آلبوم همه اقوام من از گروه رستاک

rastaak

آلبوم تصویری گروه «رستاک» با عنوان «همه‌ی اقوام من» با گویش‌های مختلف ایرانی وارد بازار موسیقی شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی گروه «رستاک» به سرپرستی «سیامک سپهری» و خوانندگی «فرزاد و بهزاد مرادی» این آلبوم را منتشر کرده‌اند که در تیراژ ۳۰۰ هزار نسخه عرضه شده است.
این آلبوم گویش‌های مختلف ایرانی چون بختیاری، آذری، لری، بلوچی، گیلکی، کردی را در بر می‌گیرد و شامل قطعات بارون(لری)، چند روایت از داستان رعنا، رعنا(گیلکی)، عاشیق ایمران حیدری، گل گل(آذری)، استاد غلامعلی‌ پورعطایی، لیلا(خراسانی)، سوزله(کردی)، بلال(بختیاری)، استاد ماشا‌لله بامری، مروچان(بلوچی) و پشت‌صحنه آثار می‌شود. آلبوم «همه‌ی اقوام من» را موسسه‌ی سینما ۲۴ توسط هنر اول در سراسر کشور پخش کرده است.
گفتنی است که اعضای گروه رستاک عبارتند از سیامک سپهری: تار، فرزاد مرادی: خواننده، قوپوز، تارباس، دهل، تامبورین، دوتار، سه‌تار، رضا عابدیان: کمانچه و تارباس آرشه‌ای، بهزاد مرادی: خواننده، دف، دهل، قوپوز، کوزه، طاس، تامبورین، دسرکتن، پیران مهاجری: عود و دهلک، سحر ابراهیم: قانون، اکبر اسماعیلی‌پور: تار، محمد مظهری: کمانچه، سارا نادری: دوتار، رباب، سه‌تار، پیپه، دسرکوتن و دایره، یاور احمدی‌فر: دف، دایره، دهل و پیپه، کاوه سروریان: سرنا، بالابان، نی، ‌لبک، سارا احمدی: دف و سازهای کوبه‌ای و لیلا مرات: مدیر گروه است.

آلبوم موسیقی استعاره‌ای تا ابدیت

rashn-album

آلبوم موسیقی «استعاره‌ای تا ابدیت» به آهنگ‌سازی امیر صادقی کنجانی با همراهی گروه موسیقی «رشن» توسط انتشارات ماهور منتشر شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از مهر، آلبوم استعاره‌ای تا ابدیت شامل ۷ قطعه است که هریک از این قطعات با سازهایی متناسب با حال و هوای قطعات مورد نظر آهنگ‌سازی شده است.

«کلام قصار» با ساز (پیانو کنکرت) ، «باخ ایرانی» با (ویلنسل)، «والس برای برندا» (پیانو)، استعاره‌ای تا ابدیت (متسو سپرانو، ویلنسل و پیانو)، «دبوسی»، «زیارت« (فلوت)، «کتونیک» (پیانوی تهیه شده و گنگ) و «فساد ذهن» (آبوا، تار، ارکستر زهی و صدای الکترونیک) از جمله قطعات این آلبوم موسیقی است.

در دفترچه معرفی آلبوم استعاره ای تا ابدیت شرح کامل قطعات این آلبوم به تفصیل مطرح شده و در بخشی از معرفی قطعه باخ ایرانی چنین آمده است : «این اثر با تصور اینکه اگر باخ ایرانی بود شکل گرفته است و کل قطعه را می توان براساس روش شنکر در مورد مفهوم امداد بر دو نت سی بمل و لا تجزیه و تحلیل کرد و در واقع کل حرکت ملودیک و غیر ملودیک در قطعه را یا در ارتباط با این دو نت دانست و یا در ارتباط با آکوردهایی که در این دو نت حضور فونکسیونل دارند.استفاده به جا از سیم های دست باز(به خصوص در هنگام نواختن پیتزیکاتو) و استفاده از عناصر فرم سوئیت از جمله خصوصیات قطعه است؛ این قطعه یادآور لحظات پرشوری است که ایرج زند درقید حیات بود و آخرین آثارش را بر روی این قطعه نقش می زند؛ تقدیم به روح پرحضورش.»

در تهیه این آلبوم موسیقی گروه «رشن» امیر صادقی کنجانی را همراهی کرده است . این گروه ایرانی است و نگاهی ویژه و عمیق به هنر چندوجهی دارد و بی گمان ویژگی های این سبک هنری از برگزیده ترین اهداف آن است .

در بخش دیگری از معرفی این آلبوم درباره گروه موسیقی «رشن» چنین آمده است: امیر صادقی کنجانی(آهنگساز و پیانیست )، آنکیدو دارش(آهنگساز و نوازنده ویلنسل) و سالار سالاری(عکاس و کارگردان) از پایه گذاران این گروه هستند و در طی فعالیت۵ ساله حرفه ای خود از همکاری و همدلی هنرمندانی چون مصطفی دمیرچی(نقاش)، علی عابدینی (گرافیست)، عسل حنایی (نوازنده فلوت)، کسری پاشایی (پرکاشن و موسیقی الکترونیک )، آزاده رضایی (سپرانو)، فرشاد فولادوند(تنور)، مستانه حکیمی(پرکاشن)، بابک کچچیان(کارگردان) بهره برده اند.

آلبوم به طرف شرق از علیرضا مشایخی

toward-the-east

آلبوم موسیقی «به طرف شرق» به آهنگ‌سازی «علیرضا مشایخی» از سوی انتشارات راوی آذرکیمیا منتشر شد.

این آلبوم موسیقی شامل ۴ قطعه است. در توضیح قطعه نخست این آلبوم که «به طرف شرق» نام دارد در دفترچه مدرن این آلبوم چنین نوشته شده است : «تقریبن از ۱۹۶۷ مشایخی به طراحی قطعه ای به شیوه‌ی «خاطرات» علاقمند شد و در سال ۲۰۰۷ تصمیم گرفت آن را به پایان برساند در اجرای این قطعه صدها نوازنده مستقیم و غیرمستقیم نقش داشته‌اند و ترکیبات کامپیوتری در نهایت تلفیق‌های الکترونیکی قطعه را شکل داده اند. از جهاتی می‌توان این قطعه را با شرق و غرب (۱۹۷۳ ،اپوس ۴۵ ) و پنجره‌ای با شیشه‌های رنگی (۲۰۰۸ ،اپوس ۱۸۹) مقایسه کرد. تشکر فراوان از فرهاد مشکات، ارکسترسمفونیک تهران، پری برکشلی، ارکسترمجلسی تلویزیون، پاپ فنیک و اسماعیل علی‌مردانی و همه‌ی نوازندگانی که در به‌وجود آمدن این اثر مشارکت داشتند.»
«سوناتا الکترونیکا» نام قطعه‌ی دیگر از آلبوم به طرف شرق است که در ۱۰ دقیقه تعریف می‌شود، این قطعه نیز مانند قطعه‌ی بداهه ۲۰۰۷ نوعی نگاه دوباره به یک اثر قدیمی است. دراین قطعه سونات شماره ۲ برای ویلنسل (اپوس ۴۴ شماره ۲) مصالح اصلی ساختمانی قطعه را عرضه می‌کند که مورد تغییرات کامپیوتری قرار می‌گیرد و سوناتا الکترونیکا توسط «صنم قراچه» داغی اجرا شده است.

«بداهه ۲۰۰۷» از دیگر قطعات این مجموعه است، علیرضا مشایخی گاهی تز نگاهی به گذشته را در ارتباط با آثار خود اعمال می‌کند، به این ترتیب که دوباره با نگاهی تازه و یا استفاده از امکانات جدیدتر تنظیم‌های تازه از آثار قدیمی به وجود می‌آورد قطعه‌ی بداهه ۲۰۰۷ نگاه دوباره‌ای به قطعه‌ای‌ست که او تحت عنوان بداهه شماره ۳ در ۱۹۷۴ تصنیف کرده است.

«ماهور شماره ۳ » نیز یکی دیگر از آهنگ‌های این آلبوم است که می‌توان گفت این قطعه گفتگویی بین یک یا چند ساز و نوار کامپیوتر است. ماهور شماره ۲ را می توان با تعداد دل‌خواه نوازنده به اجرا درآورد در اجرای حاضر یک نوازنده فلوت عهده‌دار اجراست، ماهور شماره ۳ جزو اولین آثار کامپیوتری است که آهنگ‌ساز به نوعی تکامل در اتوماسیون دست یافته، مانند اکثر قطعاتی که در دهه‌ی هفتاد از مشایخی در آمریکا منتشر شده است.

  • مهر

آلبوم «کنارم باش» از فرید کریمیان

kenaram-bash

آلبوم موسیقی پاپ «كنارم باش» به خوانندگی «فرید كریمیان» در بازار موسیقی منتشر شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از فارس،‌ در این آلبوم كه به آهنگسازی و تنظیم فرزاد فتاحی، مهدی افشار، حسام ناصری و علی خزائی است قطعاتی چون «تمام زندگیم»، «كنارم باش»،«نگاه منتظر»، «گفته باشم»، «خیلی وقته»، «مهمان ناخوانده»،«یادگاری»، «من با توام» ،«لحظه‌های آخر» و «معبود به چشم می‌خورد» كه بر اساس ترانه‌هایی از فرزاد فتاحی ، مهدی افشار ، بهاره مكرم ، حمید خلف‌بیگی و علی خزائی شكل گرفته‌اند.
«كنارم باش» نخستین آلبوم كریمیان به عنوان خواننده است كه در آن سعی كرده به تجربه های مستقل و متفاوتی درعرصه موسیقی پاپ در فضایی عاشقانه برسد. در این اثر هنرمندانی چون كریم قربانی:ویلنسل، میثم مروستی: ویلن و آلتو، علی جعفری پویان:ویلن، فیروز ویسانلو:گیتار، ایمان جعفری‌پویان:ساكسفون، بابك یوسفی:كلارینت، محمد رهنما: گیتار الكتریك و فرزاد فتاحی:گیتار باس، كریمیان را به عنوان خواننده و نوازنده فلوت همراهی كرده‌اند.
به گزارش فارس، فریدكریمیان فعالیت هنری خود را در سال ۷۵ در زمینه نوازندگی سنتور زیر نظر محمدعلی درافشان آغاز كرد و در سال ۸۲ به فراگیری فلوت زیر نظر مهران سراجیان پرداخت.
او در سال ۸۴ به آهنگسازی و اجرای قطعات فلوت پرداخت و بدین ترتیب آلبوم موسیقی بدون كلامی با عنوان «آوای زمستان» را منتشر كرد. وی در سال ۸۶ ضمن آهنگسازی و اجرای قطعات فلوت وجمع‌آوری آلبوم «غریبه آشنا»به خوانندگی برزو ارجمند، به دكلمه ترانه‌های آن نیز پرداخت .
آلبوم «كنارم باش» توسط مركز پخش آونگ در بازار موسیقی منتشر شده است.

آلبوم «آهِ باران» از محمدرضا شجریان

آلبوم آه باران

«آهِ باران» اثری‌ست در مایه‌ی دشتی از استاد محمدرضا شجریان که آن‌را به بزرگانی چون «حسین یاحقی»، «مرتضی محجوبی»، «رهی معیری» و استاد «بنان» تقدیم کرده است.
این اثر با صدای شجریان، نوازندگی ارکستر و تک‌نوازی و اشعاری از حافظ، رهی معیری و «فریدون مشیری» ضبط شده و تنظیم آن‌را «مزدا انصاری» برعهده داشته است.
انصاری در خصوص آلبوم «آه باران» گفته است: « سال‌ها بود که در آرزوی کاری مشترک با استاد آواز ایران، محمدرضا شجریان بودم. چرا که صدای گرم و دلنشین‌اش از دوران کودکی‌ام در منزل‌مان همواره طنین‌انداز بود و یکی از انگیزه‌هایی که راه موسیقی را برگزیدم همین آشنایی بود.
دست‌یابی به این آرزو سال‌ها به طول انجامید تا آنکه با تأسف فراوان در سال ۱۳۸۰ یکی از شاعران گران‌مایه‌ی این مرز و بوم، فریدون مشیری را از دست داده و با اندوه فراوان در سوگ‌اش نشستیم. در این مراسم که در خانه‌ی هنرمندان برگزار شد، نخستین بار «آه باران» ساخته‌ی استاد شجریان همراه با سه‌تار هنرمند ارزنده، حسین علیزاده به‌یاد فریدون مشیری، به اجرا درآمد. این اثر چنان تأثیری در همگان برانگیخت که از استاد شجریان درخواست کردم افتخار تنظیم آن را به من بدهد تا بتوانم من نیز سهم اندکی در گرامی‌داشت این شاعر بزرگ داشته باشم و او پذیرفت.
پس از آن تنظیم قطعات «نوای نی» و «دیدی ای مه» از ساخته‌های اساتید فقید «مرتضی محجوبی» و «حسین یاحقی» همراه با سروده‌های «رهی معیری» که از آثار ارزشمند موسیقی ایران هستند را به‌یاد آنان به برنامه اضافه کردم و مقدمه‌ی دشتی را نیز نزدیک به همان شیوه ساختم.
مجموعه‌ای که پدید آمده به‌گونه‌ای تجدید خاطره‌ای است از برنامه‌ی گل‌ها و بزرگانی که گر چه در میان ما نیستند؛ ولی نام و آثارشان در فرهنگ و موسیقی ایران همواره جاودانه است.
با قدردانی فراوان از استاد شجریان به پاس محبتی که همواره نسبت به من داشته و نیز از هنرمندان گرامی استاد فرهنگ شریف و سرکار خانم فخری ملک‌پور که مرا پذیرفتند و همراهی‌های آواز را در این مجموعه انجام دادند، سپاس‌گزارم. امیدوارم حال که افتخار همراهی این بزرگان نصیب‌ام شده است، مجموعه‌ی حاضر مورد توجه علاقه‌مندان به موسیقی اصیل ایران قرار گیرد.»
گفتنی‌ست آلبوم «آه باران» دارای ۵ قطعه‌ی «گداخت جان»، «نوای نی»، «دیدی ای مه»، «جانا مرا» و «آه باران» است.

عکس‌های ری چارلز

[imagebrowser id=19]

«ری چارلز» هنرمند نابینای موسیقی است که  به‌عنوان یکی از ابداع کننده‌ها و مروجین پیانوی سبک سول نام می‌برند. او به‌عنوان یکی از نوازنده‌های چیره‌دست پیانو، کی‌برد و سازهای بادی شناخته می‌شود. ری چارلز در سال ۱۹۳۰ متولد شد و در سنین خردسالی به علت بیماری آب سیاه، بینایی چشمان خود را از دست داد. ری چارلز در طول دوران فعالیت حرفه‌ای بیش از ۱۰ هزار اجرای زنده داشت و محبوب‌ترین آهنگ‌های خود را که هرگز از رونق نیافتادند با شور و حرارت بسیار اجرا می‌کرد.

[nggallery id=19]

عکس‌های استیو وای

[imagebrowser id=18]

«استیو وای» نوازنده زبردست گیتار الکتریک در سبک‌های راک و هاردراک است. او که نوازندگی گیتار را در سال های نوجوانی از جو ستریانی فراگرفته، از شروع اولین آلبومش در ۱۹۸۴ تا واپسین آنها حدود سیزده آلبوم تک نوازی روانه دنیای موسیقی کرده و با نام های آشنایی چون «فرانک زاپا»، «اینگوی ملمستین»، «وایت اسنیک»، «آزی آزبورن» و دوست و استاد سال های دورش «جو ستریانی» همکاری داشته است.

[nggallery id=18]

عکس‌های همایون شجریان و گروه دستان

[imagebrowser id=16]
همایون شجریان (زادهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴) خوانندهٔ موسیقی ایرانی و نوازندهٔ تنبک و کمانچه است. وی فرزند یکی از نام‌آورترین اساتید حال حاضر موسیقی ایران، «محمدرضا شجریان» است. اولین آلبوم همایون شجریان که سرآغازی بود بر اجرای کنسرت‌ها و آلبوم‌های مستقل او، و خود وی به تنهایی خوانندگی آن را بر عهده داشت «نسیم وصل» نام دارد. آهنگ‌سازی این آلبوم را را محمدجواد ضرابیان بر عهده داشته‌است و در سال ۱۳۸۲ منتشر شد. عکس‌های وی که به عنوان خواننده آواز سنتی با گروه دستان همکاری کرده را در این گالری مشاهده می‌کنید.
[nggallery id=16]

آلبوم شوخی از پیمان خازنی

آلبوم شوخی از پیمان خازنی

آلبوم موسیقی «شوخی» به آهنگ‌سازی «پیمان خازنی» كه تلفیقی از نوازندگی تار و پیانو است، تجربه‌ای جدید و متفاوت در هم‌نشینی سازهای ایرانی و غربی به شمار می‌آید.

در این اثر قطعاتی چون «سراب»، «تارانتلا»، «خاطرات یك روز پاییزی»، «وقتی كه بادبادك می‌رقصید»، «شوخی»، «برگ‌ریزان» و «معمای آفرینش» به چشم می‌خورد كه آهنگ‌ساز آن‌ها را در فرم آزاد همكاری پیانو با تار درقالب كلاسیك و مدرن ارائه كرده است. اگرچه این اثر با همراهی نوازندگان پیانو از جمله «شاهد علی‌زاده» و «بابك بروجردی» به وجود آمده، اما در واقع چیدمان آن بر اساس نوع ملودی‌پردازی‌هایی است كه به وسیله‌ی تار صورت می‌گیرد.
در این مجموعه پیانو لباس‌های مختلفی به تن می‌كند به‌طوری كه در برخی قطعات با توجه به روند ملودیك، كلاسیك است ودر پاره‌ای از قطعات، مدرن و جاهایی نیز در لباس موسیقی جاز فرو می‌رود.
یكی از نكات قابل توجه در این اثر، تلفیق‌های پی در پی است كه خازنی در هر قطعه به شیوه‌ای خاص از آن بهره جسته است. به عنوان مثال در اجرای قطعه تارانتلا كه به نوعی از فرم ایتالیایی گرفته شده، سعی كرده آن را با نگاه به تجربه استادان موسیقی غربی كه به آن پرداخته‌اند با اتود‌های خودش با ساز تار اجرا كند و البته در اجرای آن از موسیقی جز نیز بهره گرفته است.
در اجرای این قطعه، ۳ فرهنگ مختلف با ساختاری نو در كنار هم قرار گرفته كه البته این سبك از موسیقی تلفیقی، هنوز با گوش مخاطب اینجا چندان مانوس نشده است.
خازنی در شكل‌گیری این آلبوم از یك‌سو به دنبال معرفی ساز تار به مخاطبان جهانی موسیقی است و از طرف دیگر در پی آن است تا گام‌های منسوخ شده دیگر موسیقی ها را زنده كند. این نكته را مي‌توان در قطعه «معمای آفرینش» به‌وضوح دید.
در این قطعه خازنی از هیچ كدام از ۷ دستگاه موسیقی ایرانی و گام‌های ماژور و مینور استفاده نكرده بلكه این اثر را در گام دورین كه یك گام كلیسایی منسوخ شده از دوره‌‌ی باروك محسوب می‌شود، اجرا كرده است.
پیمان خازنی كه سال‌ها تحت نظر «كیوان ساكت» به تعلیم پرداخته با به‌كارگیری تكنیك‌های نوازندگی تار و تلفیق و اجرای آثار كلاسیك با این ساز ایرانی همانند استادش حركت كرده است اما انتقادی كه در این كار به او وارد است، كلاسیك بودن صرف این آلبوم است چرا كه بار ایرانی آن به قدری كم است كه شنونده تنها ردپای موسیقی ایرانی را در اجرای ساز تار می‌بیند.
هرچند خود او مي‌گوید، با این كار قصد داشته در گام اول با نواختن موسیقی كلاسیك، تار را به‌عنوان یك ساز كاملا ایرانی به دنیا معرفی كند.

  • جام‌جم آنلاین

عکس‌های رونی جیمز دیو

[imagebrowser id=15]

«رونی جیمز دی‌یو» در تاریخ دهم جولای ۱۹۴۲ در بریتانیا متولد شد. در پانزده‌سالگی یک گروه موسیقی تشکیل داد و در سال ۱۹۷۵، پس از آن که به گیتاریست معروف ریچی بلکمور پیوست، به ستاره‌ی موسیقی متال تبدیل شد. در سال ۱۹۸۰ در گروه بلک‌سبت شروع به خواندن کرد، به قله‌ی شهرت دست یافت و موسیقی او ماندگار شد. او در ۱۶ می ۲۰۱۰ درگذشت.

[nggallery id=15]