برچسب: بیتلز

«يوکو اونو» همسر «جان لنون» خواننده معروف بريتانيايی و از اعضای سابق گروه «بيتل ها» يک فيلم مستند تازه در مورد کارزار تبليغاتی وی و همسر فقيدش که تحت عنوان « تخت صلح» معروف شده بود روی شبکه های اجتماعی منتشر کرده است.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «يوکو اونو» در يادداشت خود همراه با انتشار اين ويدئوی ۷۰ دقيقه ای که در سال ۱۹۶۹ توسط وی و « جان لنون » تهيه شده بود می نويسد«اين اقدام با هدف تشويق و الهام بخشيدن به نسل جديدی از فعالان صلح صورت می گيرد.»

اين فيلم نمادی از يک نوع حرکت اعتراضی به تداوم جنگ ويتنام بود و طی آن اين زوج با هدف نشان دادن اهميت صلح يک هفته را در تخت خواب سپری کردند تا نشان دهند که زندگی می تواند بدون جنگ و خونريزی و د رنهايت آرامش و حتی بی عملی به پيش برود.

در طول اين هفته که روزهای ماه عسل اين زوج بود، « جان لنون» و « يوکو اونو» در هتلی در شهر نيويورک هر روز با نمايندگان رسانه ها و خبرنگاران گفتگو کرده و مواضع خود در اعتراض به جنگ همراه با ديدگاه های خود برای ضرورت پرهيز از خشونت را تشريح می کردند. پس از آنها همين روش مبارزه غير خشونت آميز را در شهر مونترال آمريکا نيز تکرار کردند.

« يوکو اونو» در بخشی از يادداشت خود همراه با انتشار اين فيلم مستند می نويسد:« دوستان عزيز در سال ۱۹۶۹ من و جان آنقدر ساده و خوش باور بوديم که فکر می کرديم با بسط نشستن در خانه و يا سپری کردن يک هفته توی تختخواب می توان جهان را تغيير داد. شايد تاثيری داشته است ولی در آن زمان ما راه ديگری را نمی شناختيم.

ولی خوب شد که ما اين ماجرا را فيلمبرداری کرديم چون خيلی از حرف هايی که آن زمان زده می شد هنوز هم جای گفتن دارند. در حقيقت برخی از صحبت هايی که در آن زمان مطرح شد هنوز هم می تواند مايه تشويق و الهام کسانی باشد که برای صلح دل می سوزانند.

فراموش نکنيم که جنگ فقط زمانی به پايان می رسد که ما واقعن خواهان پايان آن باشيم. همه چيز به ما بستگی دارد و نه کسی ديگر.

بيوه ۷۸ ساله « جان لنون» اين فيلم را چند روز پيش روی اينترنت منتشر کرد و قصد داشت پس از دو روز آن را بردارد ولی به دنبال درخواست های مکرر علاقمندان اين فيلم قرار است تا روز بيست و يکم اگوست در دسترس باشد

• رادیوفردا

یادداشت «علیرضا میراسداله» برای مجله‌ی موسیقی ملودی، به‌مناسبت هفتادمین زادروز جان لنون، موزیسینی که به یک پدیده‌ی اجتماعی تبدیل شد:

وقتی صحبت از جان لنون می‌شه بلافاصله نام «بیتلز» به ذهن خطور می‌کنه، گروهی که شهرتشون از هیچ‌کدوم از روسای جمهور امریکا کمتر نیست.

دهه‌ی شصت میلادی زمانی بود که دنیا با سرعتی شگفت انگیز تغییر می‌کرد و هر کس ‌که می‌تونست در این دریای پر تلاطم، بهتر موج‌سواری کنه موندگار‌تر بود و خیلی زود به نماد و سمبل تغییرات بدل می‌شد.
در چنین شرایطی گروه بیتلز با اندک سواد موسیقایی و کمترین تلاش برای بهره‌برداری از هنر ناب موسیقی به صرف ساختن چند قطعه‌ی زیبا که کاملن موافق جریانات اجتماعی بود به بزرگ‌ترین آیکن تبلیغاتی انگلستان تبدیل شدند و خواسته یا ناخواسته به شهرتی ورای باور، در کل دنیا رسیدند.
در همون ایام گروه «رولینگ استونز» کارهایی به مراتب جدی‌تر تولید می‌کرد که کمتر مورد توجه قرار می‌گرفت و کمی دیرتر کسانی مثل «فرانک زاپا» و «کاپیتان بیف‌هارت» در امریکا موسیقی «راک» و «راک اند رول» رو وارد قالب‌های کاملن جدی موسیقایی کردند، که اصلن مورد توجه قرار نگرفت و فقط زمان بود که ارزش اون آثار رو آشکار کرد.

ولی برای «بیتلز» همه چیز محیا بود، مصداقِ بارزِ زمان درست و مکان درست.

جان لنون شاید تنها عضو گروه بود که می‌دونست شهرت بیتلز به واسطه‌ی کیفیت موسیقی این گروه نیست و در دهه‌ی هفتاد میلادی و بعد از فروپاشی گروه تلاش خودش‌ رو برای تولید آلبوم‌هایی با نگرش هنری، بیشتر کرد. اما از اون‌جا که لنون به عنوان مغز متفکر گروه مرکز توجه اقلیت و اکثریت به‌طور هم‌زمان بود، مرتب در دست اندازهای سیاسی، راه گم می‌کرد و دهه‌ی هفتاد هم برای لنون بیش از اینکه بار هنری داشته باشه، پر شده از کارهای نمادین سیاسی از آب در اومد.

شاید بشه گفت مهم‌ترین اتفاق دهه‌ی هفتاد در زندگی لنون، مبارزاتش بر علیه جنگ ویتنام و «نیکسون» رییس جمهور وقت امریکا بود و ماجرای پر سر و صدای اخراج شدنش از ایالات متحده. اما دهه‌ی هشتاد می‌تونست برای لنون زمان مناسبی باشه که بلاخره به کار اصلی خودش یعنی تولید موسیقی در استانداردهای بالاتر بپردازه که متاسفانه در همون سال آغازین دهه‌ی هشتاد، به قتل رسید و بیش از پیش تبدیل به یک نماد شد.
جان لنون از دوران نوجوانی علاقه به قصه‌نویسی و طراحی و نقاشی هم داشت و بر خلاف همتای بی‌استعدادش یعنی «پل مک‌کارتی»، آثار زیبا و منحصر به‌فردی خلق کرد که در چند مجموعه‌ی کوچیک قابل دسترسیه.
شاید غیر منصفانه به نظر برسه اما گذر ایام از جان لنون چهره‌ایی ساخته که با عینک گرد رنگی روی تی‌شرت‌ها خودنمایی می‌کنه و هنوز هم به هر بهانه‌ایی چهره‌اش از اکثر شبکه‌های موسیقی دنیا پخش می‌شه، در حالی‌که کمتر کسی در خلوت خودش هوس می‌کنه که آلبومی از این هنرمند گوش کنه.

• علیرضا میراسداله

به‌مناسبت تولد جان لنون: «جان لنون» خواننده‌ی مشهور گروه بیتلز، دوست داشت پس از مرگش از او به عنوان یک صلح‌دوست بزرگ یاد کنند. آرزو داشت ترانه‌هایش بر مردمی که تحت ستم‌اند، تاثیر بگذارد و به بیداری آن‌ها بیانجامد. هرچند در دوران زندگی کوتاه لنون این خواسته تحقق پیدا نکرد، اما حدود ربع قرن بعد از این‌که یکی از هواداران افراطی‌اش، وی را به ضرب سه گلوله از پای درآورد، صدای صلح‌دوستی جان لنون، با قدرت و نفوذ فراوان در برابر قدرت‌مندانی که در اجلاس سازمان تجارت جهانی در مکزیک جمع شده بودند طنین‌انداز شد.
فریادهای خفته در گلو بیدار شدند و مردمی که برای اعتراض به تحمیل نابرابری‌ها و ظلم و ستمی که بر کشورهای جهان سوم روا می‌شد، هزاران کیلومتر راه پیموده بودند، با همراهی جوانان معترض، یک‌صدا شروع به خواندن آهنگ Imagine جان لنون کردند. Imagine (تصور کن)، صدای اعتراض نسلی است که در بحبوحه‌ی سال‌های جنگ ویتنام، مبارزات ضد جنگ خویش را با نفی خشونت آغاز کرده بودند. آن‌ها به‌جای شکستن شیشه‌ها و هرج و مرج‌خواهی، اعتراض خود را با بلند کردن موهای‌شان، در سکوتی فیلسوفانه که به خلق آثار و سبک‌های هنری متعدد انجامید، ادامه می‌دادند.
تصور کن بهشتی وجود نداشته باشد
اگر سعی کنی، تصورش آسان است
و جهنمی هم در کار نباشد
و بالای سر ما تنها آسمان است…
تصور کن همه‌ی آدم‌ها
فقط برای امروز زندگی کنند..
تصورکن کشوری در میان نباشد – کار سختی نیست –
هیچ چیزی که به‌خاطرش آدم بکشی، یا خودت کشته شوی هم وجود نداشته باشد
و نیز، هیچ مذهبی در کار نباشد
تصور کن تمام مردم در صلح زندگی کنند…
تو.. تو ممکن است بگویی فرد خیالبافی‌ام
اما نه، تنها من این‌گونه فکر نمی‌کنم
امیدوارم روزی تو هم به ما بپیوندی
و جهان یک‌دست شود..
دنیایی بدون مالکیت را تصور کن- متحیرم که آیا خواهی توانست-
دنیایی بدون حرص و طمع، بدون گرسنگی
همه‌ی مردم با هم برادر باشند
تصورش را بکن.. همه‌ی آدم‌ها سهمی از دنیا داشته باشند
ممکن است بگویی خیال می‌بافم
اما من تنها نیستم، آرزو دارم تو هم روزی به ما ملحق شوی
و جهان یک‌دست شود..

• ثمر سعیدی/ هفته نامه‌ی چلچراغ