اخبار موسیقی خارجی بایگانی - صفحه 37 از 39

آبا وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد

نام گروه راک بریتانیایی «جنه‌سیس»، گروه سوئدی «آبا» و «جیمی کلیف» چهره‌ی شاخص موسیقی رگه در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد.
به گزارش مجله‌‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، مراسم تقدیر از چهره‌های صاحب‌نام موسیقی روز دوشنبه در هتل معروف «والدورف آستوریا» در نیویورک برگزار شد و علاوه بر «جنسیس»، «آبا» و «جیمی کلیف» نام دو گروه «هالیز» و «استوجز» نیز در تالار مشاهیر ثبت شد.
«بنی اندرسون» خواننده و ترانه‌سرا و «آنی-فرید پرینزسین ریوس» خواننده، به نمایندگی از گروه «آبا» در مراسم بیست و پنجمین دوره‌ی معرفی اعضای تالار مشاهیر راک اند رول حضور داشتند و قطعه‌ای را هم اجرا کردند.

گروه چهار نفره‌ی «آبا» در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی با آهنگ‌هایی مانند «ملکه رقصان» و «من را می‌شناسی، تو را می‌شناسم» در سطح بین‌المللی به موفقیت تجاری بسیار دست پیدا کرد و پدیده‌ای فرهنگی شد.
سال گذشته نمایش فیلم موزیکال «ماما میا!» با بازی «مریل استریپ» که بر مبنای یکی از آهنگ‌های «آبا» ساخته شده بود نام این گروه را بار دیگر سر زبان‌ها انداخت. گروه «آبا» در سال ۱۹۸۲ منحل شد.
«فیل کالینز»، «مایک راترفورد»، «تونی بنکس» و «استیو هکت» از گروه «جنه‌سیس» (Genesis) نیز در این مراسم حضور داشتند، اما «پیتر گابریل» از خواننده‌های اولیه‌ی گروه در مراسم تقدیر شرکت نکرد.

گروه‌ها یا خواننده‌ها با گذشت ۲۵ سال از توزیع اولین اثرشان برای ثبت در تالار مشاهیر راک اند رول، واجد شرایط می‌شوند. هر سال حدود ۶۰۰ نفر از چهره‌های حرفه‌ای دنیای موسیقی پنج خواننده یا گروه را برای ثبت در تالار معرفی می‌کنند.

اولین گروه پذیرفته‌شدگان در تالار مشاهیر راک اند رول، در سال ۱۹۸۶ معرفی شدند. «جیمز براون» هنرمند صاحب‌نام موسیقی فانک، «ری چارلز» هنرمند نابینای موسیقی جَز و «الویس پریسلی» مبدع سبک راک اند رول، از جمله کسانی هستند که پیش از این نام آنها در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شده است.

اسفند ۱۵, ۱۳۸۸بهمن ۱۰, ۱۳۹۴

دیوید گیلمور یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار

«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» ۶۴ سال قبل در چنین روزی (۶ مارس ۱۹۴۶) متولد شد. این هنرمند انگلیسی علاوه بر همکاری با گروه راک پیشروی پینک فلوید، به‌عنوان تهیه کننده‌ی موسیقی با هنرمندان دیگر نیز کار کرده و در بخشی از دوران حرفه‌ای خود فعالیت انفرادی نیز در حوزه‌ی موسیقی داشته است. دیوید گیلمور نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود.

«فایل رادیویی را بشنوید»

دانلود – ۱٫۷۰ مگابایت

در سال ۲۰۰۷ خوانندگان مجله‌ی Guitar World تک‌نوازی‌های دیوید گیلمور را در ۳ اثر از پینک فلوید جزو ۱۰۰ تک‌نوازی برتر گیتار در جهان انتخاب کردند. هنرنمایی گیلمور در آهنگ معروف Comfortably Numb به‌عنوان چهارمین اثر برتر از تک‌نوازی‌های تاریخ موسیقی انتخاب شده است.
گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است. این هنرمند و عضو سابق گروه پینک فلوید، ۴ آلبوم انفرادی را تهیه و ضبط کرده و ۶ تک آهنگ را نیز در کارنامه‌ی فعالیت خود دارد.

گفتنی است که مدتی قبل «راجر واترز» بیسیست مشهور و تکرارنشدنی گروه «پینک فلوید» اعلام کرده بود که در طی این سال‌ها چندین بار از گیلمور تقاضا کرده که پینک فلوید را دوباره دور هم جمع کنند، اما او پاسخی نداده است. فاش کردن این مطلب سبب خشم هواداران و دلخوری عده‌ای از آن‌ها شد. البته این موضوع از شایستگی یک موزیسین زبده، کم نخواهد کرد.

اسفند ۷, ۱۳۸۸

روزی که مرد سیاه‌پوش زاده شد

امروز ۲۶ فوریه سال‌روز تولد ۷۸ سالگی «جانی کَش» (Johnny Cash) هنرمند بزرگ موسیقی کانتری است. کسی که به مرد سیاه‌پوش شهرت داشت و هفت‌سال از مرگ‌اش می‌گذرد.

این خواننده‌ی آمریکایی، به‌خاطر جنس صدا، نحوه‌ی خواندن و همین‌طور تسلط قابل توجهی که بر موسیقی فولک و کانتری داشت، تحسین و توجه علاقمندان بسیاری را در سراسر جهان به موسیقی‌اش جلب کرد. جانی کش آهنگ‌ساز و ترانه‌نویس هم بود و در مدت پنج دهه فعالیت حرفه‌ای در زمینه‌ی موسیقی فولک و کانتری، بیش از ۷۰ آلبوم موسیقی را تهیه کرده بود.

آهنگ‌هایی که او می‌نوشت و اجرا می‌کرد مفاهیمی چون عشق و زندگی را دربر می‌گرفتند و از حس وطن‌پرستی، محبت و توجه به خانواده و مفاهیم کنایی سرشار بودند. عده‌ای از منتقدین موسیقی، ترانه‌هایی که در دهه‌های پنجاه تا هفتاد میلادی توسط جانی کش نوشته شده است را آغازگر ادبیاتی نوین در ترانه‌سرایی موسیقی کانتری می‌دانند.

گفتنی است «جون کارتر» خواننده‌ی زنِ موسیقی کانتری، همسر و همکار جانی کش بود و این دو هنرمند در دهه‌ی هفتاد، فعالیت‌های بشردوستانه‌ی بسیاری را در زمینه‌ی کارهای خیریه و تلاش برای کسب برابری رنگین‌پوستان در آمریکا انجام داده‌اند.

بهمن ۲۸, ۱۳۸۸

آهنگ خیریه‌ی زلزله‌ زدگان هاییتی پرفروش شد

آهنگ «همه رنج می‌کشند» (Everybody Hurts) که برای کمک به قربانیان زلزله‌ی هائیتی دوباره‌خوانی شده است در اولین هفته پس از انتشار، بیش از ۴۵۳ هزار نسخه فروخت.
گفتنی است این تک‌آهنگ به سرعت به صدر جدول پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های بریتانیا در هفته‌ی گذشته صعود کرده است.

به نقل از BBC مسئولین کمپانی جدول آهنگ‌های انگلستان می‌گویند این آهنگ رکورد پرفروش‌ترین آهنگ خیریه در هفته‌ی اول انتشار را در قرن بیست و یکم شکسته است.
مارتین تالبوت، یکی از مسئولین کمپانی مذکور می گوید: «مردم به‌طور کامل تحت تاثیر مصیبتی که بر سر مردم هائیتی آمده قرار گرفته‌اند. فروش آهنگ نیز تاکنون فوق العاده بوده است.»

در اجرای مجدد این آهنگ که بازخوانی اثری به همین نام از گروه راک R.E.M در دهه‌ی نود میلادی بوده است تعداد زیادی از ستاره‌های موسیقی از جمله «لئونا لویس، رابی ویلیامز، جیمز بلانت، جان بون جووی، جیمز موریسن، سوزان بویل، ماریا کری» و گروه «تیک دت» (Take That ) هنرنمایی کرده‌اند.
تهیه کنندگی آهنگ «همه رنج می‌کشند» را سایمون کاول (داور برنامه‌های کشف استعدادهای موسیقی) برعهده داشته است.
گفته می‌شود سود حاصل از این فروش میان کمیته‌ی بلایای طبیعی و برنامه‌ی کمک به هائیتی روزنامه‌ی «سان» تقسیم خواهد شد.

بهمن ۲۱, ۱۳۸۸

لری ادلر، نوازنده‌ی بزرگ سازدهنی

مجله‌ی موسیقی ملودی: ۱۰ فوریه سال‌روز زاده‌شدن « لری ادلر» (Larry Adler) نوازنده‌‌ی بزرگ سازدهنی است. ادلر در سال ۱۹۱۴ در بالتیمور آمریکا، از یک خانواده‌ی یهودی متولد شد. او سازدهنی را بدون آموزش فراگرفت و زمانی‌که ۱۴ ساله بود یه یک نوازنده‌ی حرفه‌ای سازدهنی تبدیل شد، در همین دوره از زندگی‌اش برای پیشرفت بیشتر به نیویورک رفت و در تئاترهای موزیکال بازی کرد. ادلر و سازدهنی وی، به‌زودی طرفداران بسیاری به‌دست آوردند.

لری ادلر از نخستین نوازندگان سازدهنی بود که قطعات اختصاصی نوشته شده برای این ساز کوچک را اجرا کرد. در دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی، ادلر قطعاتی را اجرا می‌کرد که آهنگ‌سازان به‌صورت اختصاصی برای او و سازدهنی‌اش نوشته بودند. او حتی قطعات کلاسیک از هنرمندانی چون «باخ»، «ویوالدی»، «بتهوون»، «موتزارت»، «بارتوک»، «استراوینسکی» و قطعاتی را که برای سازهای دیگر مانند ویولن نوشته بودند به‌شایستگی اجرا می‌کرد.

لری ادلر در سال ۱۹۴۹ پس از این‌که اتهام طرفداری از کمونیسم را به او وارد آوردند از آمریکا به لندن رفت، شهری که تا پایان عمرش در آن سکونت گزید.

وی در سال‌های پایانی کار حرفه‌ای خود، با هنرمندانی مانند «استینگ»، «التون جان» و «کیت بوش» همکاری داشت و آهنگ‌سازانی هم‌چون «رالف وان ویلیامز»، «مالکوم آرنولد»، «داریوس میلهاد» و «آرتور بنجامین» برای وی قطعاتی را نوشتند.

در سال ۱۹۹۴ لری ادلر در اجرای آلبومی به نام « شکوه گِرشوین» (The Glory of Gershwin) که یادبودی برای «جورج گرشوین» آهنگ‌ساز بزرگ قرن بیستم بود، همکاری کرد. در این سال، ادلر ۸۰ ساله بود و به‌همراه «جورج مارتین» (تهیه کننده‌ی آلبوم) قطعه‌ی “Rhapsody in Blue” از گرشوین را اجرا کرد و در اجرای آهنگ “Summertime” با نواختن همزمان سازدهنی و پیانو، مهارت خود را در نواختن پیانو نیز به رخ کشید.

لری ادلر در سن ۸۷ سالگی در لندن درگذشت. نام وی به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان سازدهنی، ماندگار است.

بهمن ۲۰, ۱۳۸۸

نیل یانگ، هنرمندی که قلبی از طلا دارد

در مراسم گرمی سال ۲۰۱۰ «نیل یانگ» نوازنده و آوازه‌خوان موسیقی راک، فولک و کانتری با اثری به نام «چنگال در خیابان» (Fork In The Road) حضور داشت و از کاندیداهای دریافت جایزه‌ی بهترین اجرای راک تک نفره بود. نیل یانگ موزیسین ۶۵ ساله‌ی کانادایی علاوه بر نواختن سازهایی مانند گیتار، پیانو و هارمونیکا (سازدهنی) آهنگ‌ساز و ترانه‌نویس نیز هست. وی تاکنون ۵ فیلم را با نام مستعار «برنارد شِکی» (Bernard Shakey) کارگردانی کرده است.

عشق نیل یانگ به موسیقی از آغاز نوجوانی وی شروع شد، زمانی‌که با رادیوی ترانزیستوری، ایستگاه‌های موسیقی را گوش می‌کرد و الگوی او مانند بسیاری از هم‌دوره‌هایش کسی غیر از «الویس پریسلی» نبود.
نیل یانگ تحت تاثیر موسیقی «راک اند رول»، «آر اند بی» و «کانتری» پس از ورود به دبیرستان، نواختن گروهی را در یک گروه موسیقی دبیرستانی برای نخستین بار تجربه کرد و این شروعی توام با آزمون و خطا، برای دوره‌ی حرفه‌ای موسیقی نیل یانگ بود.

آهنگ « قلبی از طلا » را که نیل یانگ به‌وسیله‌ی گیتار و سازدهنی در سال ۱۹۷۵ اجرا کرده است در زیر ببینید.

| Open Player in New Window

در اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ نیل یانگ در تعدادی از گروه‌های راک شهر محل سکونتش در کانادا، گیتار نواخت و برای مدتی نیز در زمینه‌ی موسیقی فولک فعالیت کرد. در این دوره وی ترانه نویسی را شروع کرد و شعر بعضی از آهنگ‌های ماندگار خود در موسیقی فولک را سرود. نیل یانگ در اواسط دهه‌ی ۶۰ به آمریکا مهاجرت کرد و پس از آشنایی با چند نوازنده و موزیسین جوان، به کمک آنها گروه موسیقی «بوفالو اسپرینگ‌فیلد» (Buffalo Springfield) را تاسیس کرد. موزیکی که آنها می‌نواختند مخلوطی از فولک، کانتری و راک بود.
گروه بوفالو اسپرینگ‌فیلد به زودی موفقیت قابل توجهی از نظر جذب مخاطب عام و راضی نگه داشتن منتقدین موسیقی به‌دست آورد. گرچه در سال ۱۹۶۸ فعالیت این گروه پس از عرضه‌ی ۳ آلبوم موسیقی، پایان یافت و از آن تاریخ به بعد نیل یانگ به‌طور مستقل به ضبط آلبوم مشغول شد.

نخستین آلبوم نیل یانگ به‌عنوان یک خواننده‌ی مستقل در اواخر سال ۱۹۶۸ عرضه شد و این هنرمند ۲ سال بعد طی مصاحبه‌ای، نارضایتی خود را از آلبوم نخست ابراز کرد. سپس برای آلبوم‌های بعدی از هنرمندانی استفاده کرد که بتوانند سطح کار را بالاتر ببرند. به همین دلیل در این دوره، نیل یانگ اغلب موفق بود. در سال ۱۹۷۲ وی آلبوم « هنگام درو » (Harvest) را به بازار موسیقی عرضه کرد که موفقیت تجاری بسیار خوبی برای او به ارمغان آورد و در چارت‌های مختلف به رده‌های بالا دست پیدا کرد. تک آهنگ ماندگار « قلبی از طلا » (Heart Of Gold) با همین آلبوم عرضه شده بود، آهنگی که در آمریکا، شماره‌ی یک جدول پرفروش‌ها را به خود اختصاص داد.
نیل یانگ در اوایل دهه‌ی هفتاد به همراه سه هنرمند دیگر، گروهی ۴ نفره که به اختصار CSNY نامیده می‌شود را نیز تشکیل دادند و در مجموع ۸ آلبوم استودیویی به‌ همراه یکدیگر تهیه کردند.
طی دهه‌های هشتاد و نود میلادی و دهه‌ی نخست قرن جدید، نیل یانگ هرگز از فعالیت دست نکشید و در مواقعی هم‌چنان در اوج و گاهی نیز در حاشیه قرار گرفت. وی ۳۳ آلبوم استودیویی، ۷ آلبوم اجرای زنده، ۴ آلبوم موسیقی فیلم را تهیه کرده و ۴ آلبوم عرضه نشده نیز در کارنامه‌ی حرفه‌ای خود دارد. نام نیل یانگ دوبار در تالار افتخارات راک اند رول وارد شده است. نخست در سال ۱۹۹۵ به‌عنوان یک هنرمند مستقل، و در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضوی از گروه بوفالو اسپرینگ‌فیلد. در ۱۹۸۲ نیز نام وی در تالار افتخارات موسیقی کشور کانادا ثبت شده است.

ثمر سعیدی / مجله‌ی موسیقی ملودی

بهمن ۲۰, ۱۳۸۸

بازگشت لئونارد کوئن با تاخیر همراه است

لئونارد کوئن، خواننده‌ی کانادایی مجبور شده است تور اروپای خود را شش ماه عقب بیندازد. کوئن ۷۵ ساله به دلیل آسیب‌دیدگی ستون فقرات مجبور به فیزیوتراپی شده است، ولی علت این آسیب‌دیدگی هنوز مشخص نیست.
کوئن در مراسم گرمی امسال در لوس آنجلس جایزه‌ی یک عمر دستاورد هنری را دریافت کرد. بر اساس برنامه‌ی جدید، تور اروپای کوئن روز ۲۴ شهریور آینده (۱۵ سپتامبر ۲۰۱۰) از شهر کن فرانسه آغاز خواهد شد.
به نقل از BBC فارسی، لئونارد کوئن، بعد از ۱۵ سال، از ماه خرداد ۱۳۸۶ (مه ۲۰۰۸) شروع به برگزاری تور کرد و از آن زمان تاکنون حدود ۲۰۰ کنسرت در سراسر جهان برگزار کرده است.
سال گذشته، این خواننده در حال اجرا روی سن از هوش رفت و در بیمارستانی در اسپانیا بستری شد. دلیل این حادثه را مسمومیت غذایی اعلام کردند. همکار آهنگ‌ساز کوئن اعلام کرد که او نوشتن جدیدترین آهنگش را که «وجوه مختلف» (Different sides) نام دارد به تازگی به پایان رسانده است.
تازه‌ترین آلبوم استودیویی کوئن در سال ۲۰۰۴ منتشر شد که نامش «هیتر عزیز» (Dear Heather) بود. در سال ۲۰۰۹ نیز آلبوم کنسرت کوئن در لندن، به بازار آمد.

بهمن ۱۷, ۱۳۸۸

به پا خیز، باب مارلی

باب مارلی در ششم فوریه ۱۹۴۵ متولد شده است، امروز سال‌روز تولد ۶۵ سالگی اوست. باب مارلی از موزیسین‌های مطرح جامائیکاست، هرچند در اغلب موارد، شهرت وی از یک موزیسین فراتر رفته و از او به‌عنوان یکی از اسطوره‌های کشور جامائیکا یاد می‌شود.
مارلی خواننده‌ی سبک رگِی، ترانه‌سرا، نوازنده‌ی گیتار و فعال اجتماعی بود و برخی از آهنگ‌هایش مضامین اجتماعی داشتند. او به برپاخاستن برای آزادی، حقوق بشر و حقوق زنان در ترانه‌هایش اشاره می‌کرد و به ‌همین دلیل در آمریکای جنوبی محبوب بود و در کشور خودش نیز به یک بت تبدیل شده بود.
مارلی در سال ۱۹۷۸ موفق به دریافت مدال صلح جهان سوم از سازمان ملل شد و پس از مرگ زودهنگام‌اش در اوایل دهه‌ی هشتاد میلادی در حالی‌که ۳۶ سال داشت، نام وی در سال ۱۹۹۴ وارد تالار افتخارات راک اند رول شد و در ۱۹۹۹ آلبوم معروف‌اش به نام «اکسیدوس» از سوی مجله‌ی تایم به‌عنوان آلبوم قرن برگزیده شد.
باب مارلی در فوریه ۲۰۰۱ جایزه‌ی گرمی را دریافت کرد. گفتنی‌ است «مارتین اسکورسیزی» فیلم‌ساز پرآوازه و علاقمند به موسیقی از سال ۲۰۰۸ در حال ساختن فیلمی درباره‌ی باب مارلی است که طبق شنیده‌ها در سال جاری میلادی آماده خواهد شد.

بهمن ۱۲, ۱۳۸۸

جایزه‌ای برای مایکل جکسون در گرمی ۲۰۱۰

در گرمی سال ۲۰۱۰، جایزه‌ی یک عمر فعالیت هنری به مایکل جکسون اختصاص یافت.
پاریس و پرینس، فرزندان مایکل جکسون، جایزه‌ی یک عمر فعالیت هنری را از طرف پدرشان که تابستان سال گذشته به طور ناگهانی درگذشته بود، دریافت کردند.
به نقل از BBC، پاریس دختر یازده ساله‌ی مایکل به حاضران گفت: « بابا پارسال نتونست، ولی امسال می خواست اینجا بخونه.»
گفتنی‌ست در این مراسم یک فیلم سه بعدی به یاد مایکل جکسون پخش شد و هنرمندانی مانند «کری آندروود، جنیفر هادسون، سلین دیون، اسموکی رابینسون و آشر» روی صحنه آمدند و آهنگ «ترانه‌ی زمین» “The Earth Song” از مایکل جکسون را با همراهی صدای خود جکسون اجرا کردند.

مایکل جکسون خواننده‌ی مشهور پاپ در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ به‌طور ناگهانی درگذشت. این در حالی بود که جکسون در حال تمرین فشرده برای کنسرت خود که در لندن برگزار می‌شد بود و دنیای موسیقی پاپ از شنیدن خبر درگذشت ناگهانی این خواننده در بهت و حیرت فرو رفت.

بهمن ۱۲, ۱۳۸۸

برندگان گرمی ۲۰۱۰ اعلام شدند

پنجاه و دومین دوره‌ی جایزه‌ی گرمی، سی‌ام ژانویه‌ی ۲۰۱۰ در شهر لوس آنجلس، برگزار شد و «بیانسه ناولز» در این مراسم برنده‌ی شش جایزه شد.
به گزارش BBC بیانسه که نامزد ده جایزه بود، برای آهنگ «زن های مجرد» “Single Ladies” برنده‌ی جایزه‌ی بهترین آهنگ سال و هم‌چنین بهترین آهنگ «آر اند بی» شد. وی هم‌چنین موفق شد به عنوان خواننده‌ی زنی که با یک آهنگ بیشترین جایزه را برده، رکورد تازه ای بر جای گذارد. مجموع جایزه‌های بیانسه ناولز در گرمی، با احتساب جوایزی که در گرمی اخیر برنده شد به ۱۶ رسیده است.
گروه هیپ هاپ «بلک آید پیز» “Black eyed peas” ، «جی زی» “Jay Z” و گروه موسیقی «کینگز آو لئون» “Kings Of Leon” هر کدام برنده‌‌ی سه جایزه شدند. «لیدی گاگا» خواننده‌ی پاپ و «امینم» “Eminem” خواننده‌ی سبک رپ نیز هر کدام دو جایزه را از آن خود کردند.