برچسب: ماهور

آلبوم موسیقی «قطره» با سه‌تار نوازی «فریبا هدایتی» توسط موسسه‌ی فرهنگی- هنری ماهور منتشر شد. در این آلبوم موسیقی، «بهنام معصومی» با نواختن سازهای تمبک و کوزه، هدایتی را همراهی می‌کند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی، فريبا هدايتى نيك‏ فكر متولد تهران، از كودكى همراه نواى نى پدر با موسيقى آشنا شد. از سال ۱۳۶۱ آموزش سه ‏تار را نزد زنده ‏ياد عطاءالله جنگوك آغاز كرد و رديف‏ها را نزد ايشان به اتمام رساند.
او آموزش دوره‏ى عالى و بداهه‏ نوازى را از سال ۱۳۶۶ نزد حسين عليزاده شروع كرد و از محضر ايشان بهره‏ها جُست. همچنين سبك‏ هاى مختلف سه ‏تارنوازى را نزد استادان جلال ذوالفنون، داريوش طلايى و زنده ‏ياد احمد عبادى نيز تجربه كرده است.

وی آهنگسازى و سرپرستى گروه «آواى دوست» را از سال ۷۸ تاكنون برعهده‌ داشته است. هم‌چنین از دیگر فعالیت‌های حرفه‌ای فریبا هدایتی به اجراى كنسرت‌هاى متعدد از جمله: فستيوال فاس در مراكش، فستيوال سن فلورانس در فرانسه، كنسرت در تالار وحدت، تور هلند (Rasa)، تور اسپانيا، اجرا در تئاتر شهر پاريس، بزرگداشت مولانا در Sodra Teatern و Pustervik سوئد و غيره می‌توان اشاره کرد. و نیز آهنگسازى و نوازندگى در سى‏دى روزنه که در خارج از کشور منتشر شده است و حضور در سی‌دی «آسمان مراکش» از آثار منتخب فستیوال فاس از دیگر آثار منتشر شده از این هنرمند هستند.

سيد بهنام معصومى، متولد ۱۳۶۵ در تهران. از سال ۱۳۷۷ شروع به فراگيرى تمبك كرد. او از آموزش‏هاى هنرمندانى چون رامين رحيمى، آرش فرهنگ‏فر، مسعود حميدى و پژمان حدادى بهره‏ها جست.
همچنين در اجراى موسيقى فيلم‏هاى چناران و كلوت و نيز اجرا در چندين گروه مختلف در سطح كشور همكارى داشته و از سال ۱۳۸۱ عضو پيوسته‏ى گروه «طلوع» است.

فریبا هدایتی در مورد این اثر می‌گوید: قسمت اول (افشارى) برداشتى شخصى است كه از رديف آوازى گرفته شده است. هنگام اجراى گوشه‏ها و آرايش ملودى‏ها، صداى ماندگار و زيباى قمر همواره در گوشم طنين‏انداز بوده است. در اينجا در گذار از افشارى به مقام صبا الگوهاى ملوديك و ريتميك با بيان آزادترى نسبت به رديف سنتى اجرا شده‏اند.

قسمت دوم (چهارگاه) باوجود اينكه كار سنتى‏اى نيست اما از ويژگى‏هاى موسيقى سنتى، با برداشتى جديد، برخوردار است.

آلبوم موسیقی سرودهای قدیمی ایران با گردآوری و اجرای پیانوی «منوچهر صهبایی» از سوی موسسه‌ی ماهور منتشر شد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی، آهنگ‌سازان این آلبوم موسیقی «آلفرد ژان-باتیست لومر»، «غلام‌رضا مین‌باشیان»، «علی‌محمد خادم‌میثاق»، «غلام‌حسین مین‌باشیان»، «فریدون فرزانه» و «ضیا مختاری» هستند.
منوچهر صهبانی که گردآوری آثار و اجرای پیانوی آن‌ها را در این آلبوم برعهده دارد در مورد اثر می‌نویسد: « در دهه‏ى ۱۳۷۰ شمسى، زمانى كه مشغول تحقيق در زمينه‏ى موسيقى چندصدايى ايران به منظور ارائه‏ى دومين تز دكتراى خود به دانشگاه استراسبورگ (فرانسه) بودم، در كنار آثار متعدد براى اركستر سمفونيك و يا گروه‏هاى مختلف موسيقى مجلسى، به قطعاتى براى پيانو دست يافتم. مهم‏ترينِ اين آثار مجموعه‏اى بود به نامِ «آوازها و تصنيف‏هاى ايرانى» اثر آلفرد ژان باتيست لومر. اين آثار را كه قبل از سال ۱۹۰۰ ميلادى تصنيف شده بودند، اينجانب در دهه‏ى ۱۳۷۰ شمسى براى اولين‏بار در سوئيس اجرا و ضبط و در سال ۱۳۸۲، با همكارى مؤسسه‏ى فرهنگى هنرى ماهور، در تهران منتشر كردم. گروه دوم از اين آثار قطعاتى بودند كه قبل از سال ۱۳۲۰ شمسى به‏عنوان »سرود« به‏وسيله‏ى موسيقيدانان آن زمان نوشته و سپس اكثر آنها، بدون اينكه اجرا شوند، به دست فراموشى سپرده شده بودند. در آلبوم حاضر با تعدادى از اين آثار آشنا مى‏شويد.

در كتاب‏‌هاى تاريخ موسيقى و رساله‌ها آمده است كه در سال ۱۲۵۲ شمسى (۱۸۷۳ ميلادى)، در مراسم ميهمانى‏اى كه ملكه ويكتورياى انگلستان به افتخار ناصرالدين‏شاه قاجار در قصر ويندسُر برگزار كرده بود، سرود ملى ايران نواخته شد. اين سرود تا سال ۱۲۸۸ شمسى، يعنى تا آخر سلطنت محمدعلى‏شاه قاجار، سرود ملى ايران بود. پس از جستجوى زياد، به يك نت‏نوشت براى پيانو از يك سرود ملى دست يافتم كه حدس مى‏زنم مى‏تواند همان سرودى باشد كه به آن اشاره شد. متأسفانه تابه‏امروز هيچ نت‏نوشتِ اركسترى‏اى از اين اثر نيافته‏ام. در اينجا سعى كرده‏ام نسخه‏ى پيانويى، كه تنها نت‏نوشتِ اصلى از اين اثر است، را بدون هيچ تغييرى اجرا كنم (قطعه‏ى ۱). هرگونه سازآرايى و يا شعرگذارى جديد بر روى اين اثر مى‏تواند به اصالت آن صدمه‏ى جبران‏ناپذيرى وارد آورد.

در سال ۱۲۸۸ شمسى، زمان سلطنت احمدشاه قاجار، سرود ملى جديدى به‏وسيله‏ى غلام‏رضا مين‏باشيان تصنيف شد (قطعه‏ى ۲) كه دومين سرود ملى ايران و اولين سرود ملى بعد از انقلاب مشروطيت است.

علی‌محمد خادم‏ميثاق يكى از بزرگ‏ترين خدمتگزاران به موسيقى ايران بود. در كنار فعاليت‏هاى ديگر هنرى، او قطعات متعددى تصنيف كرد كه از ميان آنها هشت سرود (قطعه‏هاى ۳ تا ۱۰) در اين مجموعه معرفى شده‏اند.

«سرود فوزيه» و سرود «جشن درخت‏كارى» (قطعه‏هاى ۱۱ و ۱۲) از ساخته‏هاى غلام‏حسين مين‏باشيان است.

قطعه‏هاى ۱۳ و ۱۴ در اين مجموعه هر دو نامِ «سرود هواپيمايى» دارند و گويا هر دو اثر براى مناسبت خاصى نوشته شده‏اند. قطعه‏ى ۱۳ اثر فريدون فرزانه است كه به‏خاطر دارم در اولين سال‏هاى تحصيلات موسيقى‏ام، يعنى اواسط دهه‏ى ۴۰، استاد سلفژ هنرستان عالى موسيقى بود. قطعه‏ى ۱۴ اثرى است از ضياء مختارى.

يكى از بزرگ‏ترين خدماتى كه اين موسيقيدان به تاريخ موسيقى كشورمان كرد اهداى نسخه‏اى از مجموعه‏ى «آوازها و تصنيف‏هاى ايرانى» اثر لومر به روح‏الله خالقى بود. در آذرماه ۱۳۳۳، يك نسخه‏ى چاپى از آن اثرِ ۵۰ صفحه‏اى از طرف ضياء مختارى به روح‏الله خالقى اهدا شد. خالقى اين مجموعه را در كتابخانه‏ى هنرستان ملى موسيقى، با شماره‏ى ۳۱۴، ثبت كرد. پشت جلد آن مجموعه جمله‏ى اهدايى و تاريخ آن از طرف ضياء مختارى و شماره‏ى فهرست كتابخانه از طرف روح‏اللَّه خالقى ديده مى‏شود. آن مجموعه را اينجانب از روى كپى نسخه‏ى اصل، كه به‏وسيله‏ى فرهاد فخرالدينى در اختيارم قرار گرفت، اجرا و ضبط كردم. اگر سخاوتمندى ضياء مختارى و درست‌كارى روح‏الله خالقى و دوستى فرهاد فخرالدينى نبود، براى من دستيابى به آن اثر غيرممكن مى‏شد و در نتيجه آن مجموعه‏ى بسيار مهم، كه يكى از اسناد پراهميت موسيقى ايرانى و يكى از اولين نت‏نويسى‏هاى آوازها و تصنيف‏هاى موسيقى كشورمان است، مثل بسيارى از آثار پرارزش ديگر كه براى هميشه مفقود شدند، هرگز به‏صورت كامل و اصيل اجرا و بر روى سى‏دى نمى‏آمد تا براى هميشه ماندگار بماند.

اميدوارم با انتشار مجموعه‏ى «سرودهاى قديمى ايران» شمعى، هرچند كم‏نور، در راه موسيقى چندصدايى ايران روشن و بدين‏وسيله خدمتى ناچيز به موسيقى كشورمان كرده باشم.»

آلبوم موسیقی ایل بختیاری مشتمل بر موسیقی های مراسم مختلف این قوم از سوی موسسه ماهور منتشر شد.

در این آلبوم قطعات مختلفی چون لالایی‌ها،موسیقی عزا،موسیقی کار،موسیقی جشن و شادمانی،موسیقی چوپانی،آوازهای مخصوص عروسی،منظومه‌های مکتب خانه‌ای،آوازهای حماسی،داستان‌های ایلی،آوازهای عاشقانه،ترانه‌های جشن و سرور و… در ۴ سی‌دی منتشر شده است.