درباره‌ The Ways گروه راک ایرانی و آلبوم استرس از این گروه

the-ways

موسیقی راک از ابتدای پیدایش خود در دهه‌ی ۶۰ میلادی تاثیری را که باید و شاید بر جوانان کشورهای دیگر گذاشت.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی موسیقی راک در ایران هم سرک کشید و از سال‌های پیش از انقلاب، افرادی مانند کوروش یغمایی و فرهاد این موسیقی را با شعر و درون‌مایه‌ی فرهنگ فارسی آمیخته کردند. کارهای قابل توجهی نیز خلق شد.
بعد از انقلاب ایران، رکودِ اجتناب‌ناپذیری که در اثر گذار از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر به‌وجود آمد، بیشتر سبک‌های موسیقی کشور را کم‌رنگ و حتا محو کرد. در این دوره، موسیقی راک، زنده بود و به‌صورت زیرزمینی (حتا در دهه‌ی ۶۰ شمسی) به‌صورتی کاملن محدود تولید می‌شد.
مدت‌ها زمان برد تا موسیقی راک زیرزمینی به گوش سایر علاقه‌مندان به موسیقی برسد. گروه اوهام و شهرام شعرباف، عبدی بهروانفر، رامین بهنا، رضا یزدانی و سایرین به تولید موسیقی در سبک راک مشغول شدند.
این‌روزها فعالیت راکرهای زیرزمینی بسیار گسترش یافته، به‌گونه‌ای که برخی از شهرهای کشور (مانند مشهد) به قطب‌های اصلی این موسیقی تبدیل شده‌اند.
گروه The Ways نیز یکی از گروه‌های جوان و پرآتیه‌ی موسیقی راک ایرانی‌ست. این از ۴ نفر تشکیل می‌شود. «کاوه آفاق» خواننده، نوازنده‌ی گیتار و ترانه‌سرا، «حامد قناد» نوازنده‌ی گیتار، «ایمان محمدی» نوازنده‌ی درامز و «علیرضا پور رضا» نوازنده‌ی سازهایی مانند کی‌بورد و ساکسیفون و مهندس صدای این گروه.

the-ways-band

این گروه ۷ سال پیش از سوی کاوه آفاق و علیرضا پوررضا تشکیل شد و سایر اعضای آن نیز اندکی بعد، به The Ways پیوستند. گفته می‌شود که آثار گروه The Ways به‌تنهایی راک نیست و مخلوطی از سبک‌های پاپ و راک است.
۳ آلبوم استودیویی و چندین اجرای زنده در شهرهای مختلف ایران از جمله دستاوردهای این گروه است.
کاوه آفاق در مورد آلبوم «استرس» از این گروه که مورد توجه مخاطبان قرار گرفته می‌گوید: «این آلبوم حاصل ۲ سال کار است و در یازده قطعه بسته شده است. کار ضبط آن از پاییز ۸۶ آغاز شد و پویا ثابتی در تهیه‌ی قطعه‌ی «اتاق آبی» که برای شرکت دادن در جشنواره‌ی «بنیاد فرهاد» تهیه شده بود با من همکاری داشت.»
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی آلبوم استرس در چهار استودیو ضبط شده است اما بیشترین قطعات گروه در استودیوی اختصاصی The Ways که محل زندگی، کار و تمرین کاوه آفاق در شهر مشهد است تهیه می‌شوند. بخشی از کارها نیز در استودیوی سام مشهد با صدابرداری «محمد جواد سام‌نژاد» تهیه شده‌اند. «آراد شاکری»، «پویا ثابتی» و «علیرضا پوررضا» که نوازنده‌ی کیبرد و مهندس صدای گروه The Ways است در تهیه‌ی آثار، همکاری داشته‌اند.
کاوه آفاق در مورد آلبوم استرس می‌گوید: «آخرین قطعه‌ای که از آلبوم ضبط شد «دیگه شعری نیست» نام داشت و در مجموع، این آلبوم حاصل ۲ سال کار بی‌وقفه، فشارها و استرس‌هایی بود که در شرایط کنونی فصل مشترک زندگی تمامی اهل شرف موسیقی‌ست. این آلبوم به‌صورت کادویی ناقابل و به‌صورت رایگان در اختیار هواداران موسیقی پاپ – راک قرار گرفته‌ است.»

موسیقی زیرزمینی، موسیقی اعتراض نیست

zirzamin
موسیقی زیرزمینی جریان نوخاسته ای است كه هیچ اعتراضی هم به حكومت و نظام اداره دولت ندارد و این پدیده در همه كشورهای دنیا نیز وجود دارد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «فرید سلمانیان» كارشناس نظارت و ارزشیابی دفترموسیقی وزارت ارشاد ضمن بیان این مطلب گفت: «فعالیت های غیر علنی و بدون مجوز و به اصطلاح زیرزمینی تنها مختص به حوزه موسیقی نیست بلكه در ناهنجاری های رایج در اجتماع هم می توان آن را به خوبی دید.»وی در ادامه خاطر نشان كرد: «در مقطعی از زمان،هنرموسیقی نیاز به سیاستگذاری اصولی در زیر ساخت های فرهنگی و همچنین اتخاذ راهكارهای مناسب برای رشد داشت كه متاسفانه با سهل انگاری هایی از سوی مسوولان فرهنگی روبرو شد.» این كارشناس موسیقی درادامه با اشاره به رشد جمعیت جوان علاقه مند به موسیقی و نبود سازمانی هدایتگر دریك دهه گذشته گفت: «با گسترش این پدیده و به نوعی اپیدمی شدن موسیقی زیرزمینی، نسل جدیدی وارد عرصه این نوع موسیقی شد كه از نظر آموزشی دارای قابلیت های علمی و آكادمیك بودند ولی به دلیل همان بی توجهی ها،استعداد ومجموع فعالیت آنها نادیده گرفته شدكه این مسأله باعث ایجاد سرخوردگی و دلزدگی و در نتیجه آغازی برای ورود به گونه موسیقی به اصطلاح زیرزمینی در بین جوان ها شد.»

سلمانیان افزود:«هرهنرمندی ناگزیر به خلق، تولید و ارائه آثارش است وآنها كه به هردلیلی ازحمایت های لازم برخوردار نبودندمجبور شدند آثار خود را از طرق مختلف به دست مخاطبان خود برسانندكه یكی از آن راههابه موسیقی زیرزمینی ختم می شود.» سلمانیان افزود: «من گمان نمی كنم هیچ گروه فعال در عرصه هنر به ویژه موسیقی دوست داشته باشد زیرزمینی باقی بماند چراكه معتقدم هر یك از این گروه ها مایل هستند كه سند مشروعیت خود را از حكومت بگیرند ولی متاسفانه مسوولان در طول تمام این سال ها ساز و كار و سكان هدایت نیروهای جوان را به دست نگرفتند. » به گزارش مهر، وی در پایان متذكر شد: «در نهایت باید بگویم این گره به دست متولیان امور فرهنگی به ویژه مسوولان در عرصه موسیقی باز می شود به این ترتیب كه بر اساس ظرفیت جمعیتی موجود وهمچنین اشاعه روز افزون جمعیت جوان علاقه مند، بایدموسیقی زیرزمینی را جدی بگیرند و اگر فكری به حال این نوع موسیقی نشود باید نگران نسلی بود كه با سلیقه و ذائقه های متفاوت درحوزه موسیقی زیرزمینی در حال شكل گیری هستند.»

  • روزنامه ابرار

شناسایی ۸۷ گروه موسیقی زیرزمینی در کشور

music-05

طبق بررسی ها ۸۷ گروه موسیقی زیرزمینی با ۱۳۳ خواننده شناسایی شده که از خرداد پارسال تاکنون ۳۷۶ قطعه تولیدی در فضای مجازی را منتشر کرده اند.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از واحد مرکزی خبر ، عضو هیئت علمی پژوهشکده فرهنگ و هنر جهاد دانشگاهی در نشست بررسی موسیقی زیرزمینی با اشاره به این آمار گفت : موسیقی زیرزمینی در ایران فقط به گونه های جدید موسیقی از جمله پاپ ،‌ راک و متال اطلاق نمی شود بلکه حتی موسیقی سنتی که اجازه انتشار پیدا نکند ، موسیقی زیرزمینی گفته می شود.

افشین داور پناه افزود: تولید ارقام در خور توجه موسیقی زیرزمینی در گروه های پاپ، ‌رپ،‌ متال و ‌راک از سال ۸۳ به بعد ، علاوه بر تغییر فضای سیاسی در این سال ها ‌ناشی از افزایش ممنوعیت ها در موسیقی کشور ، افزایش امکانات و فن آوری ها برای تولیدات موسیقی،‌ میل به تنوع موسیقی به ویژه در جمعیت جوان و افزایش ضریب نفوذ اینترنت و استفاده از فضای مجازی بوده است .

وی با تاکید بر پرهیز از هرگونه پیش داوری و ارائه نظر غیرکارشناسانه درباره موسیقی زیرزمینی گفت: ‌عمدتا مسئولان و سیاستگذاران این امر، استفاده از این نوع موسیقی را با گروه‌های شیطان‌پرست ارتباط می دهند که اینگونه انتساب ها، دیدگاه اشتباهی است.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه مسئولان از ایرانیزه شدن این گونه از موسیقی کمتر استقبال می کنند گفت:‌در این نوع موسیقی در ایران گرایش هایی برای ایرانی کردن آن وجود دارد که این موسیقی را از متال و رپ غربی جدا می کند و تلاشی ناخواسته برای هویت بخشی به آن وجود دارد که باید به آن توجه شود .

داور پناه در تعریف موسیقی زیرزمینی گفت :‌ موسیقی زیرزمینی ، موسیقی واحدی نیست که نیاز سنخ شناسی دارد و هر کدام از انواع آن گروه هدف مشخصی دارد و مطالعات نشان می دهد که بیشتر آنها در خارج از کشور و غیرحرفه ای و تولیدات داخل کشور هم بیشتر در تهران تولید می شوند.

وی افزود:‌ به نظر می رسد در کشور ما که کل قضیه موسیقی زیر سوال است و ماههاست که پست مدیر کل موسیقی در وزارت فرهنگ و ارشاد خالی مانده است پرداختن به موسیقی زیرزمینی تنها مسئله ای آکادمیک محسوب می شود در صورتی که جا دارد موسیقی یکی از دغدغه های اصلی مسئولان فرهنگی قرار گیرد به جای آنکه زیرمجموعه های این هنر ، صددرصد منحرف تلقی شود.

نشست بررسی موسیقی زیرزمینی با همکاری معاونت پژوهشی فرهنگستان هنر و معاونت پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی در مرکز تحقیقات استراتژیک برگزار شد .