تام جونز: تنها سرمایه‌ام صدایم بود – بخش دوم

melodymag

تام جونز خواننده خوش‌صدای موسیقی قرن بیستم در سنین نوجوانی به علت ابتلا به مرض سل، به‌مدت یک‌سال بستری شد. وی در طول این مدت فرصت این‌را پیدا کرد که به موسیقی گوش فرا دهد و آموخته‌های خود را از طریق گوش کردن و الهام گرفتن، ارتقا بخشد. اما پس از بهبودی فرصت چندانی پیدا نکرد تا به موسیقی بپردازد چرا که در سن ۱۷ سالگی ازدواج کرد و مدرسه را نیز رها کرد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی تام جونز پس از متاهل شدن در سنین نوجوانی، همزمان با تولد اولین فرزند خود برای تامین معاش خانواده به کارهای سخت از جمله رانندگی کامیون، دربانی، باربری و کارگر ساختمانی روی آورد اما پس از مدتی به یاد صدای خوبی که داشت افتاد و تصمیم گرفت از این راه به پول و شهرت برسد. او به‌عنوان خواننده اجراهای زنده در یک گروه کوچک محلی و در یک بار مشغول به کار شد. چند سال بعد پس از این‌که شهرتی به دست آورد نظر یک تهیه کننده را برای ضبط ۷ قطعه موسیقی جلب کرد ولی متاسفانه اولین تلاش وی نتیجه‌ای در بر نداشت.
تام سپس دومین تک‌آهنگ خود با عنوان «این غیرعادی نیست» را عرضه کرد و به موفقیت عظیمی دست پیدا کرد. او موفق شد توجه مردم را جلب کند و پس از این موفقیت به ولز برگشت و با گروهش در بارها و کلاب‌ها مشغول به خواندن شد تا زمانی که تهیه‌کننده‌ی معروف‌تری تام جونز را به اصطلاح کشف کرد و حاضر شد به‌عنوان مدیر برنامه‌های وی او را در راه خواننده‌ی بین‌المللی شدن یاری کند.
تام جونز ۲۷ سال بیشتر نداشت که به نهایت محبوبیت رسیده بود. او در نیویورک و لاس‌وگاس شهرتی به هم زده بود و با الویس پریسلی طرح دوستی ریخته بود. تام از الویس به عنوان یکی از افرادی که از آن‌ها الهام گرفته نام می‌برد و پس از این‌که برای اولین بار در لاس‌وگاس با وی دیدار کرد بین این دو هنرمند رابطه‌ای دوستانه شکل گرفت که تا زمان مرگ ناگهانی الویس در سال ۱۹۷۷ ادامه داشت.
اوج محبوبیت تام در سال‌های دهه ۶۰ میلادی رقم خورد و او در این مدت چندین شوی تلویزیونی را در بریتانیا و ایالات متحده اجرا کرد اما با رسیدن به دهه ۷۰ آن محبوبیت افسانه‌ای اندکی رو به کاهش گذاشت. با این حال تک‌‌آهنگ‌های تام جونز در بریتانیا کماکان خوب می‌فروختند. در سال ۱۹۸۶ مدیر برنامه‌های تام – همان تهیه‌کننده‌ای در که تمام این دوران از تام حمایت کرده بود – درگذشت و پسر تام جونز که با پدرش تنها ۱۷ سال اختلاف سنی داشت به عنوان مدیر برنامه‌های جدید وی انتخاب شد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی تام جونز در دهه ۹۰ چند آلبوم موسیقی تهیه کرد و در تعدادی فیلم سینمایی نیز بازی کرد. این خواننده اهل ولز از سال ۱۹۷۴ در آمریکا زندگی می‌کرد.
وی در مصاحبه‌ای به آسوشیتدپرس گفته بود که تنها سرمایه‌ام صدایم بود. من هنوز هم احساس پیری نمی‌کنم و حریف می‌طلبم چرا که از صدایم به خوبی مراقبت کرده‌ام.

  • ثمر سعیدی/ مجله موسیقی ملودی

تام جونز: تنها سرمایه‌ام صدایم بود – بخش نخست

«تام جونز» خواننده‌ی سبک‌های پاپ و سول بیش از ۴۵ سال است که در زمینه‌ی موسیقی فعالیت می‌کند. او از دل فقر و گم‌نامی به شهرت و محبوبیت فراوانی دست پیدا کرده است.
به گزارش مجله موسیقی ملودی تام جونز با صدای گرم و قدرتمند خود در خاطره‌ی بسیاری از مردم جهان جای دارد. او با نام اصلی «تامس جونز وودوارد» در ولز انگلستان در سال ۱۹۴۰ متولد شد. خانواده‌ی فقیر تام در مهمانی‌ها و جمع‌های دوستانه‌ی خود از شنیدن صدای تام نوجوان لذت می‌بردند چون او در زمینه‌ی خوانندگی استعدادی خدادادی داشت و در جشن‌های دوستانه آواز می‌خواند. تام در سن ۱۷ سالگی ازدواج کرد و تحصیلات دبیرستانی خود را به پایان نرساند. همزمان با پدر شدن در سنین نوجوانی، تام مجبور بود به سختی کار کند تا خرج خانواده‌اش را بدهد. باربری، دربانی، کارگری ساختمان و رانندگی ماشین‌های سنگین از جمله کارهایی بودند که تام جونز برای تامین معاش انجام می‌داد تا این‌که به‌یاد صدای خوب و استعدادش در خوانندگی افتاد و تصمیم گرفت در بارها آواز بخواند و از این راه پول درآورد.
مدتی بعد تام جونز تهیه‌کننده‌ای را راضی کرد که از او حمایت کند تا آهنگ‌هایی را ضبط کرده و به بازار موسیقی عرضه کند. وی اندک‌اندک به موفقیت دست پیدا کرد و در سراسر ولز معروف شد. سپس به بارها و کلاب‌هایی که تا پیش از این دوره در آن‌ها به آواز خواندن مشغول بود برگشت اما طولی نکشید که تهیه‌کننده‌ی معروف‌تری از راه رسید و به تام کمک کرد که این‌بار بتواند خودش را در سراسر انگلستان مطرح کند.
سال‌های نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۶۰ اوج دوران درخشش تام جونز بودند. محبوبیت وی از مرزهای کشورش فراتر رفت و این هنرمند به آمریکا مهاجرت کرد تا در کلاب‌های نیویورک و لاس وگاس آواز بخواند. تام جونز با استقبال شدیدی مواجه شد به‌طوری‌که خانم‌های جوان در هنگام اجرای زنده‌ی این هنرمند کارهای خارق‌العاده‌ای انجام می‌دادند و جیغ‌ها و فریادهای سرشار از شادی و هیجان، برنامه‌های تام را معروف کرده بود.

  • ثمر سعیدی/ مجله موسیقی ملودی