سرطان در کدام‌ مردان بیشتر است؟

نتایج پژوهشی جدید نشان داده که گروه خونی مردان، تاثیر قابل توجهی روی بازگشت سرطان پروستات حتی بعد از عمل جراحی موفقیت آمیز دارد.

به نقل از خبر آنلاین، مردانی که گروه خونی O دارند به احتمال بسیار کمی بعد از عمل جراحی دچار بازگشت سرطان می شوند. اما همین تحقیق نشان داده که در مقابل، افرادی که گروه خونی A دارند، ۳۵ درصد احتمال بازگشت مجدد این بیماری را دارند.

 

سرطان پروستات یکی معمول‌ترین سرطان‌ها در اروپا است و سالانه حدود ۴۰ هزار مورد مبتلا به این بیماری، تنها در انگلستان تشخیص داده می‌شود.

دکتر یوشیو اونو از دانشگاه علوم پزشکی توکیو، که مقاله این پژوهش را نوشته، می‌گوید: «این اولین بار است که نشان داده می شود بازگشت سرطان پروستات به نوع گروه خونی وابسته است. البته ما هنوز نمی‌دانیم که چرا درصد خطر بر حسب گروه خونی تغییر می‌کند، اما این کار می‌تواند ما را به سمت حوزه‌های جدیدی از تحقیق مولکولی روی پیشرفت سرطان پروستات رهنمون شود. آیا ما باید به افرادی با گروه خونی مشخص بگوییم که شانس کمتر یا بیشتری از بازگشت سرطان پروستات دارند، و ایا ما باید این عوامل موثر را در روند تصمیم گیری برای درمان ترتیب اثر دهیم؟»

این تحقیق جدید که در کنگره سالانه اورولوژی اروپا در استکهلم در این هفته ارائه می‌شود، ۵۵۵ فرد با سرطان پروستات را بین سال‌های ۲۰۰۴ / ۱۳۸۳ و ۲۰۱۰ / ۱۳۸۹ مورد بررسی قرار داده است.

گروه خونی یک شخص را وجود یا عدم وجود آنتی‌ژن‌ها و آنتی‌بادی‌های مختلف تعیین می‌کند. آنتی‌ژن‌ها و آنتی‌بادی‌ها کار دفاعی بدن بر علیه مواد خارجی را انجام می‌دهند.

گروه خونی O با ۴۴ درصد جمعیت انگلستان بیشترین تعداد را به خود اختصاص داده است و بلافاصله پس از آن، گروه خوبی A قرار دارد که تقریبا ۴۲ درصد مردم این کشور را دربر می‌گیرد.

 

پیش از این، پژوهش‌های دیگری نشان داده بودند که گروه‌های خونی با برخی از سرطان‌های مشخص همانند سرطان معده و لوزالمعده ارتباط دارند.

 

دبیرکل این کنگره، پروفسور پر-اندرس آبراهامسون می‌گوید: «این یافته بسیار جالبی است. درصد شیوع سرطان پروستات، از نظر جغرافیایی تنوع گسترده‌ای دارد، در نتیجه به وضوح عوامل ژنتیکی، نقش پر رنگی در این میان دارند. پیش از این نشان داده شده بود که گروه خونی بر میزان ابتلا به سرطان پروستات تاثیر می‌گذارد، و حالا با این تحقیق جدید به نظر می‌رسد که نتیجه درمان نیز به همان اندازه تحت تاثیر گروه خونی قرار می‌گیرد».

چه میوه‌هایی ضد سرطان هستند؟

 

میوه‌هایی که رنگدانه‌های قرمز دارند اعم از هویج، گوجه فرنگی و لبو و… ضد سرطان هستند.

apple

 

به گزارش مجله ملودی حمید عبدی متخصص تغذیه به نامه گفت: پوست سیب قرمز به دلیل وجود رنگدانه‌های موجود در خودضد سرطان است.

 

وی ادامه داد: میوه‌هایی که رنگدانه‌های قرمز اعم از هویج، گوجه فرنگی و لبو دارند ضد سرطان هستند همچنین میوه‌های دارای رنگدانه‌های سبز که حاوی کلروفیل هستند مثل سبزیجات نیز خاصیت ضد سرطانی دارند.

 

عبدی درخصوص خواص سیب تشریح کرد: سیب در کاهش چربی‌های خون نقش بسزایی را ایفا می‌کند و بهتر است که با پوست خورده شود و حتی سرکه سیب درکاهش وزن و کاهش چربی موثر است.

 

وی خاطر نشان کرد: سیب در رشد و افزایش قد کودکان نقش بسزایی را دارد و گاز زدن سیب به استحکام فک و دندان کمک کرده و موجب تمیزی آن‌ها می‌شود.

آشنایی با هفت باور درباره توده و سرطان پستان

حدود ۴۰ درصد از زنان در نقطه‌ای زندگی‌شان در پستان‌شان توده‌ای را پیدا می کند. با اینکه وجود توده لزوما به معنای ابتلا به سرطان نیست، اولین چیزی که به ذهن این زنان می‌رسد این است که آیا پیدا شدن این توده ممکن است ناشی از سرطان باشد.


اما چه چیزهایی را باید هنگام یافتن یک توده پستانی بدانید؟ در هفت نکته زیر سعی کرده‌ایم باورهای نادرست را از حقایق در این باره جدا کنیم:

۱- توده پستانی تقریبا همیشه ناشی از سرطان است

این باوری نادرست است، اما بسیاری به ان معتقدند. اغلب زنانی که توده پستانی دارند فکر می‌کنند، ‌سرطان دارند، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.

هر چه سن زن بالاتر باشد، و توده قوام سفت و سنگی داشته باشد، احتمال اینکه جزو یک زن ار هفت یا هشت زنی باشد که به سرطان پستان مبتلا می‌شوند (خطر ابتلای یک زن در طول عمر به سرطان پستان)، بیشتر می‌شود.

در مقابل برخی از زنان راه انکار را پیش می‌گیرند. آنها فکر می‌کنند که سرطان ممکن است آنها را مبتلا کند یا عقیده دارند که سن‌شان خیلی کمتر از آن است که سرطان بگیرند.

توده در زنان سالمندتری که یائسگی را پشت سر گذاشته‌اند،‌ با احتمال بیشتری ممکن است سرطان باشد.

اما اگر توده ناشی از سرطان نباشد، علت آن چیست؟

ممکن است توده پستانی یک کیست خوش‌خیم (یک کیسه پر از مایع که می‌توان آن را خالی کرد)، یک توده غیرسرطانی مانند فیبروآدنوم، و با شیوع کمتری، یک لخته خون باشد که باعث ایجاد توده شده است. همچنین ممکن است زن “توده کاذب” داشته باشد که ناشی از تغییرات هورمونی است و اصلا توده نیست. توده به هر علتی که به وجود آمده باشد، مهم است که مورد بررسی قرار گیرد. برای این کار معاینه جسمی، انجام ماموگرافی و گاهی سونوگرافی لازم است. پس از انجام این بررسی‌ها معمولا پزشک می‌تواند ماهیت توده را تشخیص دهد. در برخی از زنان ممکن است نیاز به نمونه‌برداری بافتی هم باشد.

۲- سرطان پستان همیشه با توده‌ای همراه است که می‌توانید آن را لمس کنید

لزوما این طور نیست. برخی از اوقات سرطان پیش از آنکه توده‌ای را لمس کنید،‌ممکن است در ماموگرافی کشف شود. در واقع اغلب سرطان‌های پستان در ماموگرافی‌هایی روتین که برای بیماریابی انجام می‌شوند،‌ پیدا می‌شوند.

۳- یک توده سرطانی در لمس با توده خوش‌خیم متفاوت است

همیشه اینطور نیست. علائم توده‌های سرطانی و توده‌های خوش‌خیم یا غیرسرطانی ممکن است شباهت داشته باشد.

اغلب زنان فکر می‌کنند اگر یک توده منفرد و با قوام سخت را لمس کنند که چسبیده است و به اطراف حرکت نمی‌کند، این توده سرطانی نیست. گرچه ممکن است اینگونه باشد، اما توده سرطانی در مواردی ممکن است در لمس نرم باشد و به بافت زیرین هم نچسبیده و قابل حرکت دادن باشد. از طرف دیگر همیشه نمی‌تواند توده را به درست لمس کرد. کیست‌‌های پستان اگر در عمق آن قرار داشته باشند، به ندرت لمس می‌شوند. اگر کیست‌ها در سطح پستان باشند، به صورت توده‌ای مدور و صاف حس می‌شوند. اما اگر درد عمق پستان قرار داشته باشند، بافت پستان را به جلو می‌رانند. توده‌ای که به علت نرم و متحرک بودن ممکن است نسبتا خوش‌خیم به نظر رسد، ممکن است سرطان باشد و در مقابل توده‌ای که سفت و چسبیده است ممکن است خوش‌خیم باشد.

بهترین توصیه در این موارد این است که برای بررسی هر توده‌ای را که متفاوت با بافت پستان لمس می‌شود، به پزشک مراجعه کنید.

امروزه جراحان پستان و کلینیک‌های پستان رواج بیشتری پیدا کرده‌اند و اغلب در مطب دکتر سونوگرافی هم در دسترس است.

۴- یک توده کوچک معمولا جای نگرانی ندارد

این باور قطعا نادرست است. سرطان ممکن است در ابتدای ظهورش خیلی کوچک باشد. اندازه توده اصلا شیوه خوبی برای تصمیم گرفتن درباره بررسی پزشکی آن نیست.

اندازه یک توده سرطانی ممکن است از اندازه یک نخود تا اندازه یک گریپ‌فروت متفاوت باشد. بسیاری از توده‌هایی که در ماموگرافی کشف می‌شوند، ممکن است بسیار کوچک باشند.

هنگامی یک زن توده‌ای را لمس می‌کند که اندازه آن معمولا به حدود ۲٫۵ سانتی متر رسیده است، یعنی در حدی یک گیلاس کوچک.

۵- می‌شود توده را تحت نظر گرفت و رفتن به نزد به دکتر به بعد واگذار کرد

این کار درست نیست، و هر چه مسن‌تر باشید، این کار غلط‌تر است. شما همیشه باید برای بررسی توده پستانی به پزشک مراجعه کنید. گاهی پزشکان به زنانی که هنوز قاعده می‌شوند، توصیه می‌کنند برای یکی دو ماه توده‌شان را تحت نظر داشته باشند. ممکن است کیست داشته باشید، و اندازه این کیست‌ها با قاعدگی تغییر می‌کند.

زنان سالمند‌تر که قاعدگی‌شان قطع شده است، معمولا دچار تغییرات اندازه توده به علت تاثیر هورمونی نمی‌شوند، و انتظار همراه با مراقبت معمولا برای آنها توصیه نمی‌شود.

به هر حال چه برای زنان جوان و چه برای زنان مسن گام اول،‌ارزیابی بوسیله پزشک است.

توصیه کارشناسان این است که در عرض یک تا دو روز پس از یافتن توده به دکترتان مراجعه کنید، دکتر ممکن است انتظار همراه با مراقبت را توصیه کند، اما خود زن نباید در این مورد تصمیم بگیرد.

بدترین شیوه برخورد با توده،‌ انکار کردن وجود آن و امید داشتن به برطرف شدن خودبه‌خودی ان است. برخی از زنان چون از پزشکان شنیده‌اند توده ممکن است کیست‌هایی باشد که ظهور می‌کنند و خودبه ‌خود ناپدید می‌شوند، رفتن به نزد پزشک را دو سه ماه به تاخیر می‌‌اندازند. در صورتی که معلوم شود توده سرطانی است، به خصوص در زنان جوان، این تاخیر
دو سه ماه در سرنوشت بیمار تاثیر خواهد گذاشت.

۶- توده پستانی حتی اگر زن سابقه خانوادگی سرطان نداشته باشد، ممکن است سرطانی باشد

قطعا درست است. تنها ۵ تا ۱۰ درصد موارد سرطان پستان وراثتی است. در اکثریت زنانی که سرطان پستان می‌گیرند، هیچ عامل خطرسازی پیدا نمی‌شود.

اما بسیاری از زنان عقیده‌ای مخالف این حقیقت دارند. آنها فکر می‌کنند که اگر سابقه خانوادگی سرطان نداشته باشند، احتمال سرطانی بودن توده پستانی آنها وجود ندارد.

۷- توده در زنی که سابقه کیست پستان دارد،‌ نمی‌تواند سرطانی باشد

این باور درست نیست،‌اما برخی از زنان با این اعتقاد حس کاذبی از امنیت پیدا می‌کنند. زنانی که برای سال‌ها هنگام داشتن توده پستانی، نهایتا معلوم شده است کیست دارند،‌اغلب تصور می‌کنند یک توده جدید هم همان کیست‌های قبلی است و نیازی نیست درباره آن نگران بود.

هر توده جدیدی که شما ظاهر می‌شود،‌باید به اطلاع پزشک برسد و نباید تنها به این خاطر که توده‌های قبلی شما کیست – یا سایر موارد خوش‌خیم بوده است- تصور کنید توده جدید همانند قبلی‌ها است.

منبع: WebMD – همشهری

سرطان ریه؛ این قاتل کشنده درمان می‌شود؟

سرطان ریه ممکن است یکی از مرگبارترین اشکال سرطان باشد اما یکی از قابل پیشگیری ترین آنها نیز میباشد.

سرطان ریه؛ علائم، دلایل و تشخیص

امروزه سرطان ریه اولین عامل مرگ ناشی از سرطان هم در مردان و هم در زنان است اما در گذشته چنین نبوده است. پیش از گسترش مصرف سیگار، سرطان ریه یک بیماری نادر بود. امروزه سیگار تقریبا عامل ۹ مورد از هر ۱۰ مورد سرطان ریه می باشد و گاز رادون، آلودگی و مواد شیمیایی دیگر نقش کمی در آن دارند. داروهای جدید امید به تشخیص و درمان این بیماری را افزایش داده اند.

 

سیگار چه ارتباطی با سرطان ریه دارد

سیگار نه تنها مملو از مواد شیمیایی سرطان زا است، بلکه سیستم دفاعی بدن در ریه را نیز از کار می اندازد. مسیرهای هوایی پوشیده از موهای ریزی به نام مژک (cilia) هستند. این موها مواد سمی، باکتریها و ویروسها را از ریه ها میزدایند. دود تنباکو نمیگذارد این مژکها به درستی کار خود را انجام دهند در نتیجه مواد شیمیایی سرطان زا در ریه تجمع می یابند.

 

علائم سرطان ریه

سرطان ریه یک بیماری کاملا خاموش است و معمولا هیچ علامت یا هشداری در مراحل اولیه ندارد. با وخیم تر شدن بیماری علائم آن ممکن است ظاهر شوند:

–    سرفه هایی که خوب نمیشوند
–    درد سینه به خصوص در حین تنفس عمیق
–    خس خس یا کوتاهی تنفس
–    بالا آوردن خلط خونی
–    خستگی

 

غربالگری سرطان ریه

آیا سرطان ریه را میتوان زود هنگام تشخیص داد؟ نوعی اسکن به نام اسپایرال سی تی (spiral CT) میتواند در برخی افراد سرطان ریه را شناسایی کند اما مشخص نیست آیا تشخیص آن به اندازه ای زود هست که زندگی فرد را نجات دهد یا نه.
مرکز پیشگیری از بیماری های امریکا توصیه میکند بزرگسالان در سنین بین ۵۵ و ۸۰ سال که ۳۰ پَک یِر (pack-year ) سابقه سیگار داشته اند (یعنی معادل هر روز یک پاکت سیگار ظرف سی سال مصرف کرده اند) و در حال حاضر سیگار میکشند یا ظرف ۱۵ سال گذشته ترک کرده اند، هر سال این غربالگری ریه را انجام دهند. پزشک، پَک یِر را با ضرب تعداد پاکت سیگارهایی که فرد در روز مصرف میکند، در تعداد سالهایی که فرد سیگاری بوده است، به دست می آورد. زمانی که سی سال از ترک سیگار گذشته باشد، غربالگری متوقف میشود.

 

تشخیص سرطان ریه

در بیشتر موارد پزشک به سرطان ریه شک نمیکند مگر این که علائمی مانند سرفه مزمن یا خس خس مشاهده شود. در این زمان پزشک احتمالا تصویر پرتوی ایکس یا آزمایشهای دیگر تصویر برداری را برای مشخص شدن وضعیت فرد، تجویز میکند. ممکن است از شما خواسته شود خلط خود را برای نمونه خلط به آزمایشگاه بدهید. اگر هر یک از این آزمایشها ردی از سرطان را نشان دهند، بیوپسی انجام میشود.

 

بیوپسی ریه

اگر تومور مشکوکی در تصویر یا آزمایش خلط ریه مشاهده شده باشد، بیوپسی برای تایید تشخیص، صورت میگیرد. یک نمونه کوچک از توده مشکوک برداشته میشود (معمولا با سوزن) و پزشک زیر میکروسکوپ آن را مشاهده میکند. با مطالعه نمونه، پزشک متوجه میشود این تومور سرطان ریه است یا نه و اگر چنین است، از چه نوعی می باشد.

 

انواع سرطان ریه

دو نوع سرطان ریه وجود دارد. سرطان سلول کوچک شکل تهاجمی تر سرطان ریه بوده و در مراحل اولیه بیماری به سرعت به بخشهای دیگر بدن گسترش می یابد. این نوع سرطان ریه به شدت به سیگار مرتبط است و به ندرت در افراد غیر سیگاری دیده میشود. سرطان ریه سلول غیر کوچک آهسته تر گسترش می یابد و شایعتر است و ۸۵% از سرطانهای ریه را شامل میشود.

 

مراحل سرطان ریه

مرحله بندی سرطان، توضیح میدهد این بیماری تا چه حد گسترش یافته است. سیستمهای مرحله بندی متفاوتی برای دو نوع اصلی سرطان ریه وجود دارد. سرطان ریه سلول کوچک به دو مرحله تقسیم میشود: محدود (به این معنی که سرطان به یک ریه محدود و شاید گره های لنفاوی مجاور است)، و گسترده (به این معنی که سرطان به ریه دیگر یا فراتر از آن گسترش یافته است). سرطان ریه غیر سلول کوچک بسته به میزان گسترش با چهار مرحله توصیف میشود.

 

میزان نجات سرطان ریه

طبق آخرین آمارهای موسسه ملی سرطان امریکا برای سرطان ریه (از سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰) احتمال زنده ماندن به مدت ۵ سال پس از تشخیص سرطان ریه از ۴% تا ۵۴% بسته به مرحله بیماری، متفاوت است. تحقیقات نشان میدهند میزان نجات پنج ساله به مرور زمان افزایش می یابد.

 

درمان سرطان ریه در مراحل اولیه

وقتی سرطان ریه سلول کوچک پیش از گسترش به ریه دیگر، شناسایی شود، گاهی جراحی میتواند مفید باشد. جراح ممکن است بخشی از ریه را که تومور در آن قرار دارد یا در صورت لزوم کل ریه را بردارد. برخی بیماران پس از جراحی شیمی درمانی یا پرتو درمانی انجام میدهند تا هر گونه سلول سرطانی باقیمانده نابود شود. جراحی معمولا برای بیمارانی که سرطان ریه سلول کوچک دارند، مفید نیست چون احتمالا در زمان تشخیص بیماری گسترش یافته است.

 

درمان سرطان ریه در مراحل پیشرفته

زمانی که سرطان تا حد فراتر از معالجه گسترش پیدا کند، درمانها میتوانند به فرد کمک کنند مدت بیشتری زنده بماند و کیفیت زندگی بهتری داشته باشد. شیمی درمانی و پرتو درمانی میتوانند تومور را کوچک کرده و به کنترل علائمی مانند درد استخوان یا مسدود شدن مسیرهای هوایی کمک کند. شیمی درمانی معمولا درمان اصلی سرطان ریه سلول کوچک است.

 

درمانهای هدفمند

درمانهای هدفمند شکل جدیدی از درمانهای سرطان است که همراه با شیمی درمانی و یا زمانی که درمانهای دیگر موثر نبوده اند، میتواند به کار گرفته شود. یک نوع از این درمانها مانع رشد رگهای خونی جدید میشود بنابراین غذا به سلولهای سرطانی نمیرسد. این درمان به افرادی که سرطان ریه پیشرفته دارند کمک میکند مدت بیشتری زنده بمانند. درمانهای هدفمند دیگر سیگنالهایی که باعث تکثیر سلولهای سرطانی میشوند را مهار میکند.

 

آزمایشهای بالینی سرطان ریه

آزمایشهای بالینی به پزشک کمک میکنند درمانهای جدید و نوید بخش سرطان ریه را کشف کنند. همچنین بیماران معالجات فراگیری دریافت میکنند.

 

زندگی پس از تشخیص سرطان ریه

تشخیص سرطان ریه شوکه کننده است و اگر سیگاری باشید ممکن است احساس گناه نیز به این شوک اضافه شود. وقت با ارزش خود را با سرزنش کردن خود هدر ندهید. به جای آن، به بعد از این فکر کنید. هرگز برای ایجاد تغییرات سالم در سبک زندگی خیلی دیر نیست. شواهد نشان میدهند که بیمارانی که پس از آگاهی از سرطان ریه، سیگار را ترک کرده اند، بهتر از افرادی که به سیگار کشیدن ادامه داده اند، زندگی میکنند.

 

سرطان ریه و دود سیگار

اگر چه سیگار کشیدن عامل اصلی سرطان ریه است اما تنها عامل خطر نیست. تنفس دود سیگار (در حالی که خود سیگاری نیستید) در خانه یا محل کار نیز خطر سرطان ریه را افزایش میدهد. افرادی که با سیگاریها ازدواج میکنند ۲۰ تا ۳۰ درصد بیشتر در خطر سرطان ریه قرار دارند.

 

سرطان ریه ناشی از شرایط کاری

برخی مشاغل، خطر سرطان ریه را در افراد سیگاری و غیر سیگاری افزایش میدهند. افرادی که با اورانیوم، آرسنیک و دیگر مواد شیمیایی کار میکنند باید قرار گیری در معرض این مواد را محدود سازند. آزبست که زمانی به صورت گسترده در صنعت استفاده میشد یک عامل مشهور سرطان ریه است. امروزه به ندرت از آزبست استفاده میشود اما کارگرانی که سالهای گذشته در معرض آن بوده اند، هنوز در خطر سرطان ریه قرار دارند.

 

سرطان ریه ناشی از گاز رادون

رادون یک گاز رادیو اکتیو طبیعی است که در برخی نواحی بیشتر از حد نرمال وجود دارد. این گاز ممکن است در فضای خانه جمع شده خطر سرطان ریه را افزایش میدهد، به خصوص در افرادی که سیگار میکشند. گاز رادون دومین عامل سرطان ریه در امریکا است. حدود ۱۲% از مرگهای ناشی از سرطان ریه در امریکا با مواجهه با گاز رادون مرتبط است. این گاز را نمیتوان دید یا بوی آن را استشمام کرد اما با کیت ساده تست میتوان وجود آن را شناسایی کرد.

 

سرطان ریه ناشی از آلودگی هوا

اگر چه آلودگی هوا نسبت به سیگار، مسئول درصد خیلی کمتری از سرطانهای ریه است اما به هرحال خطر سرطان ریه را افزایش میدهد. کارشناسان معتقدند آلودگی ماشینها، کارخانه ها و نیروگاهها تاثیری همانند استشمام دود سیگار در افراد غیر سیگار دارد. آلودگی هوا در سرتاسر دنیا حدود ۲۲۳۰۰۰ مرگ ناشی از سرطان ریه را به همراه داشته است.

 

سایر عوامل خطر سرطان ریه

عوامل خطر دیگر عبارتند از:
–    سابقه خانوادگی سرطان ریه
–    نوشیدن آب حاوی مقدار زیاد آرسنیک

سرطان ریه در افرادی که هیچ یک از عوامل خطر نامبرده را ندارند، از جمله افرادی که هرگز سیگار نکشیده نیز ممکن است اتفاق بیفتد. محققان هنوز نمیدانند علت آن چیست اما در افراد غیر سیگاری، در زنان شایعتر از مردان است. نوع ادنوکارسینوم سرطان ریه در افراد غیر سیگاری شایعتر از سیگاری ها است.

 

پیشگیری از سرطان ریه

سرطان ریه ممکن است یکی از مرگبارترین اشکال سرطان باشد اما یکی از قابل پیشگیری ترین آنها نیز میباشد. برای پیشگیری سیگار نکشید. اگر سیگار میکشید، برای ترک آن کمک بگیرید. ظرف ده سال پس از ترک سیگار، خطر سرطان ریه به ۳۰ تا ۵۰ درصد کاهش می یابد.

منبع: سیمرغ