برنامه رادیویی: «جانی کش» اسطوره موسیقی فولک و کانتری

melodymag

«جانی کَش» (Johnny Cash) هنرمند بزرگ موسیقی فولک و کانتری و یکی از چهره‌های پرآوازه موسیقی آمریکاست، وی که به مرد سیاه‌پوش شهرت داشت، به‌خاطر جنس صدا، نحوه‌ی خواندن و همین‌طور تسلط قابل توجهی که بر موسیقی فولک و کانتری داشت، تحسین و توجه علاقمندان بسیاری را در سراسر جهان به موسیقی‌اش جلب کرد.

عده‌ای از منتقدین موسیقی، ترانه‌هایی که در دهه‌های پنجاه تا هفتاد میلادی توسط جانی کش نوشته شده است را آغازگر ادبیاتی نوین در ترانه‌سرایی موسیقی کانتری می‌دانند.

برای آشنایی بیشتر با موسیقی گوش‌نواز و صدای گرم و دلنشین جانی کش، این برنامه رادیویی را بشنوید. در این برنامه شما می‌توانید به‌طور نسبتاً کامل به تعدادی از معروف‌ترین و زیباترین آثار فولک و کانتریِ جانی کش گوش کنید. طول فایل، ۱۷/۵ دقیقه و حجم آن ۸ مگابایت است. گویندگی و نوشتار متن این فایل را سرکار خانم آوا پرهام برعهده داشته‌اند و تیم پادکست مجله موسیقی ملودی آن‌را تهیه کرده است.

«فایل رادیویی را بشنوید»

دانلود فایل رادیویی (۸ مگابایت)

ادامه کنسرت‌های لئونارد کوهن در کشورهای اروپایی

leonard-cohen

«لئونارد كوهن» خواننده پیشکسوت سبک فولک در ادامه تور دور دنیای خود اجراهایی را در اروپا به روی صحنه می‌برد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی لئونارد كوهن، خواننده و هنرمند کانادایی تبار که اجراهایی را در انگلیس و ایرلند برگزار کرده هم‌اکنون قصد دارد در کشور ترکیه نیز به روی صحنه برود.

کوهن ۷۸ ساله در ادامه تور دور دنیای خود در رومانی، ایتالیا و فرانسه نیز کنسرت‌هایی را برگزار خواهد کرد.

کنسرت این هنرمند پیشکسوت ۱۹ سپتامبر در استانبول برگزار می‌شود و سپس ۲۲ سپتامبر در بخارست رومانی به اجرا می‌پردازد.

برنامه کوهن در شهر تولوز فرانسه نیز در تاریخ ۲۶ سپتامبر برگزار می‌شود و ۲۸ و ۲۹ سپتامبر نیز این هنرمند دو اجرای دیگر در شهر پاريس خواهد داشت.

لئونارد کوهن نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا و موزیسین کانادایی‌ست که از شهرت بسیاری در سراسر جهان برخوردار بوده و با وجود کهولت سن اجرای بسیاری را در سال‌های اخیر در دنیا به روی صحنه برده است.

موسیقی کانتری؛ ریشه‌ها و زیرسبک‌ها

melodymag

موسیقی کانتری یعنی سه آکورد و حقیقت. (Harlan Howard)

  • موسیقی کانتری چیست؟

موسیقی کانتری ( Country Music ) یک سبک موسیقی پرطرفدار در آمریکای شمالی ( شامل ایالات متحده امریکا و کانادا) است که عموماً از آن به عنوان موسیقی محلی سفیدپوستان آمریکا یاد می‌شود.

با وجود اینکه این سبک در ایران و به طور کلی در آسیا و خاور میانه ( به استثنای ژاپن ) آنچنان که باید و شاید شناخته شده نیست، اما در آمریکای شمالی، استرالیا و بخش هایی از اروپای غربی به خصوص آلمان طرفداران بسیاری دارد. برای مثال اگر نگاهی به آمار نیلسن ساوند اسکن ( Nielson Sound Scan ) بیاندازیم، میبینیم که حداقل دو آلبوم کانتری در بین ۱۰ آلبوم پرفروش هر هفته در آمریکا وجود دارد. در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که در اوج ساعات درخواست ترانه از رادیو های ایالات متحده، موسیقی کانتری بیشترین تعداد درخواست را در بعد از ظهرها داشته و در ساعات صبحگاهی رتبه دوم را داشته است.

به گزارش مجله موسیقی ملودی در ایران گوش اکثر ما به ویژه کسانی که در دهه های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی دوران نوجوانی و جوانی را سپری می‌کردند با موسیقی کانتری آشناست اگرچه ممکن است نام آنرا ندانیم. این همان سبکی است که اکثر ما از آن به عنوان موسیقی متن فیلم های وسترن یاد می‌کنیم و نام آن Western Cowboy است که به نوعی یکی از اجداد موسیقی کانتری به حساب می‌آید.

موسیقی کانتری در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی در مناطق عمدتاً کشاورز نشین ایالات متحده جنوبی (Southern United States) ظهور کرد و ریشه اش را می‌توان در موسیقی محلی جنوب آمریکا و Western Cowboy یافت. البته مدهای سبک بلوز نیز به طور گسترده در آن استفاده می‌شوند.

ایالات متحده جنوبی که به آن جنوب آمریکایی (American South  Dixie) و با به طور اختصار جنوب (the South ) هم می‌گویند به بخشی از کشور آمریکا اطلاق می‌شود که عمدتاً شامل ایالات جنوبی ، جنوب شرقی و تا حدی مرکزی این کشور است که از لحاظ فرهنگی، تاریخی، آیین ها، غذاها، سبک‌های موسیقی و غیره با دیگر مناطق آمریکا متفاوت است. اقتصاد این منطقه بیشتر بر پایه کشاورزی استوار است و شامل ایالات تکزاس، آرکانزاس، اوکلاهما، لویزیانا، میسیسیپی، آلاباما، جورجیا، فلوریدا، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، کنتاکی، ویرجینیا، ویرجینیای غربی و تنسی است.

موسیقی کانتری بطور کلی شامل ترانه هایی با ملودی های شاد است که با سازهایی عمدتاً زهی شامل گیتار الکتریک و آکوستیک، بانجو، ویولن، گیتار باس، درامز و هارمونیکا ( ساز دهنی) همراهی می‌شود. از دیگر سازها که معمولا در سبک کانتری مورد استفاده قرار میگیرند می‌توان به ماندولین،,Flat top دوبرو (Dobro),و پیانو اشاره کرد.موسیقی کانتری مانند هر موسیقی محلی دیگری اصولا فرم ساده ای دارد که به راحتی به خاطر می‌ماند.
melodymag

عبارت موسیقی کانتری ( Country Music ) در دهه ۱۹۴۰ میلادی بر سر زبان‌ها افتاد. تا پیش از آن به این سبک، موسیقی Hillbilly گفته می‌شد. امروزه برای تمامی زیر سبک‌های این موسیقی از عبارت Country Music استفاده می‌شود.

کلمه Hillbilly از دو کلمه Hill به معنای تپه و Billy به عنوان همراه و آدم تشکیل شده و به مردمان دهکده ها و مناطق کوهستانی ایالات متحده به خصوص منطقه آپالاچی (Appalachia ) و بعضا منطقه Ozarks اطلاق می‌شود که ساکنان ابتدایی آن ایرندی ها و اسکاتلندی ها بودند. با اینکه این کلمه نخستین بار در روزنامه New York Journal در سال ۱۹۰۰ میلادی به رشته تحریر درآمد، اما بسیاری پیدایش آنرا مربوط به قرن ۱۷ میلادی در ایرلند می‌دانند. در آن زمان در جنگ میان کاتولیک ها ،طرفداران شاه جیمز دوم، و پروتستانها، طرفداران شاه ویلیام سوم، کاتولیک ها طرفداران شاه ویلیام را بچه های بیلی یا Billy Boys خطاب میکردند (Billy مخفف William است ).

مهاجرانی که حدود ۳۰۰ سال پیش از اروپا به دنیای جدید پا گذاشتند موسیقی و سازهای دنیای قدیمی را با خود به آمریکای شمالی آوردند. یکی از ارزشمند ترین این سازها نزد آنها ویولن بود چرا که هم توانایی گریه انداختن مخاطب را داشت هم به رقص درآوردن.دیگر سازهایی که همراه با این مهاجران وارد دنیای جدید شدند عبارت بودند از، سازی زهی موسوم به Dulcimer از آلمان، ماندولین از ایتالیا، گیتار از اسپانیا و بانجو از غرب آفریقا. این مهاجران عموماً در مناطقی موسوم به Maritime Provinces که شامل استانهای نوا اسکوشیا، نیوبرنسویک و جزیره پرنس ادوارد در کانادا است و همچنین مناطق جنوبی کوه های آپالاچی در ایالات متحده امروزی،یعنی از جنوب ایالت نیویورک تا شمال آلاباما، میسیسیپی و جورجیا، ساکن شدند. همکاری موزیسین های مختلف با نژادها و ریشه های گوناگون سبب شد نوعی موسیقی خاص در این مناطق شکل بگیرد و گروه های کوچک زهی که بیشتر شامل ویولن، گیتار و بانجو بودند تشکیل شدند. این موسیقی کانتری اولیه بود و به آن Old Time Music یا موسیقی کهن میگویند.

موسیقی کانتری با عنوان یک پدیده جنوبی به دنیا معرفی شد. در مناطق جنوبی، موسیقی محلی با ترکیب فرهنگ ها و موسیقی های سنتی مربوط به کشورهای مختلف به‌وجود آمد. برای مثال موسیقی کهن (Old Time Music)، که از آن موسیقی کانتری به‌وجود آمد، شامل تصنیف ها و آهنگ های محلی از بریتانیا و ایرلند بود.
melodymag

برخلاف این تصور کلی که موسیقی کانتری تنها تحت تاثیر آمریکایی های اروپایی تبار به‌وجود آمد، باید گفت که بخش عمده ای از سبک نوازندگی و به ویژه ساز بانجو که از سازهای اصلی در موسیقی کانتری محسوب می‌شود، مدیون آمریکایی های آفریقایی تبار است.برای مثال آرنولد شولتز ، گیتاریست سیاه پوستی بود که تکنیک Thumb Style را به‌وجود آورد.سندی دیگر بر این مدعا یکیاز ترانه های معروف کانتری به نامCotton Eyed Joe است که تاریخ ساخت و آهنگ ساز آن مشخص نیست اما طبق شواهد به پیش از سال ۱۸۶۱ میلادی باز میگردد.دوروتی اسکاربورو (۱۹۳۵-۱۸۷۸) ، فولکلور شناس آمریکایی در کتاب ردپای ترانه های محلی سیاه پوستی (On the Trail of Negro-Folk Songs) که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد، عنوان می‌کند که خواهر بزرگترش این ترانه را از مردی یاد گرفته بود و آن مرد گفته بود که زمانی که بسیار کوچک بود این ترانه را از برده های سیاه پوست در لویزیانا شنیده بود که هنگام رفتن به مزارع آنرا میخواندند. بر طبق این اظهارات، اگر نتوان ادعا کرد که موسیقی کانتری تا حدی وامدار موسیقی آفریقایی است اما می‌توان آنرا متاثر از سیاه پوستان مهاجر و برده ها دانست و می‌توان گفت که سیاه پوستان به اندازه سفید پوستان اروپایی در به‌وجود آوردن موسیقی کانتری نقش داشتند.

  • ریشه های موسیقی کانتری:

در این قسمت به بررسی انواع مختلف موسیقی که ریشه های سبک کانتری را به‌وجود آوردند میپردازیم و مختصری از تاریخچه آنها را بیان می‌کنیم. این سبک ها عبارتند از:

Old Time Music

Appalachian Music

American Folk Music که موسیقی وسترن یا Western Cowboyرا نیز شامل می‌شود.

در ادامه هر کدام از این سبک ها را جداگانه توضیح خواهم داد و پس از آن به بررسی نسل های مختلف موسیقی کانتری از دهه ۱۹۲۰ میلادی تاکنون و معرفی افراد برجسته هر نسل و زیر سبک‌هایی که در هر نسل به‌وجود آمده است پرداخته می‌شود.

ادامه دارد..

  • عرفان رضایت‌بخش/مجله موسیقی ملودی

تاریخ موسیقی کانتری در یک نگاه – بخش دوم

melodymag

• ۱۹۴۴ : در این تاریخ، مجله بیلبورد در اولین شماره آن سال خود، برای اولین بار یک چارت با نام موسیقی فولک منتشر کرد که در آن ترانه های کانتری، جَز و بلوز را قرار می‌داد.
• ۱۹۴۵ : در آن سال با پیوستن Lester Flatt و Earl Scruggs به گروه «بیل مونرو» که در سبک «بلوگراس» فعالیت میکرد، این گونه از موسیقی رسماً به عنوان زیر سبکی از موسیقی کانتری مطرح شد.
• اول ژانویه ۱۹۵۳: مطرح ترین چهره موسیقی کانتری در تاریخ، یعنی هنک ویلیامز، در سن ۲۹ سالگی و در شب سال نو در صندلی عقب اتومبیل کادیلاک خود درگذشت.
• سی و یکم دسامبر ۱۹۵۳ : الویس پریسلی اولین آلبوم خود را با کمپانی سان به مدیریت «سم فیلیپس» که مشاهیر بسیاری از جمله «جانی کش» را به موسیقی کانتری معرفی کرد، منتشر کرد. این آلبوم ترکیبی از سبک های گاسپل (موسیقی مذهبی) آر اند بی و کانتری بود.
• سی و یک دسامبر ۱۹۵۴ : جانی کش در استودیو سان دو تا از ترانه های ساخته خودش با نام هایWide Open Road و You’re My Baby, را ضبط کرد. وی به یکی از سرشناس ترین چهره های موسیقی کانتری تبدیل شد. به علت اینکه عموما لباسی مشکی بر تن داشت به وی لقب مرد سیاه پوش را داده بودند. معروف است که وی کنسرت هایش را با این جمله آغاز میکرد. سلام، من جانی کش هستم.
• دسامبر ۱۹۵۷ : جانی کش اولین کنسرت رایگانش را در زندان «سنت کوئنتین» اجرا کرد.
• شانزدهم اکتبر ۱۹۶۱: «پتسی کلاین» ترانه «دیوانه» را که یکی از ترانه های ماندگار تاریخ موسیقی کانتری است، منتشر کرد. این ترانه ساخته یکی از مشهور ترین چهره های موسیقی کانتری و نماد سبک Out Low Country Music که یکی از زیر سبک های کانتری است، یعنی «ویلی نلسون» است. لازم به ذکر است که آن زمان ویلی هنوز شناخته نشده بود و به عنوان نوازنده گیتار باس در گروه «ری پرایس» فعالیت میکرد.
• در سال ۱۹۶۱ تالار مشاهیر موسیقی کانتری در شهر نشویل ایالت تنسی کار خود را آغاز کرد. البته این تالار در سال ۲۰۰۱ به ساختمان فعلی منتقل شد.
• پنجم مارچ ۱۹۶۳ : در این روز اولین ملکه موسیقی کانتری یعنی «پتسی کلاین» در یک سانحه هوایی در سن ۳۰ سالگی کشته شد.
• در سال ۱۹۶۵ اولین و موفق ترین سوپر استار سیاه پوست موسیقی کانتری یعنی «چارلی پراید» اولین ترانه خود با نام Snakes Crawl at Night را منتشر کرد. در آن زمان به علت وجود تبعیض نژادی شدید، خیلی از کمپانی ها حاضر به پخش آثار وی نمی‌شدند. تا اینکه یک کپی از ترانه هایش به دست گیتاریست و آهنگساز مشهور کانتری «چت اتکینز» رسید. اتکینز که تا آن زمان هرگز آواز نخوانده بود، نوار را به کمپانی RCA برد و ادعا کرد که خودش خواننده آثار است و پس از آنکه با تحسین بسیار مسئولان کمپانی RCA مواجه میشود، اعلام میکند که این آثار در واقع متعلق به یک سیاه پوست به نام «چارلی پراید» است و با این کار آنها را در عمل انجام شده قرار میدهد. کمپانی RCAابتدا از افشای نژاد چارلی سر باز میزند. اما پس از مدتی که درخواست ها برای پخش آثارش از رادیو و جعبه های موسیقی ( Juke Box) زیاد میشود، وی را در یک برنامه زنده به مردم معرفی میکند. چارلی پراید تا کنون ۳۹ ترانه شماره یک را در کارنامه خود به ثبت رسانده است.
• در بیست و چهارم مارچ ۱۹۶۶ «باک اوونز» گیتاریست افسانه ای،Bakersfield sound ،که یکی از زیر سبک های موسیقی کانتری است را در یکی از کنسرت های گروه در کارنِگی هال در نیویورک به کار می‌گیرد که به اعتقاد برخی بی نظیر ترین آلبوم زنده تاریخ موسیقی کانتری لقب گرفته است. این زیر سبک در Bakersfield ایالت کالیفرنیا شکل گرفت و اکثر ترانه های ماندگار آن توسط «کِن نلسون» از کمپانی «کاپیتال رکوردز» منتشر شده است. از موفق ترین هنرمندان این سبک در کنار «باک اوونز» می‌توان به Buckaroos و «مرل هگارد» اشاره کرد.

عرفان رضایت‌بخش/ مجله موسیقی ملودی

باب دیلن ابداع کننده سبک فولک‌ راک

melodymag

باب دیلن که بسیاری او را تاثیرگذارترین چهره‌ی تاریخ موسیقی آمریکا می‌دانند، با نام اصلی «رابرت آلن زیمرمن» در ۲۴ ماه می ۱۹۴۱ میلادی در مینه‌سوتای آمریکا زاده شد. او خواننده، ترانه‌نویس، آهنگساز، نقاش و شاعر آمریکایی‌ست که برای ترانه‌های اجتماعی‌اش شهرتی جهانی دارد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی این هنرمند که روز گذشته ۷۱ سالگی خود را جشن گرفت در ایالت مينه‌سوتاي آمریکا زاده شد. او در نوجواني زادگاه خود را ترک کرد و براي اين‌كه با گذشته‌اش ارتباطي نداشته‌ باشد، نام خود را تغيير داد. گفته مي‌شود او نام هنري خود را از نام «ديلن توماس» شاعر ولزي گرفته‌ است.
ترانه‌ی‌ معروف او «مانند یک سنگ غلتان» از سوی مجله‌ی رولینگ استون به عنوان بهترین ترانه‌ تمام دوران‌ها برگزیده شده است. او مبدع سبکی است که آن‌را فولک‌راک نام نهاده‌اند. وی با به‌کار گیری موسیقی راک و استفاده از المان‌های فولک به یک ترکیب نو و بدیع دست یافت.

bob 04 باب دیلن امروز ۷۰ سالگی‌اش را جشن می‌گیرد

«تصویری از یک موزیک ویدیوی مشهور باب دیلن»

وی که در پنج دهه‌ی‌ اخیر در موسیقی آمریکا به‌عنوان پدیده مطرح بوده‌ است بارها به‌خاطر ترانه‌های نغز و پرمفهومش نامزد دریافت جایزه‌ نوبل ادبیات شده است.
به گزارش مجله موسیقی ملودی «باب ديلن» از ديد بسياري تاثيرگذارترين چهره در تاريخ موسيقي آمريكا بوده ‌است. برخي از ترانه‌هاي او توسط بسياري از خوانندگان مشهور دوباره‌خواني شده‌ که از جمله آن‌ها مي‌توان به «از فراز برج ديده‌باني» که توسط «جيمي هندريكس» اجرا شد، اشاره کرد.
اين خواننده مطرح آمريكايي قرار است هفته آينده در كنار «توني موريسون» ‌ـ نويسنده سياهپوست معروف ـ مدال آزادي رياست‌جمهوري كشورش را به گردن بياويزد.

موزه آثار و یادگاری‌های «وودی گاتری» تاسیس می‌شود

melodymag

موزه آثار و یادگاری‌های «وودی گاتری» از بزرگان موسیقی فولک آمریکا، در یکی از شهرهای ایالت اوکلاهما تاسیس می‌شود.

به گزارش مجله موسیقی ملودی «وودی گاتری» در شهر تولسا از ایالت اوکلاهما زاده شده بود و موزه آثار و یادگاری‌های وی در شهر محل تولدش تاسیس خواهد شد.

نیویورک تایمز گزارش داد که از سوی بنیاد خانوادگی «جرج کایسر» مبلغ ۳میلیون دلار به خانواده و بازماندگان این اسطوره موسیقی محلی آمریکا پرداخت شده تا برای تاسیس موزه‌ای در زمینه حفظ آثار وودی گاتری استفاده شود. هم‌چنین از محل این مبلغ، یک مرکز مطالعاتی با نام گاتری ساخته خواهد شد.

تعدادی از آثار گاتری شامل دست‌نوشته‌ها، یادداشت‌ها و نسخه‌ خطی اشعاری که وی برای ترانه‌های خود سروده بود هستند.

هم‌چنین بیش از ۵۰۰ نسخه از کارهای هنری وودی و بیش از سه‌هزار ورقه کاغذ که پیش‌نویس‌های اشعارش هستند به این محل انتقال می‌یابند.

به گزارش مجله موسیقی ملودی افتتاح این موزه به طور رسمی در تاریخ ۱۰ مارچ ۲۰۱۲ و با حضور اعضای خانواده و پسر وودی با نام «آرلو گاتری» صورت می‌گیرد. این اتفاق از سوی موزه «گِرَمی» پشتیبانی می‌شود.

وودی گاتری که با نام اصلی«وودرو ویلسون» در سال ۱۹۱۲ زاده شد به‌عنوان اسطوره موسیقی فولک آمریکا معروف است. او برای یکی از آثارش تحت عنوان «این زمین، سرزمین توست» شهرت بسیاری دارد و به عنوان یکی از سمبل‌های موسیقی فولک آمریکا به شمار می‌رود.

گاتری در سال ۱۹۶۷ به دلیل بیماری «هانتینگتون» درگذشت. نام او تا سال ۲۰۰۶ وارد تالار افتخارات اوکلاهما نشده بود.

گفتنی است هنرمندانی چون «بیلی بِرَگ»، «ویلکو»، «تام مُرللو» و «جکسون براون» در سال‌های اخیر، اشعاری از وودی گاتری را که خود وی سروده بود و تا زمانی که زنده بود موفق به اجرای آن‌ها نشده بود، اجرا کرده‌اند و مورد استقبال قرار گرفته‌اند.

درباره کلارنس کلمونس ساکسیفونیست بروس اسپرینگستین

clarence-clemons-reuters

چندی پیش «کلارنس کلمونس» نوازنده‌ی ساکسیفون گروه «ای استریت» در سن ۶۹ سالگی درگذشت.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از بی‌بی‌سی کلمونس در نورفوک ایالت فلوریدا به دنیا آمد و نواختن ساکسیفون را از ۹ سالگی، پس از اینکه پدرش به عنوان هدیه کریسمس به او یک ساکسیفون داد، آغاز کرد.
کلمونس در سال ۱۹۸۹ در گفت‌وگو با خبرگزاری اسوشیتدپرس گفته بود: من دلم می خواست برای کریسمس، قطار برقی هدیه بگیرم ولی پدرم به من ساکسیفون هدیه داد. از خوشحالی بالا پریدم.

او در پی حادثه تصادف با ماشین، ناگزیر شد رویای فوتبالیست شدن را کنار بگذارد و به موسیقی روی آورد.

کلمونس در سال ۱۹۷۱ با «بروس اسپرینگستین» که در آن زمان یک خواننده و ترانه سرا از اهالی نیوجرسی بود، آشنا شد و به عضویت ثابت گروه «ای استریت» درآمد.

در سال ۲۰۰۹ کلمونس در گفت و گویی پیوند عمیق دوستانه خود را با «بروس اسپرینگستین» که به «رییس» معروف است، چنین توصیف کرد: علاقه‌ی ما  بیشترین اشتیاق و علاقه ای است که می‌شود صرف‌نظر از جنسیت نسبت به کسی داشت.»

او علاوه بر این‌که بارها در صفحه تلویزیون و پرده سینما دیده شد، با گروه‌های موسیقی «گریتفول دد»، گروه «جری گارسیا»، «رینگو استار» و گروه« آل استار او» هم نواخت.

کلارنس کلمونس همچنین با هنرمندان افسانه ای دنیای موسیقی از جمله «آرتا فرانکلین»، «روی اوربیسن» و «جکسون براون» همکاری کرد.

او همچنین در سال ۱۹۹۳ در مراسم تحلیف بیل کلینتون، رئیس جمهور اسبق آمریکا، در کنار خواننده هایی چون «مایکل جکسون» به هنرنمایی پرداخت.

کلمونس که به «مرد گنده» شهرت داشت در سال ۲۰۰۹ کتاب زندگینامه خود را با عنوان «مرد گنده: زندگی واقعی و داستان های بلند» منتشر کرد.

او زمانی گفته بود: «صحنه برای من همیشه مثل خانه است؛ جایی که من به آن تعلق دارم.»

کلارنس در حدود ۴۰ سال با بروس اسپرینگستین و گروه ای‌استریت همکاری می‌کرد.

او که در سال‌های اخیر وضعیت جسمانی چندان مناسبی نداشت ماه گذشته در سن ۶۹ سالگی در فلوریدای آمریکا درگذشت.

ساکسیفونیست گروه بروس اسپرینگستین در ۶۹ سالگی درگذشت

clarence-clemons-reuters

تماشای کنسرت‌های پرشور «بروس اسپرینگستین» بدون لحظات مهیجی که ساکسیفون‌نوازی «کلارنس کلمونس» آن‌ها را خلق می‌کرد قابل تصور نیست.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «کلارنس کلمونس» نوازنده‌ی ساکسیفون گروه «ای استریت» در سن ۶۹ سالگی درگذشت. این هنرمند سیاه‌پوست با قدرتی که در نواختن ساکسیفون داشت به‌عنوان یکی از عناصر اصلی موفقیت و محبوبیت موسیقی راک بروس اسپرینگستین و «ای‌استریت بند» به شمار می‌رفت. کلارنس در حدود ۴۰ سال با بروس اسپرینگستین و گروه ای‌استریت همکاری می‌کرد.
بی‌بی‌سی گزارش داد: کلمونس ده روز قبل پس از حمله قلبی در خانه‌اش در «سینگر آیلند» در ایالت فلوریدای آمریکا، به بیمارستان منتقل شده بود.
تک‌نوازی های او که به دلیل جثه بزرگش به «مرد گنده» معروف بود، در توفیق آهنگ های محبوب اسپرینگستین از جمله «زاده شده برای دویدن» (Born to Run) و «سرزمین جنگلی» (Jungleland) مؤثر بود.
اسپرینگستین در وب سایتش نوشته که غم از دست دادن کلمونس «بی حساب» است و او و سایر اعضای گروهش افتخار داشته اند که حدود چهل سال در کنار کلارنس بایستند.

clarence-bruce-the-boss

در این نوشته آمده است: «کلمونس زندگی فوق العاده ای داشت. او در دل خودش عشق به مردم را داشت؛ عشقی که سبب می شد مردم هم به او عشق بورزند. او عاشق ساکسیفون بود، هواداران ما را دوست داشت و هرشب که پا برصحنه می‌گذاشت، هر چه را داشت ارائه می کرد.»

برایان آدامز، خواننده راک کانادایی نیز تأثر خود را در توییتر خود ابراز کرده است و کلمونس را «یکی از بزرگ ترین ساکسیفونیست های راک» خوانده است. از هنگامی که خبر مرگ کلمونس منتشر شده، هوادارانش بیرون استون پونی، کلوب راک افسانه ای و همان جایی که کلمونس، اسپرینگستین و سایر اعضای گروه ای استریت کار خود را آغاز کردند، به یادبود او هدیه و یادگاری و نوشته به جا می‌گذارند.
کلمونس در سال‌های اخیر، به خصوص پس از جراحی ستون فقراتش در ژانویه سال ۲۰۱۰، وضعیت جسمانی چندان خوبی نداشت.

با این حال، او در مسابقه سوپر باول سال ۲۰۰۹، در پی دوبار جراحی زانو، از روی ویلچر برخاست و همراه با بروس اسپرینگستین نواخت. وی هم‌چنین در ماه مه امسال، در آخرین قسمت برنامه تلویزیونی «امریکن آیدل» در کنار لیدی گاگا ساکسیفون نواخت.

لئونارد کوئن برنده جایزه معتبر ادبی اسپانیا شد

لئونارد کوئن

لئونارد کوئن هنرمند پرآوازه‌ی کانادایی به‌دلیل مجموعه آثارش که «بر سه نسل در سراسر جهان» تاثیر گذاشته است، برنده‌ی یکی از معتبرترین جوایز ادبی اسپانیا شد.

هیئت داوران جایزه پرنس آستوریاس گفتند که این شاعر و خواننده ۷۷ ساله کانادایی «تصویری آفریده است که در آن، شعر و موسیقی درهم آمیخته‌اند و به چیز گران‌بهای تغییرناپذیری بدل شده‌اند.»

جایزه ۵۰ هزار یورویی پرنس آستوریاس که در ماه اکتبر امسال اهدا می‌شود یکی از هشت جایزه‌ای است که بنیاد آستوریاس هر سال در زمینه های مختلف اهدا می‌کند.

برندگان این جایزه هم‌چنین مجسمه ای را که خوان میرو، هنرمند کاتالونیایی طراحی کرده، دریافت خواهند کرد.

هیئت داوران جایزه بنیاد پرنس آستوریاس اعلام کرده است که اشعار و آوازهای کوئن «سوالات عمده ای را که دغدغه بشریت است، به صورتی عمیق و به زیبایی می کاوند.»

لئونارد کوئن با ترانه هایی از جمله سوزان، هله لویا و بدرود ماریان به شهرتی جهانی دست یافته است. او در مراسم گرمی سال ۲۰۱۰ در لس آنجلس جایزه یک عمر دستاورد هنری را دریافت کرد.

گفتنی است در سال ۲۰۰۹ این خواننده که از سال ۲۰۰۸ حدود ۲۰۰ کنسرت در سراسر جهان برگزار کرده، در حال اجرا روی صحنه از هوش رفت و در بیمارستانی در اسپانیا بستری شد. دلیل این حادثه را مسمومیت غذایی اعلام کردند.

او چندماه بعد، به دلیل آسیب‌دیدگی ستون فقراتش مجبور به فیزیوتراپی شد و تور دور اروپای خود را لغو کرد.

لازم به یادآوری است که «وودی آلن»، «جی کی رولینگ» و «دنیل بران بویم» پیانیست و رهبر ارکستر مشهور، از برندگان پیشین جایزه پرنس آستوریاس بوده اند.

شما می‌توانید آثار لئونارد کوئن را با بالاترین کیفیت از فروشگاه موسیقی ملودی تهیه نمایید.

خرید آلبوم‌های لئونارد کوئن

باب دیلن امروز ۷۰ سالگی‌اش را جشن می‌گیرد

bob-dylan

امروز ۲۴ می ۲۰۱۱، «باب دیلن» موزیسین پرآوازه‌ی آمریکایی ۷۰ ساله می‌شود.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی این هنرمند که به «عمو باب» شهرت دارد با ترانه‌های اعتراضی و اجتماعی که در دهه‌ی ۶۰ میلادی می‌سرود نام خود را در سراسر ایالات متحده و جهان پرآوازه کرد.

باب دیلن که بسیاری او را تاثیرگذارترین چهره‌ی تاریخ موسیقی آمریکا می‌دانند، با نام اصلی «رابرت آلن زیمرمن» در ۲۴ ماه می ۱۹۴۱ میلادی در مینه‌سوتای آمریکا زاده شد. او خواننده، ترانه‌نویس، آهنگساز، نقاش و شاعر آمریکایی‌ست که برای ترانه‌های اجتماعی‌اش شهرتی جهانی دارد.

«عمو باب» در سنین نوجوانی زادگاه خود را ترک کرد و برای این‌که با گذشته‌اش ارتباطی نداشته‌ باشد، نام خود را تغییر داد. گفته می‌شود او در انتخاب نام هنری خود از اسم «دیلن توماس» شاعر ولزی الهام گرفته‌ است.

وی در شروع کار خود در سبک فولک فعالیت داشت و در دهه‌ ۱۹۶۰ میلادی به سبک راک روی آورد و اشعار عاشقانه‌‌ی راک اند رول روز را با اشعار ادبی و روشنفکرانه‌‌ی کلاسیک تلفیق کرد.

وی در پدیدارشدن سبکی در موسیقی به نام «راک بومی» (فولک‌راک) در اواسط دهه ۶۰ بسیار تاثیرگذار بود و به شکسپیر هم‌نسلان خود شهرت یافت.

بسیاری از ترانه‌های او از سوی خوانندگان مختلف بازخوانی شده‌ و «مارتین اسکورسیزی» کارگردان سرشناس سینما فیلم مستند «راهی به خانه نیست» را در مورد «باب دیلن» ساخته است.

ترانه‌ی‌ معروف او Like a Rolling Stone  از سوی مجله‌ی رولینگ استون به عنوان بهترین ترانه‌ تمام دوران‌ها برگزیده شده است.

عمو باب که در پنج دهه‌ی‌ اخیر در موسیقی آمریکا به‌عنوان پدیده مطرح بوده‌ است بارها به‌خاطر ترانه‌های نغز و پرمفهومش نامزد دریافت جایزه‌ نوبل ادبیات شده است.

bob-01

عکسی از نوجوانی باب دیلن در حال اجرا با «جون بائز»

bob-02

باب دیلن در کنار اسطوره‌ی موسیقی کانتری «جانی کش»

bob-04

تصویری از یک موزیک ویدیوی مشهور باب دیلن

bob-03

باب دیلن در کنار فرزند خود