بابک رجبی: ارکستر موسیقی جز کلاسیک آرپا به رهبری «آربی بابومیان» در سال ۱۳۷۵ در اصفهان تاسیس شد.دکتر بابومیان که رهبری ارکستر سمفونیک اصفهان را در کارنامه ی حرفه ای خود دارد، با بهره گیری از نوازندگان مجرب و اجرای کنسرتهای موفق و متعدد در اصفهان، تهران وسایر شهرستانها، علاوه بر شناسایی، پروراندن و معرفی استعدادهای موسیقایی استان ، رسالت خود را در سیر صعودی کمی و کیفی هنر موسیقی اصفهان به خوبی به انجام رسانده است.این مهم از تعداد کنسرت های موفق سالیانه ی این گروه در معرفی سبک های مختلف موسیقی با شناخت موسیقی مردم پسند و با در نظر گرفتن تمامی محدودیت های اجرایی به خوبی نمایان است.ارکستر آرپا هرگز از سیر اندیشه و تفکر رونق موسیقی اصفهان به دور نبوده است وبرای دست یابی به روندمعقول ومنطقی تکامی موسیقی استان تلاشی همیشگی آرمانی و ملموس دارد.
این ارکستر چندی پیش با اجرای زنده ی موسیقی کارتون و فیم به مدت پنج شب برای کودکان سه تا نود نه ساله در سالن های اصفهان به روی صحنه رفت.هنگام اجرای موسیقی فیلم یا کارتون مربوطه روی پرده برای حضار پخش می شد این کنسرت با استقبال مردم و موفقیت بسیار مواجه بود. دکتر «آربی بابومیان» فارغ‌التحصیل موسیقی از دانشگاه ایروان مدیر آموزشگاه موسیقی و انجمن فیلارمونیک آرپا در محله‌ی جلفای اصفهان، مدرس آواز کلاسیک و نوازنده‌ی پیانوست. او به‌عنوان تنها کسی که در این شهر دکترای موسیقی دارد از افتخارات اصفهان به شمار می‌رود.
آربی بابومیان شاگردان باسواد و قابلی در زمینه ی موسیقی و به خصوص آواز به جامعه ی هنر اصفهان معرفی کرده است. از آن‌جا که آواز معمولن به‌صورت حسی خوانده می شود و دو عنصر فیزیکی گوش و حنجره در آن ملاک اصلی است و به‌خصوص این‌که ابزار آن همیشه همراه آدمی است و کشف استعداد در آن شخصی و با نظر اطرافیان و غیر متخصصین صورت می‌گیرد. آموزش متعارف آن نیز بر مبنای شعر و باز خوانی ردیف آنهم به‌صورت گوشی و سینه به سینه انجام میشود، پشتکار و تلاش هنرجو برای کسب آگاهی های علمی آن ناقص صورت می گیرد.از این رو دانش خوانندگان نسبت به تئوری موسیقی دچار ایرادهای اساسی است.
همت و تلاش آربی بابومیان و خط مشی آموزشگاه آرپادر تکیه بر آموزش آکادمیک و علمی به هنرجویان باعث شده است استدیوهای اصفهان شاهد حضور خوانندگانی باشد که کارهایشان را از روی پارتیتور ضبط می کنند. ارکستر بزرگ آرپا این بار در تاریخ پانزدهم و شانزدهم تیر ماه با گروهی مشتمل بر سی و شش نوازنده و خواننده با همکاری حوزه ی هنری اصفهان در سینما سپاهان برای اجرای ترانه های پاپ فاخر روی صحنه رفت.
بخش اول برنامه با نه ترانه ی پاپ با حضور پنج خواننده ی گروه اجرا شد.هر ترانه را یک یا دو نفرخواننده اجرا می کردند.قطعات مات و مبهوت از فریبرز لاچینی،در خموشی های ساحل از کلیف بارمن،شب نقاشی از فردین خلعتبری،دستهای آلوده از بابک بیات،نفرین از پرویز مقصدی،مرد تنها از اسفندیار منفردزاده،آفتاب عشق از آراز دهره،آهنگ بی کلام پاییز از فریبرز لاچینی و گنجیشکای خونه از بابک بیات با تنظیم وارکستراسیون جدید به سمع ونظر بینندگان رسید.
اما بخش دوم با اجرای چند ترانه ی محلی از جمله جان مریم، جان بالا دلا جان جان، مستم مستم و تو بیا با حضور دو خواننده و یک پیانو شروع شد و پس از آن گروه به اجرای غم تنهایی از ویلیام خنو،کهکشان عشق از محمد سریر،گل سرغ از پرویز مقصدی،امروز می خام بهت بگم از امید عطار نژاد،یه شب مهتاب از اسفندیار منفرد زاده،ترانه سکوت از معمدرضا چراغعلی،دل دیوانه از ویگن ترتریان و ایرونی از امیر رضا عطاری پرداخت.
ارکستره کرده و تنظیم قطعات وهمچنین تمرینات طاقت فرسای گروه برای این اجرا ستودنی است .کنسرتی که از حدود ساعت هشت شب تا دوازده ادامه داشت و در آن یک سر ترانه های به یاد ماندنی ایرانی اجرا شد.مجری این برنامه مدت زمان تمرین گروه را سه ماه یک روز در میان اعلام کرد.گرد هم آمدن وتمرین کردن بیش از سی نفر نوازنده وتمرین سه ماهه یک روز در میان در وضعیت فعلی آنهم در شهر اصفهان بیشتر به یک معجزه یا لطف الهی از طرف خداوند شبیه است.
رهبر و آهنگساز یک ارکستر در ایران بایستی از گذشت و پذیرش بسیار برخوردار باشد تا بتواند شاهد نزول کار فاخر خود در هنگام اجرا باشد امکانات کمی و کیفی اجرا از قبیل اکوستیک صدا طول و عرض سن و فاصله ی قرارگیری تماشاچیان و مونیتورینگ صدا برای نوازندگان و صدا برداری که در وضعیت بحرانی قرار دارد باعث می شود از صد در صد کاری که رهبر انتظار آن را دارد چیزی حدود سی چهل در صد عاید او شود. البته تعدد متریال در اجرای موسیقی در حالی که سن و سالن ظرفیت آمیزش و آنالیز صداها را نداشته باشد، برعکس عمل می کند.وقتی چیدمان کلاسیک با شش ویلن ،دو ویلن چلو، سه ویلن آلتو ودوازده ساز بادی برنجی ارکستره می شود و از سوی دیگر چهار گیتار یک پیانو درامز و پرکاشن با حجم صوتی زیاد در تدارک رهبر گروه است ، نیاز به سالن بزرگ، صدابردار متخصص،و سن با ابعاد کافی ضروری است.به عبارتی اگر ظرف از مظروف کوچک تر باشد سر رفتگی حاصل می شود و عواقب این سررفتگی متوجه کیفیت کار هنری است.حال این سوال که آیا می تواندر سازبندی یک گروه تغیر ایجاد کرد یانه؟
- بابک رجبی/ مجله‌ی موسیقی ملودی
