آلبوم موسیقی «به طرف شرق» به آهنگ‌سازی «علیرضا مشایخی» از سوی انتشارات راوی آذرکیمیا منتشر شد.
این آلبوم موسیقی شامل ۴ قطعه است. در توضیح قطعه نخست این آلبوم که «به طرف شرق» نام دارد در دفترچه مدرن این آلبوم چنین نوشته شده است : «تقریبن از ۱۹۶۷ مشایخی به طراحی قطعه ای به شیوه‌ی «خاطرات» علاقمند شد و در سال ۲۰۰۷ تصمیم گرفت آن را به پایان برساند در اجرای این قطعه صدها نوازنده مستقیم و غیرمستقیم نقش داشته‌اند و ترکیبات کامپیوتری در نهایت تلفیق‌های الکترونیکی قطعه را شکل داده اند. از جهاتی می‌توان این قطعه را با شرق و غرب (۱۹۷۳ ،اپوس ۴۵ ) و پنجره‌ای با شیشه‌های رنگی (۲۰۰۸ ،اپوس ۱۸۹) مقایسه کرد. تشکر فراوان از فرهاد مشکات، ارکسترسمفونیک تهران، پری برکشلی، ارکسترمجلسی تلویزیون، پاپ فنیک و اسماعیل علی‌مردانی و همه‌ی نوازندگانی که در به‌وجود آمدن این اثر مشارکت داشتند.»
«سوناتا الکترونیکا» نام قطعه‌ی دیگر از آلبوم به طرف شرق است که در ۱۰ دقیقه تعریف می‌شود، این قطعه نیز مانند قطعه‌ی بداهه ۲۰۰۷ نوعی نگاه دوباره به یک اثر قدیمی است. دراین قطعه سونات شماره ۲ برای ویلنسل (اپوس ۴۴ شماره ۲) مصالح اصلی ساختمانی قطعه را عرضه می‌کند که مورد تغییرات کامپیوتری قرار می‌گیرد و سوناتا الکترونیکا توسط «صنم قراچه» داغی اجرا شده است.
«بداهه ۲۰۰۷» از دیگر قطعات این مجموعه است، علیرضا مشایخی گاهی تز نگاهی به گذشته را در ارتباط با آثار خود اعمال می‌کند، به این ترتیب که دوباره با نگاهی تازه و یا استفاده از امکانات جدیدتر تنظیم‌های تازه از آثار قدیمی به وجود می‌آورد قطعه‌ی بداهه ۲۰۰۷ نگاه دوباره‌ای به قطعه‌ای‌ست که او تحت عنوان بداهه شماره ۳ در ۱۹۷۴ تصنیف کرده است.
«ماهور شماره ۳ » نیز یکی دیگر از آهنگ‌های این آلبوم است که می‌توان گفت این قطعه گفتگویی بین یک یا چند ساز و نوار کامپیوتر است. ماهور شماره ۲ را می توان با تعداد دل‌خواه نوازنده به اجرا درآورد در اجرای حاضر یک نوازنده فلوت عهده‌دار اجراست، ماهور شماره ۳ جزو اولین آثار کامپیوتری است که آهنگ‌ساز به نوعی تکامل در اتوماسیون دست یافته، مانند اکثر قطعاتی که در دهه‌ی هفتاد از مشایخی در آمریکا منتشر شده است.
- مهر