پیام تسلیت شهرام ناظری بمناسبت درگذشت محمدرضا لطفی

melodymag

«شهرام ناظری» خواننده موسیقی ایرانی که به دلیل حضور در خارج از کشور در مراسم مرحوم استاد محمدرضا لطفی غایب بود، در پیامی درگذشت محمدرضا لطفی را تسلیت گفت.

به گزارش مجله موسیقی ملودی شهرام ناظری از خواننده‌های قدیمی موسیقی سنتی پرآوازه ایران در متن این پیام چنین آورده است:

باز هم یکی دیگر از پرچمداران موسیقی سنتی ایران، جهان بی بنیاد را وداع گفت. فقدان موسیقیدان برجسته استاد محمدرضا لطفی ضایعه‌ای است جبران‌ناپذیر برای جامعه فرهنگی ایران.

پرواز نا بهنگام این استاد و همکار با ارزش قدیمی را به خانواده محترم ایشان و جامعه هنردوست ایران تسلیت عرض می کنم.

نگاهی به کارنامه کاری محمدرضا لطفی در موسیقی ایران

melodymag

اواخر سال گذشته بود که خبر بستری شدن محمدرضا لطفی در بیمارستان موجب نگرانی بسیاری از اهالی هنر شد. برای مقطع کوتاهی از بیمارستان مرخص شد اما بیماری او را رها نکرد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از تسنیم، این استاد موسیقی کشور در پی اوج گرفتن بیماری باز هم بستری شد تا این‌که سرانجام محمدرضا لطفی امروز جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ در بیمارستان پارس چشم از جهان فروبست. لطفی رفت و موسیقی ایران را تنها گذاشت.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنیا آمد. وی به‌مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی‌اکبر شهنازی و حبیب‌الله صالحی فرا گرفت. پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. در این زمان از استادانی مانند نورعلی برومند، عبدالله دوامی، سعید هرمزی نیز بهره جست. محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز کسب کرد. در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴ در شیراز به‌همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگ‌فر به اجرای راست پنج‌گاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت.

در اجرای ردیف آوازی توسط عبدالله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد. در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به‌مدت یک سال و نیم به‌عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا کرد.

در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه‌اندازی کرد و به‌همراه گروه عارف به‌سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت. کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی‌اکبر شکارچی راه‌اندازی کرد و طی یک فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به‌گفتهٔ بسیاری از اساتید از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می‌روند. پس از انحلال چاووش بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد، در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت. علاوه بر کنسرت‌های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت.

از خوانندگانی که در این سال‌ها با او همکاری کرده‌اند می‌توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، هنگامه اخوان و محمد معتمدی اشاره کرد.
melodymag

برخی از آثار منتشر شده از محمدرضا لطفی به این شرح است:

چاووش ۱-۱۰
راست پنج‌گاه
به‌یاد عارف (بیات ترک)
چهره به چهره (نوا)
سپیده (ماهور)
چشمه نوش (راست پنج‌گاه)
جان جان (سه‌گاه)
معمای هستی (شور)
عشق داند (ابوعطا)
رمز عشق (ماهور)
گریه بید (سه‌گاه ــ اصفهان)
قافله‌سالار (نوا ــ راست پنج‌گاه)
پرواز عشق (سه‌گاه ــ اصفهان)
خموشانه (ابوعطا‌ ــ بیات ترک ــ این قسمت با کمانچه اجرا شده است)
چهارگاه
به‌یاد درویش‌خان (تکنوازی سه‌تار، تنبک از ناصر فرهنگ‌فر، اجرای تصنیف از نصرالله ناصح‌پور)
یادواره استاد نورعلی برومند (گروه همنوازان شیدا، دستگاه شور)
همیشه در میان (بداهه‌نوازی تار و سه‌تار در شور و دشتی)
بال در بال (شعر و موسیقی با ه. ا. سایه)
تنها یک خاطره (بداهه‌نوازی تار و سنتور همراه با فرامرز پایور)
وطنم ایران (اجرای گروه همنوازان شیدا، ۱۳۸۷)
‌ای عاشقان (اجرای گروه همنوازان شیدا در بیات اصفهان، ۱۳۸۸)

حسین علیزاده: اگر لطفی نبود امروز موسیقی نبود

melodymag

حسین علیزاده استاد موسیقی سنتی و نوازنده پرآوازه تار در بزرگداشت درگذشت استاد محمدرضا لطفی گفت: اگر لطفی نبود امروز موسیقی نبود.
حسین علیزاده استاد موسیقی کشور و سخنگوی شورای عالی موسیقی ایران صبح امروز در مراسم تشییع پیکر استاد محمدرضا لطفی در گرگان گفت : زمانی که سازها را جمع می کردند لطفی به همراه چند نفر دیگر در زیر زمین موسیقی را اعتبار بخشیدند و آن را حفظ کردند .

علیزاده افزود : اگر لطفی نبود موسیقی ایران زنده نمی ماند و اگر چه امروز جسمش از بین ما رفت اما روحش و نواهای ماندگار وی برای همیشه در بین ما خواهد بود .
وی افزود: در زمان آشنایی من با استاد لطفی، موسسه هنری چاوش را بدون هیچگونه حمایت دولتی تشکیل دادیم و این اتحاد، انسجام و همبستگی را تا آخر حفظ کردیم. علیزاده اظهار داشت: از جوانی روزگار را با هم گذراندیم و با هم بودیم و شرایط سخت و خوشی‌ها را با هم سپری کردیم، هر کدام از ما قسمتی از عرصه موسیقی ایران را بنیان نهادیم. وی تصریح کرد: اگر لطفی نبود امروز موسیقی نبود؛ موسیقی ایران میراث کهن ماست و از ۱۰ یا ۲۰ سال پیش به وجود نیامده، بلکه تاریخی طولانی دارد و هیچکس نمی‌تواند منکر آن شود.

وی تاکید کرد: فرهنگ ایران در جهان ثبت شده و موسیقی نیز بخشی از این فرهنگ است، اثرگذاری موسیقی لطفی در تاریخ جهان ثبت می‌شود و همین باعث آرامش ما خواهد بود. وی اظهار کرد: در شرایطی که حمل ساز ممنوع بود، در زیرزمین خانه خود موسیقی را زنده نگه داشتیم. علیزاده افزود: آدم‌های بزرگ موسیقی را درک می‌کنند، حضور گسترده مردم هم نشان از درک موسیقی و استاد لطفی است، اما خطابِ من به مسئولان این است که موسیقی را درک کنند و بدانند هنرمندان وابسته به هیچ جریان سیاسی نیستند، آن‌ها برای هنر و فرهنگ تلاش می‌کنند و به خاطر همین هنر هم شناخته می‌شوند.

علیزاده گفت: از همه مردم خوب گلستان تشکر می‌کنم و به مسئولانی که خطاب به شاگردان استاد گفتند باید راه لطفی را ادامه بدهند می‌گویم که این راه از قبل اتفاق افتاده بود و اگر لطفی نبود موسیقی زنده نمی‌ماند.

حضور گسترده اقشار مختلف جامعه در تشییع پیکر استاد لطفی

melodymag

پیکر مرحوم استاد محمدرضا لطفی که به گفته بزرگان هنر و فرهنگ قلندر موسیقی کشور بود با بدرقه دوستدارانش، فعالان فرهنگی و علاقه مندان به هنر راهی دیار باقی شد و در بافت تاریخی گرگان آرام گرفت.

به گزارش خبرنگار مهر، صبح روز دوشنبه، خاک گرگان مردی را در آغوش خود گرفت که سال های عمر خود را فدای هنر سرزمین خود کرد. محمدرضا لطفی که دوستدارانش او را قلندر موسیقی ایران می خوانند امروز در حالی راهی یار باقی شد که جمع کثیری از فرهنگ دوستان و علاقه مندان به هنر از جای جای کشور برای بدرقه اش به گرگان آمده بودند.

نکته ای که در پس این مراسم پنهان ماند برگزاری کاملا مردمی این مراسم بود. در شرایطی که به جز چند بنر در شهر گرگان هزینه بیشتر این مراسم مانند اطلاع رسانی مراسم و همچنین تشییع پیکر استاد توسط مردم تقبل شد. درباره محل دفن پیکر استاد هم مخالفت هایی در شورای شهر و شهرداری گرگان مطرح بود که حضور گسترده دوستداران این چهره سرشناس بین المللی، اعضای شورا را وادار به موافقت کرد. البته در جلسه این روز شورا جای خالی رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر که می بایست خود یک پای برگزاری این مراسم باشد کاملا محسوس بود.

مراسم ساعت ۹ صبح با اجرای گروه موسیقی ارتش آغاز شد و پس از سخنرانی حسین علیزاده، غلامرضا منتظری، حسن صادقلو و ناصر گرزین و همچنین قرائت پیام وزیر ارشاد توسط مشاورش، مردم، استاد را بر دوش خود گرفتند و به سمت خانه ابدیش در محله سبزه مشهد گرگان راهی شدند.

حضور گسترده جمعیت به گونه ای بود که سرتاسر مسیر عبور بسته شده و بسیاری از بازاریان و کسبه هم در طول مسیر به جمعیت می پیوستند.

در میان جمعیت، اما حضور هنرمندان و یاران همیشگی استاد به وفور به چشم می خورد. سید حمزه حسینی، هنرمند تعزیه خوان گرگان و نوازنده موسیقی در این مراسم درباره آشنایی اش با استاد لطفی گفت: از قدیم استاد را می شناختم اما مدت ۱۰ سال است که ارتباط نزدیکی با هم داشتیم تا حدی که رفت و آمد خانوادگی داشتیم.

وی افزود: پسرم شاگرد استاد بود و تا آخرین لحظات زندگی و حتی هنگام فوت نیز کنارش بود برای همین شناخت خوبی از استاد داشتیم و از تجربیاتش بسیار استفاده می کردیم.

حسینی بیان کرد: نشست های مختلفی با هم داشتیم، زندگی استاد همه اش خاطره است، استاد کوهی از تجربه بود و امیدوارم ما ها که اهل هنر هستیم و مدعی فرهنگ راه ایشان را ادامه دهیم.

وی تصریح کرد: استاد همیشه برای مردم کار می کرد و هیچ گاه با هنرش تجارت نکرد.

حسینی اظهار کرد: وقتی از آمریکا بازگشت به جوانان اهمیت می داد و دوست دار فرهنگ بود؛ مکتب موسیقی ما را سینه به سینه تدریس می کرد و نظرش هم این بود که ردیف های موسیقی ما سینه به سینه آموزش داده شود.

وی افزود: استاد لطفی روی جوانان تاکید بسیار زیادی داشت و می گفت باید جوانان را رشد داد.

یکی دیگر از هنرمندان برجسته کشور سازنده سرشناس ساز به خبرنگار مهر گفت: من از دوستان قدیمی استاد لطفی بودم و به واسطه موسیقی همکاری را با هم شروع کردیم.

احمد اره سازان افزود: بیش از ۳۰ سال با محمدرضا لطفی دوست بودم و به همین دلیل وارد گروه چاوش شدم.

وی بیان کرد: استاد کارگاه سازی دایر کرده بود من در ابتدا آنجا کارآموز بودم، پس از مدتی سرپرست آن کارگاه شده و تا لحظه مرگش با هم دوست بودیم و ارتباط نزدیک داشتیم.

وی اضافه کرد: اشاعه ساز سازی در این حدی که الان است مدیون استاد لطفی است، استاد را از این به بعد باید با کارهایش قضاوت کرد.

یکی از خوانندگان کشور هم در این مراسم درباره محمدرضا لطفی گفت: از حدود سال ۸۶ با استاد لطفی آشنا شدم، بعد از بازگشت مجدد ایشان به ایران در گروه شیدا فعالیت کردم و از بنده خواسته شد تا به عنوان خواننده در این گروه باشم.

محمد معتمدی تصریح کرد: در طول ۳ سال همکاری با ایشان هر لحظه اش برای من درس بود و ایشان همیشه سعی می کرد آن چه را که از موسیقی ایرانی می داند به نسل بعد منتقل کند و همیشه نسبت به انتقال این داشته و معلومات تعصب داشتند.

وی دغدغه اصلی استاد را آموزش عنوان کرد و گفت: تا زمانی که بود دورش پر از شاگرد و هنرجو بود و با این موضوع عشق می کرد، انگار لطفی ذاتا معلم بود و عاشق معلمی.

وی ادامه داد: لطفی تا زمانی که احساس می کرد باید درس بدهد درس می داد و به هیچ کار دیگری مشغول نبود، من را از زمانی که شاگر ایشان شدم تحت تعلیم خود قرار داد و تجربیات خود را طی ۳ سال به من آموخت.

معتمدی با بیان این که هر هنرمند دغدغه هایش را در قالب هنر نمایش می دهد، اضافه کرد: حرف هنر درد جامعه و دغدغه های مردم است و مردمی بودن اکثر هنرمندان مانند استاد لطفی نیز به همین دلیل است.

نماز مراسم استاد لطفی توسط نماینده ولی فقیه در استان برگزار شد و پس از آن پیکرش در خانه وزیری ها که متعلق به خاندان کلنل علینقی وزیری از چهره های شهیر عرصه موسیقی است دفن شد.

نکته مهم اینجاست که علاوه بر وزارت ارشاد و استاندار گلستان مراکز علمی و دانشگاهی نیز پیامی برای درگذشت این استاد برجسته کشور صادر کردند. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در پیامی درگذشت محمدرضالطفی، نوازنده پیشکسوت کشور و استان گلستان را تسلیت گفت.

گرگان آماده بدرقه استاد لطفی به خانه ابدی

melodymag

جامعه هنری کشور بخصوص علاقه مندان به هنر موسیقی سیاه‌پوش استادی هستند که سال‌ها عمر خود را برای زنده نگه داشتن موسیقی اصیل هزینه کرد و اکنون در آغوش دوستداران خود آماده آرمیدن در سرزمین مادری می‌شود.

به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از خبرنگار مهر از گرگان، اکثر فرهنگ دوستان و علاقه‌مندان به هنر بخصوص موسیقی، صبح جمعه ۱۲ اردیبهشت ماه را با خبر دردناک استاد موسیقی ایران آغاز کردند.

محمدرضا لطفی، استاد موسیقی کشور در سال ۱۳۲۵در شهر گرگان به دنیا آمد. وی از کودکی علاقه‌مند به موسیقی بود از همان دوران ابتدایی تلاش‌های فراوانی برای آموختن این هنر داشت. کسب مقام های استانی و کشوری مختلف در زمینه موسیقی در دوران دبستان و حتی متوسطه وی را تبدیل به یکی از چهره های سرشناس منطقه کرده که به همین دلیل بارها توسط مسئولان فرهنگی و آموزش و پرورش آن زمان تقدیر شد.

لطفی طی سال هایی که در زمینه موسیقی برای کشور تلاش کرد زیر نظر استادانی همچون علی اکبر شهنازی و حبیب‌الله صالحی، موسیقی را آموخت و با افرادی همچون محمدرضا شجریان و شهرام ناظری همکاری داشت.

از خصوصیات بارز محمدرضا لطفی علاقه مندی فراوان به موسیقی و تلاش برای آموختن همه زیروبم‌های موسیقی بود تا جایی که به گفته هم دوره ای ها همیشه دنبال شناسایی چهر هایی بود که نام دار نبودند ولی از نظر اجرایی قدرت زیادی داشت.

به همین دلیل بارها به دورترین نقاط کشور سفر کرد تا بر علم خود بیافزاید. مدت ۲۰ سال در آمریکا زندگی کرد و همان دوران هم دست از تلاش برای ارتقا سطح دانش و انتقال دانسته های خود بر نداشت.

وی پس از برگشت به ایران در کاخ نیاوران تهران و تالار فخرالدین اسعد گرگانی اجرا داشت که استقبال بی نظیری از وی شد.

وی همچنین در سال ۱۳۵۳ به عضويت گروه علمی دانشكده موسيقی درآمد و در همين سال همكاری خود را با راديو آغاز كرد. در سال ۱۳۵۴ گروه “شيدا” را راه‌اندازی كرد و به همراه گروه “عارف” به سرپرستی حسين عليزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.

سپس گروه آوای شیدا را راه اندازی و مکتب خانه میرزا عبدالله را بازسازی کرد. وی همواره طی بیش از ۵۰ سال عمر برای ارتقای سطح علمی شاگردان و همچنین زنده نگه داشتن موسیقی اصیل ایرانی تلاش کرد.

یکی از شاگردان جوان استاد لطفی درباره وی به خبرنگار مهر گفت: وقتی استاد از آمریکا برگشت و گروه شیدا را راه اندازی کرد برای آموزش درخواست دادم و از آنجا که سابقه قبلی داشتم بدون تست ثبت نام کردم، پس از شرکت در چند کلاس تست دادم و عضو گروه شیدا شدم و هر ۵ شنبه در تهران تمرین داشتیم.
melodymag

مهدی کریمی افزود: بعد از آن چند اجرا در تهران داشتیم که سالن برج میلاد و نمایشگاه تهران از مهمترین های این اجراها بود.

وی خاطرنشان کرد: استاد عالم موسیقی بودند و تسط کامل بر تمام جزئیات موسیقی داشتند، ایرادات کار را به خوبی شناسایی می کردند و هرجا تذکر می کنند با راهنمایی به خوبی آموزش می دادند.

وی محل برگزاری کلاس‌ها را مکتب خانه عنوان کرد و گفت: هر بار تهران می‌رفتیم از گرگان و آب و هوا می‌پرسید، علاقه زیادی به شمال به خصوص گرگان داشت، یادم هست روزی برایش بهار نارنج آوردم و بعد از بو کردن بسیار لذت برد و یاد گرگان افتاد.

استاد عقیده داشت کار خوب وطیفه همه افراد است

کریمی تصریح کرد: کمتر پیش می‌آمد از کسی تعریف کند زیرا عقیده داشت کار خوب وظیفه همه افراد است، من را گرگانی صدا می‌کرد، یک بار هنگام تمرین و پس از اجرا به من گفت، “گرگانی به خوبی و با حس نواختی”.

این نوازنده موسیقی استان ادامه داد: از شنیدن اخبار موفقیت گرگانی در برنامه های فرهنگی و هنری بسیار خوشحال می‌شد، یکبار در یکی از جشنواره ها گروهی از گرگان مقام آورده بود و بسیار از کارشان تعریف کرد.

وی تصریح کرد: استاد از همه کنسرت های گرگان خبر داشت و همیشه تلاش می کرد برای موسیقی معلم پرورش دهد.

رئیس انجمن مویسیقی استان نیز گلستان گفت: محمدرضا لطفی از معدود پیشکسوتانی هستند که سبب اشاعه هنر موسیقی در گروه‌های مختلف در کشور شدند و در جهت حرکت رو به جلو موسیقی سنتی ایرانی نیز تاثیرگذار بوده است.

سید ابوالفضل امیر لطیفی در گفتگو با خبرنگار مهر افزود: بسیاری از هنرمندان موسیقی استان که امروز به عنوان هنرمند برجسته و مدرس شناخته می‌شوند مدیون الطاف استاد لطفی هستند زیرا ایشان توجه خاصی به هنرمندان استان داشتند.

وی ادامه داد: استاد لطفی پیش از بیماری در تمام زمینه‌های نشر و تولید راه اندازی گروهای موسیقی حتی حمایت از هنرمندان این منطقه از هیچ تلاشی مضایقه نکردند به همین جهت هنرمندان گلستانی مدوین الطاف این استاد بزرگ هستند.

وی تصریح کرد: استاد لطفی اخیرا قصد راه اندازی هنرستان موسیقی در شهرستان گرگان را داشت و بخش از کارها در این زمینه نیز انجام شده بود و قرار بود با احداث این هنرستان ماهانه به استان سفر داشته باشند تا هنرمندان گلستانی از این استاد بزرگ بهره کافی را ببرند.

احداث مجموعه فرهنگی و موسیقی استاد لطفی در استان پیگیری شود

امیر لطیفی اظهار داشت: امیدواریم که راه‌اندازی هنرستان موسیقی باز هم به صورت جدی توسط مسئولین مربوطه دنبال شود زیرا استاد لطفی خریداری زمین را انجام داده بود.

وی بیان کرد: علاقه این هنرمند فاخر به استان همیشه از سخنرانی‌های ایشان کاملا به چشم می‌خورد و اکنون وصیت‌نامه ایشان مبنی‌بر برگزاری مراسم خاکپساری در شهرستان گرگان نیز گویای همین امر است.

رئیس انجمن مویسیقی استان گلستان اذعان کرد: بسیاری از هنردوستان کشوری خواستار تدفین ایشان در قطعه هنرمندان شهرستان تهران بودند اما به دلیل وصیت استاد لطفی و تاکید خانواده ایشان به اجرای وصیت، مراسم خاکسپاری روز دوشنبه در گرگان برگزار می شود.

وی در خاتمه از تدفین استاد لطفی در یکی از بافت‌های تاریخی استان خبر داد و افزود: در محل دفن استاد لطفی قرار است تشکل هنرمندان، خانه مویسیقی و موزه موسیقی هم راه اندازی شود.

به گزارش خبرنگار مهر، پیکر استاد محمدرضا لطفی پس از تشییع در تهران فردا دوشنبه وارد گرگان خواهد شد و از ساعت ۹ صبح مقابل تالار فخرالدین اسعد گرگانی به سمت آرمگاه ابدی خود در محله سبزه مشهد توسط دوستدران موسیقی و فعالان فرهنگی استان و کشور بدرقه خواهد شد.

همچنین مراسم سومین روز درگذشت استاد فقید نیز سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت از ساعت ۱۰ تا ۱۱٫۳۰ و عصر از ساعت ۱۵ تا ۱۶٫۳۰ در امامزاده عبدالله گرگان برگزار خواهد شد.

علیرضا قربانی: لطفی از مراجع موسیقی ایران بود

melodymag

علیرضا قربانی اظهار کرد: «لطفی» یکی از مراجع موسیقی ما و حلقه‌ی اتصال نسل قدیم و نسل جدید موسیقی ایرانی بود.

به گزارش مجله موسیقی ملودی این خواننده در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایسنا ادامه داد: بدون تعارف می‌گویم که «محمدرضا لطفی» – نوازنده‌ی چیره‌دست تار – به‌عنوان یکی از مراجع موسیقی ما شناخته می‌شد. او به‌دلیل ارتباط با بزرگانی مانند هرمزی، فروتن، برومند، صفوت و شهناز یکی از حلقه‌های رابط نسل قدیم و نسل جدید موسیقی بود و یکی از مطرح‌ترین و مستندترین نوازندگان تار در ایران به‌شمار می‌رفت.

او گفت: این چند وقت که از حال ایشان خبردار بودم، هر جا می‌نشستم می‌گفتم که برای «محمدرضا لطفی» دعا کنید. او یکی از اثرگذارترین افراد در شناخت و معرفی موسیقی، گروه‌نوازی و تک‌نوازی بود و شاید هیچ‌کدام از موسیقی‌دانان دیگر، اثرگذاری ایشان را نداشتند.

قربانی همچنین افزود: «لطفی» چه در اوایل انقلاب در زمینه‌ی موسیقی حماسی و چه بعد از آن، یکی از اثرگذارترین افراد بود و در رواج موسیقی ایرانی نقش بسزایی داشت. من به‌عنوان عضوی از خانواده‌ی موسیقی ایران درگذشت این استاد را تسلیت می‌گویم.

محمدرضا لطفی – نوازنده‌ی پیشکسوت تار – صبح  جمعه، ۱۲ اردیبهشت‌ماه به‌دلیل ابتلا به سرطان در سن ۶۸سالگی از دنیا رفت.

محمدرضا لطفی استاد بزرگ موسیقی سنتی درگذشت

محمدرضا لطفی استاد موسیقی سنتی ایران

محمدرضا لطفی هنرمند برجسته موسیقی و نوازنده‌ پیشکسوت تار صبح روز جمعه، ۱۲ اردیبهشت‌ماه ۹۳ از دنیا رفت.

این هنرمند مدتی با بیماری سرطان دست و پنجه نرم کرد و ساعاتی پیش از دنیا رفت.

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنیا آمد. او پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی نزد استادانی مانند علی‌اکبر شهنازی و حبیب‌الله صالحی پرداخت. پس از پایان هنرستان، لطفی به دانشکده‌ی موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت.

وی به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی اکبر شهنازی، حبیب‌الله صالحی فرا گرفت. پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز کسب کرد. در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا کرد.
از سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه‌اندازی کرد و به همراه گروه عارف به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.

از خوانندگانی که دراین سال‌ها با او همکاری کرده‌اند می‌توان به استاد محمدرضا شجریان و استاد شهرام ناظری اشاره کرد.

مرحوم لطفی ، از قله های سرافراز سلسله جبال موسیقی ایران بود که نواهای ماندگار وی ، تا همیشه عاشقان فرهنگ و هنر ایرانی را سرمست خواهد کرد.

پیکر مرحوم استاد محمد رضا لطفی چهره شناحته شده موسیقی سنتی ایران ساعت ۹ صبح روز یکشنبه ( ۱۴ اردیبهشت ماه جاری) با حضور از مقابل تالار وحدت تشییع می شود. بنا به وصیت وی ، آن مرحوم در زادگاهش گرگان به خاک سپرده می شود.

انتقاد از اظهارات و اجرای موسیقی محمدرضا لطفی

melodymag

کنسرت گروه موسیقی همنوازان شیدا از جمله کنسرت های پایانی آبان ماه بود که برگزار شد، پس از برگزاری این کنسرت نقد و بررسی های فراوانی بر کیفیت برگزاری این کنسرت و همچنین موضع گیری های محمدرضا لطفی نسبت به سایر هنرمندان موسیقی صورت گرفت که در این میان می توان به انتقاد میلاد کیایی نوازنده سنتور و مدرس موسیقی اشاره کرد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی میلاد کیایی در گفتگو با خبرنگار مهر مجموع انتقادهای خود نسبت به محمدرضا لطفی ـ سرپرست گروه موسیقی هم‌نوازان شیدا و استاد موسیقی ایرانی ـ را در دو بخش مطرح کرد.

بخش نخست از این انتقادها مربوط به کیفیت اجرای کنسرت این گروه موسیقی بود و بخش دوم از گفته های کیایی به انتقاد از موضع گیری های سیاسی و آمیخته کردن هنر و سیاست توسط او برمی گشت.

این نوازنده سنتور در انتقاد به بخش تکنوازی لطفی گفت: زمانی که این نوازنده تار به روی صحنه آمد؛ حدود ده دقیقه کوک کردن سازش به طول انجامید این در حالی است که هر اهل فنی می داند که ساز را باید به احترام وقت مخاطب قبل از روی صحنه آمدن کوک کرد و حال اینکه لطفی پس از کوک ساز متاسفانه قطعاتی را خارج (فالش) اجرا کرد و تا پایان کنسرت هم نتوانست با مخاطب ارتباط برقرار کند و از همین جهت معتقدم که موسیقی که محمدرضا لطفی ارائه داد به معنای واقعی نوعی موسیقی تخدیری وملال آور بود.

واکنش حسین علیزاده به انتقادات محمدرضا لطفی از استاد شجریان

melodymag

سخنان اخیر «محمدرضا لطفی» استاد موسیقی ایرانی در مورد «محمدرضا شجریان» با واکنش حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده تار نیز روبرو شده است.

به گزارش مجله موسیقی ملودی حسین علیزاده استاد پرآوازه موسیقی دستگاهی در این باره گفته است باید برای هر کس این حق را قائل بود که حرف خودش را بزند. وی از اینکه هنرمندان به جای حرف زدن با یکدیگر و دیالوگ داشتن، «تنهایی به قاضی می‌روند» انتقاد کرده است.

علیزاده افزود: «هر کس که غفلت کند و نداند، آقای لطفی خیلی خوب می داند که آقای شجریان چه ارزشی در موسیقی ما دارد البته اگر آقای شجریان در این سال‌ها دست همکاری به آقای لطفی می‌داد شاید او جور دیگری قضاوت می کرد. اشکالی که به آقای لطفی وارد است این است که هر از گاهی بعد از مدتی خاموشی صحبت‌هایی می کند که جنجال درست می کند.»
او همچنین گفته است معلوم نیست آقای لطفی از چه موضعی صحبت می کند از موضع دلسوز موسیقی و هم صنف های خودش یا به عنوان یک مسئول دولتی؟
علیزاده ضمن اشاره به اینکه  لطفی زمانی گفته بود که موزیسین ها با ویزا گرفتن از سفارتخانه های کشورهای خارجی و سفرهای خارجی خراب می شوند، گفته است: « موزیسین های دنیا از هر ده کوره ای در دنیا تا کشورهای بزرگ یکی از کارهای مهمشان این است که سفر کنند و کارهایشان را ارایه کنند و ارتباط فرهنگی ایجاد کنند هیچ موزیسینی در دنیا نیست که وقتی از یک کشور به کشور دیگری سفر می کند تفسیر سیاسی برایش پیاده کنند.»

lotfi_0

این استاد موسیقی افزود: «هنر هیچ‌وقت بی ارتباط با مسایل اجتماعی نیست ولی شرایط ایران طوری شده که همه چیز سیاست زده است. اگر هنرمندی در ایران نظرش را بگوید و این نظر باب طبع نباشد فورا شکل سیاسی به خود می گیرد و خواه، نا خواه هنرمند را هل می دهند به موضع گیری سیاسی.»

علیزاده درباره صحبت های آقای لطفی در مورد محمد رضا شجریان گفته است: «در هر حال چیزی از ارزش شجریان کم نشده اگر جریانات دیگری هم اضافه شده مسئولیتی است که خود هنرمند بر عهده گرفته است. آقای شجریان بالای هفتاد سال سن دارند و قرار نیست چیزی را یاد بگیرد و به ایشان گفته شود که چه بگوید و چه نگوید. ایشان اختیار خودشان را دارد.»
حسین علیزاده در این باره بخشی از صحبت های آقای لطفی که در آن به استفاده سیاسی و اقتصادی آقای شجریان از هنرش اشاره شده بود افزوده: «به عنوان مثال در مورد قمر گفته شد که او هنرمند بزرگی بود ولی از فقر مرد. انگار که در جامعه ما از فقر مردن هم جزیی از هنرهای یک هنرمند محسوب می شود؛ اینطور هم نیست که شجریان فقط انگیزه اقتصادی دارد و سود اقتصادی می برد که اگر هم این طور است نوش جانش. این سودی است که حاصل تلاش و هنر خودش است.»

اظهارات جنجالی محمدرضا لطفی در مورد محمدرضا شجریان

lotfi

«محمدرضا لطفی» استاد و نوازنده تار و سه تار در گفت‌وگویی که نشریه آسمان آن را منتشر کرده، اظهار داشت: مطالبی را که شجریان در بیرون مرزها و داخل مرزهای کشورمان مطرح‌ کرده، ‌با مطالبی که من گفته‌ام و می‌گویم کاملاً متفاوت است.

به گزارش مجله موسیقی ملودی، لطفی گفت: «شجریان از سال ۵۷ و بعد از انقلاب تا امروز بالاترین حجم تولید و بیشترین و موفق‌ترین کنسرت‌ها را داشته است. اگر شجریان قبل از انقلاب یک دهم موسیقی تولید کرده بود، بعد از انقلاب صد در صد تولید داشته است. شخص آقای شجریان اگرچه مانند بسیاری از موسیقی‌دان‌ها دچار مشکلاتی بوده ولی هیچ‌وقت برنامه‌هایش قطع نشده، آثارش منتشر شده، کنسرت‌هایش برگزار شده و همیشه مجوز گرفته است.»

وی در ادامه اظهار داشت: «اولین کنسرت‌های این مملکت را در شهرستان‌ها شخص شجریان برگزار کرده است. خود آقای خاتمی در زمان وزارت‌شان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در کنسرت اصفهان شجریان حضور داشتند. امروز من شخصاً نمی‌فهمم شجریان به عنوان یک موزیسین موفق که این همه کنسرت داده و کار تولید کرده و آثارش در رادیو و تلویزیون پخش شده و بیش از ۳۰۰ کنسرت خارج از کشور داشته، چرا اکنون اعتراض می‌کند؟‌ من این را نمی‌فهمم. یک وقت شما را برای سالیان دراز محروم کرده‌اند و با کلی بدبختی یک کنسرت برگزار می‌کنید و هزارگونه مشکل دارید و اعتراض می‌کنید؛ اگر چنین شخصی بخواهد بر روی این مسائل صحبت کند قابل فهم است.»

این نوازنده تار در ادامه گفت: «ضمن اینکه من اصلا دوست ندارم هنرمندان‌مان تریبون خودشان را از داخل به خارج از کشور ببرند. به همین دلیل شخص من هرگز با بی‌بی‌سی مصاحبه نکرده‌ام. با صدای آمریکا در طول ۲۵ سال فعالیتم در خارج از کشور به طور مشروط مصاحبه کرده‌ام.»

لطفی گفت: «بی‌بی‌سی، صدای آمریکا، رادیو بین‌المللی فرانسه و یا سایر رسانه‌های آن‌طرفی در ۱۰ سال اخیر مواضع اپوزیسیون به ایران دارند و گاهی اوقات نیز کار را به براندازی حکومت نیز می‌کشانند. این را ما امروز به طور رسمی می‌دانیم و آخرین صحبت‌های وزیر امور خارجه انگلستان همه موید این رویکرد آن‌ها است. طبیعی است وقتی امروز رسانه‌های آن‌طرفی این امکان را به یک هنرمند می‌دهند تا بیاید در بی‌بی‌سی صحبت کند، حتماً باید در درجه اول اپوزیسیون یا نیمچه اپوزیسیون باشد.
shajarian

من حق دارم دوست نداشته باشم به عنوان یک هنرمند در صدای آمریکا و بی بی‌سی انگلستان که به عنوان دو ارگان دولتی مشغول فعالیت هستند، حرف بزنم. من حتی اگر هزار مشکل در ایران داشته باشم ترجیح نمی‌دهم هرگز در تریبون‌هایی که قصد اصلاح و کمک به مردم ایران را ندارند هم‌صدا شوم. این سلیقه شخصی من است. ولی کسانی که این کار را می‌کنند اگر چه به آن‌ها انتقاد دارم اما کار آن‌ها را ممنوع نمی‌دانم. آن‌ها زندگی و مسئولیت خودشان را دارند. ولی باید مسئولیت را فردی نبینند.»

این نوازنده سه تار اظهار داشت: «شجریان اگر این مسئولیت را فردی ببیند، مشکل به وجود می‌آید. این مسئولیت و مشکل، یک مشکل اجتماعی عمومی است و حرف‌ها و گفته‌ها برای نگرانی از وضعیت موسیقی کشور است. اما آن‌چه از گفته‌های شجریان در رادیو استرالیا، بی‌بی‌سی و صدای امریکا دنبال کرده‌ام، تنها در ده‌درصد از صحبت‌هایشان به مشکلات موسیقی اشاره داشته است.»

لطفی گفت: «من می‌گویم یک موسیقی‌دان اول می‌بایست دردش خود موسیقی باشد. در این مصاحبه اخیر مصاحبه کننده از ایشان می‌پرسد: الان که آلبوم مرغ خوشخوان شما مجوز رسمی گرفته و کنسرت هاتان نیز در ایران اعلام شده مشکلی ندارد، برخورد شما چگونه است؟ شجریان از کنار این مسأله رد می شود و جواب قانع کننده‌ای نمی‌دهد.»

وی ادامه داد: «به نظر من وقتی پهلوان شدید، مسئولیت شما مسئولیت یک گروه نیست؛ بلکه مسئولیت همه ملت را برعهده دارید. در واقع سخن شما می‌بایست بازتاب سخن همه ملت ایران باشد. من خودم این مشکلات را بعد از انقلاب داشته‌ام و بدون اینکه حتی خبر داشته باشم از اسمم کلی سوءاستفاده شده است. به نظرم چنین حرکت‌هایی بیشتر سیاسی محسوب می‌شود تا فرهنگی هنری، و این نظر شخصی من است.»

لطفی گفت: «اما در مورد شجریان این مسأله کاملاً متفاوت است. شجریان هیچ وقت به‌دنبال ایجاد یک جریان فرهنگی هنری مستقل با شرکت همکاران خودش نرفته است. یک شرکت اقتصادی به نام «دل‌آواز» درست کرده و کار خودش را مانند یک شرکت تولید کننده انجام می‌دهد و درآمدزایی خوبی هم از گذشته تا به امروز داشته و دارد.»