کانتری بایگانی - صفحه 2 از 3

تاریخ موسیقی کانتری در یک نگاه – بخش نخست

• Jun 14, 1923: Ralph Peer اولين ترانه موسيقي كانتري را براي Fiddlin’ John Carson در يك اتاق زير شيرواني در آتلانتا ضبط كرد. اين ترانه به محبوبيت محلي دست يافت و تهيه كنندگان را متوجه ظهور بازاري جديد در موسيقي كرد.
• Sep 17, 1923: Hank Williams كه بعدها تبديل به سلطان موسيقي كانتري تبديل شد در Oliva ايالت Alabama متولد شد.
• Nov 28, 1925: برنامه راديويي به نام “barn dance” كه بعد ها به Grand Ole Opry تغيير نام داد، كار خود را در ايستگاه راديويي WSM در شهر نشويل در ايالت تنسي شروع كرد. لازم به ذكر است كه Grand Ole Opry تبديل به پرطرفدارترين برنامه موسيقي كانتري و سكوي پرتاب بسياري از ستارگان اين سبك شد. هم اكنون مقر دائمي اين برنامه در سالن Ryman Auditorium در شهر نشويل ميباشد.
• Jul 1927: در اين تاريخRalph Peer آثاري را كه امروز به عنوان Bristol Sessions شناخته ميشوند را در شهر بريستول ايالت تنسي ضبط كرد وCarter Family و Jimmie Rodgers را به طرفداران موسيقي كانتري معرفي كرد. اينها در واقع اولين افراد تاثيرگذار در موسيقي كانتري بودند.
• Nov 1927: در اين تاريخ برنامه barn dance به طور رسمي به Grand Ole Opry تغير نام داد.
• Sep 8, 1932: در اين روز Virginia Hensley كه بعدها با نام Patsy Cline شناخته شد،در شهر وينچستر ايالت ويرجينيا به دنيا آمد. شايد براي طرفداران سبك كانتري نيازي به ذكر نباشد كه وي اولين ملكه موسيقي كانتري و تاثيرگذارترين زن در موسيقي كانتري ميباشد.
• May 6, 1933: اولين سوپر استار موسيقي كانتري يعني Jimmie Rodgers به علت ابتلا به بيماري سل در نيويورك از دنيا رفت.
• در سال ۱۹۳۴ Bob Wills بزرگترين و نامدارترين گروه Western Swing (يكي از زير سبك هاي موسيقي كانتري)ا با نام Bob Wills and the Texas Playboys را تشكيل داد.
• در سال ۱۹۴۲ Fred Rose به همراه خواننده سرشناس كانتري Roy Acuff ( كه برخي وي را پدر موسيقي كانتري لقب داده اند) شركت نشر آثار كانتري با نام Acuff-Rose را در شهر نشويل تاسيس كردند كه باعث شد شهر نشويل به طور دائمي مركز و پايتخت موسيقي كانتري لقب بگيرد.

عرفان رضایت‌بخش/ مجله موسیقی ملودی

تیر ۲۷, ۱۳۹۱

گزارشی از فعالیت‌های جدید گروه موسیقی کانتریِ «دریم رووِرز»

در پی اتمام ضبط اولین آلبوم گروه کانتری «دریم رووِرز»( Dream Rovers ) با نام Off the Road، این گروه دو کنسرت در دانشگاه شریف اجرا کرد که با استقبال بسیار زیادی از طرف مخاطبان رو به رو شد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی اولین کنسرت این گروه در تاریخ ۲۴ اسفند ماه ۱۳۹۰ در آمفی تئاتر مرکزی دانشگاه شریف برگزار شد. این گروه در راستای معرفی آلبوم خود به اجرای برخی از ترانه های آن پرداخت که در بین آنها ترانه های Cloudy Sky و Dear Superstar با استقبال دو چندان رو به رو شدند.
دومین کنسرت «دریم رووِرز» در تاریخ ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۹۱ در سالن همایش دانشکده فیزیک دانشگاه شریف برگزار شد.
در این کنسرت گروه علاوه بر ترانه های آلبوم Off the Road یک ترانه جدید با نام One Good Morning In the County را نیز اجرا کردند.
عرفان رضایتبخش سرپرست این گروه می‌گوید: «یکی از چیزهایی که در این کنسرت برای من خیلی با ارزش بود حضور چند تن از اساتید فیزیک دانشگاه شریف در میان مخاطبان بود. و علاوه بر آن چیزی که خیلی مرا خوشحال کرد این بود که بعد از اجرا چند تن از این اساتید در پشت صحنه پیش من آمدند و صمیمانه تبریک گفتند و ابراز رضایت کردند. این نشان دهنده آن است که ترانه های ما گستره سنی وسیعی را به خود جذب می‌کنند.»
موسیقی کانتری موسیقی محلی آمریکاست و در ایران آن‌چنان شناخته شده نیست. گروه «دریم رووِرز» نه تنها یکی از معدود گروه های این سبک در خارج از آمریکای شمالی است، بلکه به نوعی پیشگام اجرای این سبک در ایران نیز محسوب می‌شود.
سرپرست «دریم رووِرز» معتقد است: «با توجه به استقبال گسترده ای که دز دانشگاه شریف با آن روبه رو شدیم و با توجه به صحبت هایی که مردم بعد از اجرای کنسرت ها با ما رد و بدل می‌کنند می‌توانم این نتیجه را بگیرم که موسیقی کانتری پتانسیل بالایی را دارد تا تبدیل به یک سبک بسیار پر طرفدار در ایران شود. ولی در این راستا باید ابتدا این سبک را به مردم معرفی کرد. اکثر مردم میدانند که کانتری یک موسیقی آمریکایی است اما آشنایی بیشتری با آن ندارند یکی از اهداف ما این است که این سبک زیبا را به مردم ایران معرفی کنیم. با توجه به آشنایی نداشتن مردم با موسیقی کانتری و همچنین انتشار ترانه هایی که در بهترین حالت «بلوز» بوده اند و به‌صورت اشتباه تحت عنوان موسیقی کانتری انتشار پیدا کرده اند، این خطر وجود دارد که آن‌چه از موسیقی کانتری در ذهن مردم شکل میگیرد با واقعیت تفاوت بسیار داشته باشد.از این رو تصمیم گرفتیم دنیای موسیقی زیر زمینی را ترک کنیم و سعی در انتشار آلبوممان کنیم. یعنی جایی که مخاطب بیشتر و امکان برگزاری کنسرت و تبلیغات هم بیشتر است.»

وی اضافه می‌کند: «در این راستا قدم اول را برای اخذ مجوز های لازم از وزارت ارشاد برداشتیم و ترجمه ترانه ها را به این وزارت خانه ارسال کردیم و خوشبختانه تا به حال موفق شده ایم که مجوز ترانه ها را اخذ کنیم. در حال حاضر منتظر تصمیم ارشاد مبنی بر صدور مجوز موسیقی آلبوم هستیم. اگر چنانچه این مجوز هم صادر شود تا انتشار رسمی آلبوم راه چندانی باقی نمی‌ماند و در آن صورت Off the Road به طور رسمی اولین آلبوم موسیقی کانتری در ایران خواهد بود.»
به گزارش مجله موسیقی ملودی رضایتبخش هم‌چنین در مورد متن ترانه‌های آلبوم جدیدشان می‌گوید: «در رابطه با انگلیسی بودن ترانه های آلبوم، خیلی ها تا به حال پیشنهاد دادند که از ترانه های فارسی استفاده کنیم. نظر خود من این است که زبان موسیقی کانتری انگلیسی است و نمی‌توان آن‌را به زبان دیگری اجرا کرد. مثالی می‌زنم، فرض کنید یک آمریکایی علاقه بسیار زیادی به موسیقی کلاسیک ایران، یا آن‌طور ما می‌شناسیم موسیقی سنتی، داشته باشد. به حدی که خودش آهنگ‌هایی را در این سبک بسازد. حال آیا واقعا می‌توان از وی انتظار داشت که برای آهنگ هایش از ترانه های انگلیسی استفاده کند؟ قطعا نه! چون زبان موسیقی سنتی، زبان فارسی است و نه هیچ زبان دیگری و همین امر هم در رابطه با موسیقی کانتری و زبان انگلیسی صادق است.»

آلبوم Off the Road شامل ۸ ترک است که لیست آنها به این ترتیب است: February Snow- Dear Superstar- Too Many Nights Alone- Gonna Be- Cloudy Sky- Insomnia – Stutter- Tonight

رضایتبخش در پایان خاطرنشان می‌کند: «با توجه به استقبال صورت گرفته از ترانه One Good Morning In the County در کنسرت اردیبهشت ۱۳۹۱ ابتدا تصمیم بر آن شد که این ترانه نیز ضبط شده و به آلبوم Off the Road اضافه شود اما از آن‌جا که برای اخذ مجوز اقدام کرده بودیم این امر امکانپذیر نبود.»

تیر ۲۴, ۱۳۹۱

از اجرا در کلوب‌های کوچک زیرزمینی تا پر کردن استادیوم‌های فوتبال

گروه کانتری Zac Brown Band در طول ۴ سال فعالیت هنری‌شان بیش از ۶ میلیون نسخه از آلبومهایشان را به فروش رسانده اند و رکورد تاریخی داشتن ۹ ترانه شماره یک به صورت پشت سر هم را نیز دارند.
به گزارش مجله موسیقی ملودی این گروه، از اجرا در کلوپ های کوچک زیر زمینی تا پر کردن استادیوم های فوتبال را در کارنامه خود به ثبت رسانده اند.
در طول این سالها گروه Zac Brown Band موفق شده اند تا استیل منحصر به فرد خود را در موسیقی کانتری معرفی کنند به طوری که بتوان با شنیدن اولین میزان آهنگ دریافت که در حال شنیدن یکی دیگر از کارهای این گروه هستیم.
جدیدترین تک ترانه گروه با نام Uncaged نیز از این قاعده مستثنی نیست.
کریس فرایر درامر گروه در مورد این تک ترانه میگوید: ” ماعمدا از سبک های آر اند بی، راک و آیلند اقتباس های هنری و موسیقایی کردیم به طوری که مخاطب انتظار آنرا نداشته باشد.”
به عقیده کریس، امتحان کردن صداهای متفاوت و مختلف چیزیست که باعث شده Zac Brown Band به نقطه ای که اکنون در آن ایستاده است برسد.
کریس می افزاید: ” ما واقعا به این فکر نمی‌کنیم که ترانه بعدی‌مان به یک اثر شماره ۱ تبدیل شود بلکه بیشتر از همه سعی می‌کنیم موسیقی تولید کنیم که مخاطب لیاقتش را داشته باشد و با آن به راحتی ارتباط برقرار کند و به راحتی به گوشش بنشیند. اما در کنار آن به ارزش های موسیقایی و هنری کار هم توجه میکنیم و کار بی ارزش تولید نمی‌کنیم .”

عرفان رضایت‌بخش/ مجله موسیقی ملودی

مهر ۱۶, ۱۳۹۰

این کانتری نیست؛ نقدی بر کنسرت پژوهشی راک – کانتری گروه تندر

گروه تندر به سرپرستی «اردوان انزابی‌ پور» برنامه‌هایی را با نام «کنسرت پژوهشی راک – کانتری» برگزار می‌کند. این گروه در هنگام ارایه آثار خود در این برنامه‌ها، تعدادی از قطعات‌شان را به‌عنوان سبک کانتری معرفی می‌کنند. در پی این موضوع، «عرفان رضایت‌بخش» سرپرست گروه کانتری «دریم روورز» با ارسال یادداشتی برای مجله موسیقی ملودی مدعی شده که سبک گروه تندر راک است و آثاری نیز که به‌عنوان کانتری معرفی می‌شوند در حقیقت موسیقی کانتری نیستند. نقد این هنرمند را در مجله موسیقی ملودی با هم می‌خوانیم.

عرفان رضایت‌بخش: ممکن است آقای انزابی پور به علت تازه بودن سبک کانتری در ایران و معرفی خودشان به عنوان پیشرو این سبک در کشور اصرار داشته باشند که برخی از آهنگهای ساخته گروه تندر، کانتری است. اما من به عنوان یک خواننده و آهنگساز سبک کانتری لازم می‌دانم نکاتی را در این خصوص گوشزد کنم.اگر این موسیقی را به عنوان موسیقی کانتری معرفی بکنید همان بلایی که اوایل رواج یافتن موسیقی راک، بر سر این سبک آمده بود بر سر موسیقی کانتری نیز می آید.

در آن زمان آهنگ‌های پاپ با اشعار پاپ ساخته می‌شدند و صرفا به علت وجود تک‌نوازی گیتار الکتریک نام راک روی خود می‌گذاشتند. در واقع عرضه کنندگان این نوع موسیقی از راک تنها شخصی با موهای ژولیده در ذهن داشتند که گیتار الکتریک می‌نواخت. عموما هم هنگام نواختن ساز، پاهایش را چیزی حدود ۱۸۰ درجه از هم باز می‌کرد. اما یک تفاوت این‌جا وجود دارد و آن این‌که، موسیقی راک نزد مردم ایران شناخته شده بود و مردم با آثار قوی گروه های بزرگ راک دنیا آشنا بودند، پس آن موسیقی پاپ- راک نما، به خودی خود کنار گذاشته شد و موسیقی راک واقعی ( چه قوی چه ضعیف) جای آن‌را گرفت.
اما موسیقی کانتری از این جهت به خوش اقبالی راک نیست. چرا که اکثریت مردم ایران با سبک کانتری آشنایی ندارند. درست است که راک ریشه در کانتری دارد و در ظاهر، تفاوت عمده آنها در صدای گیتار است که در کانتری صاف و ملایم و در راک وحشی و خش دار به گوش می‌رسد. درست است که از لحاظ ظاهری، تفاوت آن‌ها در این است که در کانتری سازهای آکوستیک استفاده میشود و در راک سازهای الکتریک. اما حقیقت اینجاست که تفاوت این دو سبک چیزی فراتر از آن است که از ظواهر برمی‌خیزد. برای جا افتادن این موضوع مثالی میزنم. اکثر ما با آثار زیبای گروه «اسکورپیونز» آشنایی داریم و شک نداریم که این گروه یکی از بهترین گروه های راک در دنیاست . اما چرا وقتی‌ که کنسرت معروف Acoustica را از این گروه میشنویم هم‌چنان احساس می‌کنیم که داریم به موسیقی راک گوش می‌دهیم؟ مگر سازهای آکوستیک جای سازهای الکتریک را نگرفته اند؟ مگر صدای خش دار گیتار الکتریک حذف نشده است؟ پس چرا نمی‌توان نام کانتری بر آن نهاد؟ پاسخ در چیزی به نام «موزیکالیته» نهفته است که بین موزیسین های امروزی به Touch و Feelling معروف است. این همان چیزی‌ست که به شنونده کمک می‌کند تا آهنگ‌های «الن جکسون» و «برد پیزلی» را از آهنگهای «گری مور» و «جیمز هتفیلد» تشخیص دهد. همین عوامل هستند که باعث می‌شوند بسیاری از طرفداران موسیقی کانتری «تیلور سوئیفت» را به عنوان یک خواننده و آهنگساز سبک کانتری قبول نداشته باشند و از شنیدن اینکه «جاستین بیبر» برنده جایزه CMT شده است، خشمگین شوند.

یاد حرف یکی از اساتید برجسته ویولن افتادم که به هنرجویی گفت: چرا آهنگ باخ را مثل بتهوون میزنی؟! بنابراین آن چیز که ترانه ای را به موسیقی کانتری و یا هر سبک دیگری پیوند میزند، نه تنها سازبندی، بلکه در کنار آن حس و لهجه آهنگ و نوازنده و خواننده است که در شعر جاری می‌شود. این عامل نه تنها در آهنگ، بلکه در ترانه، تنظیم و حتی نوازندگی هر سبکی باید رعایت شود تا محصول نهایی را بتوان به آن سبک نسبت داد ( البته ممکن است جمله اخیر باعث شود که خواننده برداشت اشتباهی از موسیقی تلفیقی داشته باشد. موسیقی تلفیقی پیچیدگی هایی دارند که در این مقال نمی‌گنجند و در اینجا صرفا در مورد سبک‌های مستقل صحبت شده است) و چنان‌چه یکی از عوامل تولید موسیقی، این موزیکالیته را رعایت نکند داستان همان پاپ راک نما دوباره تکرار خواهد شد.
در مورد گروه تندر نیز ماجرا به همین شکل است. شاید بتوان ترانه های Lost Brothers و Back Home را مانند سایر آهنگ‌های اورجینال گروه تندر، در ژانر راک و یا سافت راک قرار داد اما قطعا این آثار جایی در سبک کانتری ندارند. از دلایل آن در کنار عدم رعایت Feeling و Touch موسیقی کانتری در آثار گروه تندر چه در ملودی و چه در تنظیم، می‌توان به استفاده از Power Chord گرفتن آکوردها (به صورتی که ماژور یا مینور بودن آکورد مشخص نباشد) در تنظیم آهنگ‌ها اشاره کرد که تقریبا می‌توان گفت هرگز در تنظیم یک قطعه کانتری استفاده نمی‌شود.
حال اگر عاری بودن لحن کانتری در صدای اردوان انزابی پور را به تمام این نکات اضافه کنیم، غیر از آن کلاه کابویی که گاها روی سر اردوان قرار می‌گرفت هیچ اثری از موسیقی کانتری در این آثار دیده نمی‌شود. پس اگر نه تنها کارهای راک گروه تندر، بلکه هر نوع موسیقی دیگری از این دست (حتی اگر موسیقی بسیار غنی و قوی باشد) به عنوان کانتری به مردم معرفی شوند، در واقع خشت اول معرفی این سبک زیبا و پرطرفدار در دنیا، به مردم ایران ، کج نهاده خواهد شد. پس چه از هنرمندان موسیقی و چه از خبرنگاران موسیقی خواهش میکنم در تولید و معرفی موسیقی، به خصوص سبک کانتری، دقت کنند و سبکی دیگر را به جای کانتری به مردم معرفی نکنند.

مرداد ۲۵, ۱۳۹۰آذر ۳, ۱۳۹۶

آلبوم فلاش‌بک از گروه موسیقی دریم روورز

گروه موسیقی «دریم روورز» Dream Rovers گروهی‌ست از تهران که در سبک کانتری فعالیت می‌کنند.
به‌ گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی کانتری، موسیقی محلی آمریکاست و «دریم روورز» از معدود گروه‌های کانتری خارج از ایالات متحده به شمار می‌روند که این موسیقی را در ایران تولید می‌کنند. اشعار این گروه به زبان انگلیسی بوده و آهنگ‌سازی و تنظیم آثار نیز از سوی اعضا صورت می‌گیرد.
آلبوم «فلاش‌بک» نام آلبومی‌ست غیررسمی از این گروه که از سوی مجله‌ی موسیقی ملودی منتشر و در فروشگاه ملودی عرضه می‌شود.
این آلبوم از آن‌جا غیررسمی نامیده می‌شود که آهنگ‌های آن، اورجینال نیستند و از سوی خود گروه ساخته نشده‌اند. هم‌چنین به‌گفته‌ی «عرفان رضایت‌بخش» سرپرست گروه «دریم روورز» این آلبوم در زمانی ضبط شده که گروه به اندازه‌‌ی امروز، حرفه‌ای و با تجربه نبود و به‌صورت یک آلبوم تمرینی به «فلاش‌بک» نگاه می‌شد: «این آلبوم ۴ سال قبل تهیه شد و در این مدت به پخش آن فکر نکرده بودیم. اما زمانی‌که افراد بسیاری از اجرا و کیفیت آثار، ابراز رضایت کردند پیشنهاد مجله‌ی موسیقی ملودی را برای انتشار آلبوم، پذیرفتیم.»
این آلبوم موسیقی از ۶ آهنگ معروف قدیمی تشکیل می‌شود که «دریم روورز» آن‌ها را بازخوانی کرده است. این آهنگ‌ها مربوط به دهه‌های ۴۰ تا ۷۰ میلادی هستند و در طی این سال‌ها خواننده‌های بسیاری به دوباره‌خوانی آن‌ها پرداخته‌اند.

عرفان رضایت‌بخش در مورد آلبوم فلاش‌بک می‌گوید: «چند سال پیش گروهی به‌نام «پرشین روورز» را تشکیل دادم و زمانی‌که این آلبوم را ضبط کردیم، اعضای این گروه عبارت بودند از: «میعاد حاتمی‌نیا» که کار ضبط، میکس و مسترینگ آلبوم را انجام می‌داد، «سامیار محمودی» و خود من که خواننده‌ی این آثار هستم. گروه «پرشین روورز» بعد از مدتی از هم پاشیده شد و من گروه جدیدی به‌نام «دریم روورز» را تشکیل دادم. در تهیه‌ی موسیقی این آلبوم از سازهای زنده استفاده نشده و کارها به صورت سمپل هستند. بنابراین عملن بار اصلی بر دوش خواننده قرار دارد. از این‌رو تصمیم گرفته شد که «فلاش‌بک» با نام «دریم روورز» انتشار یابد.»
به گفته‌ی رضا‌یت‌بخش، گروه فعلی دریم‌روورز چیزی فراتر از چند دوست که دور هم جمع شده‌اند تا موزیک بزنند به شمار می‌رود و در واقع: «گروه، از اعضای حرفه‌ای و علاقمند به کار، تشکیل شده که فعالیت خود را به‌صورت یک بند حرفه‌ای دنبال می‌کنند و قصد دارند پیشرفت کنند. گروه فعلی دریم روورز در کار خود صاحب‌نظر است و من ترجیح می‌دهم اگر کاری قرار است منتشر شود به اسم گروه باشد تا شخص من.»
بر اساس این گزارش، قطعات آلبوم فلاش‌بک عبارتند از Don’t play your rock’n’roll to me که در سال ۱۹۷۵ توسط مارک چپمن نوشته شده و «اسموکی» آن‌را در سبک کانتری اجرا کرده است. قطعه‌ی Sixteen tons مربوط به سال ۱۹۴۶ که توسط مرل تراویس نوشته شده و «تنسی ارنی فورد» در سبک کانتری به اجرای آن پرداخته است. آهنگ Delillah که در سال ۱۹۶۸ از سوی «تام جونز» در ژانر Oldie اجرا شده و نویسنده‌ی این آهنگ، بری میسن است. قطعه‌ی Hungry Eyes در سبک کانتری که «مرل هگارد» در سال ۱۹۶۹ آن‌را اجرا کرده و آهنگ معروف Imagine از جان لنون که در سال ۱۹۷۱ در ژانر پاپ-کانتری خوانده شده و هم‌چنین ترانه‌ی Mambo Italiano که نویسنده ی آن باب مریل است و از سوی «دین مارتین» در سال ۱۹۵۴ و در سبک Oldie اجرا شده است.
علاقمندان به تهیه‌ی آلبوم فلاش‌بک از گروه دریم روورز می‌توانند آن‌را از طریق فروشگاه ملودی و به‌صورت اینترنتی خریداری کنند.

مرداد ۱۳, ۱۳۹۰

آلبوم اریک چرچ خواننده کانتری صدرنشین شد

اریک چرچ، خواننده سبک کانتری با آلبوم «رئیس» صدرنشین جدول آلبوم‌های پرفروش هفته آمریکا شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی به نقل از خبرآنلاین، طبق آمار نیلسن ساونداسکن سومین آلبوم چرچ با فروش ۱۴۵ هزار نسخه در هفته‌ای که ۳۱ ژوئیه روز پایانی آن بود در رتبه اول ایستاد. این درحالی است که آلبوم قبلی این خواننده و ترانه‌سرا به نام «کارولینا» دو سال پیش منتشر شد و بالاتر از رتبه هفدهم نایستاد.

«رئیس» تنها مانع «۲۱» با صدای آدل برای رسیدن به صدر جدول برای دوازدهمین بار بود. آلبوم «۲۱» با هفت درصد رشد و فروش ۸۳ هزار نسخه به رتبه دوم رسید. این خواننده بریتانیایی هفته پیش صدرنشین بود و «۲۱» دومین آلبوم اوست. این آلبوم تا این لحظه با فروش ۲٫۸۳ میلیون نسخه پرفروش‌ترین آلبوم سال است.

کلی رولند که پیش‌تر با گروه «دستینی‌ز چایلد» همکاری می‌کرد با سومین آلبوم تک‌نفره خود سوم شد. فروش «Here I Am» در هفته اول ۷۷ هزار نسخه بود و بدین ترتیب بهترین عملکرد رولند در جدول پرفروش‌ها رقم خورد. آلبوم قبلی او به نام «خانم کلی» سال ۲۰۰۷ منتشر شد و در هفته اول ششم شد.

بیانسه که با رولند در گروه «دستینی‌ز چایلد» همکاری می‌کرد با آلبوم «۴» دو پله در جدول سقوط کرد و با فروش ۴۱ هزار نسخه (۲۳ درصد افت) ششم شد.

ایمی واین‌هاوس پس از مرگش دوباره به جدول پرفروش‌ها بازگشته است. «بازگشت به سیاهی» که هفته پیش و دو روز پس از انتشار خبر فوت این خواننده وارد جدول شد و در رتبه نهم ایستاد، این هفته با رشد ۴۴ درصدی فروش و فروش ۵۴ هزار نسخه چهارم شد.

علاوه بر آدل و واین‌هاوس که بریتانیایی هستند یک خواننده بریتانیایی دیگر هم جایی در جدول پرفروش‌ها برای خود باز کرد؛ جاس استون خواننده سبک سول-پاپ با سومین آلبوم خود به نام «LP1» و فروش ۳۰ هزار نسخه نهم شد. آلبوم قبلی این خواننده به نام «مرا با آزادی رنگ کن» سال ۲۰۰۹ در رتبه دهم ایستاد.

آلبوم‌هایی که از هفته پیش در جدول مانده‌اند از این قرار هستند؛ «مهمانی دلخواه من» با صدای جیسن آلدن با فروش ۴۲ هزار نسخه (چهار درصد افت) در رتبه پنجم، «کیدز باپ ۲۰» کار گروه کیدز باپ با فروش ۳۹ هزار نسخه (۴۴ درصد افت) در رتبه هفتم، «آبی رودخانه قرمز» با ۳۱ هزار نسخه فروش (۳۴ درصد افت) در مکان هشتم و «جهنم: دنباله» با همکاری امینم و بد میتز اویل با ۲۶ هزار نسخه فروش (۹ درصد افت) در جایگاه دهم.

آلبوم‌های جدید دو خواننده سبک کانتری به نام‌های تریس ادکینز و شلتن هفته آینده عرضه می‌شوند و از شانس‌های رتبه اول هستند.

ورایتی / ۳ اوت / ترجمه: حسین عیدی‌زاده

تیر ۳۱, ۱۳۹۰

پرفروش‌های هفته: موسیقی کانتری صدرنشین شد

«بلیک شلتن» که در سریال «صدا» نقش یک داور را بازی می‌کند با آلبوم «آبی رودخانه قرمز» صدرنشین جدول پرفروش‌های موسیقی هفته شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، این آلبوم به سبک کانتری است و طبق آمار نیلسن ساونداسکن در هفته‌ای که روز پایانی آن یکشنبه بود با فروش ۱۱۶ هزار نسخه صدرنشین شد.

این برای اولین بار است که آلبومی از بلیک شلتن در صدر جدول پرفروش‌های مجله بیلبورد نیز قرار می‌گیرد. بهترین فروش آلبوم قبلی این خواننده در یک هفته ۷۷ هزار نسخه بود.

شلتن تنها خواننده موسیقی کانتری نبود که در این هفته با اقبال مخاطبان مواجه شد. کریس یانگ، یکی از تازه به میدان آمده‌های این ژانر با فروش ۷۳ هزار نسخه از «نئون» موفق شد به رتبه چهارم برسد.

به نظر می‌رسد این دو خواننده کانتری آلبوم‌های خود را در بهترین زمان عرضه کرده‌اند. در هفته های آتی نیز خواننده‌های کمترشناخته‌شده این نوع موسیقی آلبوم‌های جدید خود را منتشر می‌کنند، اما به نظر می رسد هیچکدام شانس شلتن و یانگ را نداشته باشند.

گروه راک «Incubus» با آلبوم «اگر حالا نه، پس کی؟» و فروش ۸۰ هزار نسخه از آن دوم شد. فروش هفته اول این آلبوم نسبت به آلبوم قبلی این گروه حدود ۱۰ هزار نسخه افزایش داشت.

کالبی کیلت، خواننده پاپ این هفته در حالی در رتبه ششم ایستاد که آلبوم جدیدش به موفقی آلبوم قبلی او نبود. «همه چیز تو» در حالی به رتبه ششم قناعت کرد که در هفته اول فروش خود تنها ۷۰ هزار نسخه فروخت. این درحالی بود که دومین آلبوم این خواننده در هفته اول انتشار خود ۱۰۶ هزار نسخه فروش داشت.

در میان آلبوم‌هایی که از هفته پیش در جدول باقی مانده‌اند «۴» با صدای بیانسه با فروش ۷۲ هزار نسخه پنجم شد. این آلبوم موفق نشد حتی چهار هفته بهتر از «۲۱» با صدای آدل عمل کند.

«۲۱» که پرفروش‌ترین آلبوم سال است با فروش ۷۷ هزار نسخه در رتبه سوم ایستاد. این آلبوم که پس از هفته‌ها حضور در جدول همچنان از رتبه سوم پایین‌تر نیامده است فروش خود را به ۲٫۷ میلیون نسخه رساند.

این آلبوم فاصله خود با «اینطور زاده شدم» لیدی گاگا، دیگر آلبوم پرفروش سال را به بیش از یک میلیون نسخه رسانده است. آلبوم لیدی گاگا به سیر نزولی خود ادامه داد و این هفته از جدول ۱۰ آلبوم پرفروش بیرون افتاد.

گروه قدیمی «سابلایم ویت رم» با آلبوم و خواننده جدید خود نتوانست به رتبه‌ای بهتر از نهم دست یابد. سهم این آلبوم از بازار فروش ۳۵ هزار نسخه بود.

«واقعیت این است که…» گروه «Theory of a Deadman» (نظریه مرد مرده) با فروش ۳۸ هزار نسخه هشتم شد، «تکان بده» که موسیقی برنامه‌ای به همین نام از شبکه دیسنی است با فروش ۱۷ هزار نسخه در رتبه بیست و پنجم ایستاد. موسیقی فیلم «هری پاتر» هم برخلاف موفقیت خود فیلم در گیشه با فروش ۱۵ هزار نسخه بیست و هشتم شد.

هفته آینده جدول پرفروش‌ها تغییر چندانی نخواهد کرد چون آلبوم مهمی روانه بازار نمی‌شود.

رویترز / ترجمه: حسین عیدی‌زاده

تیر ۴, ۱۳۹۰

جاستین بیبر برای موسیقی کانتری برنده‌ جایزه شد

«جاستین بیبر» خواننده‌ی نوجوان موسیقی پاپ برنده‌ی CMT (جایزه تلویزیونی موسیقی کانتری سال ۲۰۱۱) شد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی جاستین بیبر در جشنی که به‌مناسبت اهدای این جایزه در سال ۲۰۱۱ برگزار شده بود موفق شد جایزه‌ی بهترین همکاری در اجرای موزیک ویدئو را برنده شود.
او در این جشن که با اجرای «کید راک» برگزار می‌شد برای آهنگ «این بایستی من باشم» که آن‌را با همکاری گروه کانتری – راک «راسکال فلتز» اجرا کرده بود برنده‌ی بهترین موزیک ویدیوی سال در سبک کانتری شد.
هم‌چنین دو اجرای گروه‌های «پری» و «لیدی آنت‌بلوم» نیز برنده‌ی بهترین موزیک ویدیوهایی که به موفقیت دست پیدا کرده‌اند شدند.
گروه پری برای اجرای ورژن اکوستیک ترانه‌ای از ریحانا با عنوان «دروغ گفتنت را دوست می‌دارم» شایستگی دریافت این جایزه را پیدا کرده است.
«تیلور سوئیفت» نیز با ویدیوی Mine موفق به دریافت جایزه‌ی ویدیوی سال شد.
بر اساس این گزارش پس از آن‌که خوانندگان پاپ تجاری به موسیقی کانتری رسوخ کردند «جیمی بافت» و گروه «زاک براون» نیز برنده‌ی بهترین اجراهای سال شدند.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی این جایزه برای اجرای کلاسیک Margaritaville به این دو هنرمند اهدا شده است.
«میرندا لمبرت» و «بلیک شلتون» دو هنرمند موسیقی کانتری که به‌تازگی با یکدیگر ازدواج کرده‌اند نیز به‌ترتیب موفق شدند عنوان بهترین هنرمند زن سال و بهترین هنرمند مرد سال را از این فستیوال به‌دست آورند.
لازم به یادآوری است در ابتدای این جشن «تیلور سوئیفت» چهره‌ی جوان کانتری و پاپ و «شانیا تواین» خواننده‌ی باسابقه‌، «تلما و لوییز» را با همکاری یکدیگر اجرا کردند.

خرداد ۲۰, ۱۳۹۰دی ۹, ۱۳۹۸

به بهانه زادروز لس پال مخترع گیتار الکتریک

ثمر سعیدی/ مجله موسیقی ملودی: در چنین روزی ( ۹ ژوئن ۱۹۱۵) «لس پال» پدر گیتار الکتریک در ویسکانسین آمریکا زاده شد.

او یکی از سه نفری است که لقب پدر گیتار الکتریک را یدک می کشند و خدمات بسیار بزرگی را تا ابد به نوازندگان این ساز خوش آهنگ ارائه کرده است. لس پال یکی از شخصیت های مهم و تاثیرگذاری است که در نیم قرن اخیر در تاریخ موسیقی آمریکا ظهور کرده اند.
لس پال این موزیسین اسطوره ای که در زمره یکی از بزرگان تکنولوژی صدا و از جمله زبردست ترین نوازندگان گیتار جز و کانتری قرار می گیرد با نام اصلی «لستر ویلیام پالزفاس» زاده شد و نواختن گیتار اکوستیک را از دوران کودکی آغاز کرد. او از سیزده سالگی همزمان با اجرا در بارهای مخصوص موسیقی که «هانکی تانک» نامیده می شدند برای ضبط آثار خود قدم به استودیو گذاشت.

لس پال در بدو امر از صدای کم گیتارش ناراضی بود و این در حالی بود که او با سال ها تجربه نوازندگی گیتار، تکنیک هایی را برای تقویت صدای ساز خود فراگرفته بود.
بنابرابن پال تصمیم گرفت برای رفع این نقیصه، سازی را ابداع کند و تلاش هایش در سال ۱۹۴۱ نتیجه داد. در این زمان لس پال سازی را با بدنه صلیب مانند، و ۶ سیم فلزی ابداع کرد و نام آن را «لاگ» (The Log) گذاشت.

پیش از این که او به فکر ابداع دستگاهی برای پخش بهتر و بلندتر صدای گیتار بیفتد، دستگاه های برقی وجود داشتند که نوازندگان، گیتارهای توخالی را به آن ها متصل می کردند. انعکاس صدای این سازها در خودشان که به سبب توخالی بودن اتفاق می افتاد چندان گوش نواز نبود. از این رو لس پال گیتار الکتریک توپر را ابداع کرد و برای نخستین بار این ساز را در کافه ای نواخت تا به عموم معرفی اش کند.
در حدود ۱۰ سال زمان لازم بود تا کاستی های این دستگاه ابداعی، و گیتار توپر لس پال، اندک اندک برطرف شوند و بالاخره پس از همکاری های مستمر پال و شرکت گیتارسازی گیبسون، گیتار الکتریک ابداعی، تکمیل و به بازار عرضه شد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی همزمان با ورود لس پال به جمع مخترعین در سال ۱۹۵۱ گیتار «لس پال» که بدنه ای طلایی رنگ داشت به بازار عرضه شد. این ساز طی زمانی اندک به یکی از محبوب ترین گیتارها مبدل شد و محبوبیت آن تا به امروز نیز باقی مانده است.

استفاده از گیتار الکتریک که از دهه ۴۰ میلادی آغاز شده بود در نیمه دهه ۵۰ به اوج خود رسید. با ظهور سبک های راک اند رول و فراگیر شدن استفاده از گیتار الکتریک در موسیقی بلوز، صدای این ساز به گوش شیفتگان موسیقی رسید و به قول لس پال: «کم کم آشکار شد که قدرت صدای ساز، یکی از فاکتورهای مهم در موسیقیِ خوب است.»

شرکت گیبسون چند مدل دیگر از گیتار لس پال را به بازار عرضه کرد و لس پال نیز در سال های پایانی دهه ۶۰ به طور رسمی خود را بازنشسته کرد. البته او پس از بازنشستگی به موسیقی کانتری علاقه پیدا کرد و با «چت اتکینز» نوازنده اسطوره ای کانتری، همکاری هایی را انجام داد.
وی همچنین بدون توقف به اختراعات خود در حوزه صداسازی و صدابرداری ادامه داد و ابداعات دیگری را نیز در این خصوص انجام داد.
در سال ۲۰۰۹ لس پال، پیر خستگی ناپذیر دنیای موسیقی که ۹۴ سال داشت کماکان در یکی از کلاب های شبانه نیویورک به نوازندگی مشغول بود.

در همان سال او به دلیل عوارض ناشی از کهولت سن، بیمار شد و مدتی بعد در بیمارستانی در نیویورک، بدرود حیات گفت.
لس پال در صنعت ضبط موسیقی نوآوری های زیادی داشت. او در طول دوران حرفه ای خود، استعدادی را که در زمینه خلق تکنیک های صوتی داشت برای نواختن گیتار نیز به کار می برد و از این رو، شیوه نواختنش منحصر به فرد و الهام بخش دیگر نوازندگان گیتار الکتریک بود.
لازم به یادآوری است که لس پال، ترانه نویس نیز بود و با همراهی همسرش «مری فورد» در اواسط قرن بیستم ترانه هایی پرفروش و به یادماندنی را به بازار موسیقی عرضه کرد.

وی همچنین جوایز و مقام های ارزشمند بسیاری را در دنیای موسیقی به خود اختصاص داده است.

اردیبهشت ۶, ۱۳۹۰

کنسرت گروه تندر در سبک‌های کانتری و راک

کنسرت گروه موسیقی تندر در روزهای ۷ و ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ برگزار می‌شود.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی کنسرت گروه موسیقی تندر در سبک‌های کانتری و راک به سرپرستی «اردوان انزابی‌پور» برگزار می‌شود.
این کنسرت از سوی کنسرواتوار موسیقی تهران و با عنوان «کنسرت پژوهشی کانتری – راک» در روزهای هفتم و هشتم اردیبهشت ۹۰ راس ساعت ۱۹ در محل کنسرواتوار تهران واقع در خیابان کریم‌خان زند – ابتدای خیابان استاد نجات‌الهی (ویلا) – پایین‌تر از کلیسا – ساختمان ۲۹۹ اجرا خواهد شد.
اردوان انزابی‌پور خوانندگی این گروه و نوازندگی گیتار را برعهده خواهد داشت و سایر اعضای گروه را «بیتا صادقی‌» / گیتار الکتریک، «صمیم مهدیزاده» / گیتار باس و «رامتین حاجت‌دوست» / درامز تشکیل می‌دهند.