جزییات اجرای گروه موسیقی «فوژان» در جشنواره موسیقی فجر

melodymag

كنسرت گروه موسيقي «فوژان» به سرپرستي حميد ديبازر ‌همزمان با جشنواره‌ي موسيقي فجر در سالن اصلي تئاتر شهر برگزار مي‌شود.
حمید ديبازر درباره‌ي اجراي پيش روي گروه «فوژان» توضيح داد: قطعاتي كه در اجراي جديد‌«فوژان» شنيده خواهند شد‌، قطعاتي متنوع هستند كه گاهي سرشار از آرامش و گاهي ديگر هيجان انگيز و مملو از انرژي هستند.
به گفته‌ي وي؛ اجراي قطعات برگرفته از موسيقي آييني هم از قسمت‌هاي اصلي موسيقي اين گروه است. او ادامه داد: در اين كنسرت ۱۲ قطعه اجرا خواهد شد كه تعدادي از آن‌ها قطعاتي جديد و بعضي ديگر با تنظيمي متفاوت ارائه مي‌شوند

استفاده از گروه سازهاي كوبه‌اي بر مبناي موسيقي قومي ايران را از اتفاقات جديد اين كنسرت دانست و افزود: در اين كنسرت با تنوع گسترده‌ي رنگ‌هاي صوتي به صحنه مي‌رويم كه توسط يك آهنگساز با استفاده از ساز‌هاي مختلف به مخاطب القا مي‌شود.
اين نوازنده و آهنگساز همچنين گفت: «ريتم بازي» يكي از قطعات كنسرت گروه «فوژان» است‌ كه با استفاده از گيتار باس و تنظيم براي مجموعه‌ي سازهاي گروه نواخته مي‌شود كه پيش‌بيني مي‌كنم، جذابيت خاصي براي مخاطب داشته باشد.
ديبازر با بيان اينكه طيف گسترده مخاطب در كنسرت‌هاي «فوژان» حضور مي‌يابند‌، تصريح كرد: براي آهنگسازي تنوع ذهني خود را در نظر گرفتم. چرا كه بايد ابتدا خودمان مخاطب كار بوده و لذت انتشار اثر را به مخاطب حس كنيم، در غير اين صورت نمي‌توان با شنونده ارتباط برقرار كرد.
اين هنرمند عرصه‌ي موسيقي محل اجراي گروه «فوژان» را سالن اصلي «تئاتر شهر» اعلام كرد و افزود: در نوع موسيقي ما صدا و كيفيت آن از اهميت زيادي برخوردار است. بنده سالن تئاتر شهر را مي‌شناسم و مي‌دانم از آکوستيك خوبي برخوردار است اما كار «فوژان» پيچيده است چرا كه در اين كنسرت سازهاي ايراني‌،كلاسيك‌،الكتريك و كوبه‌اي كنار يكديگر قرار گرفتند.
ديبازر از علي جعفري (مايستر)، سهراب برهمندي (آلتو)، هومن نامداري(ساكسيفون)، بهنود فدوي(آكاردئون)،‌ آرش فلاح (ني)،‌عيسي غفاري(تار و سه‌تار)‌، حميد خوانساري (عود)، ميرمهدي قاسمي(باس)، پژمان فرهمند(پركاشن)و… به عنوان هنرمنداني نام برد كه او را در اين كنسرت همراهي مي‌كنند.

جاکو پاستوریوس و استفاده از گیتار باس به سبک جز

jaco-pastorius-01

گیتار باس سازی است که صدای آن اغلب در پس زمینه‌ی آهنگ شنیده می‌شود و برای ایجاد نواهایی با تن پایین از نیمه‌ی دوم قرن بیستم به طور گسترده، جایگزین «کنترباس» شده است.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «جاکو پاستوریوس» یکی از نوازندگان بزرگ و تاثیرگذار «گیتار باس» است که با تکنیک‌های منحصر به فرد خود، باعث به‌وجود آمدن تغییراتی بنیادی در نوازندگی این ساز شده است.
تک‌نوازی‌های خلاقانه‌ی جاکو پاستوریوس با این ساز و به خدمت گرفتن گیتار باس در موسیقی جز از سوی وی، تاثیری شگرف بر سایر نوازندگان باس و در پیش‌برد موسیقی جز گذاشته است. این هنرمند موسیقی با وجود عمر کوتاهی که داشت خدمات بزرگی را در به‌کارگیری گیتار باس در موسیقی جز انجام داد و هم به این سبک از موسیقی و هم به نوازندگان باس، کمک شایانی کرد.
جاکو پاستوریوس در سال ۱۹۵۱ در آمریکا زاده شد. پدر وی «درامر» بود و جاکو نیز به این ساز علاقه پیدا کرد و نوازندگی «درام» را به‌صورت حرفه‌ای شروع کرد. در ۱۳سالگی و پس از سانحه‌ای که برای دست او پیش آمد جاکو دریافت که دیگر قادر به نواختن درام نیست. از این رو تلاش کرد تا ساز دیگری را جایگزین کند.
jaco-pastorius

او گیتار باس را انتخاب کرد و در مدت کوتاهی در نواختن باس مهارت بالایی پیدا کرد. در این دوره جاکو با گروه‌های موسیقی همکاری مستمر داشت و برای دوره‌ای نیز از سازی با نام «دابل باس» استفاده می‌کرد که بنا به مشکلاتی مجبور شد آن‌را کنار بگذارد. جاکو نواختن باس را ادامه داد و هم‌زمان، ساختن آهنگ و ترانه‌سرایی را نیز تجربه می‌کرد و تعدادی از گروه‌هایی که وی با آن ها هم‌کاری داشت، ترانه‌ها و آهنگ‌های جاکو را اجرا می‌کردند.
در نیمه‌ی دهه‌ی ۷۰ میلادی جاکو به نوازندگان مطرح موسیقی جز معرفی شد و با آن‌ها هم‌کاری خود را آغاز کرد. در همین دوران وی با هم‌نوازی دو نوازنده‌ی مطرح دیگر نخستین آلبوم خود را بیرون داد و در سال ۱۹۷۵ نیز نخستین آلبوم انفرادی‌اش را به بازار فرستاد. تک‌نوازی‌های خیره کننده و خلاقانه‌ی جاکو پاستوریوس در این آلبوم، مورد استقبال تعداد زیادی از نوازندهای گیتار باس و به‌خصوص نوازندگان موسیقی جز قرار گرفت.
در سپتامبر ۱۹۸۷، جاکو که از بیماری رنج می‌برد در سن ۳۵ سالگی به کما رفت و در ناباوری همگان متاسفانه دچار مرگ مغزی شد و درگذشت.
یک‌سال پس از مرگ این هنرمند موسیقی، نام وی وارد تالار افتخارات موسیقی جز شد.

مرگ سه هنرمند موسیقی جهان در هفته‌ای که گذشت

gerard-smith

«جرارد اسمیت» نوازنده‌ی گیتار بیس گروه راک مستقل TV on the Radio در روز چهارشنبه بر اثر بیماری سرطان ریه درگذشت. این هنرمند سیاه‌پوست، تنها ۳۴ سال سن داشت و خبر رسمی مرگ وی از سوی وب‌سایت گروه اعلام شد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی اعضای گروه طی بیانیه‌ای که در وب‌سایت خود منتشر کردند گفتند: « ما جرارد را به طرزی ناراحت‌کننده از دست داده‌ایم.»
این گروه هم‌اکنون در تور بین‌المللی خود به سر می‌برند و ۵ کنسرت آینده‌شان را به احترام بیسیست تازه درگذشته‌ی خود لغو کرده اند.
و اما هنرمند دیگری که در هفته‌ی گذشته از دنیا رفت ۱۰۰ سال سن داشت.
«اورین تاکر» هنرمند جز، ساکسوفونیست، رهبر یک گروه موسیقی جز و مالک یک کلوب در آمریکا بود. این هنرمند در سال ۱۹۳۹ با آهنگ Oh Johnny, Oh معروف شده بود.

orrin-tucker

اورین تاکر در سال ۱۹۳۳ یک گروه موسیقی جز را بنیان نهاد و خود وی نیز در کنار نوازندگان به نواختن و حتا خواندن می‌پرداخت تا این‌که در همان دوره، اسطوره‌ی جز «لویی آرمسترانگ» به تاکر پیشنهاد کرد که یک آوازه‌خوان استخدام کند و از خواندن در گروهش دست بردارد.
تاکر در اواسط دهه‌ی ۷۰ میلادی کلوبی را در لوس‌آنجلس تاسیس کرد و گروه موسیقی جز وی تا اوایل دهه‌ی ۹۰ به فعالیت می‌پرداخت.
علت درگذشت این هنرمند قدیمی، عوارض ناشی از کهولت سن اعلام شده است.
هم‌چنین «روی بوریس» هنرمند نوازنده‌ی درامز در سن ۷۹ سالگی در آمریکا درگذشت.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی روی بوریس درامر گروه «مرل هگارد» با نام «غریبه‌ها» بود و هم‌چنین در دهه‌ی ۶۰ میلادی برای گروه «بیکرز فیلد» درامز می‌نواخت.
او در نوشتن یکی از اشعار معروف گروه مرل هگارد همکاری داشت اما پس از پایان دهه‌ی ۷۰ از گروه «غریبه‌ها» جدا شد و از دنیای موسیقی کناره گرفت. علت مرگ بوریس مشکلات ناشی از بیماری قلبی اعلام شده است.

راجر واترز و تور آلبوم دیوار

roger-waters

مجله‌ی موسیقی ملودی: از انتشار آلبوم «دیوار» (The Wall) اثر گروه پینک فلوید ۳۰ سال می‌گذرد. راجر واترز، عضو سابق گروه پینک فلوید که از بزرگ‌ترین نوازندگان گیتاربیس به‌شمار می‌رود قصد دارد به مناسبت این سال‌گرد، پاییز امسال توری را برگزار کند و آلبوم «دیوار» را مانند یک داستان بر روی صحنه ببرد تا نسل جدید نیز با این آلبوم کم‌نظیر آشنا شوند.

فایل رادیویی را بشنوید

دانلود فایل رادیویی (۲.۶ مگابایت)

راجر واترز تصمیم دارد اجرایی جدید و بیانی نو از قطعه‌ی فراموش نشدنی «دیوار» خلق کند. او معتقد است که اجرای دوباره، از دو جهت اهمیت بسیاری دارد. پیش از هر چیز به‌خاطر پیام سیاسی و اجتماعی آلبوم «دیوار».

واترز در مصاحبه‌ای گفته است آلبوم دیوار و قطعات آن در زمان جنگ ویتنام خلق و اجرا شدند. هم‌اکنون نیز در عراق یا افغانستان جنگ وجود دارد. بنابراین پیام ضدجنگ آلبوم دیوار هرگز کهنه نمی‌شود. واترز تصمیم دارد در اجرای مجدد این آلبوم یاد سربازان کشته شده در جنگ را زنده کند.
جنبه‌ی دیگر تور دیوار که دارای اهمیت است، پیشرفت فن‌آوری‌های جدید و امکان استفاده از آن‌هاست. راجر واترز حتی تصورش را هم نمی‌کرد که در دهه‌های گذشته از چنین امکاناتی بهره‌مند شود. او هیجان‌زده است و به آسوشیتدپرس می‌گوید: « حالا می‌توانم بر یک صفحه‌ی ۷۵ متری بر روی دیوار، تصویر پخش کنم. آن روزها نمی‌شد چنین کارهایی را انجام داد.»

roger-waters-02

تور دیوار از ۱۵ سپتامبر امسال در شهر تورنتوی کانادا آغاز می‌شود و سپس در تاریخ ۱۵ دسامبر در آمریکا ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به اروپا می‌رود.

راجر واترز که ۶۶ سال دارد این تور را پایان اجرای زنده‌ی خود می‌داند. او معتقد است که خواننده و نوازنده‌ی بزرگی نیست و مانند هنرمندانی چون «اریک کلپتون»، «مادی واترز» و «بی‌بی‌کینگ» هم نیست که بخواهد تا پایان عمر فعالیت کند و دیگر وقت کنار رفتن وی رسیده است.

البته واترز هنوز شور و شوق دارد و حرف‌هایی برای گفتن که خود وی «دیوار» را مهم‌ترین آن‌ها می‌داند.

  • مونا مهربان / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی