کیوان ساکت در بزرگداشت شهنوار موسیقی ایران گفت: «ساز شهناز را فقط باید شنید؛ حالت ها و حرکت های ظریف انگشتان و مضراب او پنهانی ترین زوایای احساس انسان را روایت می کند.»
به گزارش مجله موسیقی ملودی از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، کیوان ساکت در مراسم بزرگداشت جلیل شهناز که در موسسه فرهنگی هنری اندیشه برگزار شد، گفت: سونوریته ساز جلیل شهناز آنچنان غریب و بی بدیل است که شنونده را مسحور می کند. حالت های ساز شهناز در ساز کمتر نوازنده هم دوره ای های او دیده می شود.
ساکت در این مراسم که روز شنبه در غیاب جلیل شهناز برگزار شد، ادامه داد: تا قبل از مرحوم وزیری تقریبا اکثر نوازندگان تار شبیه به هم می نواختند و تفاوت زیادی در شیوه آنها دیده نمی شد. اما با آمدن وزیری سه شیوه و مکتب تارنوازی شکل گرفت که یکی مکتب علی اکبرخان شهنازی، یکی مکتب مرحوم وزیری و دیگری مکتب استاد صبا بود. مکتب استاد صبا بیشتر از دو مکتب دیگر طرفدار پیدا کرد.
وی همچنین تصریح کرد: پس از این دوره و در زمانی که همه نوازندگان تار تحت تاثیر این سه شیوه بودند دو نفر به عرصه موسیقی ایران وارد شدند که به گونه دیگری شروع به نواختن کردند. یکی از این دو نفر استاد فرهنگ شریف و دیگری استاد جلیل شهناز بود که به گونه دیگر تار نوازی کردند و اثر عمیقی بر موسیقی ما گذاشتند.
این موسیقیدان تاکید کرد: آنچه من در ساز جلیل شهناز می شنوم به بیان حافظ می توان گفت«بنده طلعت آنی باش که آنی دارد». جلیل شهناز«آنی» در نوازندگی اش دارد که آثار او را یگانه و بی نظیر می کند.این«آن» مختص خود استاد شهناز است و امضای او را پای آثارش گذاشته است. از همین جا لازم می دانم که برای این استاد گرانقدر موسیقی ایران آرزوی سلامتی کنم.
کیوان ساکت گفت: زیبا ترین اثری که من از استاد جلیل شهناز شنیده ام به دوره میانسالی ایشان مربوط می شود که به همراه تنبک حسین تهرانی اجرا شده است. در آن اجرا حسین تهرانی آواز نیز خوانده که در مجموع کار بسیار خوبی محسوب می شود و من بعد از این همه سال هر وقت آن را گوش می کنم باز هم برایم جذابیت و تازگی دارد.
در ادامه این برنامه کیوان ساکت با سه تاری که از ساخته های ابراهیم قنبری مهر بود به اجرای بداهه نوازی در مراسم بزرگداشت جلیل شهناز پرداخت.
همچنین هوشنگ ظریف در مراسم بزرگداشت استاد جلیل شهناز که روز گذشته برگزار شد گفت: من عاشق ساز استاد جلیل شهناز هستم و خودم را مدیون او می دانم چرا که همواره از مضراب، انگشتان و آثار ایشان مطالب بسیاری را فرا گرفته ام.
این استاد تار نوازی که در موسسه فرهنگی هنری اندیشه سخن می گفت، ادامه داد: من آنقدر به آثار شهناز علاقه داشتم که ۱۵ قطعه از آثار ایشان را از روی نوار نت نویسی کردم و این کار در قالب کتابی منتشر شد. زمانی که این کتاب را برای گرفتن اجازه انتشار نزد استاد شهناز بردند ایشان اجازه این کار را نمی داد اما به محض اینکه گفتند کار نت نویسی این آثار را بنده انجام داده ام ایشان پذیرفت و این موضوع بسیار برای من ارزشمند است.
هوشنگ ظریف ادامه داد: بداهه نوازی های ایشان بی نظیر است؛ چرا که هم آشنایی و تسلط ویژه ای بر روی ردیف دارد و هم از خلاقیت خاصی در بداهه نوازی بر خوردار است که آثارش را برای همگان شنیدنی و منحصر به فرد می کند. همه اینها باعث می شود تا شهناز بتواند بیشتر از ۲۰ دقیقه یک قطعه را بنوازند و کارش شنیدنی و دلنشین باشد.
این موسیقیدان افزود: امیدوارم این ماجرایی که تعریف می کنم حمل بر خود ستایی نباشد؛ روزی از استاد شهناز خواستم تا بر روی کتاب نت نویسی آثارشان چیزی به یادگار برایم بنویسند و ایشان نوشتند: سرور گرام استاد مسلم تار جناب آقای هوشنگ ظریف. من این نوشته را دارم و از آنجا که فردی چون استاد جلیل شهناز برایم چنین مطلبی نوشته بسیار ارزشمند است.
