آلبوم «آیینه رو» از مجید اخشابی منتشر می‌شود

madjid-akhshabi

خواننده‌ی موسیقی پاپ و آثار مناسبتی بر روی آلبوم خود با نام «آیینه رو» کار می‌کند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «مجید اخشابی»  خاطرنشان کرد: ماه رمضان فرصت خوبی است که من بتوانم آلبوم خود را در بخش صوتی و تصویری ان به پایان ببرم. این آلبوم مشتمل بر ۱۴ قطعه موسیقی از جدیدترین کارهایم خواهد بود که با رویکرد ویژه و متفاوتی سعی شده است طیف وسیعی از علایق مخاطبان را در بربگیرد.

وی در گفت‌و‌گو با خبرنگار موسیقی خبرگزاری سینمای ایران در رابطه با فعالیت‌هایی که در حال انجام آن‌هاست گفت: ذر حال حاضر مشغول تجهیز و برنامه ریزی برای بخش آموزش آموزشگاه موسیقی و مرکز مهارت آموزی همراز در جهت ارتقای سطح کیفیت آموزش هستیم تا بتوانیم خدمات ویژه تر و خاص تری را به علاقمندان موسیقی در این مرکز ارائه کنیم.

اخشابی تصریح کرد: این آلبوم «آیینه رو» نام دارد که درحال حاضر در مرحله میکس و مسترینگ قرار دارد. قطعات ساخته و خوانده شده است و فقط میکس و مسترینگ و فرآیند تکثیر و تولید آن باقی مانده است. آهنگسازی این آلبوم غالبا با خودم بوده است و تنظیم کننده هایی چون حمید اکبرزاده، غلامرضا صادقی، مهدی فردی، پدرام کشتکار و محمد محمدعلی در «آینه رو» همکاری داشته اند، برخی تنظیم ها را نیز خودم انجام داده ام.

وی اظهار داشت: قطعات با شیوه های مختلف و سبک های متعددی در موسیقی ساخته و ارائه شده اند. این قطعات موسیقی های تلفیقی سنتی و پاپ، موسیقی های تلفیقی سنتی و فولکلور است و سبک های ترنس و سبک های خیلی مدرن در این آلبوم شنیده خواهد شد و می توان گفت ارائه ای است از ذهنیت و تفکر موسیقی ایرانی که در بستر موسیقی پاپ ارائه می شود.

این خواننده در پایان خاطر نشان کرد: بعد از انتشار آلبوم، برنامه ریزی مفصلی برای اجرای کنسرت داریم که البته درحال حاضر بیشتر تمرکزمان بر روی آلبوم موسیقی است تا بعد از انتشار فراغت ان را پیدا کنیم که کنسرت را به مرحله اجرا نزدیک کنیم.

سامی یوسف: موسیقی می‌تواند ملت‌ها را کنار هم جمع کند

sami-yusuf-01

«سامی یوسف» خواننده‌ی بریتانیایی ایرانی‌تبار درباره این‌که به زبان‌های گوناگون ترانه خوانده است، گفت: این به معنای آن است که با موسیقی می‌توان همه این ملت‌ها را در کنار هم جمع کرد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «سامی یوسف» در گفت‌وگو با «ایلاف» درباره قطعه اخیرش با نام «من امید تو هستم» گفت: این قطعه تقدیم به مردم مصر است و آن را به دلایل متعددی که در خاورمیانه رخ داد، سروده و تبدیل به آهنگ کرده‌ام.
وی افزود: این قطعه البته برداشت شخصی من از این حوادث است و وقتی که حوادث اخیر به‌ویژه مصر را از تلویزیون نگاه می‌کردم و شاهد حمله به جوانان، پدران و مادران بودم؛ آن گونه بود که گویی به من حمله کرده‌اند.
سامی یوسف ادامه داد: از اینجا بود که کلمات این ترانه که می‌گوید: «من را اذیت نکن من جوان تو (مصر) هستم، من را فراموش نکن من وجدان تو هستم»، شکل گرفت.
این خواننده انگلیسی ایرانی‌تبار درباره‌ی مردم مصر گفت: از این که چندی پیش در فضای آزادی در قاهره بودم خوشحال هستم. به نظر من آزادی رایگان به دست نمی‌آید و مردم برای آن هزینه می‌دهند؛ من چهار سال در مصر زندگی کردم و این کشور را دوست دارم چراکه جوانان فعال و خوبی دارد.
سامی یوسف همچنین درباره اینکه به زبان‌های گوناگون ترانه خوانده است، گفت: دوست دارم به زبان‌های متفاوت ترانه بخوانم و آلبوم‌های من دارای ترانه‌هایی به زبان‌های ترکی، عربی، فارسی و اردو است.
وی افزود: این به معنای آن است که می‌توان همه این ملت‌ها را در کنار هم جمع کرد و هنگامی که من کنسرت‌های متفاوت برگزار می‌کنم؛ شما نمی‌توانید باور کنید که چگونه این ملت‌های گوناگون کنار هم هستند و با هم ترانه‌های من را می‌خوانند.

یادبود استادان موسیقی مذهبی و تعزیه‌خوانی

taazieh-01

در گذشته های نه چندان دور همان استادان و بزرگانی که موسیقی ردیف دستگاهی را تدریس می کردند و خوانندگانی چون بنان،ادیب،تاج اصفهانی و… را تعلیم می دادند مداحان و تعزیه خوانان را نیز با توجه به آداب عزا و مرثیه به حضور می پذیرفتند .

از دیرباز تعزیه و هنر آواز ( موسیقی) درخدمت هم بوده و به نوعی مکمل یکدیگر بوده اند؛ این رابطه به بطن و متن دو مقوله موسیقی و نمایش باز می گردد که هر دو خاستگاهی فرهنگی و اجتماعی دارند. با نگاهی گذرا به آثارمناسبتی و مذهبی چند قرن گذشته متوجه می شویم که هر جا که اثری با همگرایی این دو خلق شده اثری ماندگار و تاثیرگذار به وجود آمده و هرجایی هم که این دو از یکدیگر غافل شده اند ابتذال خود نمایی کرده است.
در سالها و دهه ها اخیرکه نمودهای مختلف زندگی شهری با تمامی ویژگیهایش از جمله دستاوردهای تکنیکی و فناوری های ارتباطی،الگو پذیری،افزایش شتاب تحولات،کمرنگ شدن سنتها و…وهمچنین تهاجمات فرهنگی به شکلهای متنوع بروز یافته و سیمای زندگی مردم جوامع مختلف را دستخوش تغییر و تحولات اساسی کرده است بسیاری از شاکله های فرهنگی و هنری که در تعامل و ارتباطی تنگاتنگ همزیستی داشته و تولیداتی همسنخ و در جهت اغنای فرهنگی در کشور همراه داشته دچار تزلزل و از هم گسیختگی شده است.

این سستی و تزلزل در ابعاد مختلف رخ داده و به مرور زمان و همزمان با وخامت اوضاعی که در تولیدات به اصطلاح فرهنگی روی داده قابل مشاهده و لمس است به طوری که این تشخیص و ممیزی از سطح کارشناسان به سطح عمومی کشیده شده و تا حدی مردم و عوام را نیز با واکنش هایی وا داشته است.

نوحه خوانی،مرثیه خوانی،مقتل خوانی و …وبه طور کلی مداحی – که غلط مصطلحی برای القای واژه های یاد شده است – از جمله همین امور است که به علت بی توجهی به مبانی و اصول بنا شده به ابتذال کشیده شده است و زنگ خطر را برای متولیان امور فرهنگی به صدا درآورده است.

بر خلاف اینکه عده ای چنین می اندیشند که مداحی و تولید آثار مذهبی مقطعی و دوره ای و دارای تاریخ مصرفی چند روزه (ایام سوگواری) است و متولیان آن را باید فقط در نهادها و دستگاههای مرتبط با مساجد و مداحان جستجو کرد باید به این نکته انگشت تاکید گذاشت که همه دستگاههای فرهنگی کشور و تمامی دستگاههایی که به نوعی مسئولیت هنرهای نمایش و موسیقی را برعهده دارند موظف و مکلف به رسیدگی به این معضل هستند تا با آسیب شناسی کارشناسانه و با بهره گیری از متخصصان و هنرمندان به بازسازی ساختار و پروسه تولید آثار مذهبی بپردازند تا شاید با گذشت یک دوره چند ساله و تعلیم یک نسل، آب رفته را به جوی بازگردانند.

در گذشته های نه چندان دور همان استادان و بزرگانی که موسیقی ردیف دستگاهی را تدریس می کردند و استادانی چون بنان،ادیب،تاج اصفهانی و… را تعلیم می دادند مداحان و تعزیه خوانان را نیز با توجه به آداب عزا و مرثیه به حضور می پذیرفتند و آنان را به ظرایف و دقایق آواز خوانی و سپس مرثیه سرایی و مداحی آشنا می کردند ؛پرواضح است که گاه این تعلیم و تعلم بر و باری دوطرفه می داد چنانچه برخی از بزرگان آواز نیز از خانواده و خاندان مداحان نشو نما یافته و به جامعه معرفی می شدند.

متاسفانه این تعامل وهمزیستی پر برکت سالهاست که رنگ باخته و مغفول واقع شده است به طوری که بسیاری از مداحان و مرثیه خوانان بویژه در بین نسل نو و جوانان هیچ آشنایی و اشرافی به موسیقی و آواز ندارند و به تبع آن با شعر و ارتباط آن با موسیقی بیگانه اند و فن تلفیق کلام و نوا را نیز نمی دانند حال آنکه اولین و مهمترین و به عبارت بهتر و دقیق تر تنها ابزار ارائه مداحی و مرثیه خوانی تسلط به “نوا” و صدای خوش و آواز ایرانی است و حضور در صحنه بدون این ابزارقطعا مصداق همان جمله معروف سعدی است که :”..گرتوقرآن بدین نمط خوانی ببری رونق مسلمانی”.

  • گروه موسیقی خبرگزاری مهر

نقد استفاده از آهنگ‌های پاپ در نوحه‌خوانی

taazieh

يك پژوهشگر حوزه‌ي تاريخ هنر معتقد است: در نوحه‌خواني‌ها و مراسم عزاداري و حتا تعزيه‌خواني‌ها، رديف‌ها و دستگاه‌هاي آوازي ايران كه از قديم در اين مراسم استفاده مي‌شد، رعايت نمي‌شود.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از ایسنا، محمودرضا سليماني گفت: متأسفانه برخي افراد در نوحه‌خواني‌ها از ترانه‌هاي جديد و حتا يكسري آهنگ‌هاي پاپ استفاده مي‌كنند، در صورتي كه عاشورا مسأله‌اي بسيار اساسي و زاييده‌ي فرهنگ ايراني است.

وي بيان كرد: به‌جز ايران، در هيچ فرهنگي فرهنگ عاشورا را نمي‌بينيم. اين فرهنگ به ايران متعلق است و موسيقي ايراني نيز جايگاه خاصي در آن دارد.

او اصلي‌ترين جايگاه در فرهنگ عاشورا و فضاي فرهنگي و هنري عاشورا را موسيقي آن دانست و اظهار كرد: مسائلي مانند نقاشي، نگارگري، خط، تذهيب و صنايع دستي دست به دست هم داده‌اند تا فرهنگ عاشورا را زنده نگه دارند. به همين دليل، اين زاييده‌ي فرهنگ و هنر ايراني است.

اين عضو مركز پژوهشي مطالعات راهبردي فرهنگي جهان اسلام دانشگاه امام رضا (ع) افزود: بخش انبوهي از تاريخ هنر ايران به برخي مسائل در فرآيند شيعه، شيعه‌گري و عاشورا برمي‌گردد. بنابراين درست نيست برخي مسائل را به موسيقي عاشورايي وارد كنيم.

موسیقی‌عاشورایی گاه حماسی وگاه غم‌انگیز است

music-01

آهنگساز گروه موسيقی «اميد نو» گفت: موسيقی عاشورايی با برخورداري از دو وجه حماسي و غم انگيز بودن، در ابتدا از سوي مداحان، روضه خوانان و اساتيد بزرگ حوزه موسيقي مجال رشد يافته است.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی، اميد داورزني در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران با بيان اين مطلب افزود: موسيقي به علت سيال بودن، هميشه تحت تاثير حوادث تاريخي بوده است و از جمله مهمترين حوادث تاثيرگذار در هنر ا يراني مي توان به واقعه ارزشمند عاشورا اشاره كرد.

وي ادامه داد: با توجه به اينكه اسلام در زمان هاي گذشته در ايران ريشه دوانيده بود حادثه عاشورا تاثير مهمي بر فرهنگ و هنر ايراني به خصوص موسيقي گذاشت به نحوي كه هنوز نغمه هاي ماندگاري در رديف و آواز ايراني از آن زمان تاكنون برجاي مانده است.

داورزني در مورد هنر تعزيه و ميزان تاثيرگذاري ‌آن در توليد موسيقي عاشورايي اظهار داشت: در هنر تعزيه كه شكل مهمي از نمايش بوده است هنرمندان تعزيه خوان اشعار مذهبي را بر اساس رديف هاي آوازي ايراني اجرا مي كردند.

اين آهنگساز كشورمان گفت: مداحان و روضه خوانان كه اغلب به عنوان اساتيد بزرگ آواز محسوب مي شدند در دوره هاي تاريخي كه موسيقي ممنوع بوده است رديف هاي اين هنر را حفظ كرده اند.

وي درباره لزوم بررسي موسيقي عاشورايي در نوع اشعار تصريح كرد: موسيقي عاشورايي را بايد در نوع اشعار مراثي و ريتم هاي مختلفي كه اشعار با آن ها خوانده مي شود بررسي كرد.

آهنگساز گروه موسيقي اميد نو ادامه داد: در نوع لحن ها و نغمه هايي كه در مناطق مختلف ايران وجود دارد شناخت موسيقي هر منطقه و گويش همراه با زبان در نوع اجراي موسيقي عاشورا امري ضروري محسوب مي شود.

وي با اشاره به سازه هاي مختلفي كه در توليد موسيقي عاشورايي از آن استفاده مي شود خاطرنشان كرد: به طور كلي در موسيقي مذهبي ايران از سازهاي بادي به خصوص ترمپت، كلاینت و ني بسيار استفاده شده و سازهاي ضربي همچون ساي درام، سنج و طبل بزرگ هم كه در موسيقي مناطق و در گذشته شكل هاي متفاوتي با سازهاي پيشرفته امروز داشته است در توليد «موسيقي عاشورايي» مهم و تاثيرگذار تلقي مي شود.

آلبوم ۷۲ در ژانر موسیقی مذهبی منتشر شد


آهنگساز آلبوم ۷۲ گفت: گزینش اشعار این آلبوم در کنار موسیقی در قالبی ارائه شده که برای مداحان اهل بیت بتواند نمونه‌ای قابل استفاده در مراسم سنتی عزاداری و جایگزین بسیاری از الگوهای نامناسب موسیقایی باشد که از آن بهره‌گرفته می‌شود

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از برنا، رسول رسولی آهنگساز آلبوم ۷۲ در مورد این آلبوم اظهار کرد: یک از شاخه‌های هنری که نیاز به توجه دارد هنر دینی به ویژه موسیقی ایامی است که در فرهنگ مردم ریشه دارد.

وی افزود: موسیقی مناسبتی و عزاداری ایران از جمله ژانرهای موسیقی است که ظرافت‌های خاصی را در اجرای هر منطقه دارد ضمن اینکه سلیقه شنیداری هر نسل نیز برای انتخاب این موسیقی متفاوت است و در تولید این نوع از موسیقی باید دقت بسیاری صورت گیرد.

آهنگساز و تنظیم کننده آلبوم ۷۲ اضافه کرد: در تولید این آلبوم رعایت دو محور سلیقه مخاطب منطقه‌ای و نسل مخاطبان بسیار مورد توجه قرار دادیم و شاهد مثال آن دوزبانه بودن اثر است.

رسولی موسیقی مذهبی را از شاخه‌های مهم هنر دینی خواند که باید مورد حمایت قرار گیرد و خاطرنشان کرد: بهره‌گیری از لحن عربی بیشتر برای تأثیرگذاری شعر بر مخاطب بوده و برای رعایت صحیح لحن عربی، مرتضی حیدری‌آل‌کثیر و مهدی المؤمن دو خواننده عرب زبان، اشعار را در این اثر خواندند.

وی یادآور شد: از دیگر قابلیت‌های این اثر فضای افکتیو کار است که قابلیت تصویری شدن موسیقی را بسیار بالا برده و به یقین اگر این اثر به‌صورت تصویری نیز منتشر شود نمونه‌ای ماندگار خواهد شد.

یادآور می شود آلبوم عاشورایی ۷۲ از محصولات حوزه هنری و در برگیرنده ۶ آهنگ ترانه به آهنگسازی و تنظیم رسول رسولی و خوانندگی مرتضی آل‌کثیر است که هر یک از آهنگ‌ترانه‌های این اثر بیان موسیقایی از روایت عاشورا دارد.

وداع به خوانندگی مهدی المؤمن، آبروی آب، ماه تشنه لب، اندوه صحرا، قیام خورشید و گلوی فرات عنوان هریک از قطعات این آلبوم است.

این آلبوم به صورت دوزبانه و به منظور تاثیر گذاری بیشتر و نزدیکی بیان و تصویر‌سازی موسیقی با وقایع عاشورا فارسی – عربی اجرا شده و افکت‌های موسیقایی این اثر به انتقال مفهوم کلام و موسیقی به مخاطب کمک می‌کند.

این اثر ساختاری ایرانی دارد که در آهنگسازی آن، سازهای موسیقی ایرانی را در کنار تکنیک‌های افکتیو به کارگرفته و این امر فضایی متفاوت از موسیقی مناسبتی را ایجاد کرده که می‌تواند به عنوان نمونه و الگویی مناسب در ماه محرم ۱۴۳۲ هجری قمری مورد توجه قرار گیرد.

نوازندگان آلبوم موسیقی عاشورایی هفتاد و دو در این اثر عبارت از رسول رسولی (سمپل و جلوهای صوتی الکترونیکی)، فرید فراز(گیتار)، پیام طونی(ویلون، ارکستر، سلو)،‌ مشتاق قرآداشخانی(کمانچه) و محمدرضا فراهانی(نی) هستند.

بخشی از این کار دکلمه فرید فراز؛ شاعر قطعه نخست این مجموعه موسیقایی را دارد و اشعار سروده شده در این اثر از حسین غیاثی و مرتضی آل‌کثیر است.

یک پژوهشگر: موسیقی پاپ بر مداحی تاثیر می گذارد

music
منصوره ثابت‌زاده گفت: رواج موسيقي‌هاي پاپ بر الحان موسيقي و مداحي تاثير گذاشته كه اين خود حاصل بي‌توجهي به موسيقي مداحي به عنوان يك نوع از موسيقي مذهبي است.

منصوره ثابت‌زاده پژوهشگر موسيقي در خصوص وضعيت نامناسب موسيقي مذهبي در شرايط كنوني گفت: رواج موسيقي‌هاي پاپ بر الحان موسيقي و مداحي تأثير گذاشته كه اين خود حاصل بي‌توجهي به موسيقي مداحي به عنوان يك نوع از موسيقي مذهبي است. چرا كه وقتي كنترل مناسبي صورت نگيرد اين نوع موسيقي‌ها و راويان آنها هم گرايشات معاصر را كه بيشتر از راديو تلويزيون پخش مي‌شود، به خود مي‌گيرند.

وي ادامه داد: راديو و تلويزيون بيشتر موسيقي غيرسنتي، پاپ و تلفيقي را پخش مي‌كنند كه اين مسئله خواه ناخواه در الحان تمام قشرهاي مختلف موسيقي وارد مي‌شود و تأثير خود را بر موسيقي مذهبي مي‌گذارد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از فارس، اين پژوهشگر با بيان اين كه در مواردي شاهد اجراي موسيقي‌هاي بسيار نامناسب در مراسم‌هاي مذهبي هستيم، اظهار داشت: به عقيده من اين موسيقي و مداحي كه در داخل و بويژه در شهرهاي بزرگ مثل تهران، مشهد، شيراز، تبريز و …وجود دارد يك نوع موسيقي بسيار سبك است كه هيچ ارتباطي به موسيقي مداحي كه عميقا با مسائل مذهبي در ارتباط است، ندارد. در اين نوع موسيقي‌ها تنها ممكن است كلمات مذهبي باشد كه به دليل اين كه ملودي‌ها ملودي‌هاي بسيار سبكي هستند، هيچ ارتباطي با موسيقي مذهبي ندارند.

وي در خصوص ارتباط موسيقي سنتي و مذهبي گفت: بعد از اسلام و بعد از ورود اعراب به ايران موسيقي هم مثل مجسمه‌سازي دو جايگاه پذيرش و نفي پيدا ‌كرد.جايگاه نفي براي موسيقي به خاطر استفاده از لهو و لعب بود كه به صورت كلي زير سوال برده شده اما بعد از اسلام موسيقي را به شرط اين كه هدف متعالي داشته و سالم باشد مجاز مي‌دانستند. در واقع برخورد با اين موسيقي‌هاي مجاز در خانقاه‌ها و در افكار عارفانه شكل گرفت.

ثابت‌زاده بيان داشت: موسيقي از قرن‌ها پيش در ايران بوده و با ورود اسلام اين موسيقي وارد حيطه مذهب شده و اشعار عرفاني و مذهبي را هم در برگرفته. بنابراين در يك مقاطعي از تاريخ موسيقي ايران، مذهب موجب ثبات، دوام و اشاعه موسيقي از طريق موسيقي مذهبي شده است.

اين پژوهشگر در خصوص نقش مراكز هنري در اشاعه مداحي‌هاي مناسب اظهار داشت: متاسفانه در شرايط كنوني هيچ مركز و نهاد دولتي در اين زمينه اقدامي نمي‌كند و هيچ برنامه‌اي هم براي حفظ و اشاعه سنت‌هاي اصيلي موسيقي و طور كلي موسيقي مذهبي ندارد. 

تعزیه از اصول موسیقی دستگاهی فاصله می گیرد

taazieh

ساختار موسیقی تعزیه بر مرکب خوانی استوار است و در هنر تعزیه به اندازه هر یک از شخصیتها گویش موسیقایی مبتنی بر موسیقی ردیف دستگاهی وجود دارد ولی متاسفانه تعداد زیادی از تعزیه خوانها از اصول و مبانی موسیقی ردیف دستگاهی فاصله گرفته اند.

ایرج نعیمایی پژوهشگر موسیقی ضمن بیان این مطلب هنر تعزیه را از مهمترین فاکتورهای حفظ میراث معنوی دانست و گفت : هنر تعزیه بر ردیف موسیقی دستگاهی استوار است و یکی از عوامل حفظ میراث موسیقی ردیف تعزیه بوده است. از همین رو، اگر نگاهی دقیق به هنر تعزیه و نوحه خوانی و مداحی در گذشته بیاندازیم به درستی متوجه می شویم که نوحه خوانها و مجریان تعزیه آشنایی کامل با موسیقی دستگاهی داشته اند به عنوان مثال اساتیدی چون طاهرزاده و تاج اصفهانی تسلط کامل به ردیفهای موسیقی داشتند و حتی در این زمینه تعلیماتی به علاقمندان به هنر تعزیه و یا مداحان و نوحه سرایان می دادند.

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از مهر، نعیمایی در ادامه به کاربرد موسیقی دستگاهی در اجرای آیینهای عاشورایی اشاره کرد و گفت: هر یک از فواصل موسیقایی کاربرد و تاثیرات خاص خودش را دارد. این فواصل در جهت ایجاد هیجان، برانگیختن روح حماسی، رحمت و شجاعت در روح انسان موثر است اما متاسفانه آنچه به عنوان موسیقی عاشورایی در حال حاضر از آن یاد می شود آن نوع موسیقی نیست که کاربرد آیینی داشته باشد. این در حالی است که اجرای تعزیه غیر از رعایت اصول موسیقی دستگاهی امکانپذیر نیست البته در بخش مخالف خوانی که متعلق به اجرای نقشهای منفی چون شمر، یزید و یا عمرسعد است اجازه آوازخوانی وجود ندارد و مجریان این نقشها دیالوگهای خود را با صدای بلند و حفظ خشونت در لحن صدا به صورت دکلمه اجرا می کنند تا زشتی رفتار این پرسوناژها برای مخاطب بیش از پیش مطرح شود.

این پژوهشگر موسیقی در ادامه صحبتهای خود ضمن انتقاد از تغییر شیوه اجرای تعزیه و نزدیک شدن آن به نمایشهای تئاتری گفت: هنر تعزیه از جمله مراسم خاصی است. در تعزیه گردانی و نوحه خوانی تماشاگر وجود خارجی ندارد و هر یک از مخاطبهای اجرا جزئی از صحنه تعزیه هستند از همین رو، هر گونه تغییر و دخل و تصرف در شیوه اجرای آن را نادرست می دانم.

نعیمایی در ادامه نقش کلام در شکل گیری موسیقی عاشورایی را مهم ارزیابی کرد و گفت : شعر به عنوان عاملی برای ارتباط بهتر مفاهیم با مردم همواره مورد توجه بوده است و مردم از طریق شعر با تاریخ و اعتقادات ارتباط پیدا می کنند اما در دهه اخیر شعر هم از گزند تخریب دور نمانده است و ادامه این روند همه دارایی گذشته ما را به زودی از بین می برد و در این بین رسانه ملی به اشاعه موسیقی نادرست عاشورایی با اشعاری سخیف و بسیار نازل دامن زده است و ردپای موسیقی مبتذل هم در آیین عاشورا دیده می شود و متاسفانه اشاعه این نادرستی تا اندازه ای بوده که ذائقه مردم را تغییر داده است.

وی در ادامه افزود : برای جلوگیری از این کجرویها در درجه اول باید محاوره از کلام موسیقی آیینی به خصوص حذف شود چون زبان محاوره زبان عام است اما در هنر در عین توجه به عام باید ادبیات مناسب به کار رود و هیچکس حق ندارد با هر عنوانی سطح را نازل کند به اعتقاد من وظیفه هنرمند و مسئولان و متولیان فرهنگی این است که عام را ارتقا دهد نه اینکه خاص را به انزال بکشانند به همین دلیل بیان محاوره در بحث موسیقی عاشورایی باید حذف شود چرا که کل جریان عاشورا را سخیف می کند و حتی در برخی موارد توهین به مقدسات تلقی می شود.

وی در ادامه به چگونگی احیای هنر تعزیه و موسیقی عاشورایی اشاره کرد و گفت : برای اجرای یک متن نمایشی در قالب تئاتر از مدتها قبل از اجرا تمرینهای متوالی انجام می شود تا نقش هریک از بازیگران تفهیم شود و برای اجرای یک تعزیه در گذشته هم چنین بوده که از مدتها پیش تمرینها آغاز می شده و به هر یک از افراد براساس نقشی که ایفا می کردند موسیقی ردیف دستگاهی را تعلیم می دادند و تحت آموزش کارگران و تعزیه گردان بودند و نقش افراد را هم از جهت حرکتی و هم از لحاظ لحن آوازی کنترل می کردند در حالی که در حال حاضر چنین آموزشی صورت نمی گیرد.

نعیمایی در پایان افزود : در۵۰ سال گذشته موسیقی هایی بسیار فرهیخته داشته ایم که باید با یک بازنگری به موسیقی امروزی درآید و آن را به مخاطب ارائه کرد و در این ارتباط نیاز به الگو سازی مناسب داریم.

آلبوم موسیقی پیش‌خوانی در تعزیه

pishkhani-dar-taazie

آلبوم پنج جلدی «پيش‌خوانی در تعزيه» با رويکرد پژوهشی در نغمات آوازی شبيه‌خوانی در آستانه ماه محرم از سوی مرکز موسيقی حوزه هنری منتشر شد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از موج، آلبوم موسيقايي «پيشخواني در تعزيه» با مجموعه‌اي از ۳۳ نوع از پيشخواني‌هاي فراموش شده ايران در قالب پنج آلبوم مجزا از سوي مرکز موسيقي حوزه هنري در اين اثر برگرفته از مطالب بزرگاني چون روح‌الله خالقي، صبا، بيضائي، شهيدي، سپانلو، اخوت، بديع‌زاده و بوذري است که آشنايي کامل به فرهنگ تعزيه داشته‌اند و بخشي کوتاهي از مطالب نوشتاري اي بزرگان در کتابچه آلبوم آمده است.
در اين آلبوم به گردآوري دکتر اردشير صالح‌پور آمده است: برخي از اين پيشخواني‌ها نمونه‌هايي تطبيقي مشهوري داشته که در ساليان اخير از سوي خوانندگان موسيقي ايراني در قالبي ديگر ارائه شده که به اين شباهت‌ها و نمونه سازي‌ها استناد شده است و در نهايت غناي ارزشمند تعزيه را به‌عنوان ميراث فرهنگي و تجليگاه ذوق و قريحه و اعتقادات ايرانيان در اين زمينه ابراز مي‌دارد.
رضا مهدوي مدير مرکز موسيقي حوزه هنري در مورد مجموعه پنج جلدي آلبوم «پيشخواني در تعزيه» گفت: اثر مذکور روايتي پژوهشي است در نغمات آوازي شبيه‌‌خواني در کنار ديگر فعاليت‌هاي پژوهشي و ساختاري با مباني فرهنگ شنيداري مذهبي که به همت دکتر اردشير صالح‌پورگرد‌آوي شده است.
وي افزود: اين نغمات را حاملان فرهنگ عاشورايي از مناطق مختلف ضبط کرده و به صورت پژوهشي ارائه کرده‌اند و اين اثر براي مداحان اهل بيت مي تواند نمونه‌اي خوب و البته کاربردي است.
خوانندگان اين مجموعه آلبوم رضا حيدري، مرتضي صفاريان، محمود معيني، احمد عزيزي، مجتبي حيدري، قاسم تسبيحي و مهدي طائفي هستند و عباس حيدري (شيپور) و حميد گرگاني (طبل ريز) را در اين اثر نواخته‌اند. ضبط اين بخش نيز در استوديو مرکز موسيقي حوزه هنري (پژواک) ضبط و تدوين شده است.

یک اسقف پخش موسیقی پاپ در مراسم تشییع مسیحیان را ممنوع کرد

يك اسقف اهل ملبورن پخش موسيقي پاپ در مراسم تشيع مسيحيان را ممنوع و اعلام كرد كه هدف از اين مراسم توجه به خداوند و نه پايكوبي براي زندگي است.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی، ایرنا به نقل از يونايتدپرس گزارش داد: مسوولان ملبورن معتقدند كه مراسم تشييع جنازه از حالت توازن خارج شده است.

استفاده از موسيقي تند كه ملازمتي با مراسم تدفين و خاكسپاري مردگان ندارد در استراليا به شكلي درآمده كه مقامات مذهبي و آموزشي اين كشور را نگران كرده است.

در راستاي ايجاد اين توازن «دنيس هارت» سراسقف حوزه كليسايي ملبورن هنگام اداي مقررات مربوط به تشييع مردگان كاتوليك گفت كه مراسم بيش از پيش تحت تاثير موسيقي پاپ و مديحه سرايي قرارگرفته و با قصد اصلي تفكر آميز بودن مراسم در تناقض است.

«اليزابت هارينگتون» مسئول امور تربيتي كميسيون نيايش شهر« بريسبان» ضمن موافقت با اظهارات سراسقف يادشده تاكيد كرد كه تشييع جنازه‌هاي كنوني مسيحيان از توازن خارج شده است.

وي يادآوري كرد كه توازن حرف اصلي را مي‌زند و آنچه كه من احساس مي‌كنم رخ داده اين است كه مراسم ازحالت تعادل و توازن خارج شده است.

وي افزود: رعايت مقررات و دستورها تعيين‌كننده مذهبي يا غيرمذهبي بودن يك مراسم محسوب مي‌شود اما من مشاهده كرده ام كه برروي تابوت مردگان قوطي آبجو گذاشته و در خاكسپاري مسيحيان لطيفه نقل كرده‌اند كه اين موارد موضوعيت ندارد.