برچسب: یاور احمدی فر

یاور احمدی‌فر نوازنده‌ی دف گروه رستاک در مورد سبک و سیاق آثار این گروه می‌گوید: «ما به سمت موسیقی پاپ نرفتیم. شکل طبیعی رفتار خود ما چنین است، در نتیجه موسیقی ما هم شبیه رفتار خود ما می‌شود.»

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی، احمدی‌فر که با تعدادی از اعضای گروه رستاک به کافه خبر رفته بود معتقد است این گروه به سمت موسیقی پاپ نرفته و حال و هوای موسیقی آنها شبیه رفتار خود اعضای گروه است: «به هر حال من دوست دارم به موسیقی سرحالی گوش دهم. این جریان زاییده شیوه زندگی کردن ماست. ما روی موسیقی پاپ خط نمی‌کشیم. موسیقی جریانی است که نمی‌توانیم راجع به آن نه به خودمان و نه به دیگران دروغ بگوییم.»

فرزاد مرادی، یکی از دو خواننده‌ی اصلی گروه رستاک هم در این رابطه می‌گوید: «موسیقی مناطق آن‌قدر غنی است که احتیاج به واسطه ندارد. این موسیقی دقیقا موسیقی پاپ همان منطقه است. یک جنس از موسیقی که ذاتا این جوری است، فرهنگ‌های مختلف با آن ارتباط برقرار می‌کنند. برآیند این جریان بوده نه این که هدفی بوده باشد، مردم هم به ما لطف دارند.»

احمدی فر معتقد است: «ما همان‌طور که زندگی کردیم، موسیقی‌مان را ساختیم. من بین همین مردم زندگی می‌کنم و از بخشی در کارهایم استفاده می‌کنم که دوستش دارم و مردم هم دوست دارند. موسیقی پاپ خیلی پرطرفداراست، مردم با آن عاشق شده‌اند و این موسیقی مردم را شاد کرده‌ است، این نکات موفق آن را می‌توان در نظر گرفت و از آن آموخت. اما آن‌چه دریافت کردیم ترجمه‌ای از آن موسیقی بود. این موسیقی از فیلتر ما رد شد و بازتابش به این شکل در گروه رستاک نمود یافت. طبعا آن‌چه ما می‌گیریم این بوده که ساز و رفتارهای روی سن و رفتارهای نوازنده‌شان فرق کرده است. نیروی هدایت‌گری مثل نبض همه چیزی را که اتفاق می‌افتد را هدایت می‌کند تا از مسیر خود خارج نشود.»

اعضای گروه «رستاک» با حضور در کافه خبر درباره شکل‌گیری قطعات مختلف در این گروه و رویکرد به موسیقی نواحی سخن گفتند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین در این نشست سیامک سپهری سرپرست گروه، فرزاد و بهزاد مرادی خوانندگان، رضا عابدیان نوازنده و یاور احمدی‌فر نوازنده به سئوالات مربوط به فعالیت‌های گروه پاسخ دادند.

سیامک سپهری در ابتدای این جلسه درباره ایده پرداختن به موسیقی نواحی در گروه «رستاک» گفت: «فعالیت گروه بر مبنای جمعی که در آن هستند تعریف شده است. من به واسطه برخوردی که با موسیقی نواحی پیدا کردم موضوع پرداخت به این نوع موسیقی برایم جذاب شد و به مرور کار کردن بر پایه این موسیقی برایم هیجان‌انگیز شد.»

او ادامه داد: «قرار گرفتن در کنار دوستانی چون رضا، فرزاد و بهزاد و سایر بچه‌ها که برخی در فرهنگ‌های خاص رشد پیدا کرده بودند، موجب شد کار ما بیشتر متوجه موسیقی محلی باشد. این چندگونگی فرهنگی موجود در «رستاک» از ابتدا کمک کرد خیلی جدی و با نگاهی جامع به موضوع موسیقی محلی بپردازیم.»

بهزاد مرادی درباره پژوهش‌هایی که برای نزدیکی گویش خوانندگان به زبان اصلی صورت گرفته، گفت: «جریان ساخت یک قطعه در «رستاک» چنین است که ابتدا با اساتید در مورد قطعات صحبت می‌کنیم و بعد سراغ منابع شنیداری می‌رویم و تلاش می‌کنیم نوع نواختن ساز‌ها تا گویش و لهجه همگی نزدیک به اصل کار در مناطق باشد. ما در جریان تحقیقات برای شکل‌دهی کارها از همه نوع اطلاعات استفاده می‌کنیم.»

فرزاد مرادی نیز در این زمینه اظهار داشت: «چیزی که در این آلبوم توجه‌ها را به خود جلب کرد نوع گویش بود، اما سخت‌تر از بیان درست کلمات به گویش‌های مختلف، آهنگسازی درست آن است. ما برای رسیدن به این فضا موسیقی نواحی مختلف را بارها گوش دادیم تا به فضای موجود در آن مناطق نزدیک شویم.»

عابدیان نیز در مورد نواختن قطعه‌های مختلف گفت: «قبل از بازسازی قطعه‌ها در «رستاک» کار پژوهشی روی آن صورت می‌گیرد. ممکن است یک ساز در نواحی مختلف کشور ما مورد استفاده قرار بگیرد. ما این را درک می‌کنیم که کمانچه مازندران و لرستان متفاوت از هم است، تلاش می‌کنیم با همین ساز خودمان این تفاوت را به وجود بیاوریم.»

او در مورد واکنش‌های مخاطبان نسبت به نتایج کار این گروه گفت: «من ایمیل‌های دریافتی گروه را مشاهده می‌کنم و با نمونه‌ای مواجه نشده‌ام که بگویند این قطعه را اشتباه زده‌اید. البته در مورد برخی کلمات نظراتی داده می‌شود، اما در مقابل بسیاری هم از نتیجه کار اظهار رضایت می‌کنند.»

احمدی‌فر درباره انتشار کلیپ‌های قطعات «رستاک» گفت: «قبلا تجربه‌هایی در این زمینه وجود داشت، اما ما سعی کردیم تجربه‌ای نسبتا متفاوت داشته باشیم. در دوران کنونی بهتر است از همه جنبه‌های مختلف برای عرضه آثار استفاده کرد و یکی از روش‌های آن کار تصویری است که ما در مورد قطعات این گروه از امکان ساخت کلیپ بهره بردیم.»

کنسرت گروه موسیقی رستاک تحت عنوان «همه اقوام من» به سرپرستی سیامک سپهری ۱۳ و ۱۴ آبان در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد. [عکس‌های کنسرت اسفند ۸۹ گروه رستاک در برج میلاد]

گروه رستاک با الهام از عناصر شنیداری موسیقی بومی و نواحی ایران و با رویکرد به گونه‌ای از موسیقی با قابلیت برقراری ارتباط با سایر فرهنگ‌ها، قطعات «بارون» با گویش لری، «لاکو دانه» و «رعنا» به زبان گیلکی، «بلال» با گویش بختیاری، «هلهله» با گویش قشقایی، «گَل گَل» به زبان آذری، «سوزله» به زبان کردی، «لیلا» با گویش خراسانی، «گِل آقا» به زبان مازندرانی و «سالونک نوا بینا» و «حیران» با گویش بلوچی اجرا کردند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از برنا، در سالن همایش‌های برج میلاد گروه موسیقی رستاک در اقدامی جالب توجه، برخی از قطعات‌شان را با اساتید موسیقی نواحی ایران به روی صحنه بردند.
«صفرعلی رمضانی»، «عاشیق ایمران حیدری»، «غلامعلی پورعطایی» و «ماشااله بامری» اساتید موسیقی نواحی و بومی ایران، به ترتیب به روی صحنه آمدند و موسیقی های نواحی گیلکی، آذری، خراسانی و بلوچی اجرا کردند.

خواننده های گروه جوان «رستاک»، بهزاد و فرزاد مرادی بودند اما به نوعی همه اعضای این گروه در اجرای قطعات، همسرایی می کردند، به طوری که تنوع خواننده های گروه در کنار تنوع سازها نمود داشت و وجدی را بین مخاطبان ایجاد کرده بود.

«رستاک» در تابستان سال ۱۳۷۶ فعالیت خود را در قالب یک گروه موسیقی تجربی آغاز کرد. این گروه با الهام از عناصر شنیداری موسیقی بومی ایران و با رویکرد به گونه‌ای از موسیقی با قابلیت برقراری ارتباط با سایر فرهنگ ها، اقدام به تحقیق و برگزاری جلساتی با حضور هنرمندان و اساتید حوزه‌های متفاوت موسیقی با هدف مورد بحث قرار دادن و بازجست نغمه‌های اصیل و کهن موسیقی مقامی ایران نمودند.

• حاشیه ها:

* ساز «عاشیق ایمران حیدری» نوازنده چیره دست سازعاشیقی در حین اجرای برنامه، دچار مشکل شد، اما وی با تشویق مردم حاضر در سالن روبرو شد و پس از مدتی دوباره شروع به نواختن سازش کرد.

* استاد «غلامعلی پورعطایی» نیز به همراه ساز دوتارش به روی صحنه آمد و ترانه «نوایی» را با گویش خراسانی اجرا کرد.

* برگزاری کنسرت ها در برج میلاد، از لحاظ زمانی تاخیری ندارد و با توجه به این که مردم مشکل پارکینگ ندارند، بسیار مورد استقبال قرار می گیرد.