لئونارد کوئن هنرمند پرآوازه‌ی کانادایی به‌دلیل مجموعه آثارش که «بر سه نسل در سراسر جهان» تاثیر گذاشته است، برنده‌ی یکی از معتبرترین جوایز ادبی اسپانیا شد.
هیئت داوران جایزه پرنس آستوریاس گفتند که این شاعر و خواننده ۷۷ ساله کانادایی «تصویری آفریده است که در آن، شعر و موسیقی درهم آمیخته‌اند و به چیز گران‌بهای تغییرناپذیری بدل شده‌اند.»
جایزه ۵۰ هزار یورویی پرنس آستوریاس که در ماه اکتبر امسال اهدا می‌شود یکی از هشت جایزه‌ای است که بنیاد آستوریاس هر سال در زمینه های مختلف اهدا می‌کند.
برندگان این جایزه همچنین مجسمه ای را که خوان میرو، هنرمند کاتالونیایی طراحی کرده، دریافت خواهند کرد.
هیئت داوران جایزه بنیاد پرنس آستوریاس اعلام کرده است که اشعار و آوازهای کوئن «سوالات عمده ای را که دغدغه بشریت است، به صورتی عمیق و به زیبایی می کاوند.»
لئونارد کوئن با ترانه هایی از جمله سوزان، هله لویا و بدرود ماریان به شهرتی جهانی دست یافته است. او در مراسم گرمی سال ۲۰۱۰ در لس آنجلس جایزه یک عمر دستاورد هنری را دریافت کرد.
گفتنی است در سال ۲۰۰۹ این خواننده که از سال ۲۰۰۸ حدود ۲۰۰ کنسرت در سراسر جهان برگزار کرده، در حال اجرا روی صحنه از هوش رفت و در بیمارستانی در اسپانیا بستری شد. دلیل این حادثه را مسمومیت غذایی اعلام کردند.
او چندماه بعد، به دلیل آسیب‌دیدگی ستون فقراتش مجبور به فیزیوتراپی شد و تور دور اروپای خود را لغو کرد.
لازم به یادآوری است که «وودی آلن»، «جی کی رولینگ» و «دنیل بران بویم» پیانیست و رهبر ارکستر مشهور، از برندگان پیشین جایزه پرنس آستوریاس بوده اند.
شما می‌توانید آثار لئونارد کوئن را با بالاترین کیفیت از فروشگاه موسیقی ملودی تهیه نمایید.
نزديك بود به بستر بروم
بدون يادآوري چهار بنفشه‌ی سفيدي
كه در گل يقه‌ي ژاكت سبزت گذاشتم.
و بعد چه‌قدر بوسيدم تو را
و بوسيدي مرا
با شرمي چنان
كه گويي هرگز عاشق‌ات نبودم ….
[قطعه ای از اشعار کوهن در کتاب “جعبه فلفلی زمین” با نام “سرود”]
It’s four in the morning, the end of December
I’m writing you now just to see if you’re better
New York is cold, but I like where I’m living
There’s music on Clinton Street all through the evening.
I hear that you’re building your little house deep in the desert
You’re living for nothing now, I hope you’re keeping some kind of record…..
فقط میتونم بگم به اندازه ی تک تک لحظه های زندگیم به کوهن و این قطعه پر ارزش مدیونم…
اواخر دسامبر که میشه دلم این قطعه رو از بحر میخونه…
متشکرم کوهن.
[قطعه ای از Famous Blue Raincoat]
صدای زنگ دار و جذاب کوهن از دل بافت خونه های سنتی یزد تا سنگفرش های توی پاریس , مثل نسیمی با خودش خاطرات رو در بر داره.
من کوهن رو با نوول های ادبی-فیلسوفانش باور کردم.
از نوشته های ترانه وارش تا کتاب “بازی مورد علاقه” و “بازندگان زیبا”
و تا قطعات به شدت نوستالژیک و عاشقانش که توی آهنگ هاش و با صدای جذابش , دیگه حرفی واسه گفتن نمیذاره….
صدای کوهن پل ارتباطی بین من و خیلی از مردمی از ملت های دیگه بوده و همچنین بین نسل های قبل و بعد از خودم.
اینجاست که به این باور میرسم, یک موسیقی ناب چقدر میتونه زندگی ها رو , روبه بهبود ببره و دریچه های تازه ای رو به آدم نشون بده.
امیدوارم که کوهن زودتر بتونه بهبود پیدا کنه و این مرد نازنین ۷۶ ساله دوباره بتونه عشق رو به دنیا هدیه کنه.
به امید سلامتیت کوهن
خیلی خیلی خوشحالم و به طرفدارای آقامون کوهن تبریک میگم
😀