چهره‌های قدیمی موسیقی «پاپ» کجا رفتند؟

melodymag

هفته قبل چند تن از چهره های قدیمی موسیقی با انتشار آثار جدیدشان، بازگشت خود را به بازار موسیقی جشن گرفتند اما کسی خبری از ستاره های نسل های قدیمی موسیقی کشور دارد؟ آنها مشغول چه کاری اند و چرا خبری از آنها نیست؟ همشهری آنلاین در این خصوص پرونده‌ای مطبوعاتی را کار کرده است که با هم آن‌را در مجله موسیقی ملودی می‌خوانیم.

ستاره های نسل های گذشته موسیقی ایران بودند که رفته رفته و با ورود سبک های روز موسیقی جهان به کشور، بار و بندیل را بستند و بی خیال ادامه فعالیت های هنری شان شدند.

چهره هایی که شاید ورود تکنولوژی روز موسیقی جهان و تولد ستاره های موسیقی، بزرگترین ضربه را به آنها زد و حالا معلوم نیست در کدام شرکت یا موسسه ای به عنوان یک کارمندساده یا یک مربی آموزشگاه موسیقی مشغول به فعالیت اند. این پرونده کوچک را تا انتها بخوانید.

  • سعید شهروز: ماجرای یک لوستر فروشی

گذشته: انتشار یک قطعه جدید در هفته گذشته از این خواننده، سوژه اصلی گزارش این دو صفحه شد. خواننده ای که خیلی ها از او به عنوان یکی از با استعدادترین چهره های بعد از انقلاب یاد می کردند و انتشار آلبوم های متعدد و استقبال قابل توجهی که از آثار او از سوی مخاطبان نسل اول موسیقی پاپ کشور شد، نوید تولد ستاره ای بزرگ و دست نیافتنی را به اهالی موسیقی داد.

ستاره ای که آلبوم هایش یکی پس از دیگری روانه بازار موسیقی کشور می شد و حتی استقبال به حدی بود که گاهی او به سالی یک آلبوم هم اکتفا نمی کرد و دورخیز عجیبی برای انتشار دو اثر در سال را برداشته بود. همه چیز بر وفق مراد بود و تهیه کننده «لاله زاری» اش هم مثل کوه پشت سرش بود و با حمایت های همه جانبه اش، اجازه نمی داد که آب در دل خواننده اش تکان بخورد.

«سعید شهروز» با آلبوم های پرطرفدارش به شماره یک بازار تبدیل شده بود و انتشار آلبوم «غزلک» و موفقیت بزرگ آن در بازار باعث شد او دیگر در بین چهره های آن زمان، دست نیافتنی شود.کنسرت های این خواننده بیشترین مخاطب را داشت و آلبوم هایش انتخاب اول بسیاری از اهالی موسیقی بود.

اما بحران از زمانی شروع شد که دیگر لاله زار، آن لاله زار قدیم نبود شرکت ها و موسسه های فرهنگی هنری، جایگزین شرکت های سنتی این راسته بازار شدند. تزریق دانش روز موسیقی هم مزید بر علت شد تا آرام آرام فروشگاه های لاله زار جمع و جور کنند و بی خیال ادامه فعالیت هایشان شوند.

خواننده های آن دوره هم یکی یکی از دور خارج شدند و نبود سرمایه گذار و حامی باعث می شد شرایط روز به روز بدتر و بدتر شود. تبدیل شدن دفتر شرکت حامی «سعید شهروز» به لوستر فروشی (!)، شروع نزول پله ای این خواننده بود.

شهروز به رغم استقبال بسیاری از تهیه کننده ها برای همکاری با او، ترجیح داد به صورت انفرادی فعالیت هایش را ادامه دهد و حتی در مقاطعی باز هم توانست موفقیت های قبلی را تکرار کند. انتشار آلبوم «بی خوابی» با حضور چهره هایی چون «بهروز صفاریان» آخرین فعالیت رسمی این خواننده بود که با وجود استقبال اهالی موسیقی، آخرین فعالیت رسمی او به شمار می رود و حدود پنج سالی هست که دیگر شهروز غایب بزرگ بازار موسیقی کشور است.

او سه سال پیش کنسرت بزرگی را هم در تهران روی صحنه برد و باز هم استقبال دوستدارانش را از این برنامه شاهد بود ولی ظاهرا قصه دوری این خواننده از بازار، پشت پرده های کشف نشده ای دارد. همه هزینه های کنسرت آخر این خواننده را خود او تقبل کرده بود و ظاهرا نتایج جالبی را هم بعد از این اجرا از لحاظ مالی به دست نیاورده بود. همین اتفاقات او را دلزده از بازار کرد تا خواننده پرطرفدار نسل اول موسیقی پاپ، این روزها هیچ فعالیت رسمی در بازار موسیقی نداشته باشد.

melodymag

حال: هفته گذشته سعید شهروز بعد از مدت ها قطعه «رفیق روزهای تنهایی» را به صورت تک قطعه منتشر کرد تا موجی از شادی در سایت های هواداری این خواننده به وجود بیاید. خبر به سرعت در شبکه های اجتماعی نقل شد تا این خواننده بالاخره به حرف بیاید و از دلایل سکوت طولانی اش پرده بردارد: «این روزها با اوضاع و احوالاتی که موسیقی دارد، دل و دماغی برای کار باقی نمی ماند. شرایط نامتعادل و نامطلوب عرصه مجاز، موجب دلسردی شده است. مدت ها روی کارها زمان و انرژی می گذاریم اما فضای مناسبی برای تبلیغ و عرضه وجود ندارد اما به هر حال مشغولم و در حال تهیه و تدارک آثار جدید هستم اما دلیل بازگشتم فقط و فقط لطف دوستداران قدیمی خودم است که به من انرژی دادند. امکان نداشت بدون حضور آنها دلیلی برای بازگشت داشته باشم.»

آینده: گفته می شود این خواننده در تدارک انتشار آلبوم دیگری است که در آن باز هم قرار است با «بهروز صفاریان» همکاری کند. او فعلا هیچ فعالیت رسمی و غیررسمی در بازار موسیقی کشور ندارد و ظاهرا در همان شغل اصلی اش «کارشناس مالی» در حال فعالیت است.

  • قاسم افشار: قرمزته!

گذشته: خیلی از مخاطبان قدیمی موسیقی پاپ هنوز لحظه اولین اجرای زنده «قاسم افشار» را به یاد دارند. از همان روز بود که این خواننده طرفداران زیادی را برای خودش در سراسر کشور به دست آورد. «وقف پرنده ها» از جمله معروف ترین آثار این خواننده است که همچنان از رسانه های داخلی پخش می شوند اما این خواننده هم مثل بسیاری دیگر از هم نسلانش، به محض ورود بازار موسیقی به فضاهای روز و مدرن، در سکوتی عجیب فرو رفت و دیگر خبری از انتشار آثار یا اجراهای زنده اش نیست.

حال: بیش از چهار سال است که خبر انتشار آلبوم «سکوت خیس» با صدای این خواننده در حال انتشار در رسانه هاست و این آلبوم با وجود گذشتن این همه سال به دلایل نامعلوم هنوز در بازار موسیقی کشور منتشر نشده است. به نظر نبود اسپانسر مالی و تهیه کننده، باعث شده که افشار فعلا دست نگه دارد و آلبومش را همینطور به تعویق بیندازد.

آینده: افشار این روزها شغل «مشاوره دادن به جوانان عشق موسیقی» را انتخاب کرده و گاهی هم در انجمن های شعرخوانی و کارگاه های ترانه دیده می شود. هیچ آینده مشخصی درباره او، آثارش و اینکحه اصلا تمایلی به بازگشت به عرصه صدا و خوانندگی دارد، وجود ندارد. او خیلی به ندرت حاضر به گفت و گو با رسانه هاست و سال هاست که با هیچ نشریه تخصصی ای صحبت نکرده. هر چند او هم مثل شهروز هفته قبل در سکوت کامل خبری و بدون هیچ تبلیغاتی تک قطعه «خدانگهدار» را به صورت اینترنتی منتشر کرده.

  • امیر تاجیک: «جیغ» اش درنیامد

گذشته: «امیر تاجیک» با ترانه معروف «زیر آسمان شهر» یک شبه به یکی از ستاره های زمان خودش تبدیل شد و با انتشار آلبومی به همین نام و اجراهای فراوان، رسما به یکی از محبوب های زمان خودش تبدیل شد. این خواننده در مدت زان کوتاهی و با تکیه بر محبوبیت بالای «زیر آسمان شهر» توانست در اکثر شهرهای کشور روی صحنه برود و اجراهای فراوانی داشته باشد. با اتمام مجموعه «زیر آسمان شهر»  دوران اوج کاری این خواننده هم به اتمام رسید تا او برای ادامه فعالیت های خوانندگی اش، تصمیمات جدیدی بگیرد. حضور در ژانری جدید و به قول «تجربه فضاهای جدید». بیش از شش سال است که خبر انتشار آلبوم «جیغ» با ویدئوهایی عجیب منتشر می شود ولی خبری از انتشار آلبوم نیست.

melodymag

حال: تاجیک این روزها با حضور در اجراهای ارگانی و جشن های سازمان ها خوانندگی اش را ادامه می دهد و همزمان در حال کار روی آلبوم خودش هم هست. آلبومی که در آن برادرش «امید تاجیک» همه کاره است.

آینده: روی برخی قطعات آلبوم جدید این خواننده خط قرمز دفتر موسیقی خورده تا تاجیک با تغییرات گسترده، مراحل نهایی آلبومش را ادامه دهد. نام آلبوم را به «زندگی تموم شده» تغییر داده و درباره زمان انتشار آن می گوید: «آلبوم جدید من با عنوان «زندگی تموم شده» به زودی پخش می شود.

در این آلبوم که شامل ترانه هایی از علیرضا حسینی، افشین یداللهی و اشکان شب افروز است، امید تاجیک یک قطعه تک خوانی داشته. همچنین برای انتشار آن از کلیپ هایی که ساخته ایم، استفاده خواهیم کرد. ۱۰ قطعه موجود در آلبوم از بین قطعات بسیاری انتخاب شده است. البته بعد از چندین سال به انتشار این آلبوم اقدام کرده ام، چون قصد داشتم موسیقی خود را با فرم و ترکیب جدیدی به دوستداران موسیقی پاپ عرضه کنم.»

  • دیگران: به یاد من باش …

چهره های دیگر زیادی هم بودند که در این گزارش می شد از آنها نامی به میان آورد؛ چهره هایی چون امیر کریمی، کجتبی کبیری، چنگیز حبیبیان و بسیاری دیگر از چهره های قدیمی که هر کدام به نوعی در دوره ای خاص توانسته بودند موجی در بازار راه بیندازند و خودی نشان دهند و این روزها خبری ازشان نیست.

  • امیر کریمی

سه سال سه سال قبل آخرین آلبومش را وارد بازار کردو در حالی که پیش بینی می شد با توجه به صدای تمیز و لحن خاص او، آلبومش مورد توجه قرار بگیرد، «دوباره مهتاب» شکست تجاری سنگینی خورد تا خواننده خوش صدای این اثر، سراغ آموزش تکنیک های خوانندگی برود و با همان قطعه پرطرفدار «تهران»، رزومه کاری اش را همه جا ارائه دهد.

  • مجتبی کبیری

سه سال قبل با انتشار «نیم نگاه» باز هم سعی کرد موفقیت های ویژه «معرکه» را تکرار کند ولی مشخصا دیگر نتوانست حتی به نزدیکی آن اتفاق های خوب هم برسد تا آلبوم «ساز مخالف» (یا همراهی مریم حیدرزاده)، آخرین اثری باشد که از این خواننده در ذهن مخاطبان موسیقی مانده است. دعوای زرگری او با «محسن چاوشی» در هنگام انتشار آلبوم آخرش باعث نشد که نگاه ها به سمت او برگردد و این خواننده با گذشت بیش از یک سال از انتشار آلبوم آخرش، ظاهرا تمایلی به حضور مجدد در عرصه موسیقی پاپ ندارد.

در این بین چهره هایی مثل چنگیز حبیبیان هم هستند که همچنان در پی به دست آوردن موفقیت های گذشته، با ایده ها و شگردهایی جدید وارد گود شده اند. حبیبیان در آخرین مصاحبه اش، خبر از انتشار آلبومی «آذری – فارسی» داده که «صدام کن» نام دارد و در آن سعی دارد خاطره موفقیت های قطعه «بی تانم» (دردانه ام) را که در مقاطعی توانست با آن طرفداران زیادی را به خود ببیند، تکرار کند.

    melodymag

  • مثال های نقض: می خواهم زنده بمانم …

در طول همه سال هایی که بر موسیقی پاپ بعد از انقلاب گذشته، هنرمندان و چهره های زیادی بودند که با وجود سابقه طولانی شان، در معرض خطر و سقوط بوده اند ولی با تلاش و تصمیمات درست توانسته اند جایگاه خود را حفظ کرده و در بازار کنونی فعالیت کنند.

سردمدار این قبیل چهره ها، خشایار اعتمادی بنیانگذار پاپ بعد از انقلاب بود که با آلبوم «مثل هیچ کس» که با دکلمه «مریم حیدرزاده» به رکورد فروشی بالای یک میلیون نسخه دست پیدا کرد و به مرور جایگاه و موقعیتش در بازار موسیقی جدی تر و رسمی تر شد. او در مقاطعی از دوران عمر هنری اش، با ویدئوهای خوش رنگ و لعاب پیش آمد و آلبوم آخرش را هم با حضور افتخاری رضا صادقی وارد بازار کرد تا همچنان حضور محترمانه ای را در بازار موسیقی کشور پس از نزدیک به دو دهه فعالیت داشته باشد.

محمد اصفهانی را هم می شود در همین دسته طبقه بندی کرد که به رغم بالا و پایین های فراوان و آزمون و خطاهایی خطرناک، توانست با نزدیک شدن به فضاهای الکترونیک و استفاده از چهره های جوان، به حفظ موقعیت و جایگاهش در بازار کمک کند.

مانی رهنما و حمید حامی هم از دیگر چهره هایی هستند که در کنار نیما مسیحا با رو آوردن به موسیقی روز و همسو شدن با نگاه جهانی موسیقی توانستند فعالیت هایشان را پیش ببرند و با حفظ مولفه هایی از قبیل «موسیقی فاخر» و «پاپ – کلاسیک»، جنبه های پاپیولارتری را هم به سبک کاری شان اضافه کنند.

انتقاد شدید محمد اصفهانی از خطر پارازیت ماهواره برای سلامتی

melodymag

دکتر «محمد اصفهانی» طی انتشار نامه‌ای از خطرات شدید امواج پارازیت که بر روی فرکانس‌های ماهواره‌ای انداخته می‌شود برای سلامتی هموطنان خود انتقاد کرد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی محمد اصفهانی خواننده معروف پاپ در نوشته ای ضمن اعتراض به شرایط موجود کشور و فضای سانسور، توهین به پیامبر اسلام و عدم تلاش برای ارائه چهره ای رحمانی از او از ارسال پازرازیت ها که می توانند به بروز سونامی سرطان منجر شوند انتقاد کرده و آورده است: «از شما متصدی پارازیت  می‌پرسم : بیماری که داروهای سرکوب ایمنی مصرف میکند تا عضو پیوندی اش در بدن باقی بماند… سالمندان فرتوت که اصلا ماهواره نمی بینند، بیماران سرطانی و ضعیف تحت شیمی درمانی، مسلول‌ها و جانبازان و معلولان، بیماران اعصاب و روان، آدم‌های سالم و قوی که ماهواره نگاه نمی‌کنند، بچه‌های سرطانی در کانون‌هایی مثل محک، دیالیزی‌ها، حامله‌ها، نوزادها وجنین‌ها و… همه روز و شبشان را با پارازیت های ماهواره ای و تشعشعات مسموم و مضر آن طی کنند تا شما که کسی جرات ندارد در باره تان سؤال کند به وظیفه فرهنگی خود درجبهه های تهاجم فرهنگی و جنگ نرم عمل کنید؟ و مثل همیشه فقط با سیستم حذفی ظاهرا به سراغ دشمن و در اصل به سراغ هموطنان و خانواده های خود بروید؟…»

وی ادامه می‌دهد: «نکند خطر این تشعشعات را شوخی گرفته اید؟ آیا م یدانید رهایی از حق مردم در روز جزا هیچ علاجی جز حلالیت از تک تک آنها ندارد وحتی خداوند بزرگ هم از ناحیه ای جز طلب حلالیت ؛ قادر به رفع و رجوع آن نیست؟ و اما بعد … جالب اینجاست که ناگهان تمامی این ضرورت ها و احساس مسئولیت های مطابق مصلحت که وضع و تشخیص آنها هم فقط با همان قشر غیر پاسخگو و مجهول است یکدفعه رنگ می بازد ؛ محو میشود و از بین می‌رود! چرا؟»

وی همچنین در این نوشته که در سایت شخصی اش منتشر شده آواز اخیرش را را به پیامبر اسلام تقدیم کرده و آورده است:« آواز «غم غفلت» را که با همراهی دوست خوب و همکارم بهروز صفاریان، بر غزل تابناک شاعر بزرگ، بیدل دهلوی در استودیوی بهروز اجرا کردم پیشکش می‌کنم به پیشگاه اسوه و نمونه ی اخلاق و محبت و جذب … یعنی پیامبر گرامی اسلام . این اثر وصف الحال این روزهای کسی است که متاسفانه فقط نامش شبیه به محمد مصطفی است و درد دل اوست با هموطنانش .»

محمد اصفهانی: هنوز خودم را خواننده نمی‌دانم!

melodymag

محمد اصفهانی گفت: واقعیتش را بخواهید من خودم را خواننده نمی‌دانم و هنوز شک دارم که خواننده باشم.

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از مهر،‌ محمد اصفهانی خواننده پاپ شب گذشته مهمان برنامه “یک سبد ترانه” رادیو جوان بود. او در ارتباط با شعرهایی که برای موسیقی‌هایش انتخاب می‌کند، گفت: بعضی از شعرها انتخاب خودم است و برخی را نیز از بین پیشنهاداتی که به من می‌شود گزینش می‌کنم.

وی ادامه داد: مسلما آنچه که باعث ماندگاری کار می‌شود استفاده از شعر یا ترانه خوب در موسیقی است. شعر و ترانه مهم‌ترین کمک را به موسیقی می‌کند و من همیشه سعی دارم شعرهای ماندگار را انتخاب کنم. البته اگر اقبالی برای کارهای من وجود دارد آن را از لطف خدا می‌دانم.

اصفهانی در ادامه با بیان اینکه وسواس خاصی روی کارهایش دارد، گفت: همه کسانی که با من کار می‌کنند به این موضوع واقف هستند که من وسواس بسیار زیادی برای کارهایم دارم البته فضایی که در آن کار می‌کنیم فضای مشورتی و دوستانه‌ای است و اعتماد کاملی به هم داریم.

این خواننده در پاسخ به این سوال که خودش را خواننده پاپ می‌داند یا سنتی گفت: واقعیتش را بخواهید من خودم را خواننده نمی‌دانم و هنوز شک دارم که خواننده باشم. اما در ارتباط با تلفیقی که از کارهای پاپ و سنتی در موسیقی‌های من وجود دارد می‌توانم بگویم این به دلیل سابقه تلاوت قرآن است. تحریرهای عربی به پاپ نزدیک هستند و من با توجه به سابقه قرائت قرآن با آنها آشنا بودم بعد از آشنایی با موسیقی، مخارج سنتی هم به آنها اضافه و حاصل کار این شد.

وی در پایان گفت: کاملا به طور اتفاقی وارد دنیای موسیقی شدم و استاد فریدون شهبازیان اولین کسی بود که از صدای من خوشش آمد و پیشنهاد خوانندگی را به من داد. همین سابقه قرائت قرآن باعث شد که برای اجرای اولین کارم استرس نداشته باشم چرا که سابقه ذهنی از اجرا در جمع را داشتم.

محمد اصفهانی در تئاتر به صحنه می‌رود

melodymag

محمد اصفهانی از ۲۸ دی تا ۴ بهمن به مدت ۷ شب با صدای خود ، گروه نمایش «نور و نی » را در تالار وحدت همراهی می‌کند.

به گزارش مجله موسیقی ملودی  نمایش موسیقایی«نور و نی» به نویسندگی و کارگردانی سید جواد هاشمی با بهره گیری از هنرنمایی ۱۲۰ بازیگر به بازگویی تاریخ اسلام از زمان بعثت پیامبر تا واقعه کربلا می پردازد.
گفتنی است این نمایش موسیقایی کلام نداشته و  برای ارتباط با مخاطب، تنها از موسیقی و حرکت بهره می برد.

خبرآنلاین می‌نویسد: در نمایش موسیقایی «نور و نی» محمد اصفهانی خواننده موسیقی پاپ به روی صحنه آمده و همراه با ارکستری بزرگ ، اشعاری را در وصف بزرگی و سوگ پیامبر اسلام و امامان شیعه می خواند.

گفت‌‌و‌گو با محمد اصفهانی: شجریان استاد تکرارناپذیر ماست

esfehani

محمد اصفهانی در موسیقی پاپ فعالیت می‌كند ولی خواننده و آهنگساز موردعلاقه‌اش «محمدرضا شجریان» و «پرویز مشكاتیان» هستند. اصفهانی قبل از خوانندگی، تحصیل در رشته پزشكی را شروع كرده بود. در سال ۱۳۷۶در رشته دكترای پزشكی (طب عمومی) فارغ‌التحصیل شد و تصمیم به طبابت گرفت اما به گفته خودش از آنجا كه خوانندگی را هم شروع كرده بود، مردم بیشتر برای دیدن محمد اصفهانی خواننده به او مراجعه می‌كردند تا محمد اصفهانی پزشك. صدای او را در این سال‌ها روی تیتراژ برخی مجموعه‌های تلویزیونی شنیده‌ایم؛ «آوای فاخته»، «ولایت عشق»، «معصومیت از دست رفته» و… آلبوم‌های «حسرت»، «فاصله»، «تنها ماندم»، «ماه غریبستان»، «نون و دلقك»، «هفت‌سین» و «بركت» نیز از محبوب‌ترین آثار او بوده‌اند. به تازگی و بعد از پنج سال، آلبوم جدیدی از وی با نام «بی‌واژه» منتشر شده كه مورد استقبال قرار گرفته و اصفهانی از اقبال مردم خوشنود است. او در این اثر از روش‌ها و نوازندگان جدیدی استفاده كرده كه لحن‌ ترانه‌هایش را از كارهای پیشین متمایز می‌كند. «جواد ماه‌زاده» از هفته‌نامه‌ی سلامت با این پزشک خواننده، گفت‌وگویی را انجام داده که با هم آن‌را در مجله‌ی موسیقی ملودی می‌خوانیم.

  • اول خوانندگی را شروع كردید یا پزشكی را؟

پزشكی، در سال ۶۶.

  • ولی قبلش كار صدا می‌كردید.

من از پنج سالگی می‌خواندم. در دبستان و دبیرستان هم قرائت قرآن می‌كردم. یك سری برنامه تلاوت نیز برای صدا و سیمای آن زمان خواندم كه قرار بود از شبكه‌ای عربی زبان در تلویزیون پخش شود. بعدها مشغول تحصیل شدم و به دانشكده پزشكی رفتم و با توجه به قابلیت‌هایی كه در حنجره‌ام احساس می‌كردم، نگرشم نسبت به مقوله خوانندگی تغییر كرد. كم‌كم باوجود علاقه‌ای كه به موسیقی پاپ داشتم، شروع به تمرین آواز و ردیف‌ها كردم. به تدریج این سبك در صدایم شكل گرفت تا اینكه آقای فریدون شهبازیان امكانی فراهم كردند تا به همراهی یكی از اركستراسیون‌هایشان آهنگی را كه خودم ساخته بودم، اجرا كنم. این قضیه شروع ماجرا و یك دلمشغولی ذوقی بود ولی به تدریج‌ شد كار اصلی‌ام.

  • بیشتر به پزشكی علاقه‌ دارید یا خوانندگی؟

خوانندگی، با وجود اینكه خیلی سخت است.

  • اولین اجرای زنده‌تان یادتان است؟

اصفهان بود، اگر اشتباه نكنم برای انجمن هموفیلی.

  • موقع اجرا استرس نداشتید؟

خیر. چون قبلا تجربه قرائت قرآن را در حضور جمعیت چندهزار نفری داشتم و با صحنه بیگانه نبودم.

  • اولین‌كار پزشكی‌تان چطور؟

بیشتر كارهای پزشكی‌ام كه به صورت متمركز انجام دادم، مربوط به دوران انترنی می‌شود. بعد از آن فعالیت محدودی داشتم كه چون اوایل كار خوانندگی‌ام بود، بیشتر مراجعات مردم برای دیدن محمد اصفهانی خواننده بود تا محمد اصفهانی پزشك. همین موضوع نظم كار را به هم می‌ریخت و دیدم امكانش وجود ندارد و همان جا تعطیلش كردم.

  • آیا وجوه مشتركی بین این دو رشته می‌بینید؟

این دو رشته نمی‌توانند نقاط مشترك نداشته باشند. هر دو درمانگری می‌كنند ولی یكی متمركز بر درمان جسم است و دیگری با روح و روان فرد سروكار دارد. كسی كه موسیقی كار می‌كند و صاحب نفوذ و‌ تریبون است، اگر صالح نباشد، همان قدر می‌تواند ایجاد خطر كند كه یك پزشك ناصالح در حرفه خودش. من پزشكی را یك جور هنر می‌دانم. اصلا اگر هر حرفه‌ای را با هنر بیامیزید، رنگ و بوی دیگری می‌گیرد. مثلا اگر یك پزشك با‌ تركیبی خلاقانه از داروهای معمول و روان درمانی و گیاه درمانی و… بتواند یك بیماری صعب‌العلاج را درمان كند یا بهبودی بخشد، هنر كرده است در حالی كه فقط با یك نگرش علمی تخصصی مبتنی بر تجویز داروهای شیمیایی شاید هرگز چنین نتیجه‌ای حاصل نشود. هنر، صرفا «آرشه» و «مضراب» دست گرفتن نیست. هر كس بتواند از خلاقیتش استفاده كند و ابداع‌گر باشد، كار هنری كرده است؛ پزشك در شفای بیمار، مهندس در برافراشتن قامت یك ساختمان و موسیقیدان در خلق اثر موسیقی. مهم این است كه خلاقیتی نشات گرفته از مقولاتی همچون زیبایی و استحكام و ظرافت و … به مدد آن كار بیاید.

  • شما با درنظر گرفتن این وجه درمانی به سمت موسیقی رفتید؟

خیر. ناخودآگاه بود، ولی همیشه اعتقاد دارم كه موسیقی باید حال شنونده‌اش را بهتر كند. موسیقی باید تاثیر خوبی روی انسان بگذارد. اجازه دهید كمی بیشتر توضیح بدهم، ما در زندگی غم و شادی داریم، برخی شادی‌ها و غم‌ها مخرب هستند ولی انواع‌ سازنده‌اش هم وجود دارد، مثلا موسیقی غمگین داریم كه فقط ناامیدی را در ما تقویت می‌كند. این حس و عامل به وجودآورنده‌اش یعنی آن موسیقی، مخرب هستند اما اگر به هر واسطه‌ای مثلا با شنیدن یك قطعه موسیقی از كار اشتباهمان غمگین شویم، چنین غمی مثبت است، چون عملا به ما می‌آموزد كه دیگر نباید آن كار اشتباه را تكرار كنیم. گاهی موسیقی با شادی خودش به ما امید زندگی می‌دهد. این شادی نیز‌ سازنده است همانگونه كه شادی‌های مخرب هم داریم. به نظر من موسیقی به خودی خود یك وسیله است نه هدف.

  • شما چه موسیقی‌ای را بیشتر دوست دارید؟

هیچ تعصبی ندارم. به هر موسیقی‌ای كه بر من تاثیر خوبی بگذارد، گوش می‌‌دهم. در ایران جز صدای «ایرج» و «بنان»، كارهای استاد «شجریان» را خیلی دوست دارم. البته بیشتر شجریان «گل‌ها»، تا «بیداد» و «دستان» را. كارهای ایشان با مرحوم «مشكاتیان» بی‌نظیر است. راستش را بخواهید با آلبوم‌های اخیر ایشان زیاد ارتباط برقرار نكردم.

    esfehani_slideshow

  • با آهنگسازی‌اش یا صدایش؟

ایشان استاد منحصر به فرد و تكرارناپذیر ماست، ولی شخصا به عنوان یك مخاطب با شجریان در قالب «سیاوش» تا انتهای آلبوم «دستان» رفیق‌ترم. اوج كار استاد شجریان به نظر من «نوا مركب خوانی» است كه قله‌ای است سر به فلك كشیده در آواز ایرانی. استاد «جلیل شهناز» یكبار درباره آواز دشتی ایشان كه در شهر اصفهان با همراهی تار استاد و ‌ساز تعداد دیگری از هنرمندان خوانده بودند، گفتند: «حد آواز همین است.» هنر استاد «محمدرضا لطفی» را هم خیلی دوست دارم. از كارهای جناب «علیزاده» «نینوا» و «سواران دشت امید» را می‌پسندم. بیشتر كارهای مرحوم مشكاتیان را كه با استاد شجریان انجام داده دوست دارم، نوازندگی سنتور و قطعات دونوازی مرحوم مشكاتیان كه با مرحوم استاد «فرهنگ‌فر» اجرا كردند، بسیار عالی است. به نظرم پرویز مشكاتیان پدیده عجیب و غریبی بود؛ هم در آهنگسازی مقید به كلام و هم در شكستن ریتم و تلفیق و تقطیع اوزان در اشعار نو و غزل‌های كلاسیك فارسی. او واقعا مطابق با معنی، آهنگ می‌گذاشت. یعنی وقتی اجرای نهایی مثلا «دستان» را در بخش تصنیف‌هایش گوش می‌كنیم، می‌فهمیم آهنگساز چقدر حساب شده كار كرده است. استاد «لطفی» هم یك موزیسین معناگرای واقعی و رها از قیدوبندهای مادی است. من وقتی با زندگی خصوصی‌اش آشنا شدم، فهمیدم این رهایی در هنر از خلق و خوی او در زندگی‌اش نشات می‌گیرد. در كارهای خارجی هم بیشتر از ژانر موسیقی الكترونیك لذت می‌برم. «ژان میشل ژار»، «ونجلیز» و آوازهای «بوچلی» و «پاواروتی» را واقعا دوست دارم.

  • شما اصطلاح موسیقی ناهنجار را می‌پذیرید؟

خیر. چرا باید موسیقی ناهنجار داشته باشیم؟ بعضی مواقع این شعر است كه ممكن است موسیقی را ناهنجار كند. مثلا در مورد موسیقی‌هایی كه حتی می‌گویند مربوط به شیطان‌پرست‌هاست، اگر شما ندانید كه شعرشان چه معنی و عقبه‌ای دارد و فقط موسیقی‌اش را گوش كنید، شاید حكم ندهید كه این موسیقی منفی است ولی اگر با پیش‌فرض منفی سراغ موسیقی بروید، ممكن است آن را بد گوش كنید. دركل به نظرم موسیقی‌های معدودی وجود دارد كه شاید بگوییم احساس خوبی نسبت به آنها نداریم. من می‌گویم موسیقی ناهنجار نداریم یا خیلی به ندرت داریم.

  • موسیقی زیرزمینی چطور؟

موسیقی زیرزمینی متاثر از شرایط اجتماعی است و به نظر من مشكل خاصی ندارد. یك نفر روی زمین اجازه ندارد كارش را بسازد و عرضه كند، می‌رود زیرزمین كارش را تولید می‌كند (باخنده) حتی ممكن است كارش از قطعات روی زمینی هم بهتر باشد ولی چون بدون مجوز پخش شده، به آن می‌گویند زیرزمینی. البته چون این موسیقی ممیزی نمی‌شود و كارشناسان، نظارتی از نظر فنی بر آن اعمال نمی‌كنند و اصولا آهنگساز با احتمال بیشتری كارش را به آدم‌های حرفه‌ای نشان نمی‌دهد تا رفع ایراد كنند و هر چه بخواهد می‌سازد، ممكن است موسیقی‌اش پراشتباه‌تر باشد، ولی به صرف زیرزمینی بودن یك موسیقی، نباید به بد یا نازل بودن آن حكم داد ولی اگر این نوع موسیقی پارامترهای مربوط به تولید یك اثر خوب را طی كند، قطعا بهتر می‌شود.

بعضی از كسانی كه كارشان را بلدند و بااستعدادند، یا خودشان دوست دارند زیرزمینی كار كنند یا به دلیل سیاست‌های غلط فرهنگی مجبور می‌شوند كارشان را غیرمجاز شروع كنند. معمولا اینها بعد از اینكه كار زیرزمینی‌شان مورد استقبال قرار گرفت، با مجوز آلبوم منتشر می‌كنند و موفق هم می‌شوند. به هرحال برخی كسانی كه فكر می‌كنند ممكن است موسیقی‌شان مجوز نگیرد، اولین كار خود را به شكل زیرزمینی انجام می‌دهند. فكر می‌كنم مسوولان موسیقی باید در شناسایی استعدادها و برقراری ارتباط فرهنگی و عاطفی با آنها بیشتر تلاش كنند و ورود به این سن و صحنه را دست نیافتنی و سخت نكنند. باید جایی باشد و آدم‌های بی‌حب و بغضی باشند كه بی‌طرفانه با جوان‌های مستعد صحبت و كمكشان كنند. اینكه بخواهیم همه را طرد یا محدود كنیم، نمی‌شود. استعدادها از خزانه الهی مرتب در حال جوشش هستند؛ مثلا اگر از استاد شجریان به عنوان یك استعداد و پدیده تكرارناپذیر یاد می‌كنیم، می‌دانیم كه ایشان در سال ۱۳۰۰ نبوده‌اند و بعد این مراحل را طی كرده و شكوفا شده‌اند. صد سال دیگر هم استاد شجریان را نداریم ولی احتمالا كسان دیگری در ژانرهای دیگری خواهند بود. پس این چرخه بدون وقفه مرتب تكرار می‌شود و ما هم نمی‌توانیم حركت آن را متوقف یا حتی كنترل كنیم. مهم، استحصال و استخراج استعدادها از این گردش الهی است. مسوولان ما برای امكانات و بودجه‌ای كه در اختیار دارند، مسوولند. باید بیندیشیم كه اگر استعدادها را پرورش دهیم و بارورشان كنیم، بهتر است یا اینكه هرز بروند؟ این نقطه ضعف اصلی سیستم فرهنگی ماست كه در موسیقی و سایر حوزه‌ها وجود دارد.

  • آقای اصفهانی تولید یك آلبوم موسیقی چقدر طول می‌كشد؟

به‌طور معمول بین شش ماه تا یك سال، ولی كار من حساب و كتاب برنمی‌دارد. یك قطعه‌ام از زمان سروده شدن تا آماده‌سازی نهایی فقط سه روز طول كشید و یك قطعه دو سال.

  • آیا تا حالا‌ ترانه‌ای داشته‌اید كه گرفتار سانسور شود؟

داشته‌ام، ولی با صحبت رفع مشكل كرده‌ایم. اشكالاتی وارد كردند و گفتند فلان‌ ترانه قابل عرضه نیست ولی با منطق صحبت كردیم و توانستیم مشكل را حل كنیم.

  • خواننده‌ها برای حفظ صدایشان چه تمرین‌ها و مراقبت‌هایی انجام می‌دهند؟

هر حنجره‌ای رژیم خاص خودش را دارد و هر خواننده‌ای رژیمش را به صورت تجربی پیدا می‌كند بنابراین یك نسخه عمومی نمی‌توان تجویز كرد. البته دستورهای كلی وجود دارد؛ مثلا خواننده باید بیش از دیگران مراقب باشد كه سرما نخورد و دچار بیماری ریوی نشود، بی‌جهت و به دلیل اینكه فلان خواننده فلان آواز را در فلان پرده اوج می‌خواند، نباید صدایش را بیش از حد بالا ببرد و بیازارد، باید محدوده صدایش را تشخیص بدهد، صدایش را گرم كند، سعی كند بین اجراهایش كمتر صحبت كند، زیاد به حنجره‌اش فشار نیاورد. درمجموع نه زیاد به آن استراحت بدهد و نه در حقش ظلم كند. كسی كه خوب تمرین كند وسعت صدایش به تدریج یك پرده بیشتر می‌شود. شنا كردن و كوه رفتن هم خیلی خوب است؛ البته نه شنا در استخر پر از كلر و اسید كه هرچه بیشتر تنفس می‌كنی، حنجره و ریه‌ات را ملتهب‌تر خواهد كرد.

  • شما چقدر تمرین می‌كنید؟

من همیشه در حال خواندنم. هر فرصتی پیدا می‌كنم می‌خوانم. توی ماشین، یك گوشه خلوت، هرجای مناسب.

  • ساز هم می‌زنید؟

بلد نیستم. پیانو و سه تار را خیلی دوست دارم ولی متاسفانه وقتی برای یادگیری نگذاشتم.

  • شعر هم نمی‌گویید؟

فقط می‌خوانم.

آلبوم بی واژه از محمد اصفهانی

bi-vazheh-album

«بی‌واژه» آخرین آلبوم محمد اصفهانی در فضایی کاملا جدید منتشر شد. شاید آخرین تصوری که می‌شد دربارهء قطعات اجرایی توسط اصفهانی داشت اجرای قطعاتی روی ریتم‌ها و ملودی‌های ترکی استانبولی بود. کاری که این خواننده در آخرین آلبومش انجام داده است.

سمیه قاضی‌زاده: آهنگسازی‌ها در «بی‌واژه» چند دسته‌اند. دستهء اول قطعاتی هستند که سبک و سیاق همیشگی محمد اصفهانی در آنها دیده می‌شود. قطعاتی که اکثرا از ساخته‌های پدرام کشتکار هستند. پویا نیکپور و پوریا حیدری هم در همین دسته‌بندی ملودی‌سازی کرده‌اند.

دستهء دوم قطعات ترکی استانبولی است که همه‌شان ساخته تویجان نیازی آهنگساز با ذوق ترک است که به همراه تیمش قطعاتی چون «غم دوری»، «اگه باشی» و «فردای پنهانی» را آهنگسازی کرده است. قطعات باطراواتی که شادابی را همراه با خودشان هم به آلبوم «بی‌واژه» آورده‌اند و هم به سبک اصفهانی، اما دستهء سوم ترانه‌ تیتراژهایی است که اصفهانی طی سال‌های اخیر برای رسیال‌های مختلف اجرا کرده و حالا آنها در این آلبوم آمده‌اند. ترانه‌هایی که ناخودآگاه زمان شنیدنشان تصاویر را با خود همراه می‌کنند و خاطرات است که تازه می‌شود. قطعاتی چون «باور نکن» ساخته علیرضا کهن‌دیری که از زیباترین و ماندگارترین قطعاتی است که اصفهانی طی این سال‌ها اجرا کرده است. قطعه «رستگاران» ساخته آریا عظیمی‌نژاد هم از همین دسته است. قطعه‌ای ماندگار که با آواهای لطیف آیدا نصرت آغاز می‌شود و با مطلع «چه آرام در خود شکستم/ چه دلتنگ تنها نشستم» مجموعه موفق رستگاران را تداعی می‌کند و در عین حال هویت مستقل خودش را هم داراست.

esfehani_slideshow

اصفهانی با انتشار «بی‌واژه» بار دیگر هوشمندی خودش را در جلب سلیقه‌های مختلف و البته مخاطبین در سنین مختلف نشان داده است. گنجاندن قطعات شادتر با ریتم تندتر در کنار قطعات آرام و غمگین یکی از بارزترین ویژگی‌های این هوشمندی است. در عین حال کیفیت کار هم پائین نیامده و قطعات شاد نازل نیستند. همچنین اصفهانی عطر و بوی تازه‌ای را با گنجاندن قطعاتی ترکی استانبولی به آلبوم جدیدش بخشیده است. اتفاقی صد در صد غیر قابل پیش‌بینی که در همراهی با سی نوازندهء ترک و آهنگسازی تویجان نیازی اتفاق افتاده است. جالب اینجاست که این قطعات شبیه هیچ خواننده‌ء ترکی را تداعی نمی‌کند و اصفهانی توانسته ریتم و ملودی ترکی استانبولی را از فیلتر سبک خودش رد کند.

ترانه‌های آلبوم که بیشترشان توسط اهورا ایمان در سال‌های مختلف سروده شده است، بسیار زیبا هستند و ترانه‌ء قطعات محوری آلبوم را همچون «بی‌واژه» و «باور نکن» تشکیل می‌دهند. هرچند به سادگی نمی‌شود از کنار ترانه زیبا و خاطره‌انگیز «غم دوری» مرجان محمدی گذشت که خیلی خوب روی ملودی ترکی تویجان نشسته است. در کنار اینها عبدالجبار کاکایی، علی معلم، ترانه مکرم و رویا میرفخرایی دیگر ترانه‌سرایان این آلبوم بوده‌اند که همگی از تراز اول‌های ترانه‌سرایی این روزهای ایران محسوب می‌شوند. اصفهانی در آخرین آلبومش هم نشان داده است که تا چه میزان برای شعر اهمیت قائل است و حاضر نیست به قیمت اینکه هر شش ماه یک‌بار آلبوم منتشر کند سراغ ترانه‌ها و ملودی‌های نازل برود و جالب اینجاست که بعد از گذشت نزدیک به ۱۳ سال از ورودش به عرصه موسیقی او همچنان کلاس کاری خودش را حفظ کرده است.

esfehani

از ویژگی‌های موسیقایی کار که بگذریم «بی‌واژه» چند ویژگی بسیار خوب دارد. اول از همه دفترچه ترانه‌های آن که به صورت مجزا منتشر شده و به شنونده اجازه می‌دهد با خیال راحت و بدون اینکه نگران خراب شدن کاور سی‌دی باشد آنها را بخواند یا احتمالا از روی آنها با سی‌دی همراهی کند. دفترچه کوچکی که این روزها همراه با اکثر سی‌دی‌های خارجی باکیفیت منتشر می‌شود و خوشبختانه اصفهانی هم از این امکان استفاده کرده است.

نکته دیگر دی‌وی‌دی تصویری است که همراه با آلبوم صوتی منتشر شده و در آن کلیپ قطعه «غزال» به کارگردانی یکی از بهترین تیتراژسازان ایرانی یعنی ساسان توکلی فارسانی گنجانده شده است. کلیپی متفاوت و به دور از کلیشه‌های مرسوم در ساخت کلیپ‌های موسیقی این روزها که بعضا از شبکه‌های ماهواره‌ای پخش می‌شود. بجز این با دست‌اندرکاران ساخت این آلبوم گفت‌وگوهایی انجام شده است که در همین دی‌وی‌دی آمده و حسابی تماشای آن را بعد از شنیدن آلبوم هیجان‌انگیز می‌کند. آن هم برای ما ایرانی‌ها که امکان تماشای کلیپ‌های خواننده‌های مجاز داخلی را از هیچ جا نداریم. یادم می‌آید تنها کلیپ‌هایی که پیش از این منتشر شده بودند کلیپ‌های آلبوم‌های مختلف گروه آریان بود که توسط اسپانسر مالی‌شان ساخته شده بود. ایران گام که ناشر این سی‌دی موسیقی است به سبک اکثر ناشران این روزها از مردم درخواست کرده‌ کپی رایت را رعایت کنند و نسخه‌ء اصلی را بخرند.

  • سمیه قاضی‌زاده/ خبرآنلاین

نقدی بر جدیدترین آلبوم محمد اصفهانی؛ بی واژه

esfehani

محمد اصفهانی از آن‌دست خوانندگانی‌ست که در طول سالهای متمادی حضور در صحنه موسیقی ایران فراز و فرود های زیادی داشته است.

مکنونه صافی: برخی معتقدند که اصفهانی را فقط می شود در تیتراژ فیلم ها و سریال های تلویزیونی درک کرد. البته حرف نادرستی هم نیست. او در این آلبوم نیز ثابت کرد که برای جذب مخاطب از قرار دادن آهنگ سریال های پر طرفدار ولو قدیمی در آلبوم ابایی ندارد.

البته فضای نوی آلبوم بی واژه حتی سر سخت ترین منتقدانش را هم متعجب کرده است اما در تعدادی از آهنگ ها ناهماهنگی سبک اصلی خواننده و تنظیم آهنگ که تلاش می‌کند فضای آهنگ را ریتمیک و جوان پسند کند تا اندازه ای مشهود است.

برخی صاحب نظران معتقدند که تغییر سبک لازمه حیات یک خواننده است و اگر ریتمِ یکنواخت و تکراری خود را ادامه دهد ممکن است برای مخاطبان تکراری و کسل کننده شود اما توجه به این نکته لازم است که هر خواننده ای سبک صدایی متفاوت و خاص خودش را دارد و این تعییر به طور بنیادی نباید زیر بنای صدایی خواننده را هدف قرار دهد مثلا خواننده ای که در حوزه موسیقی سنتی فعالیت میکند برای نو گرایی در یک آلبوم قطعاتی در سبک  ترانس اجرا کند.

طرح جلد روی آلبوم مثل همیشه به سبک خود محمد اصفهانی ساده اما پر مفهوم است و به نظر بنده تا حدودی توانسته فضای آلبوم را قالب تصویر توصیف کند. چهره محمد اصفهانی با آن حالت ایستادن و نگریستن کمی تکراری است در این حالت عکاس می توانست با یک عکس بسته صورت محمد اصفهانی تصویری زیباتر خلق کند.

اگر نگاهی به درون خود آلبوم بیندازیم طرح ساده اما تا حدودی نخ نما شده و تکراری تمام آلبوم ها را میبینیم. قرار دادن عکس خواننده و یک بیت از یکی از اشعار آلبوم با دیت خط و امضای خود خواننده ! و ۲ عدد سی دی : یکی آلبوم صوتی با ۱۱ ترک و دیگری سی دی تصویری که شامل ۲ قطعه تصویری از این آلبوم و ۱ ترک که مصاحبه با دست اندر کاران آلبوم است. و البته به سبک تمامی آلبوم ها قرار دادن نام آهنگ، شاعر ، آهنگساز و تنظیم کننده در کاور آلبوم.

اصفهانی در این آلبوم از سرایندگانی چون : اهورا ایمان، ترانه مکرم، عبدالجبار کاکایی ، علی معلم و … بهره برده است . الان فضای موسیقی کشور ما به نحوی است که ما کمتر ترانه درجه ۱ می شنویم و خوانندگان ترجیح میدهند که با تنظیم های جوان پسند آلبوم را بالا بیاورند اما انصافاً آلبوم محمد اصفهانی از لحاظ شعر در سطح بالایی قرار دارد و این یک نکته قوت ارزشمند برای آقای اصفهانی به شمار میرود.

نکته جالب دیگر این است که در این آلبوم آهنگ‌سازی و تنظیم هر ترانه به عهده یک شخص بوده که باعث بالا رفتن سطح کیفی آلبوم شده است . پدرام کشتکار و آریا عظیمی نژاد و … کار تنظیم و آهنگ سازی آلبوم را به عهده داشته اند.

اما با تمام حواشی آلبوم بی واژه از محمد اصفهانی توانسته جای خوبی در دل مخاطبان باز کند و ریسک کار در فضای جدید برای محمد اصفهانی جواب داده است. شرکت پخش کننده آلبوم اعلام کرده است که در ۲ هفته اول انتشار این اثر ۲۰۰۰۰۰ هزار نسخه از آن فروش رفته و آلبوم در بازار نایاب شده است . اگر این طور باشد این برای آقای اصفهانی یک رکورد محسوب میشود و البته موفقیتی بزرگ برای ایشان . و شاید درسی برای خوانندگان جوان کشور که با متانت و وقار هم می‌شود آلبومی جوان پسند ارائه کرد.

  • مکنونه صافی/ مجله موسیقی ملودی

محمد اصفهانی از آلبوم بی‌واژه صحبت می‌کند

mohammad-isfahani01

محمد اصفهانی بعد از سال‌ها سکوت با «بی‌‌واژه» برگشته است؛ آلبومی که با استقبال بسیار خوبی رو‌به‌رو شده است. به مناسبت انتشار این آلبوم با تاخیری زیاد، همشهری جوان با این هنرمند موسیقی پاپ گفت‌وگویی را انجام داده است که آن‌را با هم می‌خوانیم:

  • حالا چرا «بی‌واژه»؟ چرا این همه وقفه؟

چون خیلی از حرف‌هایی را که باید می‌زدیم، بی‌واژه گفته‌ایم دیگر! این وقفه عوامل زیادی داشت که خیلی‌هایش دست من نبود. واقعا قصد نداشتم فاصله‌ام با مخاطب تا این حد زیاد بشود ولی شد. اگر از من بپرسید که پنج سال دیر نیست؟ جواب می‌دهم چرا. واقعاً دیر است.

  • خب چرا این اتفاق افتاد؟

یک سری عوامل این وسط وجود دارد. اتفاقاتی که در برهه‌های زمانی مختلف در مملکت‌مان افتاد، انگیزه را از ما گرفت. مقداری‌اش هم به خاطر این بود که من بیمار شدم و سینوس‌هایم خیلی ناراحت و ملتهب شد و مدتی طول کشید تا خوب شدم. این عوامل دست‌به دست هم داد تا این اتفاق بیفتد. همین فاصله آفت‌هایی هم داشت. یک سری کارهایی را تولید کردم که زمانشان گذشت. یعنی به خاطر وقفه‌هایی که می‌افتاد، آن کارها طراوت و جاذبه خودشان را از دست می‌دادند، آن هم به خاطر گذشت زمان. تا اینکه بالاخره تصمیم گرفتیم و مسبب خیرش هم علیرضا کهن‌دیری شد که یک بار انتقاد تندی کرد و گفت چرا کاری برای انتشار آلبوم نمی‌کنم. حرف‌های آن شب علیرضا خیلی روی من تأثیر گذاشت و من تصمیم گرفتم که یخ داستان را بشکنم و همین جا اعلام می کنم استارت آلبوم «بی‌واژه» را مدیون علیرضا کهن‌دیری هستم.

  • خب در این دو سال ذائقه مخاطب را چطور پیدا کردید؟

کلاً‌در جریان ذاتقه مخاطب هستم. با همان اجرای کنسرت‌ها، باخودم مردم در ارتباطم، ایمیل زیادی دریافت می‌کنم و بالاخره در کنسرت‌ها و حتی در خیابان مردم را می‌بینم و با آنها ارتباط دارم. کارهایی را که از دوستان جوان بیرون می‌آید – ریز تا درشت- گوش می‌دهم و در جریان تحولات موسیقی جامعه هستم. از این لحاظ به روز هستیم.

  • خودتان از آلبوم «بی‌واژه» راضی هستید؟

فوق‌العاده زیاد. به خاطر استقبال مردم این را می‌گویم. استقبالی که مردم از این آلبوم داشتند، مثل استقبالشان از «نون و دلقک» است؛ منتها در شرایط فعلی. حساسیت‌ها در برابر انتشار آلبوم زیاد بود.

  • خیلی‌ها در مورد این آلبوم می‌گویند که این کار سبک، کار اصفهانی نیست، برای مخاطب محمد اصفهانی آشنا نمی‌زند یا حتی انتظار از اصفهانی خواندن این کارها نبود.

همیشه کسی که بخواهد کار جدید انجام دهد، یک‌سری انتقادات را برمی‌انگیزاند. یعنی یک عده شروع می‌کنند به اعتراض کردن. من همیشه پذیرای این انتقادات بوده‌ام. اگر که کار زیاد هنجارشکنی نداشته، کمتر انتقاد شده. اگر زیاد هنجارشکن باشد، انتقادات هم زیاد می‌شود. این چیز طبیعی است که عموماً با آن مواجه می‌شویم؛‌ چرا که اغلب ما تابع قانون اینرسی هستیم. یعنی اگر در حالت سکونی، به سکونت ادامه بده و اگر در حال حرکتی به حرکتت ادامه بده. شتاب همیشه با تغییر در اینرسی بوده. یعنی حاصل یک متغیری به نام اینرسی می‌شود شتاب. حالا اگر اگر کسی بخواهد اینرسی حرکتی رابه سکون تبدیل کند، من با او مخالفم. به نظر من باید این علاقه‌منی به حفظ حالت گذشته را کنار بگذاریم. می‌دانید چرا؟ چون این تغییر در حالت، مشکل ایجاد می کند. برخی شاید از ترسشان تغییر نمی کنند و بر یک روش ادامه می‌دهند، برخی از کم‌تحرکی‌شان. در حالی که باید قبول کنیم، گاهی تغییرات خوب است.

  • در «بی‌واژه» اصطلاحاً در حوزه ترنس بیشتر کار داشتید تا رمانس نترسیدید که مخاطب را پس بزند؟

این به ضرورت زمان است. وقتی این آلبوم را تولید می‌کردم حس کردم که جوانان و فضای اجتماعی ما خیلی افسرده‌ای است. من دوست داشتم کمکی باشم به شکستن این فضا تا حالت ناامیدی و یأس کمتر بشود.

  • ایده اینکه با تویجان کار کنید و وارد سبک موسیقی استانبولی بشوید، از کجا شک گرفت؟

مدت‌ها بود که دوست داشتم این اتفاق بیفتد. خودم آثار ترکی را دوست دارم و گوش می‌کنم. به ذائقه ما ایرانی‌ها بسیار نزدیک است. ودر واقع موسیقی ما و ترکیه با هم عجین است. حتی خیلی از دورهای (مقامات) ما در دانشگاه‌های آنجا تدریس می شود؛ منتها به نام دورهای ترکیه. همیشه جای این کار را میان کارهای دیگر خالی می‌دیدم و همیشه دوست داشتم که این فرصت پیش بیاید. وقتی با آرقای تویجان آشنا شدم، متوجه شدم که ۱۲ سال در استودیوهای ترکیه فعالیت داشته و با خیلی از خواننده‌های معروف آنجا کار کرده و آهنگسازی کرده. خوب هم موزیسین‌های آنجا را می‌شناخت.

  • به نظر خود شما، راز ماندگاری اصفهانی از نظر خودش چیست؟

مگر ماندگار شده؟

  • بالاخره از نسل اولی‌ها تنها کسی است که همچنان کارهایش پرطرفدارند هنوز.

نه علیرضا عصار هم همچنان پرمخاطب است. او با فواد حجازی مشغول تهیه آلبومی هستند که به شدت خوب است. مطمئن باشید!

آلبوم بی واژه از محمد اصفهانی منتشر می‌شود

mohammad-isfahani01

جدیدترین آلبوم موسیقی «محمد اصفهانی» با نام «بی‌ واژه» اجرای دوباره آهنگ تیتراژ سریال «رستگاران» و پایان مراحل ضبط و مسترینگ در آینده‌ای نزدیک منتشر می‌شود.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی «محمد اصفهانی» ضمن بیان این خبر گفت: این آلبوم، شامل جدیدترین و جذاب‌ترین قطعات موسیقی‌ام است که به‌زودی منتشر می‌شود.
وی افزود: در آلبوم «بی واژه» آهنگ‌سازان جوان و خلاقی هم‌چون «پویا نیک‌پور»، «توهی جان آتابای»، «پدرام کشت‌کار» و… حضور دارند.
این هنرمند با بیان اینکه دراین آلبوم تیتراژ سریال «رستگاران» به آهنگسازی «آریا عظیمی نژاد» و ترانه سرایی «جبار کاکاوند» بار دیگراجرا شده است نام دیگر قطعات اجرا شده درآلبوم بی واژه را چنین معرفی کرد: «بی واژه خورشید فردا» اثر مشهور «پدرام کشت‌کار» با ترانه‌سرایی «اهورا ایمان»، «ناجی» به آهنگ‌سازی «پویا نیک‌پور» و ترانه‌سرایی  «رویا میرفخرایی»، «باور نکن» به آهنگ‌سازی «علیرضا کهن‌دلی» و ترانه‌سرایی «اهورا ایمان»، «اگه باشی» به آهنگ‌سازی «توهی جان اتابای» و ترانه‌سرایی «اهورا ایمان»، «زخم پنهان» که همان  آهنگ تیتراژ سریال «ارمغان تاریکی» است و به اضافه‌ی چندین قطعه‌ی دیگر در این آلبوم اجرا شده‌اند.
اصفهانی اظهارداشت: آخرین مراحل ضبط و مسترینگ این آلبوم انجام شده و قراراست به‌زودی از سوی نشر«آوای هنر» منتشرشده و روانه بازارشود.
گفتنی است پیش از این وعده شده بود که این آلبوم تا پایان سال ۸۹ به انتشار درخواهد آمد، این در حالی‌ست که شرکت پخش‌کننده، طی اطلاعیه‌ای رسمی، تعویق انتشار آلبوم «بی واژه» را اعلام کرده بود.

اصفهانی آهنگ محمد از سامی یوسف را اجرا می‌کند

mohammad-isfahani01

قطعه‌ی جدیدی در کنسرت ۱۴ و۱۵ مرداد ماه «محمد اصفهانی» اجرا می‌شود. این قطعه، آهنگ «محمد» از سامی یوسف، خواننده‌ی موسیقی پاپ مذهبی است که برای اولین بار توسط محمد اصفهانی و به زبان‌های عربی و انگلیسی اجرا می‌شود.

نشست خبری کنسرت «محمد اصفهانی» روز گذشته با حضور این خواننده و میثم مروستی، سرپرست ارکستر و نوازنده در موسسه آوای هنر برگزار شد.

محمد اصفهانی در ابتدای این نشست در پاسخ به این سوال که چرا سال‌هاست کنسرتی در تهران نداشته‌اید، گفت: به دلایل متعددی کنسرت نداشتم؛ اول اینکه چون آلبوم جدیدی را دست دست نداشتم و دوم برای گریز از قطعات تکراری آلبوم‌های قبلی‌ام.

وی ادامه داد: دو سه سال است که قرار بود آلبوم جدیدی ارائه دهم و چون بر سر یک نگرش جدید به توافق رسیدیم، تصمیم گرفتیم که آلبوم جدید آماده شود و قطعات جدیدی را نیز بسازیم.

اصفهانی با بیان اینکه ۱۴ قطعه برای ارکستر بزرگ تنظیم شده است را اجرا خواهیم کرد، بیان داشت: تنها قطعه جدید در کنسرت ۱۴ و ۱۵ مرداد ماه، قطعه «محمد» سامی یوسف است که برای اولین بار به زبان انگلیسی و عربی اجرا می‌شود.

وی در خصوص چرایی اجرای این قطعه اظهار داشت: به خاطر ارتباط حسی با این ترانه، این قطعه را اجرا خواهم کرد؛ همان طور که زمانی پیش می‌آید که با ترانه‌ای از خوانندگان داخلی هم، همین ارتباط حسی ایجاد می‌شود.

این خواننده پرطرفدار پاپ ایران در ادامه در خصوص اینکه چرا آلبوم جدیدی را نساخته است، عنوان داشت: به نظر من تا زمانی که مردم قطعات را گوش می‌دهند و ملودی بر سر سفره مخاطب جاری است، کسی که در ایجاد این اثر دخیل بوده از نظر روحی ارضا است.

وی افزود: در این خصوص اتفاقات زیادی دست به دست داد تا آلبومی نداشته باشم و گاهی هم از لحاظ روحی مساعد نبودم.

اصفهانی با اشاره به همکاری بین نوازنده‌های داخلی و خارجی در آلبوم جدیدش بیان داشت: این آلبوم بسیار متفاوت از کارهای قبلی‌ام است که با سبکی متفاوت با همکاری ۱۵ نفر از نوازنده‌های ترکیه‌ای صورت می‌گیرد که تا به حال برای هیچ خواننده ایرانی ننواخته‌اند.
وی ادامه داد: هم اکنون در مرحله مبهمی (میکس) از تولید آلبوم هستیم و در حال آزمایش قطعاتیم و سعی می‌کنیم که قطعات را یکدست کنیم تا به استانداردهای صوتی امروز تغییرش دهیم.

میثم مروستی، سرپرست ارکستر و نوازنده در ادامه گفت: از حدود ۲ سال پیش، برنامه‌ریزی اجرای برخی قطعات اقای اصفهانی را در نظر داشتیم که به تعویق افتاد و تغییراتی را نیز شامل شد.

وی با بیان اینکه اعضای ارکستر این کنسرت، ۴۰ نفر هستند، در مورد عنوان رهبری ارکستر اظهار داشت: عنوان رهبری بیشتر مربوط به ارکسترهای فیلارمونیک و سمفونیک می‌شود ولی به هر حال رهبر گروه پاپ، کسی است که با گروه تمرین می‌کند و بیشتر به سرپرست ارکستر مصطلح است.

محمد اصفهانی در روز‌های ۱۳ و ۱۴ مرداد‌ماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار بزرگ کشور به روی صحنه می‌رود.

  • برنا