کنسرت گروه موسیقی فاصله در اریکه ایرانیان

faseleh

گروه موسيقي «فاصله» بيست و سوم تيرماه در اريکه ايرانيان اجرا دارد.
گروه موسيقي فاصله كه از سال ۸۶ شروع به كار كرده است بيست و سوم تيرماه چهارمين كنسرت خود را در تهران روي صحنه مي‌برد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی در اين كنسرت قطعاتي بر اساس ملودي‌هاي خراساني و قطعاتي که نگاه جديدي به موسيقي سنتي ايران دارد همراه با اجراي متفاوتي از موسيقي جهان اجرا خواهد شد و در هر كدام از اين قطعات تلفيقي ميان موسيقي ستني ايراني و موسيقي غربي هم‌چون راك، بلوز، پاپ است.

بر اساس این گزارش «آرش قاسمي» خواننده و مدير گروه فاصله درباره كنسرت اين هفته به خبرنگار شهر گفت: كنسرت در دو پارت متفاوت برگزار خواهد شد كه پارت نخست تركيب سازبندي سنتي و محلي شامل (دو تار، بم تار، دهل، دف، دايره، كمانچه، سه‌تار، تار) است.

وي اظهار داشت: در بخش نخست ۷ قطعه اجرا خواهد شد كه ۶ قطعه از ساخته‌هاي گروه است و يك قطعه هم از آهنگ‌هاي محلي است كه با تنظيم گروه فاصله و رنگ و بوي موسيقي گروه فاصله به اجرا در خواهد آمد.

وي افزود: پارت دوم برنامه شامل ۸ قطعه است كه هفتاد درصد نوازندگان بخش اول به همراه سازهاي (گيتار باس، گيتار الكتريك، پركاشن، درام، فلوت، ساز دهني،) روي صحنه خواهند رفت و تلفيقي از موسيقي محلي ايراني و غربي را كه ساخته‌هاي گروه است اجرا خواهند كرد.

در اين قطعات از اشعار، مهرداد بهزاد اول، اخوان ثالث، مولانا، و هوشنگ ابتهاج، استفاده شده است.

مدير گروه فاصله در مورد انتشار آلبوم‌هاي اين گروه گفت: با توجه به شيوه و تفاوت اجراي گروه فاصله به دنبال انتشار آلبوم‌هاي تصويري هستيم كه به زودي آلبوم تصويري اجراي گروه در تالار ايوان شمس به عنوان دومين آلبوم منتشر خواهد شد.

كنسرت پيش روي در سالن اريكه ايرانيان در دو نوبت (ساعت ۱۸ و ۲۱) اجرا خواهد شد، در اين اجرا، آرش قاسمي(خواننده و مدير گروه)، مهرداد بهزاد اول(سرپرست گروه، خواننده و آهنگ‌ساز،) ايليار خسروي(درامز)، آگرين حامدي(کمانچه)، سامان حقيقي‌وند(دف، دايره و کوزه)، محبوبه بهزاد اول(سه‌تار)، مسعود مبيني (گيتار باس)، بهاره بهزاد اول(فلوت و سازدهني)، سعيد نودهي(دو تار)، هومن صالحي(دوهل)، احسان شفيعي(پرکاشن)، امير تهراني(گيتار الکتريک) و کاوه آهنگراني(بم تار) مي‌نوازند.

ادی کرکلند موزیسین بلوز در ۸۸ سالگی درگذشت

eddie-kirkland

«ادی کرکلند» موزیسین بلوز در سن ۸۸ سالگی در اثر تصادف اتومبیل در «تامپا»ی فلوریدا درگذشت.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی این خواننده و گیتاریست «دیترویت بلوز» که به «کولی موسیقی بلوز» معروف شده بود در دهه‌ی ۵۰ میلادی شهرت بسیاری داشت و هم‌چنین، از اعضای کلیدی گروه «جان‌لی‌هوکر» بود و در تورهای وی حضور فعال داشت.
این هنرمند خواننده، نوازنده و ترانه‌نویس بالغ بر ۶۲ سال در حوزه‌ی موسیقی بلوز و سول فعال بود و با نام صحنه‌ای «ادی کرک»، سازهایی مانند گیتار و هارمونیکا را می‌نواخت.
کرکلند در جامائیکا متولد شد و در آلاباما رشد کرد. او در سال ۱۹۴۸ به همکاری با جان‌لی‌هوکر مشغول شد و در آلبوم I’m in the Mood جان‌لی‌هوکر که فروش میلیونی داشت، در نقش یکی از نوازندگان کلیدی ظاهر شد. وی سپس در سال ۱۹۵۳ گروه هوکر را ترک کرد و دوره‌ی انفرادی خود را با لیبل R&B آغاز کرد. آلبوم‌های مانند King and Fortune و I’m the Blues Man از جمله کارهای ادی کرکلند طی سال‌های ۱۹۶۱ و ۶۲ هستند.
پس از این دوره، ادی کرکلند به‌عنوان رهبر گروه نوازندگانی که با «اُتیس ردینگ» (خواننده‌ی سول) همکاری می‌کردند انتخاب شد و تا سال ۱۹۶۵ نیز با هنرمندانی چون «بن ای‌‌کینگ»، «روت براون» و .. هم‌نوازی کرد.
وی در دهه‌ی هفتاد میلادی با لیبل تریکس آلبوم‌هایی را عرضه کرد که از استقبال مناسبی برخوردار شدند.
کرکلند در طی دهه‌ی ۸۰ نیز کماکان با انرژی به اجرای قطعات، برگزاری کنسرت‌های موسیقی بلوز و تورها پرداخت و تا پیش از مرگ خود به تولید موسیقی مشغول بود.

برنامه رادیو ملودی به‌مناسبت درگذشت گری مور

gary-moore-4
مجله‌ی موسیقی ملودی: گری مور، نوازنده‌ی ایرلندیِ گیتار در سن ۵۸ سالگی از دنیا رفت و صدای گیتار او برای همیشه خاموش شد. او یکی از چهره‌های سرشناس موسیقی در سبک‌های راک، هارد راک و بلوز راک بود.
گری مور در ۴ آوریل ۱۹۵۲ در شهر بلفاست ایرلند زاده شد و از دوران کودکی به فراگیری موسیقی علاقه نشان داد. او از ۸ سالگی نواختن گیتار اکوستیک را شروع کرد، در ۱۱ سالگی به‌طور جدی نواختن گیتار را دنبال کرد و زمانی‌که ۱۴ ساله بود اولین ساز جدی خود را خریداری کرد و با وجود این‌که چپ‌دست بود، نواختن گیتار را با دست راست فراگرفت.

«فایل رادیویی را بشنوید»

دانلود فایل رادیویی (۳/۳ مگابایت)

در سال ۱۹۶۸ گری مور در سن ۱۶ سالگی به پایتخت ایرلند رفت و در این دوره از نظر موسیقایی از هنرمندان و نوازندگانی مانند «آلبرت کینگ»، «الویس پریسلی» و «گروه بیتلز» تاثیر پذیرفت. وی سپس نوازندگی «جیمی هنریکس» و «جان مایال» را در دوبلین مشاهده کرد و نواختن به سبک بلوز راک را در پی تاثیر گرفتن از آن‌ها آغاز کرد.
در سال ۱۹۷۰ گری مور با همراهی گروه ایرلندی «اسکیدرو» اولین آلبوم خود را ضبط و به بازار موسیقی عرضه کرد. مدتی بعد یکی از اعضای «اسکیدرو» از این گروه جدا شد و گروه پرآوازه‌ی ایرلندی به‌نام «تین لیزی» را پایه‌گذاری کرد. گری نیز در سال ۱۹۷۴ به «تین لیزی» پیوست و به‌مدت یک‌سال با آن‌ها همکاری داشت.
نخستین آلبوم انفرادی گری مور در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این آلبوم، «بازگشت به خیابان» نام داشت و یکی از قطعات آن با نام «کوره‌راه‌های پاریس» در جدول آهنگ‌های پرفروش، خوش درخشید.
در طول دهه‌ی هشتاد میلادی، گری مور به‌طور مرتب آلبوم‌های انفرادی خود را منتشر می‌کرد و در سبک‌های مختلف به فعالیت می‌پرداخت. این دهه برای مور به‌صورتی آرام سپری شد و موسیقی راک و هارد راک از جمله اصلی‌ترین سبک‌هایی بود که گری در این دوران از فعالیت حرفه‌ای خود آن‌را آزمود.
در سال ۱۹۹۰ پس از انتشار یک آلبوم در سبک بلوز راک با نام Stil Got The Blues موفقیت و شهرت، باردیگر به گری مور روی خوش نشان داد.
gary-moore4
از اواسط دهه‌ی ۹۰ تا سال‌های ابتدایی قرن جدید گری مور به شیوه‌ی گذشته، با انتشار آلبوم‌های انفرادی که در برخی از آن‌ها با نوازندگان دیگر همکاری داشت سبک‌های متفاوتی را آزمود، تا زمانی‌که در سال ۲۰۰۲ به‌طور رسمی اعلام کرد که قصد دارد به ریشه‌های گذشته‌ی موسیقی خود بازگردد و نواختن در سبک هارد راک را تجربه کند.
این هنرمند تاکنون موفق به انتشار ۲۰ آلبوم استودیویی و ۷ آلبوم اجرای زنده شده است. او هم‌چنین ۱۱ آلبوم موسیقی دیگر را با همکاری افراد و گروه‌های مختلف وارد بازارهای موسیقی جهان کرد.
گری مور در طول دوران حرفه‌‌ای موسیقی خود با افرادی مانند «پیتر گرین»، «بی‌بی‌کینگ»، «جرج هریسون»، «آزی آزبورن»، «ون‌هالن» و گروه AC/DC همکاری کرد و در تعدادی از گروه‌های موسیقی نیز به نوازندگی پرداخت.

  • ثمر سعیدی / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

گری مور گیتاریست بلوزراک در ۵۸ سالگی درگذشت

gary-moore

«گری مور» خواننده و نوازنده‌ی سبک «بلوزراک» که بسیاری او را با آهنگ Still Got The Blues به یاد می‌آورند در سن ۵۸ سالگی به دلیلی نامعلوم در اسپانیا درگذشت.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی این خواننده و گیتاریست ایرلندی برای گذراندن تعطیلات به اسپانیا سفر کرده بود و جسد او در هتل محل اقامتش در یکی از شهرهای این کشور، پیدا شد.
گری مور نوازنده‌ای زبردست به‌شمار می‌رفت که موسیقی وی مابین سبک‌های راک، هاردراک و بلوزراک در حرکت بود. او یکی از شاگردان «آلبرت کینگ» گیتاریست افسانه‌ای بلوزراک بود و برخی از قطعات این هنرمند را دوباره‌نوازی کرد.
مور نوازندگی را از سنین کودکی آغاز کرد و با چندین گروه موسیقی همکاری داشت. او هنرمندی به‌نسبت پرکار به‌شمار می‌رفت و حاصل فعالیت حرفه‌ای وی، چیزی بیش از ۲۰ آلبوم موسیقی در سبک‌های یادشده بود.
این هنرمند از اوایل دهه‌ی ۸۰ به انتشار آلبوم‌های انفرادی مشغول شد و با افراد و گروه‌هایی مانند «ادی ون هالن»، «آزی آزبورن» و «AC/DC» همکاری داشت.
او در سال ۱۹۹۰ آلبوم Still Got The Blues را به بازار موسیقی عرضه کرد. این آلبوم ترکیبی از قطعات بلوزراک و قطعات ساخته شده از سوی خود گری مور بود که در زمره‌ی آثار موفق این هنرمند قرار می‌گیرد.

اتا جیمز، اسطوره موسیقی بلوز تحت درمان قرار گرفت

etta-james

اتا جیمز، اسطوره‌ی آمریکایی موسیقی بلوز، راک اند رول، آر اند بی و جز به دلیل ابتلا به سرطان خون تحت درمان قرار گرفته است.

آرتیس میلز، شوهر خانم جیمز، مدارکی درباره بیماری این خواننده و ترانه سرای ۷۲ ساله به دادگاه ارائه کرده است و خواهان در اختیار گرفتن اموال او شده است.

آقای میلز مدعی شده که اتا جیمز اکنون بیمارتر از آن است که بتواند اموال خود را مدیریت کند.

اوج موفقیت اتا جیمز در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود و با خواندن آواز سرانجام ( At Last ) به شهرتی جهانی رسید.

اجرای او از آهنگ «می خواهم با تو عشقبازی کنم» که در سال ۱۹۹۵ در تیزر تبلیغاتی کوکا کولا از آن استفاده شده بود، در فهرست ده آهنگ پرفروش بریتانیا قرار گرفت.

یک پزشک تایید کرده است که این ستاره موسیقی برای غذاخوردن و لباس پوشیدن نیازمند کمک است و نمی تواند نام خود را امضا کند.

آقای میلز در پی گرفتن حکمی از دادگاه است تا بتواند بیش از یک میلیون دلار اموال خانم جیمز را در اختیار بگیرد.

او همچنین می خواهد وکالتی را که اتا جیمز در فوریه ۲۰۰۸ به پسران خود، دونتو جیمز و سمتو جیمز و کریستی، همسر دونتو، داده است، به چالش بکشد.

دونتو در دادگاه اعلام کرده است که اعتراضی ندارد که بخشی از اموال مادرش صرف هزینه های درمانش شود.

با این حال، او خواهان این است که صرف این هزینه ها زیر نظر شخص ثالثی صورت بگیرد «تا از تنش ها و اختلافات خانوادگی در حال حاضر و آینده جلوگیری شود.»

در ژانویه سال ۲۰۰۹، اتا جیمز پس از ابتلا به چند بیماری از جمله عفونت خون به بیمارستان منتقل شد و از آن پس دیگر در محافل عمومی دیده نشد.

اتا جیمز برنده چهار جایزه موسیقی گرمی است و تاکنون هفده جایزه موسیقی بلوز دریافت کرده است.

در سال ۱۹۹۳ نام او در فهرست راه یافتگان به سالن مشاهیر راک اند رول به ثبت رسید.

زندگی اتا جیمز در فیلم کادیلاک رکوردز با بازی بیانسه نولز، خواننده آمریکایی، به تصویر کشیده شد.

کادیلاک رکوردز محصول سال ۲۰۰۸ درباره فراز و فرودهای صنعت موسیقی در دهه ۱۹۵۰ است.

  • بی‌بی‌سی فارسی

چاک بری و راک اند رول سیاه

chuck-berry

صحبت از موسیقی «راک اند رول» که می‌شود بلافاصله نام «الویس پریسلی» به‌خاطرمان می‌آید. اما هنرمندان دیگری نیز در شکل‌گیری و اشاعه‌ی راک اند رول در دهه‌ی ۵۰ و پیش از آن نقش داشته‌اند. از جمله‌ی این افراد می‌توان به «چاک بری» اشاره کرد. گیتاریست سیاه‌پوست آمریکایی که از سال ۱۹۵۵ تاکنون فعال است.

چاک بری را ابداع کننده‌ی واقعی راک اند رول و یا مبدع راک اند رول سیاه نامیده‌اند اما حقیقت این است که بری در زمان سیطره‌ی جز و بلوز در فرهنگ و موسیقی آمریکا تصمیم گرفت جنب و جوش و حرکت بیش‌تری را به موسیقی خود اضافه کند و این‌گونه به گفته‌ی سایت «تالار افتخارات راک اند رول» بری توانست تمامی ملزوماتی را که برای ابداع یک ژانر جدید در موسیقی آن دوره نیاز بود در کنار هم گردآوری کند.
chuck-berry

تهیه‌کننده‌ها به سرعت متوجه شدند که این موسیقی، به‌ویژه مورد توجه و پسند سفیدپوست‌های آمریکایی قرار گرفته و با حمایت از تولیدکنندگان آثار مشابه کارهای چاک بری، به پول و موفقیت فراوانی رسیدند. موسیقی چاک از نظر سیاه‌پوستان تکراری و خسته‌کننده بود اما حرکات، آهنگ‌ها و رقص پای معروف وی بر روی صحنه مورد توجه سفیدها قرار می‌گرفت.

«کیت ریچارد» گیتاریست پرآوازه‌ی رولینگ استونز می‌گوید: « من تمام تکنیک‌های نوازندگی‌ام را از نواختن چاک بری یاد گرفته‌ام.» هم‌چنین «بروس اسپرینگستین» گیتاریست صاحب سبک موسیقی راک آمریکا کار حرفه‌ای خود را با نواختن برای چاک در تورهای دهه‌ی ۷۰ وی آغاز کرده است.

«باب دیلن» از ترانه‌های اجتماعی چاک الهام گرفته و حرکات بری در هنگام اجرا و نواختن نیز الهام‌بخش گیتاریست مشهور گروه استرالیایی AC/DC بوده است.

گفتنی است مجله‌ی بیلبورد چاک بری را در رتبه‌ی پنجم از ۱۰۰ هنرمند برتر تمام دوران‌ها قرار داده و هم‌چنین او را به‌عنوان ششمین گیتاریست از بین ۱۰۰ نوازنده‌ی برتر این ساز در تمام دوران‌ها انتخاب کرده است.

  • ثمر سعیدی/ رادیو کوچه

درباره‌ی بلایند ویلی مک‌تل بلوزمن نابینا

blind-willie-mctell
«بلایند ویلی مک‌تل» (Blind Willie McTell) هنرمند موسیقی بلوز و کانتری، در سال ۱۸۹۸ در جورجیای آمریکا به‌دنیا آمده است. او در دوران کودکی نابینا شد و با این حال از هوش و استعداد خوبی برخوردار بود. چرا که با یاری گرفتن از خط بریل به خواندن کتاب‌های مختلف می‌پرداخت و به موسیقی نیز علاقه نشان می‌داد.
از سال‌های کودکی و نوجوانی و آغاز دوره‌ی حرفه‌ای موسیقی ویلی، اطلاعات کمی موجود است با این‌حال او زمانی که به سنین جوانی رسید از مهارت بسیار خوبی در نواختن گیتار برخوردار بود و با شعرهایی که خودش می‌سرود به یک خواننده‌ی بلوز تبدیل شده بود.

فایل رادیویی را بشنوید

(فایل از رادیوکوچه)

ساز ویلی یک گیتار ۱۲ سیم بود. او نخستین بار در سال ۱۹۲۷ به ضبط آثار خود پرداخت و سبک موسیقی‌اش تلفیقی از بلوز اوایل قرن بیستم، و کانتری بود. در موسیقی ویلی هم اصالت بلوز کلاسیک به چشم می‌خورد و هم موسیقی محلی کوه‌پایه‌نشین‌های ایالت آتلانتا. او یک شیوه‌ی منحصر به‌فرد داشت و در هر بار ضبط صفحه از اسمی جدید استفاده می‌کرد. هم‌چنین به‌ندرت پیش می‌آمد که اجرای مجدد یک آهنگ ویلی مک‌تل با نسخه‌ی قبلی آن منطبق باشد و این به‌خاطر دخالت دادن بداهه‌نوازی و در اثر هوش و خلاقیت این هنرمند نابینا بود.

بلایند ویلی مک‌تل طی سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۶ در حدود ۱۴۹ آهنگ را ضبط کرد که بسیاری از آن‌ها موفقیت تجاری داشتند و برخی نیز چندان موثر واقع نشدند. او همکار‌ی‌هایی را با برخی از هنرمندان دیگر داشت و تاثیر زیادی روی افرادی مانند «باب دیلن»، «کورت کوبین» و «جک وایت» گذاشت. مک‌تل در ۱۹ اگوست ۱۹۵۹ درگذشت.

  • ثمر سعیدی/ رادیو کوچه

جیمی تو باید از من یاد بگیری

buddy-guy01

«جیمی هنریکس» که عده‌ای او را پدر موسیقی راک می‌نامند به‌خاطر حرکات نمایشی‌اش با گیتار، بسیار مورد توجه قرار دارد. اما شاید تعدادی از دوست‌داران جیمی این‌را نشنیده باشند که خود او از طرف‌داران «جرج بادی گای» بود و از حرکات بادی گای الهام گرفته‌ بود.

جیمی هنریکس اعجوبه‌ی گیتار الکتریک که در سنین جوانی، دنیای موسیقی را از وجود خود محروم کرده است روی صحنه با گیتار اعجاز می‌کند و با دست و پا و دندان به نواختن این ساز مبادرت می‌ورزد! اما بادی گای پیش از هنریکس نظیر این حرکات را انجام می‌داده و به‌خاطر شیطنت‌هایش مدتی نیز نتوانسته توجه تهیه کننده‌ها را برای پخش آثار زنده‌ی خود جلب کند.

jimi-hendrix

بادی گای که یک بلوزمن و نوازنده‌ی گیتار الکتریک در سبک شیکاگو بلوز است تاثیری قابل توجه بر نوازندگان بعد از خود گذاشته است. او از تکنیک‌های مخصوص به خودش استفاده می‌کند و مهارت در نواختن گیتار و حرکات نمایشی را در اواخر دهه‌ی ۵۰ میلادی با یکدیگر در هم آمیخته است. بادی گای در جوانی به شیکاگو نقل مکان کرد و با «مادی واترز» بلوزمن مشهور و نوازنده‌ی سبک شیکاگو بلوز آشنا شد. بلوز اکوستیک با فولک قرابت زیادی داشت و مکتب شیکاگو بلوز، استفاده از سازهای مدرن‌تر مانند گیتار الکتریک را وارد موسیقی بلوز کرد. مادی واترز و به‌دنبالش بادی گای، از اولین کسانی بودند که شیکاگو بلوز را اشاعه داده‌اند.

بادی گای هم‌چنین، حرکات نمایشی با گیتار را در اجراهای زنده برای اولین بار انجام می‌داد. او می‌توانست از پشت سر، با کمک دو دست، پاها و حتی دندان‌های خود گیتار بنوازد. او تاثیر زیادی روی جیمی هنریکس گذاشته اما از آن‌جا که شانس و اقبال چندانی برای انتشار اجراهای تصویری خود پیدا نکرده بود، هنریکس که حدود یک دهه بعد از او اعلام حضور کرد از گای معروف‌تر شده است. تهیه‌کننده‌های محتاط‌‌ تر اواخر دهه‌ی ۵۰ از اجراهای سرخوشانه و سنت شکنانه‌ی گای دل خوشی نداشتند. علاوه بر این، کمبود امکانات ضبط و عرضه‌ی ویدیو در آن دوران، از عوامل همه‌گیر نشدن حرکات نمایشی بادی گای به شمار می‌روند.

درگذشت فیلیپ واکر، بلوزمن ۷۳ ساله

phillip-walker

«فیلیپ واکر» هنرمند موسیقی بلوز در سن ۷۳ سالگی درگذشت. واکر، خواننده و نوازنده‌ی گیتار بلوز در زیرشاخه‌ی West Coast blues به فعالیت موسیقایی مشغول بود. او به‌خاطر هنرش بارها مورد توجه قرار گرفته بود. فیلیپ واکر در ۲۲ جولای ۲۰۱۰ به‌دلیل مشکلات ناشی از نارسایی قلبی درکالیفرنیا بدرود حیات گفت.

به گزارش مجله‌‌‌‌ی موسیقی ملودی، واکر نواختن گیتار را در نوجوانی آموخت. او تحت تاثیر هنرمند برجسته و اسطوره‌ای موسیقی بلوز، « تی بون واکر» قرار گرفت و شیفته‌ی این سبک از موسیقی شد. بلوز از جمله موسیقی‌های ویژه‌ی سیاه‌پوستان آمریکا بود که از قلب فرهنگ و آداب و رسوم سیاهان مهاجر یا برده‌های شاغل در مزارع ملاکین سفیدپوست، زاده شده بود.

فیلیپ واکر در آغاز جوانی علاوه بر فعالیت در زمینه‌ی موسیقی بلوز، در موسیقی کانتری و آر اند بی نیز همکاری‌هایی را با عده‌ای از هنرمندان شاخص این سبک‌ها انجام داد.

او در طول سال‌ها فعالیت خود را با شرکت‌های مختلف ضبط و تهیه‌ی آهنگ ادامه می‌داد و تک‌آهنگ‌هایی مانند Lone Star Shootout از کارهای موفق و پرفروش او در سال‌های اخیر بودند. آلبوم Going Back Home آخرین آلبوم فیلیپ واکر بود که در سال ۲۰۰۷ به بازارهای موسیقی عرضه شد.