برچسب: مصطفی کمال پورتراب

مجمع عمومی نوبت دوم کانون پژوهشگران خانه موسیقی عصر امروز در محل این خانه برگزار شد و بعد از رای گیری اعضای هیئت مدیره جدید این کانون انتخاب شدند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از مهر در این مجمع عمومی که با حضور تمامی اعضای هیئت مدیره سابق و اعضای این کانون برگزار شد ابتدا رئیس هیئت مدیره و بازرس گزارشی از عملکرد دو سال گذشته این کانون ارائه دادند و در ادامه با استعفای جمعی اعضای این هیئت مدیره، هیئت رئیسه با ریاست مصطفی کمال پورتراب به منظور برگزاری انتخابات تشکیل شد.

در ادامه بعد از معرفی تک تک نامزدها رای گیری به عمل آمد و پس از شمارش آرا به ترتیب بهروز وجدانی،حمیدرضا عاطفی،جهانگیر نصر اشرفی،احمد صدری و فرشاد توکلی انتخاب شدند.

همچنین علیرضا پورامید به عنوان بازرس این کانون انتخاب شد.

یک موسیقیدان و استاد دانشگاه با تاکید بر نیاز ارکستر سمفونیک به رهبری تحصیل کرده، خواستار ارتقا سطح کیفی آموزش موسیقی برای تربیت چنین هنرمندانی در آینده شد.

مصطفی کمال پورتراب در گفت وگو با خبرنگاران از حضور رهبران قدرتمند و نامدار ایرانی در ارکستر سمفونیک ابراز خرسندی کرد و گفت: رهبران ارکستر خارجی حین سفر به ایران به مدتی زمان نیاز دارند تا با ویژگی نوازندگان آشنا شوند و سطح توانایی آنان را ارزیابی کنند.

وی تصریح کرد: رهبران ارکستر تحصیلکرده و قدرتمند ایرانی با سایر اعضای ارکستر، زبان مشترک دارند و سریع تر می توانند با آنها ارتباط برقرار کنند.

کمال پورتراب افزود: نمونه این اتفاق را در زمان حضور شهرداد روحانی در ارکستر سمفونیک شاهد بودیم که چگونه ارتباط بهتر روحی و کاری بین او و اعضای ارکستر بوجود آمد.

این مدرس دانشگاه با بیان اینکه هم اکنون وجود رهبر قدرتمند نیز به تنهایی مشکل ارکستر را حل نکرده و باعث پیشرفت آن نمی شود، افزود: این ارکستر از قابلیت ها و توانایی های بالقوه و بسیار بالایی برخوردار است و برای ظهور این توانایی ها باید برای بالا بردن سطح کیفی نوازندگان تلاش کرد.

وی خاطرنشان کرد: بهتر است برای نفر اول هر گروه، نوازنده‌های طراز اول از خارج بیاوریم تا مدتی در ارکستر حضور یابند و با برپایی کارگاه آموزشی، نوازندگان ارکستر کمبودهای خود را ترمیم کرده و به سطح بالایی از توانایی برسند.

نویسنده کتاب ‘تئوری موسیقی تصریح کرد: با توجه به وجود هنرستان و دانشگاه‌های متعدد موسیقی و علاقه مندان بی شماری به این هنر، باید سطح کیفی آموزش به حدی ارتقا یابد تا تعداد زیادی رهبر ارکستر ایرانی متخصص و با تجربه در داخل کشور تربیت شود و مجبور نباشیم از رهبران ارکستر خارجی استفاده کنیم.

مصطفي كمال پورتراب گفت: تمام ريزه‌كاري‌هاي موسيقي از فلسفه نشات مي‌گيرد و در اصل كل موسيقي وام‌دار فلسفه است، چرا كه موسيقي هم به عنوان يك هنر متعالي كه روح و جسم را تعالي مي‌بخشد داراي فلسفه وجودي است.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از روابط عمومي همايش روز جهاني فلسفه، دكتر مصطفي كمال پورتراب با بيان اين مطلب، گفت: هر چيزي در اين طبيعت داراي يك فلسفه وجودي است و همين نكته مويد و نشانگر اهميت وجود و شناخت فلسفه است.

كمال پورتراب افزود: با نگاهي به اطراف و عميق شدن در موسيقي مي توان به كاركرد و جايگاه فلسفه در هنر پي برد و تعالي روح را در آن واكاوي كرد. موسيقي داراي وجوه فلسفي بسياري است و در حقيقت همين اجزا و عناصر هستند كه مي‌توانند موسيقي را بوجود آورند و روح بشر را به تعالي برسانند. البته اين مساله فقط در زمينه موسيقي فاخر مصداق دارد و در موسيقي نازل نمي‌توان چنين برداشت‌هايي داشت.

اين مدرس موسيقي همچنين با اشاره به اينكه فلسفه در تمام شئون اجتماعي نقش دارد، گفت: هنر به هيچ عنوان نمي‌تواند از فلسفه دور بماند. همانطور كه آنچه امروز در جهان وجود دارد و براي وجودش فلسفه‌اي هست، هنر هم نمي‌تواند بدون فلسفه وجودي باشد و تاثيرش را بر زندگي فردي و اجتماعي اثبات كند. كما اينكه در گذشته هم افرادي مانند فارابي را داشته ايم كه خود موسيقي دان بزرگي بوده است و در دوران خود هم در حوزه فلسفه و هم در حوزه موسيقي تاثير شگرفي داشته است. موسيقي بر روي انسانها تاثيرات متفاوت و شگفت آوري دارد كه اين تاثيرات و كاركردها جز با شناخت و آگاهي از فلسفه امكانپذير نيست.

نويسنده كتاب «تئوري موسيقي» همچنين با اشاره به آثار برتر موسيقي در دوره‌هاي مختلف درباره تفاوت علم و فلسفه و تاثيرات آنها در عرصه موسيقي، خاطرنشان ساخت: وقتي آثار موسيقيدان‌هاي بزرگي چون موتسارت، باخ، بتهوون و … را بررسي و ارزيابي مي‌كنيم مي‌بينيم جز با تجزيه وتحليل فلسفي نمي‌توان به رمز و رموزنهفته در آثار آنان پي برد و كشف ريزه‌كاري‌هاي آثار آنان فقط با اتكا به فلسفه امكان‌پذير است. بنابراين با اين كه علم در اين زمينه تاثير گذار است اما فلسفه هم از هنر و به‌خصوص از موسيقي جدا شدني نيست. در حقيقت دانش تمام ريزه‌كاري‌هاي يك موضوع را بررسي مي‌كند و باعت مي‌شود با كمك فلسفه، بهتر و بيشتر به انديشه دروني يك اثر پي ببريم.

همايش روز جهاني فلسفه از سي‌ام آبان تا دوم آدرماه در كتابخانه ملي تهران برگزار مي‌شود.

آهنگ ساز و استاد دانشكده موسيقي دانشگاه هنر گفت: نوآوری و خلاقیت لازمه هنراست و پژوهش در این زمینه کارگشاست.
مصطفي كمالِ پورتراب آهنگساز و استاد دانشكده موسيقي دانشگاه هنر درباره اهمیت مبحث پژوهش در موسیقی گفت: تحقیق موجب دست‌یابی به حقیقت می‌شود و به حقیقت رسیدن به این معنی است که با نیل به منشا هر چیز به اجزاء سازنده آن دست یابیم.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از پایگاه اطلاع‌رسانی موسیقی، پورتراب افزود: دراین باره که چه اجزایی و چگونه باید ترکیب شوند که یک اثر موسیقایی تولید شود، کتاب ها و متدهای زیادی در کشورهای مختلف تالیف و ترجمه شده است. ولی از آنجا که هیچ گاه موسیقی در ایران جدی، تلقی نشده و همچنین موسیقی دانان ما نیز بیشتر سنتی و به طریق تقلید از استاد به فراگیری این هنر می پرداختند، آثار تحقیقی و تالیفی انگشت شمار و محدودی تهیه و تالیف شده است.
پورتراب با بیان اینکه آموزش موسیقی تقلیدی در کنار مزایایی که دارد، با معایبی نیز همراه است خاطرنشان کرد: تقلید در موسیقی سنتی ما از آن جهت که تمام اجزاء و جزئیات موسیقی از استاد به شاگرد منتقل می شود خوب است ولی از آنجا که تقلید نعل به نعل فاقد نوآوری است مشکلاتی را در زمینه ارتقاء و اعتلای موسیقی ما ایجاد می کند. چون نوآوری و خلاقیت لازمه هر هنری است.
وی ادامه داد: البته هر کار نویی، نوآوری محسوب نمی شود بلکه زمانی نوآوری صورت می گیرد که به روشی دست یابیم و به واسطه آن راه رسیدن به حقیقت را نزدیک کنیم. به عنوان مثال آهنگسازی که به خلق موسیقی می پردازد، ابتدا تکنیک های قدیمی اساتید این هنر را آموخته و به دنبال آن سعی در رفع نواقص و خلاء های آن اصول می کند تا بدین طریق بتواند اثری بدیع و خلاق به وجود آورد. در واقع جامعه هنری ما با پر کردن نواقص متدهای گذشتگان، به تکامل می رسند.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه هنر باید با یک زبان صحیح آبیاری شود افزود: موسیقی متشکل از صدا، ملودی، هارمونی و اجزاء دیگری است که باید به نوبه خود و تک به تک مورد توجه قرار گرفته و درست استفاده شوند. در کشورهای اروپایی این مسایل از قرون اولیه مسیحیت تکامل پیدا کرده و کتاب هایی نیز در این زمینه نوشته شده است و به تدریج رشد کرده و به تکامل رسیده اند ولی در ایران در زمینه موسیقی، افراد متخصص یا نداشتیم و یا خیلی محدود بوده اند.
نویسنده کتاب «تئوری موسیقی» خاطرنشان کرد: در کشور ما هنر موسیقی بیشتر به عنوان یک امر تفریحی تلقی شده و بودجه و امکانات کمی برای رشد این هنر اختصاص یافته و این در حالی است که موسیقی دارای یک منشا علمی است و باید تئوری موسیقی به درستی شناخته و شناسانده شود. چون در غیر این صورت، به مثابه یک بازیچه در آمده و هر کس به نوعی با آن بازی می کند.
پورتراب به ضعف کتاب های تالیفی موسیقی در ایران اشاره کرد و افزود: در زمینه موسیقی و اصول آن کتاب های زیادی نوشته شده ولی به ندرت می توان از بین آنها اثر در خور توجهی پیدا کرد. برای نمونه کتاب های متعددی درباره موسیقی ایران از جمله سنتور نوشته شده ولی اکثرا نقص های زیادی دارند. در باره هارمونی نیز آثار زیادی تالیف شده ولی همه شبیه هم هستند و مطلب جدیدی را بیان نمی کنند.
وی در پایان به اهمیت نقد آثار موسیقی اشاره کرد و گفت: متاسفانه در کشور ما منتقد آثار هنری از جمله موسیقی نداریم و تعداد معدودی که در این زمینه فعالیت می کنند از سطح سواد بالایی برخوردار نیستند و اگر هم نقدی صورت گیرد حمل بر عیب جویی می شود. و این درحالی است که اگر شرایط نقد حرفه ای آثار هنری و تالیفی فراهم شود زمینه رشد کیفی آثار هنری از جمله موسیقی مهیا می شود.

مصطفی كمال‌ پورتراب با ابراز تأسف از درگذشت محمد نوری گفت: محمد نوری تربیت خانوادگی خوبی داشت، از كارهای مبتذل دوری می‌كرد و از افرادی كه در سطوح برتر موسیقی بودند، بهره می‌گرفت و كارش در موسیقی پاپ بسیار ارزنده بود.

این آهنگ‌ساز پیشكسوت درباره‌ی محمد نوری كه سلفژ را نزد او فراگرفته بود گفت: اطلاعات نوری در زمینه موسیقی بسیار خوب بود و پایه و اساس محكمی داشت و شاگردان خوبی را نیز تربیت كرد كه افرادی مثل علیرضا شفقی‌نژاد از یادگارهای او هستند.

كمال ‌پورتراب درباره‌ی مدتی كه محمد نوری نزد او سلفژ را فراگرفته بود، یادآور شد: هركس كه موسیقی‌دان می‌شود، باید تئوری سلفژ را به خوبی بداند؛ چون سلفژ علم موسیقی است و گوش را تربیت می‌كند و فرد می‌تواند ریتم‌ها را بنویسد. برای من جالب است كه محمد نوری این موضوع را كه از شاگردان من بوده، مطرح كرده است و این هم از ویژگی‌های خوب او محسوب می‌شود و نشان می‌دهد كه او قدردان است؛ چون بسیاری هیچ‌گاه نمی‌گویند كه از كجا و چه كسی آموخته‌اند.

وی ادامه داد: محمد نوری به عنوان چهره‌ی ماندگار شناخته شد و این نشان می‌دهد كه او در میان هنرمندان و مسؤولان دولتی شناخته‌شده بود و مورد توجه قرار می‌گرفت.

كمال ‌پورتراب درباره‌ی شیوه‌ی آوازی محمد نوری تأكید كرد: محمد نوری در شیوه‌ی آوازی خود پیشتاز بود و تحصیلات موسیقی را هم نزد خانم اِولین باغچه‌بان گذراند و اشعاری را هم كه می‌خواند، اشعاری مردمی بود كه وطن‌پرستی را درس می‌داد و مردم را نسبت به حقایق زندگی آگاه می‌كرد و كارهایش برخلاف برخی موسیقی‌های پاپ امروزی بود كه فقط كلمات بی‌معنا در آن‌ها پیدا می‌شود. همه‌ی قطعات او باارزش بود و مردم را راهنمایی می‌كرد.

• ایسنا