درباره‌ The Ways گروه راک ایرانی و آلبوم استرس از این گروه

the-ways

موسیقی راک از ابتدای پیدایش خود در دهه‌ی ۶۰ میلادی تاثیری را که باید و شاید بر جوانان کشورهای دیگر گذاشت.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی موسیقی راک در ایران هم سرک کشید و از سال‌های پیش از انقلاب، افرادی مانند کوروش یغمایی و فرهاد این موسیقی را با شعر و درون‌مایه‌ی فرهنگ فارسی آمیخته کردند. کارهای قابل توجهی نیز خلق شد.
بعد از انقلاب ایران، رکودِ اجتناب‌ناپذیری که در اثر گذار از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر به‌وجود آمد، بیشتر سبک‌های موسیقی کشور را کم‌رنگ و حتا محو کرد. در این دوره، موسیقی راک، زنده بود و به‌صورت زیرزمینی (حتا در دهه‌ی ۶۰ شمسی) به‌صورتی کاملن محدود تولید می‌شد.
مدت‌ها زمان برد تا موسیقی راک زیرزمینی به گوش سایر علاقه‌مندان به موسیقی برسد. گروه اوهام و شهرام شعرباف، عبدی بهروانفر، رامین بهنا، رضا یزدانی و سایرین به تولید موسیقی در سبک راک مشغول شدند.
این‌روزها فعالیت راکرهای زیرزمینی بسیار گسترش یافته، به‌گونه‌ای که برخی از شهرهای کشور (مانند مشهد) به قطب‌های اصلی این موسیقی تبدیل شده‌اند.
گروه The Ways نیز یکی از گروه‌های جوان و پرآتیه‌ی موسیقی راک ایرانی‌ست. این از ۴ نفر تشکیل می‌شود. «کاوه آفاق» خواننده، نوازنده‌ی گیتار و ترانه‌سرا، «حامد قناد» نوازنده‌ی گیتار، «ایمان محمدی» نوازنده‌ی درامز و «علیرضا پور رضا» نوازنده‌ی سازهایی مانند کی‌بورد و ساکسیفون و مهندس صدای این گروه.

the-ways-band

این گروه ۷ سال پیش از سوی کاوه آفاق و علیرضا پوررضا تشکیل شد و سایر اعضای آن نیز اندکی بعد، به The Ways پیوستند. گفته می‌شود که آثار گروه The Ways به‌تنهایی راک نیست و مخلوطی از سبک‌های پاپ و راک است.
۳ آلبوم استودیویی و چندین اجرای زنده در شهرهای مختلف ایران از جمله دستاوردهای این گروه است.
کاوه آفاق در مورد آلبوم «استرس» از این گروه که مورد توجه مخاطبان قرار گرفته می‌گوید: «این آلبوم حاصل ۲ سال کار است و در یازده قطعه بسته شده است. کار ضبط آن از پاییز ۸۶ آغاز شد و پویا ثابتی در تهیه‌ی قطعه‌ی «اتاق آبی» که برای شرکت دادن در جشنواره‌ی «بنیاد فرهاد» تهیه شده بود با من همکاری داشت.»
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی آلبوم استرس در چهار استودیو ضبط شده است اما بیشترین قطعات گروه در استودیوی اختصاصی The Ways که محل زندگی، کار و تمرین کاوه آفاق در شهر مشهد است تهیه می‌شوند. بخشی از کارها نیز در استودیوی سام مشهد با صدابرداری «محمد جواد سام‌نژاد» تهیه شده‌اند. «آراد شاکری»، «پویا ثابتی» و «علیرضا پوررضا» که نوازنده‌ی کیبرد و مهندس صدای گروه The Ways است در تهیه‌ی آثار، همکاری داشته‌اند.
کاوه آفاق در مورد آلبوم استرس می‌گوید: «آخرین قطعه‌ای که از آلبوم ضبط شد «دیگه شعری نیست» نام داشت و در مجموع، این آلبوم حاصل ۲ سال کار بی‌وقفه، فشارها و استرس‌هایی بود که در شرایط کنونی فصل مشترک زندگی تمامی اهل شرف موسیقی‌ست. این آلبوم به‌صورت کادویی ناقابل و به‌صورت رایگان در اختیار هواداران موسیقی پاپ – راک قرار گرفته‌ است.»

موسیقی زیرزمینی، موسیقی اعتراض نیست

zirzamin
موسیقی زیرزمینی جریان نوخاسته ای است كه هیچ اعتراضی هم به حكومت و نظام اداره دولت ندارد و این پدیده در همه كشورهای دنیا نیز وجود دارد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «فرید سلمانیان» كارشناس نظارت و ارزشیابی دفترموسیقی وزارت ارشاد ضمن بیان این مطلب گفت: «فعالیت های غیر علنی و بدون مجوز و به اصطلاح زیرزمینی تنها مختص به حوزه موسیقی نیست بلكه در ناهنجاری های رایج در اجتماع هم می توان آن را به خوبی دید.»وی در ادامه خاطر نشان كرد: «در مقطعی از زمان،هنرموسیقی نیاز به سیاستگذاری اصولی در زیر ساخت های فرهنگی و همچنین اتخاذ راهكارهای مناسب برای رشد داشت كه متاسفانه با سهل انگاری هایی از سوی مسوولان فرهنگی روبرو شد.» این كارشناس موسیقی درادامه با اشاره به رشد جمعیت جوان علاقه مند به موسیقی و نبود سازمانی هدایتگر دریك دهه گذشته گفت: «با گسترش این پدیده و به نوعی اپیدمی شدن موسیقی زیرزمینی، نسل جدیدی وارد عرصه این نوع موسیقی شد كه از نظر آموزشی دارای قابلیت های علمی و آكادمیك بودند ولی به دلیل همان بی توجهی ها،استعداد ومجموع فعالیت آنها نادیده گرفته شدكه این مسأله باعث ایجاد سرخوردگی و دلزدگی و در نتیجه آغازی برای ورود به گونه موسیقی به اصطلاح زیرزمینی در بین جوان ها شد.»

سلمانیان افزود:«هرهنرمندی ناگزیر به خلق، تولید و ارائه آثارش است وآنها كه به هردلیلی ازحمایت های لازم برخوردار نبودندمجبور شدند آثار خود را از طرق مختلف به دست مخاطبان خود برسانندكه یكی از آن راههابه موسیقی زیرزمینی ختم می شود.» سلمانیان افزود: «من گمان نمی كنم هیچ گروه فعال در عرصه هنر به ویژه موسیقی دوست داشته باشد زیرزمینی باقی بماند چراكه معتقدم هر یك از این گروه ها مایل هستند كه سند مشروعیت خود را از حكومت بگیرند ولی متاسفانه مسوولان در طول تمام این سال ها ساز و كار و سكان هدایت نیروهای جوان را به دست نگرفتند. » به گزارش مهر، وی در پایان متذكر شد: «در نهایت باید بگویم این گره به دست متولیان امور فرهنگی به ویژه مسوولان در عرصه موسیقی باز می شود به این ترتیب كه بر اساس ظرفیت جمعیتی موجود وهمچنین اشاعه روز افزون جمعیت جوان علاقه مند، بایدموسیقی زیرزمینی را جدی بگیرند و اگر فكری به حال این نوع موسیقی نشود باید نگران نسلی بود كه با سلیقه و ذائقه های متفاوت درحوزه موسیقی زیرزمینی در حال شكل گیری هستند.»

  • روزنامه ابرار

خواننده گروه راک هایپرنوا: موسیقی مرزها را در هم می‌شکند

hypernova

گروه راک «هایپرنوا» (Hypernova) چند سالی ست که از زیرزمین های تهران به روی زمین در آمریکا نقل مکان کرده است. این گروه از چهار جوان بااستعداد در عرصه ی موسیقی راک به نام های رام، کامی، کودی و جم در سال ۱۳۷۹ (۲۰۰۰ میلادی)، زمانی که موسیقی مجالی برای نفس کشیدن پیدا کرده بود، تشکیل شده است. در آمریکا نفر پنجمی به گروه پیوست به نام Aaron Johnson و پس از اولین اجراها مورد توجه مردم، مطبوعات و رسانه های آمریکا قرار گرفتند.
این گروه با سختی‌ ها و مشکلات دست و پنجه نرم کرد تا به موقعیت امروزی خود برسد. آنها به اندازه‌ کافی معروف، محبوب و بین المللی شده اند و مجله‌ موسیقی ملودی از شما دعوت می‌ کند تا داستان این موفقیت را به نقل از سایت شهروند و در گفت‌وگوی «رام» خواننده هایپرنوا با «محمود شریکر» بخوانید:
«سال ۲۰۰۰ بود که من با جازیست گروهمون «کامی» در سربازی دوست شدم. البته از قبل همدیگر را می شناختیم ولی دشمن هم بودیم، در حین سربازی اتفاقی در یک پادگان افتادیم. البته سربازی واقعی که نبود، بیشتر معافی بود تا سربازی. آن‌جا چون آشنای دیگری نبود با هم دوست شدیم و شروع کردیم با هم راجع به موزیک راک صحبت کردن و این‌که چه موسیقی دوست داریم. آن موقع همه ما Grunge وAlternative و Punk و بیشتر سبک های کلاسیک تر گوش می دادیم.

hypernova

خلاصه به هم پیشنهاد دادیم که باهم یک Band راه بیندازیم. کامی خودش گروه دیگری داشت، از من پرسید که چه سازی می زنم، گفتم ساز نمی زنم، او پیشنهاد کرد: حالا که ساز نمی زنی بیا تو خواننده شو چون انگلیسی بلدی. خلاصه سر این قضیه ما یک شبه خواننده شدیم.» (با خنده)

  • موسیقی زیرزمینی در تهران

رام ادامه می‌دهد: «به هر حال ما گروه خودمان را تشکیل دادیم و در تهران موسیقی زیرزمینی می زدیم. چند سالی گذشت و ما هم به طور مرتب اعضای گروه را عوض می کردیم و پس از چند سال با پنج نفر گروه هایپرنوا را تشکیل دادیم و شروع کردیم خیلی جدی تر کار کردن. تا قبل از آن فقط به صورت تفریحی و سرگرمی کار می کردیم، یعنی چون واقعن در تهران کار دیگری جز موزیک زدن نبود. یعنی تنها با موسیقی مان می توانستیم با بیرون ارتباط برقرار کنیم.

خلاصه خیلی جدی شروع کردیم تمرین کردن و فکر کردیم که شاید بشود این را تبدیل به کار و شغل اصلی مان کنیم و آرزویمان این شد که یک روز موزیسین شویم. فکر کردیم دنیا به اندازه‌ی کافی مهندس و دکتر و وکیل دارد. ضمن این‌که یکی از خوبی های کار هنری این است که آدم ساعات خودش را دارد.

hypernova

کم‌کم در موسیقی زیرزمینی شناخته شدیم و برای یک فستیوال به اروپا دعوت شدیم. این فستیوالی بود درباره موسیقی زیرزمینی ایران که گروه های دیگری هم در آن حضور داشتند از جمله Zed Bazi، آبجیز و اوهام و چند تا از بچه های دیگر ایرانی که این طرف و آن طرف دنیا بودند.
آن‌جا که بودیم برای یک فستیوال به نام South by South West اقدام کردیم و اصلن فکر نمی کردیم که ما را قبول کنند. یک نمونه کار واقعا ضعیف برای‌شان ارسال کردیم و چند ماه بعد در تهران یک ایمیل گرفتیم که گفته بود قبول شدید و بیایید موزیک بزنید. روزی که این خبر را گرفتیم یکی از شادترین روزهای زندگی مان بود برای اینکه می توانستیم برویم آمریکا و با خیال راحت موسیقی کار کنیم و سفر کنیم ولی درکل آمدن به آمریکا هم آسان نبود به‌ویژه ویزا گرفتن خیلی سخت بود. در دوبی رد شدیم چون اثبات کردن این‌که ما یک گروه موسیقی هستیم خیلی سخت بود. مثلن چه جوری می شود که یک گروه راک ایرانی برای سفارت آمریکا هویت خودش را اثبات کند؟ خیلی کار سختی‌ست و آن روز که ویزای‌مان رد شد یکی از غم انگیزترین روزهای زندگی ما شد.
تا این‌که بالاخره موفق شدیم سناتور «جک شابر» آمریکایی را داخل ماجرای‌مان کنیم و او یک نامه نوشت برای سفارت آمریکا در دوبی و ما برای بار دوم به آنجا رفتیم و این بار موفق شدیم.»
hypernova

  • هایپرنوا در آمریکا

«پس از گرفتن ویزا، یکسره به نیویورک آمدیم. اولش نمی دانستیم باید چه کار کنیم. نه آشنایی داشتیم و نه دوستی که کمک‌مان کند. یعنی همه‌ی پول‌مان را همان هفته‌ی اول خرج کردیم، ولی در همان اجراهای اول، «نیویورک تایمز» و MTV برنامه‌ی ما را پسندیدند، درباره‌ی ما نوشتند و با ما مصاحبه کردند. چنین عکس‌العملی برای ما غیرمنتظره بود و همین باعث شد که مورد توجه مردم قرار بگیریم و کلی درهای دیگر به روی‌مان باز شد. ما هم بیشتر تمرین می‌کردیم و خیلی بهتر شدیم. به لس‌آنجلس رفتیم و آن‌جا هم خیلی به ما کمک کردند، در واقع ما را زنده نگه داشتند، چون هیچ چیزی نداشتیم و همین باعث شد که ما بتوانیم این همه وقت این‌جا دوام بیاوریم و برنامه‌های بیشتری اجرا کنیم.
دو تور هم در سراسر آمریکا گذاشتیم و الان سه سال است که در آمریکا هستیم و با یک کمپانی ضبط آمریکایی هم قرارداد امضا کردیم.
hypernova

ما اولین گروه راک ایرانی هستیم که با شرکت پخش آمریکایی کارگرفته و خود این باعث شد که در را به‌روی بقیه هم باز کنیم و خودمان هم به این کار خیلی افتخار می‌کنیم. چون ما از همان ابتدا هدف‌مان این بود که وجه دیگر ایران، یعنی وجه مثبت آن‌را، به جای آن وجه کلیشه‌ای منفی به غیرایرانی ها و آمریکایی‌ها نشان دهیم و موفق هم شدیم، چون موسیقی واقعا مرزها را می شکند. مردم را به هم نزدیک می‌کند و همه آن را درک می‌کنند.»

لازم به یادآوری است که در وب‌سایت گروه هایپرنوا می‌توانید نظراتی که در نشریات و رسانه های معتبر آمریکا در مورد آنها آمده، ببینید و بخوانید. این توجه فقط به خاطر این‌که آنها گروهی از جوانان ایرانی هستند و از ایران آمده اند، نیست، بلکه به خاطر اجرای خوب آنها و ترانه های زیبایی ست که می نویسند.

امیر تاجیک: گروه‌های زیرزمینی به بدنه‌ موسیقی صحیح، خدشه وارد می‌کنند

amir-tajik

اظهارنظرها در مورد موسیقی زیرزمینی زیاد است و هنرمندان مجوزدار، هر از گاهی در مورد موسیقی زیرزمینی عقایدی را ابراز می‌کنند.
امیر تاجیک، خواننده و آهنگ‌ساز موسیقی پاپ کشور در مصاحبه با باشگاه خبرنگاران، موسیقی زیرزمینی را خطری برای خوانندگان «مجاز» دانست و گفت: گروه‌هاي زيرزميني به علت درک نکردن سليقه مخاطبان، به انتشار افکار خاصي مي‌پردازند و اين امر به پايه و بدنه‌ی موسيقي صحيح که در چارچوب درست توليد مي شود، خلل و خدشه وارد مي‌کند.
اين خواننده با اشاره به فعاليت‌هاي غيرمجاز گروه هاي موسيقي زيرزميني و خطري که از جانب آن‌ها متوجه‌ی گروه‌ها و خوانندگان مجاز مي شود، اظهار داشت: تعيين موسيقي مناسب و تشخيص کيفيت موسيقي، به عهده مردم به‌عنوان مخاطبان هنر است.
تاجيک در مورد وضعيت کنوني موسيقي‌هاي محلي و سنتي در کشورمان، تصريح کرد: پس از انتشار موسيقي هاي زيرزميني در فضاي فرهنگي جامعه، موسيقي‌هاي محلي هم دچار آسيب‌هاي ناشي از اين گروه‌ها مي‌شوند که متأسفانه اين امر موجب ضعف موسيقي‌هاي محلي مي‌شود.
لازم به یادآوری است که در ایران، موسیقی زیرزمینی مقوله‌ای کلی را شامل می‌شود و از آهنگ‌های شش و هشت و رپ با محتوای کلامی اغلب نامناسب تا سبک‌هایی که از اساس، امیدی به فعالیت مجوزدار ندارند را دربرمی‌گیرد.

موسیقی در زیرِزمین، کماکان زنده و پویاست

headphone

سامیار فرد اسدی: صحبت از موسیقی زیرزمینی که می‌شود اولین چیزی که به ذهن ما می‌رسد چیست؟ عده‌ای جوان هنجارشکن با گیتارهایی دردست در یک زیرزمین نمور که در و دیوار آن با شانه‌های تخم مرغ پوشیده شده و بیشتر به فراموش‌خانه شبیه است تا محل تمرین یک گروه موسیقی.
به نظر می‌رسد تعریف اصلی موسیقی زیرزمینی با آن‌چیزی که در ایران به این نام می‌شناسیم تفاوت عمده‌ای دارد. به‌طور معمول موسیقی زیرزمینی فرار از کلیشه‌های رایج و دنبال نکردن جریان غالب بازارهای تجاری موسیقی‌ست. اما در کشور ما موسیقی زیرزمینی تبدیل به یک پدیده‌ی فرهنگی و اجتماعی شده و برای مثال در بین جوانان اهل موسیقی، به صورت یک خرده فرهنگ درآمده است. چرا که وقتی یک آلبوم مجوز نگیرد به‌طور حتم به‌صورت زیرزمینی وارد بازار می‌شود و یا دچار بلایایی مانند بارگزاری غیرقانونی از طریق سایت‌های اینترنتی می‌شود.
به همین ترتیب سبک‌هایی از موسیقی که اغلب به‌هیچ عنوان امیدی برای کسب مجوز ندارند به‌صورت بالقوه در ایران موسیقی زیرزمینی قلمداد می‌شود. مانند راک و متال و انشعابات آن‌ها و همین‌طور موسیقی رپ. هرچند سبک‌هایی از موسیقی مانند جز، بلوز و راک‌های هنری، پیشرو و توهمی (سایکدلیک) نیز در ایران وجود دارند و به‌صورت زیرزمینی فعال هستند.

اما سامان‌مند نبودن فعالیت گروه‌های زیرزمینی در حوزه‌ی موسیقی کشور موجب سردرگمی آن‌دسته از فعالین موسیقی که بالاجبار به زیرزمین کشانده شده‌اند می‌شود. چرا که اغلب، ایده‌ها، فعالیت‌ها و محصولات تولیدی آن‌ها در هیاهوی آشفته بازار زیرزمین‌ها رنگ می‌بازد.
مجله‌ی موسیقی ملودی در آستانه‌ی سال‌گرد فعالیت خود در تلاش است از موسیقی زیرزمینی حمایت کند و با مطرح کردن گروه‌های مهجور مانده‌ی موسیقی زیرزمین، به رشد و بالندگی این هنرمندان کمتر شناخته شده، یاری برساند. به‌زودی مجموعه مطالب و گزارش‌هایی را با موضوع موسیقی زیرزمینی، از طریق این مجله‌ی چندرسانه‌ای، به سمع و نظر مخاطبین خواهیم رساند.

بازداشت یک گروه موسیقی زیرزمینی با خواننده زن

music-05

اعضای یک گروه موسیقی زیرزمینی در مشهد بازداشت شدند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از آخرین نیوز، بنا بر اخبار رسیده یک گروه موسیقی زیرزمینی پس از تحقیقات گسترده پلیس مشهد شناسایی شد و دستگیرشدگان که شامل ۳ مرد و ۲ زن هستند به مرجع قضایی تحویل داده شدند. گفته می شود یکی از زنان دستگیر شده کار خوانندگی و تک خوانی این گروه را بر عهده داشت .

چندی پیش ماموران پلیس امنیت عمومی تهران، چندین تن از اعضای گروه‌های موسیقی زیرزمینی را شناسایی و دستگیر کردند.این گروه ها به صورت زیرزمینی، اقدام به ضبط و اجرای کلیپ های صوتی و تصویری کرده و با تزئین و مهیا کردن نورپردازی، پس از انتقال به روی CD و یا DVD اقدام به انتشار این آهنگ ها از طریق ماهواره و شبکه‌های مجازی می‌کردند.

پیش از این نیز چند گروه موسیقی زیرزمینی در ایران بازداشت شده بودند. [دستگیری چند گروه موسیقی رپ در تهران]

گفتنی است طبق بررسی ها ۸۷ گروه موسیقی زیرزمینی با ۱۳۳ خواننده شناسایی شده که از خرداد پارسال تاکنون ۳۷۶ قطعه تولیدی در فضای مجازی را منتشر کرده اند.[شناسایی ۸۷ گروه موسیقی زیرزمینی در کشور]

بنا بر این گزارش موسیقی زیرزمینی در ایران فقط به گونه‌های موسیقی از جمله پاپ،‌ راک و متال اطلاق نمی‌شود بلکه حتی موسیقی سنتی که اجازه انتشار پیدا نکند ، موسیقی زیرزمینی گفته می‌شود.

این در حالی است که در خارج از کشور، موسیقی زیرزمینی تعریف دیگری دارد و به گروه‌های که تمایلی برای شرکت و رقابت در جریان تجاری دنیای موسیقی را ندارند زیرزمینی گفته می‌شود.

سینا سرلک: الفاظ رکیک موسیقی زیرزمینی دور از شان ایرانیان است

سینا سرلک

اين خواننده كشورمان گفت: الفاظ ركيك و ناپسند كه درحوزه موسيقي زيرزميني به كار گرفته شده،دور از شان والاي ايرانيان است.

سينا سرلك افزود:موسيقي سنتي در كشورمان فضاي مناسبي ندارد و متاسفانه هيچگونه تلاشي براي ارتقاي آن صورت نمي‌گيرد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از باشگاه خبرنگاران، اين خواننده ادامه داد:در اين راستا مي‌توان به اين نكته توجه كرد كه براي عرضه موسيقي سنتي كنسرتي برگزار نمي‌شود و در صورت برگزاري نيز شرايط لازم را دارا نيست؛در حالي كه بيشترين آمار برگزاري كنسرت‌ها مختص به موسيقي‌هاي پاپ است.

سرلك با اشاره به حضور گروه هاي زيرزميني در عرضه موسيقي اظهار داشت:به گروههاي زيرزميني اعتقادي ندارم؛ زيرا الفاظ ركيكي را در موسيقي خود به كار مي‌برند كه دور از شأن ايرنيان است و متاسفانه بي مهابا به فعاليت خود ادامه مي‌دهند.

وي در رابطه به فرهنگ غني و تاريخي قابل افتخار كشورمان و لزوم توليد موسيقي با كيفيت دربخش‌هاي مختلف،گفت:وجود موسيقي در بخش‌هاي مختلف امري غيرقابل انكار است،اما بايد به اين اصل توجه كرد كه موسيقي توليد شده در بخش پاپ وكلاسيك بايد به نحوي هنرمندانه و بااستفاده از اشعار با كيفيت توليد شود و در اين عرصه،توجه مسئولان براي ارتقاي وضعيت موسيقي لازم و ضروري است.
سرلك در مورد لزوم انديشه بيشتر براي احياي بيش از پيش موسيقي‌هاي محلي،خاطر نشان كرد:متاسفانه جايگاه موسيقي‌هاي محلي به طور كلي در حال نابودي است و به منظور جلوگيري ازاين امر،لازم است متخصصان موسيقي محلي و منطقه‌اي تدبيري بينديشند و لزوم اين امر،توجه بيشتر از سوي نهادهاي مرتبط است.

موسیقی زیرزمینی باید شناسنامه‌دار شود

قانون تجديد نظر در شوراي عالي موسيقي تصميمي براي رسمي کردن و شناسنامه دار کردن موسيقي زيرزميني ايران دارد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از باشگاه خبرنگاران محمد حسين ايماني خوشخو، مشاور فرهنگي هنري وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در نشست تخصصي موسيقي زيرزميني در ايران که به همت فرهنگستان هنر و با همکاري معاون پژوهشي فرهنگي و اجتماعي مرکز تحقيقات استراتژيک برگزار شد با بيان اين مطلب افزود: بحث موسيقي زيرزميني نشان از حساسيت و توجه مسئولان و مسائل و مشکلات فرهنگي دارد.

وي ادامه داد: موسيقي زيرزميني پديده اي وارداتي بوده که از غرب وارد کشور ما شده است البته در حيطه هنر، هنرهاي زيباي زيادي وارد کشور ما شده که همگي محصول دستاورد غرب و اروپا است.

مشاور فرهنگي هنري وزير ارشاد با اشاره به پديده موسيقي زيرزميني به عنوان يک پديده ناهنجار گفت: موسيقي زيرزميني به عنوان يک ناهنجاري با اصول و فرهنگ حاکميت و نظام مغاير است که براي رفع ناهنجاري سه نوع برخورد وجود دارد که مرحله نخست بي تفاوتي بوده و اين بي تفاوتي ناشي از عدم شناخت دقيق در اين زمينه است.

ايماني خوشخو افزود: راه دوم مقابله با ناهنجاري هايي است که در حيطه کشور رخ مي دهد و راه سوم که به نظر برنامه ريزان فرهنگي معقولانه تر است، شيوه مواجه کارشناسانه با اين ناهنجاري ها بوده که تأثير اين مقابله روند رو به رشد اين ناهنجاري ها را کاهش مي دهد.

اين مقام مسئول به راهکارهايي که مسئولان در مقابل اين پديده وارداتي بايد انجام دهند، اشاره کرد و گفت: شناسايي دقيق و معرفي گروه هاي موسيقي زير زميني به جامعه از جمله راهکارهاي مقابله عاقلانه با اين پديده است. همچنين با تصويب قوانين موجود براي شناسنامه دار کردن برخي از اين گروه ها که پايه هاي موسيقي ايراني دارند مي توان شيوه تعامل با گروه هاي موسيقي زيرزميني و متصديان قانون دستور العمل تجديد نظر در شوراي عالي موسيقي را ترتيب داد.

  • موسيقي نياز اوليه جامعه ايراني است

سيد رضا صالحي، معاون فرهنگي و مرکز تحقيقات استراتژيک نيز به مجموعه مطالعات مرکز تحقيقاتي معاونت فرهنگي اجتماعي اشاره کرد و افزود: مرکز تحقيقات استراتژيک با هدف آسيب شناسي مسائل اجتماعي و فرهنگي روز و با نگاه نو در تبيين سياست ها فعاليت مي کند.

صالحي با بيان اينکه موسيقي نياز اوليه در جامعه ايراني است؛گفت: موسيقي در دهه اخير به تدريج از نياز ثانويه به نياز اوليه تبديل شده و به دليل نياز به نشاط در جامعه بايد مورد بررسي دقيق قرار گيرد.

  • موسيقي در زندگي ايرانيان جايگاه مهمي دارد

مسعود کوثري، جامعه شناس و عضو هيئت علمي دانشگاه تهران نيز در اين نشست گفت: موسيقي به يک عنصر مهم در زندگي ايرانيان و سپري فرهنگي براي جوانان تبديل شده است.

وي افزود: ما هميشه نگران جنگ هاي اطراف کشورمان هستيم؛ اما هيچگاه به سفر جوانان به خارج از کشور براي حضور در کنسرت موسيقي ايراني دقت نکراه ايم و اگر تا ديروز نگراني ما شبکه هاي ماهواره اي است اما امروزه شبکه هاي جديد التأسيس خط بزرگ فرهنگي را براي ما بوجود آورده است.

کوثري با اشاره به دو قطبي شدن فرهنگي جامعه ايراني؛اظهار داشت: متأسفانه امروزه دو قطبي شدن مخالفان و موافقان موسيقي در جامعه سبب ايجاد فضاي نامناسبي براي موسيقي شده است.

وي با اشاره به ترويج فرهنگ ايراني افزود: ما نمي توانيم موسيقي را از سپر فرهنگي جوانانمان جدا کنيم و نبايد از موسيقي استفاده ابرازي و بي کيفيت شود.

کوثري يادآور شد: جوانان ايراني نه تنها با نظام فرهنگي داخلي ارتباط دارند، بلکه با نظام فرهنگي جهان به سبب در ارتباط بودن با اينترنت، ماهواره و سفر به خارج از کشور در حال رشد هستند.

وي به دلايل عدم مشروعيت موسيقي زيرزميني اشاره كرد و افزود: محتوا، سبك توليد و رقابت با عرصه موسيقي رسمي يا مجاز از عمده ترين دلايل مشروع نبودن اين نوع موسيقي است كه از نظر محتوا بايد با خط و مشي تعيين شده از سوي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي همخواني داشته باشد.

كوثري به مفهوم سبك موسيقي زيرزميني نيز اشاره كرد و گفت: عدم توجه به نظام موسيقايي در موسيقي زيرزميني صدمه جوي را به بدنه اين هنر وارد مي كند، همانطور كه سينماي ما دچار ضعف و مشكل شده است.

همچنين افشين داور پناه، عضو هيئت پژوهشكده فرهنگ و هنر جهاد دانشگاهي و متخصص انسان شناسي موسيقي با اشاره به مهمترين مسئله محوري در انسان شناسي اشاره كرد و افزود: موضوع خرده فرهنگ ها و اقليت ها در موسيقي زيرزميني از مسائل قابل توجه اين مقوله است كه حدود ۸۷ گروه و ۱۳۳ خواننده در فاصله زماني خرداد ۸۸ تا خرداد ۸۹ در حوزه موسيقي زيرزميني به فعاليت پرداخته اند.

وي يادآور شد: موسيقي زيرزميني نوعي از موسيقي است كه گفتمان حاكم مجالي براي انتشار آن نمي دهد و به صورت انواع موسيقي سنتي، ارك، متال و رپ در مكان هاي زيرزميني خود را نمايان مي كند.

داورپناه به دلايل اوج گرفتن موسيقي زيرزميني در ايران اشاره كرد و افزود: اگر نخواهيم اين قضا را به سياست نسبت دهيم، گسترش و ايجاد موانع و ممنوعيت ها در آثار موسيقي و همچنين تغيير در شرايط سياسي، اجتماعي و فرهنگي كشور به خصوص در چند سال اخير گسترش اين موسيقي را در ايران موجب شده است.

وي به پرهيز از مشابه پنداري در موسيقي زيرزميني و همچنين تنوع و گستردگي در نوع موسيقي اشاره كرد و اظهار داشت: گروه هاي موسيقي زيرزميني الزاما از يك گفتمان فرهنگي و سياسي واحد پيروي نمي كنند و هميشه در حال قياس خود با موسيقي زيرزميني خارج از كشور هستند.

داور پناه به نسخ شناسي موسيقي زيرزميني نيز اشاره كرد و افزود: در مطالعات پژوهشي موسيقي زيرزميني از نظر نوع مخاطب، منشا تصنيف اثر، نوع تصنيف،‌ الگوهاي برداشت بويژه از گروه هاي حرفه اي خارج از كشور موضوع و محتوا و همچنين زبان و گونه هاي زباني در كلام موسيقي بايد مورد بررسي قرار گيرد.

وي آماري از توليدات موسيقي زيرزميني از لحاظ قوميت ها و اقليت ها ارائه داد و گفت: عمده توليدات در شهر تهران انجام مي شود اما فضاي موسيقي زيرزميني با رويكرد سياسي در كردها،آذري ها و بلوچ ها و همچنين با رويكرد اجتماعي مربوط به اصفهان،اهواز، كردستان و مازندران انجام مي شود.

شناسایی ۸۷ گروه موسیقی زیرزمینی در کشور

music-05

طبق بررسی ها ۸۷ گروه موسیقی زیرزمینی با ۱۳۳ خواننده شناسایی شده که از خرداد پارسال تاکنون ۳۷۶ قطعه تولیدی در فضای مجازی را منتشر کرده اند.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از واحد مرکزی خبر ، عضو هیئت علمی پژوهشکده فرهنگ و هنر جهاد دانشگاهی در نشست بررسی موسیقی زیرزمینی با اشاره به این آمار گفت : موسیقی زیرزمینی در ایران فقط به گونه های جدید موسیقی از جمله پاپ ،‌ راک و متال اطلاق نمی شود بلکه حتی موسیقی سنتی که اجازه انتشار پیدا نکند ، موسیقی زیرزمینی گفته می شود.

افشین داور پناه افزود: تولید ارقام در خور توجه موسیقی زیرزمینی در گروه های پاپ، ‌رپ،‌ متال و ‌راک از سال ۸۳ به بعد ، علاوه بر تغییر فضای سیاسی در این سال ها ‌ناشی از افزایش ممنوعیت ها در موسیقی کشور ، افزایش امکانات و فن آوری ها برای تولیدات موسیقی،‌ میل به تنوع موسیقی به ویژه در جمعیت جوان و افزایش ضریب نفوذ اینترنت و استفاده از فضای مجازی بوده است .

وی با تاکید بر پرهیز از هرگونه پیش داوری و ارائه نظر غیرکارشناسانه درباره موسیقی زیرزمینی گفت: ‌عمدتا مسئولان و سیاستگذاران این امر، استفاده از این نوع موسیقی را با گروه‌های شیطان‌پرست ارتباط می دهند که اینگونه انتساب ها، دیدگاه اشتباهی است.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه مسئولان از ایرانیزه شدن این گونه از موسیقی کمتر استقبال می کنند گفت:‌در این نوع موسیقی در ایران گرایش هایی برای ایرانی کردن آن وجود دارد که این موسیقی را از متال و رپ غربی جدا می کند و تلاشی ناخواسته برای هویت بخشی به آن وجود دارد که باید به آن توجه شود .

داور پناه در تعریف موسیقی زیرزمینی گفت :‌ موسیقی زیرزمینی ، موسیقی واحدی نیست که نیاز سنخ شناسی دارد و هر کدام از انواع آن گروه هدف مشخصی دارد و مطالعات نشان می دهد که بیشتر آنها در خارج از کشور و غیرحرفه ای و تولیدات داخل کشور هم بیشتر در تهران تولید می شوند.

وی افزود:‌ به نظر می رسد در کشور ما که کل قضیه موسیقی زیر سوال است و ماههاست که پست مدیر کل موسیقی در وزارت فرهنگ و ارشاد خالی مانده است پرداختن به موسیقی زیرزمینی تنها مسئله ای آکادمیک محسوب می شود در صورتی که جا دارد موسیقی یکی از دغدغه های اصلی مسئولان فرهنگی قرار گیرد به جای آنکه زیرمجموعه های این هنر ، صددرصد منحرف تلقی شود.

نشست بررسی موسیقی زیرزمینی با همکاری معاونت پژوهشی فرهنگستان هنر و معاونت پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی در مرکز تحقیقات استراتژیک برگزار شد .