکس می‌گوید

jimi-johnny

«جان مایر» خواننده و گیتاریست که در سبک‌هایی مانند راک و «بلوز راک» فعالیت دارد در مورد «جیمی هنریکس» که به گفته‌ی او، یکی از فوق العاده‌های دنیای موسیقی است می‌گوید: «شما طرف‌دار «بلک سبت» باشید یا هوادار Elmore Yanes، از Wanson خوشتان بیاید یا از Grafefol Dead ، متوجه می‌شوید که هر موسیقی‌دانی به نحوی به مکتب هنریکس ربط پیدا می‌کند یا از آن الگوبرداری کرده است.

جیمی تقریبن در هر سبک از موسیقی معاصر به عنوان سرآمد آن شناخته شده است، چرا که او تقریبن در هر سبکی نوازندگی کرده و اثری از خود برجای گذاشته است. آیا او در سبک بلوز فعالیت می‌کرد؟ به آهنگ Voodoo Chile گوش دهید.. می‌توانید نشانه‌هایی از بلوز را در آن پیدا کنید.

آیا او یک موسیقی‌دان راک بود؟ بله او از صدای موسیقی برای رسیدن به هدف‌اش استفاده می‌کرد مانند اثر« این راک است».

آیا او یک خواننده و ترانه‌سرای احساساتی بود؟ در Bold As Love او به گونه‌ای می‌خواند که شما می‌فهمید این مردی است که قلب خود را می‌شناسد. در اغلب موارد، جیمی مثل ستاره‌ی راکی به تصویر کشیده شده که گیتار خود را آتش زده است.

jimi-hendrix-01

ولی وقتی که من در هنریکس فکر می‌کنم، به یکی از دوست داشتنی‌ترین و دل‌نشین‌ترین نواهای گیتار می‌اندیشم که در آهنگ‌هایی مثل One Rainy Wish وLitte Wing یا حتی در Doifting مانند آن را شنیده‌ایم. Little Wing، به شکل دردناکی کوتاه و زیباست… درست مثل این می‌ماند که پدربزرگ مرحوم شما زنده شود و تنها برای یک دقیقه و نیم کنار شما باشد و سپس برود. این عالی است و خیلی زودگذر. من فکر می‌کنم دلیل اصلی این موضوع، که همه‌ی موسیقی‌دان‌ها دوست دارند ترانه‌های هنریکس را بنوازند، این است که زبان اشعار و موسیقی وی را زاده‌ی قلب و فکر او می‌دانند.

او یک رابطه‌‌ی محرمانه با نوازندگی گیتار داشت، علی‌رغم این‌که جیمی گیتار را بسیار فنی و تئوریک می‌نواخت. تصور می‌کنم گیتار برای او مقدس بود. برای همین است که شما هرگز مصاحبه‌ای از او پیدا نمی‌کنید که در مورد علایق‌اش به گام‌ها و نوازندگی گیتار حرفی زده باشد. این بخشی از آن چیزی است که سبب می‌شد او بسیار هیجان‌زده نوازندگی کند.

من جیمی هنریکس را از طریق «استیوی ری‌وان» شناختم و کشف کردم. پس از این که او را در حال نوازندگی Little Wing دیدم، تصمیم گرفتم سبک کاری‌ام را بر اساس کارهای هنریکس تغییر دهم.

jimi-hendrix_0

اولین کار ضبط شده‌ای که متعلق به هنریکس بود و خریداری کردم Bold as Love بود، برای این‌که Little wing را در مجموعه‌اش داشت. یادم می‌آید که ساعت‌ها فقط به جلد آلبوم نگاه می‌کردم. بعد، ماه‌های متوالی وقت‌ام را برای گوش کردن Electric Ladyland صرف کردم که خیلی آدم را عصبی می‌کند.

واقعیت سیاه و تلخی وجود دارد و شاید هنریکس به حدی صادق بود، که آن‌را مخفی نگه داشته است. ضمن این‌که او انواع و اقسام مدها را هم اختراع کرد که در نوع پوشش و رفتار هواداران‌اش تاثیر می‌گذاشت. به طوری‌که افرادی که پیرو و مقلد مدهای اختراع شده از سوی او هستند را به خوبی می‌توان تشخیص داد و شناخت. همه‌ی ما آرزو می‌کنیم به اندازه‌ی کافی نابغه باشیم که قبل از ۲۸ سالگی از دنیا برویم. یک حالت اسطوره‌ای در مورد او وجود دارد که هیچ جنبه‌ی انسانی در آن نیست.

  • همشهری‌آنلاین

راجر واترز و تور آلبوم دیوار

roger-waters

مجله‌ی موسیقی ملودی: از انتشار آلبوم «دیوار» (The Wall) اثر گروه پینک فلوید ۳۰ سال می‌گذرد. راجر واترز، عضو سابق گروه پینک فلوید که از بزرگ‌ترین نوازندگان گیتاربیس به‌شمار می‌رود قصد دارد به مناسبت این سال‌گرد، پاییز امسال توری را برگزار کند و آلبوم «دیوار» را مانند یک داستان بر روی صحنه ببرد تا نسل جدید نیز با این آلبوم کم‌نظیر آشنا شوند.

فایل رادیویی را بشنوید

دانلود فایل رادیویی (۲.۶ مگابایت)

راجر واترز تصمیم دارد اجرایی جدید و بیانی نو از قطعه‌ی فراموش نشدنی «دیوار» خلق کند. او معتقد است که اجرای دوباره، از دو جهت اهمیت بسیاری دارد. پیش از هر چیز به‌خاطر پیام سیاسی و اجتماعی آلبوم «دیوار».

واترز در مصاحبه‌ای گفته است آلبوم دیوار و قطعات آن در زمان جنگ ویتنام خلق و اجرا شدند. هم‌اکنون نیز در عراق یا افغانستان جنگ وجود دارد. بنابراین پیام ضدجنگ آلبوم دیوار هرگز کهنه نمی‌شود. واترز تصمیم دارد در اجرای مجدد این آلبوم یاد سربازان کشته شده در جنگ را زنده کند.
جنبه‌ی دیگر تور دیوار که دارای اهمیت است، پیشرفت فن‌آوری‌های جدید و امکان استفاده از آن‌هاست. راجر واترز حتی تصورش را هم نمی‌کرد که در دهه‌های گذشته از چنین امکاناتی بهره‌مند شود. او هیجان‌زده است و به آسوشیتدپرس می‌گوید: « حالا می‌توانم بر یک صفحه‌ی ۷۵ متری بر روی دیوار، تصویر پخش کنم. آن روزها نمی‌شد چنین کارهایی را انجام داد.»

roger-waters-02

تور دیوار از ۱۵ سپتامبر امسال در شهر تورنتوی کانادا آغاز می‌شود و سپس در تاریخ ۱۵ دسامبر در آمریکا ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به اروپا می‌رود.

راجر واترز که ۶۶ سال دارد این تور را پایان اجرای زنده‌ی خود می‌داند. او معتقد است که خواننده و نوازنده‌ی بزرگی نیست و مانند هنرمندانی چون «اریک کلپتون»، «مادی واترز» و «بی‌بی‌کینگ» هم نیست که بخواهد تا پایان عمر فعالیت کند و دیگر وقت کنار رفتن وی رسیده است.

البته واترز هنوز شور و شوق دارد و حرف‌هایی برای گفتن که خود وی «دیوار» را مهم‌ترین آن‌ها می‌داند.

  • مونا مهربان / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

جیمی تو باید از من یاد بگیری

buddy-guy01

«جیمی هنریکس» که عده‌ای او را پدر موسیقی راک می‌نامند به‌خاطر حرکات نمایشی‌اش با گیتار، بسیار مورد توجه قرار دارد. اما شاید تعدادی از دوست‌داران جیمی این‌را نشنیده باشند که خود او از طرف‌داران «جرج بادی گای» بود و از حرکات بادی گای الهام گرفته‌ بود.

جیمی هنریکس اعجوبه‌ی گیتار الکتریک که در سنین جوانی، دنیای موسیقی را از وجود خود محروم کرده است روی صحنه با گیتار اعجاز می‌کند و با دست و پا و دندان به نواختن این ساز مبادرت می‌ورزد! اما بادی گای پیش از هنریکس نظیر این حرکات را انجام می‌داده و به‌خاطر شیطنت‌هایش مدتی نیز نتوانسته توجه تهیه کننده‌ها را برای پخش آثار زنده‌ی خود جلب کند.

jimi-hendrix

بادی گای که یک بلوزمن و نوازنده‌ی گیتار الکتریک در سبک شیکاگو بلوز است تاثیری قابل توجه بر نوازندگان بعد از خود گذاشته است. او از تکنیک‌های مخصوص به خودش استفاده می‌کند و مهارت در نواختن گیتار و حرکات نمایشی را در اواخر دهه‌ی ۵۰ میلادی با یکدیگر در هم آمیخته است. بادی گای در جوانی به شیکاگو نقل مکان کرد و با «مادی واترز» بلوزمن مشهور و نوازنده‌ی سبک شیکاگو بلوز آشنا شد. بلوز اکوستیک با فولک قرابت زیادی داشت و مکتب شیکاگو بلوز، استفاده از سازهای مدرن‌تر مانند گیتار الکتریک را وارد موسیقی بلوز کرد. مادی واترز و به‌دنبالش بادی گای، از اولین کسانی بودند که شیکاگو بلوز را اشاعه داده‌اند.

بادی گای هم‌چنین، حرکات نمایشی با گیتار را در اجراهای زنده برای اولین بار انجام می‌داد. او می‌توانست از پشت سر، با کمک دو دست، پاها و حتی دندان‌های خود گیتار بنوازد. او تاثیر زیادی روی جیمی هنریکس گذاشته اما از آن‌جا که شانس و اقبال چندانی برای انتشار اجراهای تصویری خود پیدا نکرده بود، هنریکس که حدود یک دهه بعد از او اعلام حضور کرد از گای معروف‌تر شده است. تهیه‌کننده‌های محتاط‌‌ تر اواخر دهه‌ی ۵۰ از اجراهای سرخوشانه و سنت شکنانه‌ی گای دل خوشی نداشتند. علاوه بر این، کمبود امکانات ضبط و عرضه‌ی ویدیو در آن دوران، از عوامل همه‌گیر نشدن حرکات نمایشی بادی گای به شمار می‌روند.

برایان می: از گروه کویین تا دکترای نجوم

brian-may-01

برایان می، گیتاریست گروه کویین یکی از اولین گیتاریست‌هایی بود که دیدم و شناختم. او را دوست داشتم و از سولوهایی که در آهنگ‌های معروف کویین می‌نواخت لذت می‌بردم. همان آهنگ‌هایی که با واکمن گوش می‌کردیم. امروز تولد ۶۳ سالگی‌ این هنرمند است. جالب است که او دکترای فیزیک در شاخه‌ی علم نجوم را دارد و رییس دانشگاهی در شهر لیورپول نیز هست.

برایان گیتار معروفی دارد که گفته می‌شود آن‌را در خانه و با دستان خودش ساخته است. نام این گیتار Red Special است. او علاوه بر انواع گیتار، سازهایی مانند بانجو، باس، گیتار دوازده سیم، کی‌برد، پیانو و هارپ را نیز می‌نوازد. برایان در مواقع اضطراری خواننده نیز هست. او هم‌چنین به‌عنوان ترانه‌نویس و تهیه‌کننده شناخته می‌شود.

برایان می با نام اصلی «برایان هارولد می» در تاریخ ۱۹ جولای ۱۹۴۷ متولد شده است. او که تنها فرزند والدینش بود در شهر همپتون انگلیس به‌دنیا آمد. برایان از کودکی به موسیقی علاقه داشت و اولین گروه موسیقی خود را در دوران مدرسه تشکیل داد و هم‌زمان با پرداختن به موسیقی، از درس نیز غافل نشد و در ریاضی و فیزیک شاگردی نمونه بود.

dr-brian-may

برایان در اواخر دهه‌ی ۶۰ با گروهی به نام Smile کار حرفه‌ای موسیقی خود را شروع کرد. راجر تیلور (درامر گروه کویین) نیز همراه با برایان در همین گروه کار می‌کرد. جالب است که برایان برای تشکیل یک گروه موسیقی لحظه شماری می‌کرد و برای استخدام اعضای گروه به در و دیوار کالج آگهی چسبانده بود. در این هنگام، راجر تیلور که دانشجوی دندان‌پزشکی بود آگهی را دید و به‌عنوان درامر به گروه برایان پیوست. آن‌ها که ۳ نفر بودند به مدت ۲ سال فعالیت کردند و در این مدت ۹ آهنگ را ضبط و عرضه کردند.

نفر سوم گروه Smile، تیم استافل نام داشت. تیم با پسری به نام «فرخ بلسارا» دوست بود و فرخ از طرف‌داران دوآتشه‌ی گروه Smile شد. فرخ بلسارا همان فردی مرکوری معروف، خواننده‌ی حنجره اپرایی گروه کویین بود! بعد از پیوستن فرخ به گروه Smile، تیم استافل این گروه را ترک کرد و فرخ (فردی) با همراهی برایان می و راجر تیلور تصمیم گرفتند که نام Smile را به کویین تغییر دهند.

گروه کویین در سال ۱۹۷۱ به طور رسمی آغاز به کار کرد و برایان می در این گروه علاوه بر نواختن گیتار، به‌عنوان هم‌خوان و در موارد معدودی خواننده، فردی مرکوری را همراهی می‌کرد. اجراهای سولوی برایان می در تعدادی از مشهورترین قطعات کویین مانند We Will Rock You، Killer Queen، I Want It All، Who Wants To Live Forever و بالاخره آهنگ محبوب Bohemian Rhapsody از به‌یاد ماندنی‌ترین اجراهای گیتار در دهه‌های ۷۰ و اوایل دهه‌ی ۸۰ میلادی هستند.

brian-may-photo

برایان می بعد از مرگ فردی مرکوری و انحلال گروه کویین، دوره‌ای انفرادی را در موسیقی خود تجربه کرد. او در سال ۱۹۹۲ با تاسیس گروهی با نام «گروه برایان می» (The Brian May Band) آلبوم‌هایی را عرضه کرد که موفق بودند. وی حدود یک دهه بعد و در سال ۲۰۰۴ گروه کویین را با همراهی راجر تیلور درامر این گروه و «پال راجرز» از نو تشکیل داد و تورهایی را در نقاطی از جهان برگزار کردند.

برایان می توانایی این را دارد که به سبک‌ها و استایل‌های مختلفی گیتار بنوازد. وی آهنگ‌سازی را از هنگام فعالیت در گروه Smile آغاز کرده است.

در سال ۲۰۰۷ هنرنمایی برایان در Bohemian Rhapsody با رای خوانندگان مجله‌ی دنیای گیتار (Guitar World) به‌عنوان بیستمین تک‌نوازی برتر در میان ۱۰۰ تک‌نوازی گیتار از تمام دوران‌ها انتخاب شد.

جالب توجه است که برایان می با کمک گیتار منحصر به فرد خود Red Special که در تمام دنیا بی‌نظیر است، قادر به خلق و اجرای افکت‌های صوتی عجیب و غیرمعمولی‌ست که تاکنون شنیده نشده. او حتی می‌تواند از آن گیتار قرمز وفادارش صدای یک ارکستر را دربیاورد.

در پایان گفتنی است که این موزیسین و فیزیک‌دان نجوم، در زمینه‌ی حمایت از حقوق حیوانات و اشاعه‌ی رفتار خوب با این مخلوقات نیز فعالیت‌های گسترده‌ای دارد.

  • ثمر سعیدی/ مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

جک وایت گیتاریست پرکار

jack-white_0

مجله‌ی موسیقی ملودی: امروز ۹ جولای سال‌گرد تولد «جک وایت» یکی از اعضای اصلی گروه راک دو نفره‌ی «وایت استرایپس» (The White Stripes) است. وایت استرایپس در سال ۱۹۹۷ در دیترویت میشیگان تشکیل شد. اعضای این گروه راک دونفره را جک وایت ترانه‌نویس، خواننده، گیتاریست و نوازنده‌ی کی‌برد و «مگ وایت» (همسر سابق جک) که نوازنده‌ی درامز و خواننده (Back Vocal) است، تشکیل می‌دهند.
وایت استرایپس پس از تهیه‌ی چند تک‌آهنگ و سه آلبوم به‌صورت آندرگراند، در سال ۲۰۰۲ به شهرت رسید. دو آلبوم موفق این گروه White Blood Cells و Elephant نام داشت که در آمریکا و بریتانیا مطرح شد.
وایت استرایپس بیشتر کارهای مربوط به تهیه و تولید آلبوم‌ها را خودش انجام می‌دهد و جک و مگ در پس پرده، به آچار فرانسه‌های موسیقی راک ساخته‌ی خودشان تبدیل شده‌اند. این زوج در یک اپیزود از فیلم تحسین شده‌ی «جیم جارموش» به نام Coffee and cigarette بازی کرده‌اند.
جک آنتونی گیلیس که با نام جک وایت شناخته شده‌تر است در ۹ جولای ۱۹۷۵ متولد شده و در بسیاری از موارد نیز به جک وایت ۳ (Jack White III) معروف است. او علاوه بر یک موزیسین، تهیه‌کننده‌ی موسیقی و بازیگر نیز هست.
جک وایت موسیقی را به‌طور حرفه‌ای از بندهای زیرزمینی دیترویت آغاز کرد. او در لیست ۱۰۰ گیتاریست برتر تمام دوران‌ها به انتخاب مجله‌ی موسیقی رولینگ استونز در رتبه‌ی هفدهم قرار گرفته است.
جک وایت پس از کسب موفقیت و شهرت در وایت استرایپس، این فرصت را پیدا کرد تا به‌عنوان گیتاریست مستقل با هنرمندان و گروه‌های شناخته شده نیز همکاری کند. او با «بک» (Beck)، گروه رولینگ استونز (The Rolling Stones)، جف بک (Jeff Beck)، الیشیا کیز (Alicia Keys)، باب دیلن (Bob Dylan)، و لورتا لین (Loretta Lynn)، همکاری کرده است.
جک وایت در سال ۲۰۰۵ گروه راک The Raconteurs را تشکیل داد و خودش نیز یکی از اعضای این گروه شد. وی در سال ۲۰۰۹ نیز گروه سوم خود را که The Dead Weather نام دارد بنیان نهاد.
جک تاکنون در ۱۰ فیلم ایفای نقش کرده است. او در ۶ فیلم نقش خودش را بازی کرده و در فیلم Walk Hard که محصول سال ۲۰۰۷ است نقش الویس پریسلی را بازی کرده است. او در سال ۲۰۰۳ در فیلم معروف «کوهستان سرد» با نیکول کیدمن و رنه زلوگر هم‌بازی شده است.

عکس‌های بروس اسپرینگستین

[imagebrowser id=20]

بروس اسپرینگستین ۶۱ ساله، خواننده، نوازنده، آهنگ‌ساز و ترانه نویس موسیقی فولک و راک آمریکایی به‌خاطر سرودن و خواندن از مردم معمولی و حتی فقیر آمریکا شهرت و محبوبیت زیادی دارد و به «رییس» معروف شده است. بروس اسپرینگستین خواننده‌ی اهل نیوجرسی آمریکا فعالیت خود را از دهه‌ی ۷۰ میلادی آغاز کرده است.

[nggallery id=20]