برچسب: موتسارت

خلق آثار برجسته در دوران كودكی موجب شد تا نام «ولفگانگ آمادئوس موتسارت» به عنوان نابغه تاریخ موسیقی جهان برای همیشه به یادگار بماند.
موتسارت در ۲۷ ژانویه سال ۱۷۵۶ در شهر سالزبورگ اتریش كه یكی از مهمترین مراكز فعال هنری بویژه موسیقی در عصر خود بود، دیده به جهان گشود.

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از هموطن آنلاین، پدر موتسارت یك كاتولیك متعصب بود كه در دربار اسقف آن زمان كار می كرد و شهرت بسیاری نیز در نوازندگی ویلن در زمان خود داشت اما با دیدن نبوغ پسر خود در دوران كودكی بر آن شد كه كار خود را رها و تمام وقت را صرف آموزش موسیقی به پسرش كند. دادن لقب نابغه موسیقی به این اسطوره موسیقی جهانی بی علت نیست، زیرا او در هفت سالگی نخستین سمفونی و در ۱۲ سالگی نخستین اپرای كامل خود را نوشت و نقطه مثبت این موسیقیدان خلق آثار برجسته در گونه های مختلف موسیقی همچون، سمفونی، سونات، كوارتت و اپرا بود.
زندگی موتسارت با سفر در جریان بود، وی از همان دوران نوجوانی برای اجرای موسیقی به همراه پدر به نقاط مختلفی همچون مونیخ، لاهه، لندن، پاریس و بولونیا سفر كرد كه سه سال به طول انجامید.
وی در ۱۷ سالگی به وین سفر كرد كه حاصل این سفر خلق سمفونی شماره ۲۵ و ۲۹ بود و موجب شد چند سال بعد وی به عنوان رهبر اركستر اسقف سالزبورگ مشغول به كار شود.

اعمال نفوذ اسقف در سلایق موسیقی وی موجب شد كه از كار خود استعفا دهد و برای یافتن شغلی آزاد به وین شهر موسیقیدانان سفر كند اما آرزوی موتسارت برای پیدا كردن شغلی دائمی هیچگاه برآورده نشد.
موتسارت طی دوران عمر كوتاه خود ۴۱ سمفونی نوشت كه در كنار تكنیك، به تاثیر ملودی توجه ویژه ای داشت كه از این بین می توان به سمفونی ۳۸ و ۴۰ معروف ترین آثار وی در این فرم موسیقی است، اشاره كرد. ۲۷ كنسرتو پیانو، پنج كنسرتو ویلن، چهار كنسرتو هورن، ۱۹ سونات پیانو، چهار فانتزی، كنسرتوهایی برای سازهای ابوا، فاگوت، فلوت و هارپ و تعدادی سرناد از دیگر آثار شاخص این موسیقدان برجسته دوره كلاسیك است.
بخشی از شهرت آمادئوس موتسارت به سبب ساخت اپراهای قدرتمند است كه از این بین می توان به اپرای «دون ژوان» و «فیگارو» اشاره كرد كه در سفر وی به پراگ مورد استقبال مردم این شهر قرار گرفت.
«مس»(نوعی فرم موسیقایی) های ساخته شده توسط این موسیقیدان اكنون نیز مورد توجه جهانیان است كه مشهورترین آنها می توان از ركوئیم مس یاد كرد كه وی از كاركردن تا آخرین ساعات زندگیش بر روی این اثر دریغ نكرد و البته نیمه كاره ماند كه شاگرد برجسته اش «فرانز خاویر ساسمایر» این قطعه را به اتمام رساند.
ولفگانگ آمادئوس موتسارت، روزهای آخر عمر خود را در فقر سپری كرد و سرانجام به علت تب روماتیسم حاد در پنجم دسامبر سال ۱۷۹۱ در ۳۵ سالگی در گذشت و در گور دستجمعی كه مخصوص فقیران بود بدون مراسم تشیع و دور از چشم مردم به خاك سپرده شد.

دو دهه پیش دیدن نام موتسارت آهنگساز اتریشی در یکی از اسناد شهرداری وین بحث زیادی را درمورد زندگی این هنرمند به راه انداخت.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، مدارک زندگی موتسارت، نامه‌ها، خاطرات دوستان او، پرتره‌ها و کاغذبازی‌های اداری درمورد او همیشه مورد بررسی دقیق قرار گرفته‌اند.

سند مذکور متعلق به سال ۱۷۹۱ است و نشان می‌دهد یکی از دوستان اشراف‌زاده او به نام شاهزاده کارل لیشنوسکی از موتسارت به دلیل طلب هزار و ۴۳۵ فلورین و ۳۲ کروتزری پول اتریش از این آهنگساز شکایت کرده است. این مبلغ دو برابر درآمد سالانه موتسارت بوده. این شکایت دو هفته پیش از مرگ آهنگساز به دادگاه ارائه شده بود.

این ماجرا بسیار رازآمیز است.چون هیچ اطلاع دیگری از این پرونده در دست نیست، هرچند متخصصان معتقد هستند وامی که موتسارت دریافت کرده مربوط به سفر دو مرد به برلین بوده است.

حالا پیتر هویت، متخصص زندگی و آثار موتسارت به نظریه‌ای جدید در این مورد رسیده است: روز دوم مه سال ۱۷۸۹ شاهزاده به همراه خدمه‌اش راهی سفر برلین می‌شود، موتسارت که پولی نداشته و از پس خرج سفر برنمی‌آمده مبلغ هزار تالرز به واحد پول پروس وام می‌گیرد و راهی سفر می‌شود.

اگر این نظر درست باشد ما با حقیقتی جدید از زندگی موتسارت روبرو می‌شویم؛ نگرانی او از مشکلات مالی در آخر عمرش و وضعیت اجتماعی او در یکی از آخرین سفرهایش. حداقلش این است که متوجه وسواس متخصصان به کوچکترین امور زندگی او می‌شویم.

هویت در مصاحبه‌ای گفت: «این مسئله تصویری دقیق از سختی که موتسارت در دو سال و نیم آخر عمرش کشید به ما نشان می‌دهد.» او ابراز امیدواری کرد این نظریه موجب شود دیگر متخصصان نیز توجه‌اشان را معطوف پیدا کردن مدارکی درمورد جزئیات این وام کنند.

موتسارت در نامه‌های آن سالها به مشکلات مالی‌اش اشاره کرده است و متخصصان وقت زیادی صرف تفسیر لحن نامه‌ها کرده‌اند. آیا او بیخودی سروصدا می‌کرد؟ آیا نامه‌ها خبر از دلشوره دیگری می‌دهند؟

موتسارت در نامه‌ای به تاریخ ژوئیه ۱۷۸۹ به میشائیل پوشبرگ می‌نویسد: «بدون کمک تو عزت، آرامش و شاید حتی زندگی دوستت نابود می‌شد.»

بروس آلن بروس، پروفسور جامعه‌شناسی موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دراین مورد گفت: «این نظریه تصویر موتسارت را شفاف می‌کند. این نظریه نه تنها اطلاعاتی درمورد وضعیت مالی موتسارت به ما می‌دهد بلکه روش او در کنار آمدن با زندگی اشرافی را هم نشان می‌دهد.» موتسارت در آن زمان بزرگترین چهره موسیقی وین بود.

هویت برای رسیدن به نظریه‌اش مجبور بوده به گذشته برگردد، در آن زمان نرخ بهره وام چهار درصد بوده، وی همچنین برای تبدیل واحدهای پول به یکدیگر به یکی از نامه‌های موتسارت به همسرش رجوع کرده است.

لیشنوسکی به دلیل مقام نظامی‌اش در پروس مجبور بوده به این سفر برود، او از موتسارت هم دعوت می‌کند همراهش باشد. آنها هشت آوریل به راه می‌افتند و در درسدن، لیپزیگ، پوستدام و برلین توقف می‌کنند، بعد لیشنوسکی به لیپزیگ برمی‌گردد و موتسارت هم در تاریخ چهار ژوئن به وین بازمی‌گردد. این آخرین سفر طولانی آهنگساز بزرگ پس از سالها سفر بوده است.

این سفر بار موسیقایی چندانی نداشته است، موتسارت قطعه‌های اندکی در رابطه با این سفر ساخت و از لحاظ اقتصادی هم که هیچ سودی نبرد.

هرچند این نظریه کاملا تایید نشده است اما دو چیز آشکار است؛ موتسارت بدهکار از دنیا رفت و لیشنوسکی پس از مرگ وی از بیوه او طلبش را درخواست نکرد.

• نیویورک تایمز