برچسب: تئوری موسیقی

مدير كل دفتر موسيقي وزارت ارشاد همزمان با مراسم تشييع«پرويز منصوري» در ايران، پيام تسليت داد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی از ايسنا در متن اين پيام آمده است:«‌خبر درگذشت استاد بزرگ منش و هنرمند ارجمند ما، استاد پرويز منصوري، بسان شخصيت آن زنده‌ياد، بزرگ و سنگين بود آنچنان بزرگ که در پناه مرتبه انساني و اثرات وجودي او، ناخودآگاه به ياد اين شعر کوتاه اما عميق و نکته آموز مي‌افتيم که:

از شمار دو چشم ، يک تن کم وز شمار خرد، هزاران بيش

اينک به راستي و درستي در نگاه ظاهر، يک نفر از جمع، سفر ابدي خويش را آغاز کرده و در معنا، او آنچنان زندگي موثر و ثمربخشي داشته که گويي هزاران نفر به يکباره از ميان ما رفته‌اند و ما اينک جاي هزاران نفر را با تمام دل، احساس مي‌کنيم.»

ميرزماني در ادامه پيام خود نوشته است:«از اين منظر، حس و حال اينجانب در فقدان ايشان، حس و حال زمحشري بزرگ در واقعه مرگ استاد خويش است که گويند باحالي منقلب، بسيار مي‌گريست. از او مي‌پرسيدند آخر اين سيل اشکها از کجا مي‌جوشند و مي‌آيند؟ و او در پاسخ گفته بود اين در واره‌ها، آموزه‌هايي است که آن استاد در زمان حيات خويش در گوش من ريخته است و اينک در مرگ او به شکل اين اشک‌ها از چشمان من فرو مي‌ريزد.

اينجانب البته يکي از هزاران شاگرد درس و اخلاق و منش آن مدرس و مولف توانا بوده‌ام و ديگران و ديگراني که اينک هر يک استادي بنام و هنرمندي برجسته‌اند، ستاره‌هاي ديگر اين منظومه درخشانند که سالها بر گرد مدار اين عزيز چرخيده و باليده‌اند.

و از سويي ديگر، نهايتاً مرگ در چشم بزرگاني همچون استاد پرويز منصوري، خود عين زندگاني است، چرا که هستي شفاف و معاشرت نيکوي ايشان، با نيستي نسبت نداشت و اين قفس تنگ جسم بود که ظرفيت آن جان گرامي را بيش از اين تاب نياورد. »

مدير كل دفتر موسيقي وزارت ارشاد در پايان آورده است:«پس از اين منظر، او را زنده مي‌پنداريم و زنده‌تر از آناني که آثاري ماندني و پويا از خود به جاي گذارده‌اند، چه کساني هستند؟

و سخن آخر اين که در برابر مشيت و خواست الهي ،جز تسليم و رضا چه مي‌توان پيشه كرد.

بگذاريد با دل‌هايي به هم پيوسته و اميدوار به فضل خداوند، رحمت و آرامش را براي آن روح بلند آرزو کنيم و خانواده محترم و خاندان مکرمش را تسليت و تعزيت دهيم و در زير بار سنگين فقدان او، شانه بسپاريم.

غسلش از اشک دميد و کفن از آه کنيد اين عزيزيست که با وي دل ما مي‌ميرد»

پیكر «پرویز منصوری» مدرس پیشكسوت موسیقی روز سه شنبه ساعت ۱۰ صبح از تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) تشییع خواهد شد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی از دفتر موسیقی، پیكر این استاد برجسته تئوری موسیقی، بامداد یكشنبه از اتریش وارد ایران شد، تا طبق خواسته وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) آرام گیرد.

پرویز منصوری هفته گذشته به علت نارسایی قبلی در سن ۸۷ سالگی در اتریش دار فانی را وداع گفت.

پرویز منصوری متولد ۱۳۰۳، موسیقی ایرانی را در كنار نوازندگی ویلن و موسیقی كلاسیك اروپایی را در هنرستان موسیقی تهران آموخت.

وی برای ادامه تحصیل به اتریش سفر كرد و با گرایش آهنگسازی، مشغول به تحصیل شد، او از وجود اساتیدی همچون «حشمت سنجری» و «حسین ناصحی» بهره برد.

اقامت منصوری در اتریش ۱۱ سال به طول انجامید، و وی سازهای كوبه‌ای را برای نوازندگی انتخاب كرد و بعدها سردبیری مجله موسیقی(دوره سوم) را بر عهده گرفت.

این هنرمند فقید سال‌ها در عرصه موسیقی به پژوهش و تدریس پرداخت و شاگردان بسیاری را به جامعه موسیقی معرفی كرد و یكی از ارزشمندترین متون تئوری موسیقی را با نام «تئوری بنیادین موسیقی» تدوین كرد.

از میان دیگر آثار این هنرمند ارزشمند موسیقی كشور می توان به «چگونه از موسیقی لذت ببریم»، «دعوت به شنیدن»، «كاوشی در قلمرو موسیقی ایرانی»، و نیز برنامه نویسی برای دروس موسیقی در هنرستان و دانشگاه‌ها و هارمونی تحلیلی اشاره كرد كه نشان می دهد تالیف كتب آموزشی برای این موسیقیدان از اهمیت بالایی برخوردار بود.

آهنگ ساز و استاد دانشكده موسيقي دانشگاه هنر گفت: نوآوری و خلاقیت لازمه هنراست و پژوهش در این زمینه کارگشاست.
مصطفي كمالِ پورتراب آهنگساز و استاد دانشكده موسيقي دانشگاه هنر درباره اهمیت مبحث پژوهش در موسیقی گفت: تحقیق موجب دست‌یابی به حقیقت می‌شود و به حقیقت رسیدن به این معنی است که با نیل به منشا هر چیز به اجزاء سازنده آن دست یابیم.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از پایگاه اطلاع‌رسانی موسیقی، پورتراب افزود: دراین باره که چه اجزایی و چگونه باید ترکیب شوند که یک اثر موسیقایی تولید شود، کتاب ها و متدهای زیادی در کشورهای مختلف تالیف و ترجمه شده است. ولی از آنجا که هیچ گاه موسیقی در ایران جدی، تلقی نشده و همچنین موسیقی دانان ما نیز بیشتر سنتی و به طریق تقلید از استاد به فراگیری این هنر می پرداختند، آثار تحقیقی و تالیفی انگشت شمار و محدودی تهیه و تالیف شده است.
پورتراب با بیان اینکه آموزش موسیقی تقلیدی در کنار مزایایی که دارد، با معایبی نیز همراه است خاطرنشان کرد: تقلید در موسیقی سنتی ما از آن جهت که تمام اجزاء و جزئیات موسیقی از استاد به شاگرد منتقل می شود خوب است ولی از آنجا که تقلید نعل به نعل فاقد نوآوری است مشکلاتی را در زمینه ارتقاء و اعتلای موسیقی ما ایجاد می کند. چون نوآوری و خلاقیت لازمه هر هنری است.
وی ادامه داد: البته هر کار نویی، نوآوری محسوب نمی شود بلکه زمانی نوآوری صورت می گیرد که به روشی دست یابیم و به واسطه آن راه رسیدن به حقیقت را نزدیک کنیم. به عنوان مثال آهنگسازی که به خلق موسیقی می پردازد، ابتدا تکنیک های قدیمی اساتید این هنر را آموخته و به دنبال آن سعی در رفع نواقص و خلاء های آن اصول می کند تا بدین طریق بتواند اثری بدیع و خلاق به وجود آورد. در واقع جامعه هنری ما با پر کردن نواقص متدهای گذشتگان، به تکامل می رسند.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه هنر باید با یک زبان صحیح آبیاری شود افزود: موسیقی متشکل از صدا، ملودی، هارمونی و اجزاء دیگری است که باید به نوبه خود و تک به تک مورد توجه قرار گرفته و درست استفاده شوند. در کشورهای اروپایی این مسایل از قرون اولیه مسیحیت تکامل پیدا کرده و کتاب هایی نیز در این زمینه نوشته شده است و به تدریج رشد کرده و به تکامل رسیده اند ولی در ایران در زمینه موسیقی، افراد متخصص یا نداشتیم و یا خیلی محدود بوده اند.
نویسنده کتاب «تئوری موسیقی» خاطرنشان کرد: در کشور ما هنر موسیقی بیشتر به عنوان یک امر تفریحی تلقی شده و بودجه و امکانات کمی برای رشد این هنر اختصاص یافته و این در حالی است که موسیقی دارای یک منشا علمی است و باید تئوری موسیقی به درستی شناخته و شناسانده شود. چون در غیر این صورت، به مثابه یک بازیچه در آمده و هر کس به نوعی با آن بازی می کند.
پورتراب به ضعف کتاب های تالیفی موسیقی در ایران اشاره کرد و افزود: در زمینه موسیقی و اصول آن کتاب های زیادی نوشته شده ولی به ندرت می توان از بین آنها اثر در خور توجهی پیدا کرد. برای نمونه کتاب های متعددی درباره موسیقی ایران از جمله سنتور نوشته شده ولی اکثرا نقص های زیادی دارند. در باره هارمونی نیز آثار زیادی تالیف شده ولی همه شبیه هم هستند و مطلب جدیدی را بیان نمی کنند.
وی در پایان به اهمیت نقد آثار موسیقی اشاره کرد و گفت: متاسفانه در کشور ما منتقد آثار هنری از جمله موسیقی نداریم و تعداد معدودی که در این زمینه فعالیت می کنند از سطح سواد بالایی برخوردار نیستند و اگر هم نقدی صورت گیرد حمل بر عیب جویی می شود. و این درحالی است که اگر شرایط نقد حرفه ای آثار هنری و تالیفی فراهم شود زمینه رشد کیفی آثار هنری از جمله موسیقی مهیا می شود.