مجله فرهنگی، هنری
[imagebrowser id=18]
«استیو وای» نوازنده زبردست گیتار الکتریک در سبک‌های راک و هاردراک است. او که نوازندگی گیتار را در سال های نوجوانی از جو ستریانی فراگرفته، از شروع اولین آلبومش در ۱۹۸۴ تا واپسین آنها حدود سیزده آلبوم تک نوازی روانه دنیای موسیقی کرده و با نام های آشنایی چون «فرانک زاپا»، «اینگوی ملمستین»، «وایت اسنیک»، «آزی آزبورن» و دوست و استاد سال های دورش «جو ستریانی» همکاری داشته است.
[nggallery id=18]
به مناسبت سالروز تولد نوازنده‌ی گیتار الکتریک، «استیو وای» که مورد علاقه‌ی دوست‌داران گیتار الکتریک است.
موسیقی راك از شاخه های متعددی تشكیل شده است. این موسیقی پرطرفدار كه در دهه‌ی ۶۰ به وجود آمد، به گونه یی مدیون كسانی است كه با نوآوری و خلاقیت راه های تازه یی ایجاد كردند و این موسیقی را زنده نگه داشتند نوازندگان و گروه هایی مانند جیمی هندریكس، چاك بری، پینك فلوید، دورز، لدزپلین و خیل عظیمی از موسیقیدانان معاصر. «استیون سیرو وای» متولد ششم ژوئن ۱۹۶۰ در كارل پلیس نیویورك، از آن جمله است. وای نوازنده تكنیكی گیتار در سبك های اینسترومنتال راك، هارد راك، هوی متال، پروگرسیو راك و نئوكلاسیك راك است. او كه نوازندگی گیتار را در سال های نوجوانی از جو ستریانی فراگرفته، از شروع اولین آلبومش در ۱۹۸۴ تا واپسین آنها حدود سیزده آلبوم تك نوازی روانه دنیای موسیقی كرده و با نام های آشنایی چون «فرانك زاپا»، «اینگوی ملمستین»، «وایت اسنیك»، «آزی آزبورن» و دوست و استاد سال های دورش «جو ستریانی» همكاری داشته است. استیو وای كار جدی خود را با ارسال یك نت نوشته از قطعه «لیست سیاه» به اضافه نت نوشته یی برای ساز درام و نوار كاستی از تكنوازی های خودش برای فرانك زاپا شروع كرد. زاپا از توانایی های این جوان شگفت زده شد و در سال ۱۹۷۹ وای را استخدام كرد تا نت برخی از تك نوازی های گیتار را بنویسد: این امر شامل بسیاری از كارهایی است كه در آلبوم JOE،S GARAGE و سری «ساكت باش و گیتارتو بزن» به چشم می خورد. این نت نوشته ها سال ۱۹۸۲ در كتاب گیتار فرانك زاپا منتشر شد.
پس از شروع به كار وای بیشتر قسمت های گیتار را به آلبوم YOU ARE WHAT YOU IS اضافه كرد و از آن پس تبدیل به یكی از اعضای تمام عیار گروه شد. استیو اولین تور خود را پاییز۱۹۸۰ به همراه زاپا رفت. یكی از آن اجرا های زودهنگام كه وای نوازندگی گیتار را در آن به عهده داشت، اجرایی به نام «بوفالو» بود كه با تاخیر در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
وای گاهی از اعضا می خواست هنگام اجرا نوآوری داشته باشند و اگر می توانست همانجا شروع به بداهه نوازی می كرد. زاپا او را در لیست نت نویسان بخش های غیرممكن گیتار یا نمایش گیتار گذاشت. بعد ها در سال ۲۰۰۶ وای در توری موسوم به ZAPPA PLAY ZAPPA كه دویزل زاپا (پسر فرانك زاپا) برگزار می كرد، شركت جست و كارهای «فرانك زاپا» را اجرا كرد. پس از ترك زاپا در سال ۱۹۸۲ به كالیفرنیا رفت، جایی كه اولین آلبومش فلكس ایبل را ضبط و در چند گروه مختلف به نوازندگی پرداخت. سه سال بعد در گروه «آلكاتراز» به عنوان لید گیتاریست جایگزین اینگوی ملمستین شد و «مزاحمت برای صلح» حاصل آن دوره است. در همان سال او به گروه دیوید لی رات پیوست و دو آلبوم «بخورشون و لبخند بزن» و « آسمان شكاف» را با گروه ضبط كرد. در این زمان وای در نظر علاقه مندان راك نمایان شده بود. و مفسران او را رقیب ادی ون هلن می دانستند. در آخرین سال دهه ۸۰ وای در گروه وایت اسنیك جایگزین ویویان كمپبل شد، ولی گیتاریست گروه آدریان وندنبرگ درست پیش از ضبط آلبوم «لكنت زبان» مچش آسیب دید و استیو تمام بخش های گیتار آلبوم را اجرا كرد. وای همچنین به همراه جو ستریانی در آلبوم «هی احمق» آلیس كوپر نوازندگی كرد. وای كه یكی از اعضای ثابت تور G3 در كنار ستریانی به شمار می رود، تورهای خود را مرتب برگزار كرد: هم با گروه خود و هم با ستریانی. تور G3 مجموعه كنسرت هایی است كه در آن معمولاً وای و ستریانی به همراه گیتاریست سوم و مهمان روی صحنه می روند. دیوید لی رات تهیه كننده و بیلی شیهان (نوازنده بیس گروه مستر بیگ) برای تور جهانی به او ملحق شدند. ۱۹۹۰ استیو آلبوم مصیبت و جنگ را ساخت كه در آن قطعه «به خاطر عشق خدا» جایگاه ۲۹را در همه پرسی ۱۰۰ قطعه برتر تك نوازی گیتار به دست آورد و در مجله دنیای گیتار چاپ شد. گروه وای در سال های ۹۰ را مایك مانینی نوازنده درام، مایك كنیلی گیتاریست و فیلیپ باینو نوازنده بیس تشكیل می دادند. در ۱۹۹۴ وای به خاطر قطعه SOFA از كارهای فرانك زاپا كه در آلبوم دنیای زاپا ضبط شده بود، یك جایزه گرمی دریافت كرد. ۱۰ سال بعد شماری از كارهای وای كه برای اركستر نوشته شده بودند، توسط متروپل اركستر هلند، طی كنسرتی به نام THE ACHIVING HUNGER اجرا شد. استیو وای برای فیلم های ارواح مریخ، چهارراه ها و چند فیلم دیگر قطعه سازی و آهنگسازی كرده. همچنین وی در سال ۱۹۸۶ در فیلم چهارراه ها در نقش یك گیتاریست ایفای نقش كرد. وای به عنوان یك راك گیتاریست سطح بالا، تكنیكی و قابل پیشرفت شناخته شده و او را به مثابه یك خبره دنیای گیتار می شناسیم. او در بسیاری از تكنیك های گیتار چون لگاتو، پیچ هارمونیكس و ولیوم سوئلز تبحر دارد. و همچنین برای تكنیك های به خصوص نت می نویسد و ضربه های برون ریز روی ساز، از جمله سوئیپ پیكینك را به مهارت كامل انجام می دهد. وای از گیتار آیبنز استفاده می كند و اولین كسی است كه از گیتار هفت سیمی در راك استفاده كرده و خود او طرح این گیتار را داده است. همچنین او از گیتار های دو دسته و سه دسته نیز استفاده می كند. گیتار سفارشی سه دسته او كه در دسته بالایی ۱۲ سیم در وسطی ۶ سیم و در پایینی ۶سیم و بدون پرده است در تور G3 مورد استفاده قرار گرفته. استیو وای با پیا مایوكو نوازنده گیتارباس ازدواج كرده، دو فرزند آنها جولین آنجل و فایر نام دارند. وای در اوقات فراغت، زنبور داری و محصول عسل آن را مرتب برداشت می كند.
گروه رولینگ استونز در افتتاحیه مستند «استونز در تبعید» درباره‌ی این گروه در نیویورک حضور پیدا کردند.
به گزارش مجله‌ی ملودی به نقل از خبرآنلاین، سِر میک جَگِر، کیت ریچاردز و چارلی واتس در موزه‌ی هنر مدرن دور هم جمع شدند تا فیلم «استونز در تبعید» را تماشا کنند. پخش این فیلم با انتشار دوباره‌ی آلبوم سال ۱۹۷۲ گروه به نام «تبعید در مرکزشهر» هم‌زمان شده است. این آلبوم شامل برخی از بهترین آهنگ‌های گروه از جمله «شاد» و «تاس غلتان» است.
سر میک جگر در افتتاحیه، «تاس غلتان» را آهنگ مورد علاقه‌اش خواند و درمورد جادوی آن گفت:«همه چیز در آن هست؛ کمی بلوز، کمی سرود مذهبی و … به نظرم دوران خیلی خوبی بود.» عنوان این آلبوم به مساله‌ا‌ای حقیقی اشاره دارد. گروه رولینگ استونز به دلیل مالیات بسیار بالای بریتانیا در امور سرگرمی‌سازی مجبور به ترک انگلیس شدند.
اعضای گروه این آلبوم را در تبعید و در خانه‌ای متعلق به ریچاردز در فرانسه ضبط کردند. جگر در این مورد می‌گوید:«زندگی در جنوب فرانسه سخت نبود. خوش می‌گذشت.» اما نوازنده گیتار گروه، ریچاردز نظر دیگری دارد. «محل زندگی عالی بود اما شرایط کار افتضاح. در یک زیرزمین کار می‌کردیم.»
استفن کیجک کارگردان این فیلم است و در ساخت آن از تصاویر آرشیوی ضبط آهنگ در فرانسه و میکس آن در لس‌آنجلس استفاده کرده است. این تصاویر آرشیوی پیش از این دیده نشده‌اند. آلبوم «تبعید در مرکزشهر» ۱۸ مه به همراه ۱۰ آهنگ جدید به بازار عرضه می‌شود.
این فیلم مستند این هفته در جشنواره کن نمایش داده می‌شود.
[imagebrowser id=13]
«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود. گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است.
[nggallery id=13]
«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» ۶۴ سال قبل در چنین روزی (۶ مارس ۱۹۴۶) متولد شد. این هنرمند انگلیسی علاوه بر همکاری با گروه راک پیشروی پینک فلوید، به‌عنوان تهیه کننده‌ی موسیقی با هنرمندان دیگر نیز کار کرده و در بخشی از دوران حرفه‌ای خود فعالیت انفرادی نیز در حوزه‌ی موسیقی داشته است. دیوید گیلمور نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود.
«فایل رادیویی را بشنوید»
در سال ۲۰۰۷ خوانندگان مجله‌ی Guitar World تک‌نوازی‌های دیوید گیلمور را در ۳ اثر از پینک فلوید جزو ۱۰۰ تک‌نوازی برتر گیتار در جهان انتخاب کردند. هنرنمایی گیلمور در آهنگ معروف Comfortably Numb به‌عنوان چهارمین اثر برتر از تک‌نوازی‌های تاریخ موسیقی انتخاب شده است.
گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است. این هنرمند و عضو سابق گروه پینک فلوید، ۴ آلبوم انفرادی را تهیه و ضبط کرده و ۶ تک آهنگ را نیز در کارنامه‌ی فعالیت خود دارد.
گفتنی است که مدتی قبل «راجر واترز» بیسیست مشهور و تکرارنشدنی گروه «پینک فلوید» اعلام کرده بود که در طی این سال‌ها چندین بار از گیلمور تقاضا کرده که پینک فلوید را دوباره دور هم جمع کنند، اما او پاسخی نداده است. فاش کردن این مطلب سبب خشم هواداران و دلخوری عده‌ای از آنها شد. البته این موضوع از شایستگی یک موزیسین زبده، کم نخواهد کرد.
[imagebrowser id=5]
«جان مایر»، خواننده، آهنگ‌ساز و نوازنده در سبک‌های بلوز راک و بلوز فعالیت دارد.
او با شنیدن آثار گیتاریست پرآوازه سبک بلوز مدرن، «استیوی ری وان» به نواختن گیتار و سبک بلوز علاقمند شد.
[nggallery id=5]
امروز نهم ژانویه سالروز تولد ۶۶ سالگی «جیمی پیج»، نوازنده‌ی چیره‌دست گیتار الکتریک است. جیمی پیج در ۱۳ سالگی برای اولین بار گیتار به‌دست گرفت و نواختن این ساز را بدون آموزش و استاد، به‌صورت خودآموخته یاد گرفت. او تحت تاثیر «الویس پریسلی» به یادگیری گیتار ترغیب شد.
جیمی پیج در جوانی به عضویت گروه «یاردبردز» “The Yardbirds” درآمد، گروهی که اسامی معتبری مانند «اریک کلپتون» و «جف بک» در آن سابقه‌ی عضویت دارند. جیمی بعد از مدتی یاردبردز را ترک کرد و تصمیم گرفت گروهی را برای خود تاسیس کند که موسیقی آن، تلفیقی از راک سنگین، بلوز و موسیقی آکوستیک باشد، به این صورت، «لدزپلین» “Led Zeppelin”متولد شد. گروهی که در اوایل دهه‌ی هفتاد میلادی موفق بود و با صدای «رابرت پلنت» و نوازندگی جیمی پیج، به شهرت و موفقیت دست پیدا کرده بود.