جان مایر از جیمی هنریکس می‌گوید

jimi-johnny

«جان مایر» خواننده و گیتاریست که در سبک‌هایی مانند راک و «بلوز راک» فعالیت دارد در مورد «جیمی هنریکس» که به گفته‌ی او، یکی از فوق العاده‌های دنیای موسیقی است می‌گوید: «شما طرف‌دار «بلک سبت» باشید یا هوادار Elmore Yanes، از Wanson خوشتان بیاید یا از Grafefol Dead ، متوجه می‌شوید که هر موسیقی‌دانی به نحوی به مکتب هنریکس ربط پیدا می‌کند یا از آن الگوبرداری کرده است.

جیمی تقریبن در هر سبک از موسیقی معاصر به عنوان سرآمد آن شناخته شده است، چرا که او تقریبن در هر سبکی نوازندگی کرده و اثری از خود برجای گذاشته است. آیا او در سبک بلوز فعالیت می‌کرد؟ به آهنگ Voodoo Chile گوش دهید.. می‌توانید نشانه‌هایی از بلوز را در آن پیدا کنید.

آیا او یک موسیقی‌دان راک بود؟ بله او از صدای موسیقی برای رسیدن به هدف‌اش استفاده می‌کرد مانند اثر« این راک است».

آیا او یک خواننده و ترانه‌سرای احساساتی بود؟ در Bold As Love او به گونه‌ای می‌خواند که شما می‌فهمید این مردی است که قلب خود را می‌شناسد. در اغلب موارد، جیمی مثل ستاره‌ی راکی به تصویر کشیده شده که گیتار خود را آتش زده است.

jimi-hendrix-01

ولی وقتی که من در هنریکس فکر می‌کنم، به یکی از دوست داشتنی‌ترین و دل‌نشین‌ترین نواهای گیتار می‌اندیشم که در آهنگ‌هایی مثل One Rainy Wish وLitte Wing یا حتی در Doifting مانند آن را شنیده‌ایم. Little Wing، به شکل دردناکی کوتاه و زیباست… درست مثل این می‌ماند که پدربزرگ مرحوم شما زنده شود و تنها برای یک دقیقه و نیم کنار شما باشد و سپس برود. این عالی است و خیلی زودگذر. من فکر می‌کنم دلیل اصلی این موضوع، که همه‌ی موسیقی‌دان‌ها دوست دارند ترانه‌های هنریکس را بنوازند، این است که زبان اشعار و موسیقی وی را زاده‌ی قلب و فکر او می‌دانند.

او یک رابطه‌‌ی محرمانه با نوازندگی گیتار داشت، علی‌رغم این‌که جیمی گیتار را بسیار فنی و تئوریک می‌نواخت. تصور می‌کنم گیتار برای او مقدس بود. برای همین است که شما هرگز مصاحبه‌ای از او پیدا نمی‌کنید که در مورد علایق‌اش به گام‌ها و نوازندگی گیتار حرفی زده باشد. این بخشی از آن چیزی است که سبب می‌شد او بسیار هیجان‌زده نوازندگی کند.

من جیمی هنریکس را از طریق «استیوی ری‌وان» شناختم و کشف کردم. پس از این که او را در حال نوازندگی Little Wing دیدم، تصمیم گرفتم سبک کاری‌ام را بر اساس کارهای هنریکس تغییر دهم.

jimi-hendrix_0

اولین کار ضبط شده‌ای که متعلق به هنریکس بود و خریداری کردم Bold as Love بود، برای این‌که Little wing را در مجموعه‌اش داشت. یادم می‌آید که ساعت‌ها فقط به جلد آلبوم نگاه می‌کردم. بعد، ماه‌های متوالی وقت‌ام را برای گوش کردن Electric Ladyland صرف کردم که خیلی آدم را عصبی می‌کند.

واقعیت سیاه و تلخی وجود دارد و شاید هنریکس به حدی صادق بود، که آن‌را مخفی نگه داشته است. ضمن این‌که او انواع و اقسام مدها را هم اختراع کرد که در نوع پوشش و رفتار هواداران‌اش تاثیر می‌گذاشت. به طوری‌که افرادی که پیرو و مقلد مدهای اختراع شده از سوی او هستند را به خوبی می‌توان تشخیص داد و شناخت. همه‌ی ما آرزو می‌کنیم به اندازه‌ی کافی نابغه باشیم که قبل از ۲۸ سالگی از دنیا برویم. یک حالت اسطوره‌ای در مورد او وجود دارد که هیچ جنبه‌ی انسانی در آن نیست.

  • همشهری‌آنلاین

جیمی تو باید از من یاد بگیری

buddy-guy01

«جیمی هنریکس» که عده‌ای او را پدر موسیقی راک می‌نامند به‌خاطر حرکات نمایشی‌اش با گیتار، بسیار مورد توجه قرار دارد. اما شاید تعدادی از دوست‌داران جیمی این‌را نشنیده باشند که خود او از طرف‌داران «جرج بادی گای» بود و از حرکات بادی گای الهام گرفته‌ بود.

جیمی هنریکس اعجوبه‌ی گیتار الکتریک که در سنین جوانی، دنیای موسیقی را از وجود خود محروم کرده است روی صحنه با گیتار اعجاز می‌کند و با دست و پا و دندان به نواختن این ساز مبادرت می‌ورزد! اما بادی گای پیش از هنریکس نظیر این حرکات را انجام می‌داده و به‌خاطر شیطنت‌هایش مدتی نیز نتوانسته توجه تهیه کننده‌ها را برای پخش آثار زنده‌ی خود جلب کند.

jimi-hendrix

بادی گای که یک بلوزمن و نوازنده‌ی گیتار الکتریک در سبک شیکاگو بلوز است تاثیری قابل توجه بر نوازندگان بعد از خود گذاشته است. او از تکنیک‌های مخصوص به خودش استفاده می‌کند و مهارت در نواختن گیتار و حرکات نمایشی را در اواخر دهه‌ی ۵۰ میلادی با یکدیگر در هم آمیخته است. بادی گای در جوانی به شیکاگو نقل مکان کرد و با «مادی واترز» بلوزمن مشهور و نوازنده‌ی سبک شیکاگو بلوز آشنا شد. بلوز اکوستیک با فولک قرابت زیادی داشت و مکتب شیکاگو بلوز، استفاده از سازهای مدرن‌تر مانند گیتار الکتریک را وارد موسیقی بلوز کرد. مادی واترز و به‌دنبالش بادی گای، از اولین کسانی بودند که شیکاگو بلوز را اشاعه داده‌اند.

بادی گای هم‌چنین، حرکات نمایشی با گیتار را در اجراهای زنده برای اولین بار انجام می‌داد. او می‌توانست از پشت سر، با کمک دو دست، پاها و حتی دندان‌های خود گیتار بنوازد. او تاثیر زیادی روی جیمی هنریکس گذاشته اما از آن‌جا که شانس و اقبال چندانی برای انتشار اجراهای تصویری خود پیدا نکرده بود، هنریکس که حدود یک دهه بعد از او اعلام حضور کرد از گای معروف‌تر شده است. تهیه‌کننده‌های محتاط‌‌ تر اواخر دهه‌ی ۵۰ از اجراهای سرخوشانه و سنت شکنانه‌ی گای دل خوشی نداشتند. علاوه بر این، کمبود امکانات ضبط و عرضه‌ی ویدیو در آن دوران، از عوامل همه‌گیر نشدن حرکات نمایشی بادی گای به شمار می‌روند.

برایان می: از گروه کویین تا دکترای نجوم

brian-may-01

برایان می، گیتاریست گروه کویین یکی از اولین گیتاریست‌هایی بود که دیدم و شناختم. او را دوست داشتم و از سولوهایی که در آهنگ‌های معروف کویین می‌نواخت لذت می‌بردم. همان آهنگ‌هایی که با واکمن گوش می‌کردیم. امروز تولد ۶۳ سالگی‌ این هنرمند است. جالب است که او دکترای فیزیک در شاخه‌ی علم نجوم را دارد و رییس دانشگاهی در شهر لیورپول نیز هست.

برایان گیتار معروفی دارد که گفته می‌شود آن‌را در خانه و با دستان خودش ساخته است. نام این گیتار Red Special است. او علاوه بر انواع گیتار، سازهایی مانند بانجو، باس، گیتار دوازده سیم، کی‌برد، پیانو و هارپ را نیز می‌نوازد. برایان در مواقع اضطراری خواننده نیز هست. او هم‌چنین به‌عنوان ترانه‌نویس و تهیه‌کننده شناخته می‌شود.

برایان می با نام اصلی «برایان هارولد می» در تاریخ ۱۹ جولای ۱۹۴۷ متولد شده است. او که تنها فرزند والدینش بود در شهر همپتون انگلیس به‌دنیا آمد. برایان از کودکی به موسیقی علاقه داشت و اولین گروه موسیقی خود را در دوران مدرسه تشکیل داد و هم‌زمان با پرداختن به موسیقی، از درس نیز غافل نشد و در ریاضی و فیزیک شاگردی نمونه بود.

dr-brian-may

برایان در اواخر دهه‌ی ۶۰ با گروهی به نام Smile کار حرفه‌ای موسیقی خود را شروع کرد. راجر تیلور (درامر گروه کویین) نیز همراه با برایان در همین گروه کار می‌کرد. جالب است که برایان برای تشکیل یک گروه موسیقی لحظه شماری می‌کرد و برای استخدام اعضای گروه به در و دیوار کالج آگهی چسبانده بود. در این هنگام، راجر تیلور که دانشجوی دندان‌پزشکی بود آگهی را دید و به‌عنوان درامر به گروه برایان پیوست. آن‌ها که ۳ نفر بودند به مدت ۲ سال فعالیت کردند و در این مدت ۹ آهنگ را ضبط و عرضه کردند.

نفر سوم گروه Smile، تیم استافل نام داشت. تیم با پسری به نام «فرخ بلسارا» دوست بود و فرخ از طرف‌داران دوآتشه‌ی گروه Smile شد. فرخ بلسارا همان فردی مرکوری معروف، خواننده‌ی حنجره اپرایی گروه کویین بود! بعد از پیوستن فرخ به گروه Smile، تیم استافل این گروه را ترک کرد و فرخ (فردی) با همراهی برایان می و راجر تیلور تصمیم گرفتند که نام Smile را به کویین تغییر دهند.

گروه کویین در سال ۱۹۷۱ به طور رسمی آغاز به کار کرد و برایان می در این گروه علاوه بر نواختن گیتار، به‌عنوان هم‌خوان و در موارد معدودی خواننده، فردی مرکوری را همراهی می‌کرد. اجراهای سولوی برایان می در تعدادی از مشهورترین قطعات کویین مانند We Will Rock You، Killer Queen، I Want It All، Who Wants To Live Forever و بالاخره آهنگ محبوب Bohemian Rhapsody از به‌یاد ماندنی‌ترین اجراهای گیتار در دهه‌های ۷۰ و اوایل دهه‌ی ۸۰ میلادی هستند.

brian-may-photo

برایان می بعد از مرگ فردی مرکوری و انحلال گروه کویین، دوره‌ای انفرادی را در موسیقی خود تجربه کرد. او در سال ۱۹۹۲ با تاسیس گروهی با نام «گروه برایان می» (The Brian May Band) آلبوم‌هایی را عرضه کرد که موفق بودند. وی حدود یک دهه بعد و در سال ۲۰۰۴ گروه کویین را با همراهی راجر تیلور درامر این گروه و «پال راجرز» از نو تشکیل داد و تورهایی را در نقاطی از جهان برگزار کردند.

برایان می توانایی این را دارد که به سبک‌ها و استایل‌های مختلفی گیتار بنوازد. وی آهنگ‌سازی را از هنگام فعالیت در گروه Smile آغاز کرده است.

در سال ۲۰۰۷ هنرنمایی برایان در Bohemian Rhapsody با رای خوانندگان مجله‌ی دنیای گیتار (Guitar World) به‌عنوان بیستمین تک‌نوازی برتر در میان ۱۰۰ تک‌نوازی گیتار از تمام دوران‌ها انتخاب شد.

جالب توجه است که برایان می با کمک گیتار منحصر به فرد خود Red Special که در تمام دنیا بی‌نظیر است، قادر به خلق و اجرای افکت‌های صوتی عجیب و غیرمعمولی‌ست که تاکنون شنیده نشده. او حتی می‌تواند از آن گیتار قرمز وفادارش صدای یک ارکستر را دربیاورد.

در پایان گفتنی است که این موزیسین و فیزیک‌دان نجوم، در زمینه‌ی حمایت از حقوق حیوانات و اشاعه‌ی رفتار خوب با این مخلوقات نیز فعالیت‌های گسترده‌ای دارد.

  • ثمر سعیدی/ مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

ترانه جان لنون یک میلیون دلار فروخته شد

john-lennon-handwriting

دست‌نویس ترانه‌ی «روزی در زندگی» که جان لنون برای گروه بیتلز نوشته بود در حراجی سوتبی به قیمت یک میلیون و ۲۰۰ هزار دلار فروخته شد.
این دست‌نویس فراتر از انتظارات به فروش رسید. حراجی سوتبی تخمین زده بود این اثر بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ هزار دلار فروخته شود.
اثر فروخته شده برگ کاغذی است که در دو طرف آن دست‌خط جان لنون و متن این ترانه دیده می‌شود. این ترانه آخرین آهنگ هشتمین آلبوم استودیویی گروه بیتلز با عنوان «گروه باشگاه قلب‌های تنها گروهبان پپر» را شکل داد که سال ۱۹۶۷ به بازار آمد.
متخصصان معقتد هستند این یک برگ کاغذ شیوه کار جان لنون و پل مک‌کارتنی، خواننده اصلی گروه بیتلز روی یک آهنگ را نشان می‌دهد.
ترانه «روزی در زندگی» نقطه عطف کارنامه گروه بریتانیایی بیتلز و گذر آنها از موسیقی پاپ به موسیقی جدی است.
خریداری آمریکایی که هویتش فاش نشد از طریق تلفن این دست‌نویس را خریداری کرد.

  • خبرآنلاین/خبرگزاری فرانسه

جیمی پیج ۶۶ ساله شد

jimmy-page

امروز نهم ژانویه سالروز تولد ۶۶ سالگی «جیمی پیج»، نوازنده‌ی چیره‌دست گیتار الکتریک است. جیمی پیج در ۱۳ سالگی برای اولین بار گیتار به‌دست گرفت و نواختن این ساز را بدون آموزش و استاد، به‌صورت خودآموخته یاد گرفت. او تحت تاثیر «الویس پریسلی» به یادگیری گیتار ترغیب شد.

جیمی پیج در جوانی به عضویت گروه «یاردبردز» “The Yardbirds” درآمد، گروهی که اسامی معتبری مانند «اریک کلپتون» و «جف بک» در آن سابقه‌ی عضویت دارند. جیمی بعد از مدتی یاردبردز را ترک کرد و تصمیم گرفت گروهی را برای خود تاسیس کند که موسیقی آن، تلفیقی از راک سنگین، بلوز و موسیقی آکوستیک باشد، به این صورت، «لدزپلین» “Led Zeppelin”متولد شد. گروهی که در اوایل دهه‌ی هفتاد میلادی موفق بود و با صدای «رابرت پلنت» و نوازندگی جیمی پیج، به شهرت و موفقیت دست پیدا کرده بود.