پیمان خازنی از فکر و فریاد می‌گوید

peyman-khazeni_0

پیمان خازنی آهنگ‌ساز آلبوم «فکر و فریاد» در مورد این اثر گفت: سعی کرده‌ام در آلبوم فکر و فریاد سازهای کلاسیک غربی را در کنار سازهای سنتی قرار دهم تا با استفاده از آنها موسیقی ارکسترال ایرانی راپیش ببرم و رنگ و بوی جدید به البوم ببخشم .
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از پانا، پیمان خازنی در گفت‌و‌گو با این خبرگزاری افزود: رنگ و بویی که در آلبوم فکر و فریاد وجود دارد کاملا ایرانی است و اگر سازهای غربی در آن وجود دارند تنها به دلیل زیبا شدن کار به موسیقی ملی و میهنی ایران اضافه شده اند .
وی خاطر نشان کرد : فکرو فریاد برداشتی از موسیقی سنتی به شکل ارکسترال است و این آلبوم بر اساس اشعاری بود که انتخاب شده است و در اختیار من گذاشته شده بود. .
خازنی اضافه کرد : این اشعار متعلق به مهدی چوپانی بود که از طرف شرکت چهار باغ در مجموعه ای به من پیشنهاد شده بود و من آن را آهنگسازی کردم .
وی درباره تعداد قطعات موجود در این آلبوم نیز گفت: این آلبوم شش تراک دارد و در مایه های اصفهان، شوشتری، ماهور، شور، دشتی و افشاری ساخته شده است و خوانندگی این آلبوم را سینا سرلک برعهده دارد .

این آهنگساز جوان به ساختار آلبوم اخیر خود اشاره کرد و گفت: دو قسمت ساز و آواز را در این آلبوم داریم که در مایه ماهور است ،دلیل ان موضوع که درماهور ساخته شده بود این بود که اشعار در این دستگاه به خوبی خوانده می شد، درون مایه اشعار با این دستگاه آوازی پیوند خوبی برقرار می کند به همین دلیل آواز را بر پایه ماهور و افشاری ساختم.
وی اضافه کرد: تصنیف ها نیز با توجه به ریتم و ضرباهنگ شعر ساخته شد و به همین دلیل بعضی اشعار با تم های پر سرعت تری ساخته شده و این کار را در غالب دستگاههای مختلف ساختم.
خازنی همچنین درباره سازهای مورد استفاده در آلبوم فکر و فریاد گفت : سازهایی که در این آلبوم وجود دارد از سازهای سنتی و کلاسیک است و می توان به ویولن، ویولن سل، ویولن آلتو، فلوت، کلارینه و تار، سه تار، کمانچه و تنبک اشاره کرد .
وی افزود: یاد آور شد این موسیقی تلفیق سازها است که آثار درخشانآن را می توان در گلها دید و من با تاثیر پذیری از این اثر جاودان فکرو فریاد را نوشتم اما موسیقی امروزی را در ان لحاظ کردم . موسیقی من موسیقی تلفیقی است و در برگیرنده سازهای ایرانی و کلاسیک است .
وی تصریح کرد: آلبوم موسیقی «فکر و فریاد» ۶ آهنگ دارد که از بین آن‌ها می‌توان به «فکر و فریاد»، «چشم ز شوق»، «تحمل» و «ماه هلال» اشاره کرد.
گفتنی است از آثار منتشر شده‌ قبلی پیمان خازنی می‌توان به آلبوم‌های «چکاوک» و «شوخی» اشاره کرد. هم‌چنین از آثار در دست انتشار وی نیز می‌توان به آلبوم‌های «پریچهره» با صدای سینا سرلک و «سیه چشم» با صدای «علی رستمیان» اشاره کرد.
ارکستراسیون «فکر و فریاد» توسط «پویان رمضانی» انجام پذیرفته و صدابرداری و میکس آن را «پژمان رستمیان» بر عهده داشته است.
نوازندگان این اثر «علی جعفری پویان»، «میثم مروستی» (ویولون و آلتو)، «مجید اسماعیلی» (ویولون‌سل)، «پویان رمضانی» (پیانو)، «آرمین قیطاسی» (فلوت)، «شایان یزدی‌زاده» (تنبک)، «الناز اعلایی» (سنتور)، «سینا علم» (کمانچه)، «فرهاد زالی» (نی)، و «پیمان خازنی» (تار) هستند.

فکر و فریاد، از سینا سرلک و پیمان خازنی

fekrofaryad

آلبوم موسیقی سنتی «فكر و فریاد» با صدای «سینا سرلک» و به آهنگ‌سازی «پیمان خازنی» توسط موسسه‌ی فرهنگی هنری «چهارباغ» وارد بازار موسیقی شد.

آلبوم موسیقی «فکر و فریاد» ۶ آهنگ دارد که از بین آن‌ها می‌توان به «فکر و فریاد»، «چشم ز شوق»، «تحمل» و «ماه هلال» اشاره کرد.

آهنگ‌های نام‌برده در «آواز اصفهان»، «شوشتری»، «دشتی»، «دستگاه شور»، «ماهور» و «آواز افشاری» با اشعاری از «مهدی چوپانی» و با آواز سینا سرلک اجرا شده ‌اند. هم‌چنین دو ساز و آواز در «آواز افشاری» و «دستگاه ماهور» با تك‌نوازی تار پیمان خازنی و تك‌نوازی نی «فرهاد زالی» در آلبوم «فکر و فریاد» اجرا شده‌اند.

از آثار منتشر شده‌ی قبلی پیمان خازنی می‌توان به آلبوم‌های «چکاوک» و «شوخی» اشاره کرد. هم‌چنین از آثار در دست انتشار وی نیز می‌توان به آلبوم‌های «پریچهره» با صدای سینا سرلک و «سیه چشم» با صدای «علی رستمیان» اشاره کرد.

ارکستراسیون «فکر و فریاد» توسط «پویان رمضانی» انجام پذیرفته و صدابرداری و میکس آن را «پژمان رستمیان» بر عهده داشته است.

نوازندگان این اثر «علی جعفری پویان»، «میثم مروستی» (ویولون و آلتو)، «مجید اسماعیلی» (ویولون‌سل)، «پویان رمضانی» (پیانو)، «آرمین قیطاسی» (فلوت)، «شایان یزدی‌زاده» (تنبك)، «الناز اعلایی» (سنتور)، «سینا علم» (كمانچه)، «فرهاد زالی» (نی)، و «پیمان خازنی» (تار) هستند.

پیمان خازنی آهنگ‌ساز این اثر در گفت‌‌و‌گویی به برنا گفته بود: «آلبوم «فكر و فریاد» در فضای موسیقی اركسترال ایرانی و با تكیه بر اصالت موسیقی ملی- میهنی ساخته شده است. در این اثر موسیقی با سرشت اشعار به‌گونه‌ای پیوند خورده است كه شنونده‌ی ایرانی با شنیدن آن، احساس لذت و رضایت خواهد یافت.»

آلبوم شوخی از پیمان خازنی

آلبوم شوخی از پیمان خازنی

آلبوم موسیقی «شوخی» به آهنگ‌سازی «پیمان خازنی» كه تلفیقی از نوازندگی تار و پیانو است، تجربه‌ای جدید و متفاوت در هم‌نشینی سازهای ایرانی و غربی به شمار می‌آید.

در این اثر قطعاتی چون «سراب»، «تارانتلا»، «خاطرات یك روز پاییزی»، «وقتی كه بادبادك می‌رقصید»، «شوخی»، «برگ‌ریزان» و «معمای آفرینش» به چشم می‌خورد كه آهنگ‌ساز آن‌ها را در فرم آزاد همكاری پیانو با تار درقالب كلاسیك و مدرن ارائه كرده است. اگرچه این اثر با همراهی نوازندگان پیانو از جمله «شاهد علی‌زاده» و «بابك بروجردی» به وجود آمده، اما در واقع چیدمان آن بر اساس نوع ملودی‌پردازی‌هایی است كه به وسیله‌ی تار صورت می‌گیرد.
در این مجموعه پیانو لباس‌های مختلفی به تن می‌كند به‌طوری كه در برخی قطعات با توجه به روند ملودیك، كلاسیك است ودر پاره‌ای از قطعات، مدرن و جاهایی نیز در لباس موسیقی جاز فرو می‌رود.
یكی از نكات قابل توجه در این اثر، تلفیق‌های پی در پی است كه خازنی در هر قطعه به شیوه‌ای خاص از آن بهره جسته است. به عنوان مثال در اجرای قطعه تارانتلا كه به نوعی از فرم ایتالیایی گرفته شده، سعی كرده آن را با نگاه به تجربه استادان موسیقی غربی كه به آن پرداخته‌اند با اتود‌های خودش با ساز تار اجرا كند و البته در اجرای آن از موسیقی جز نیز بهره گرفته است.
در اجرای این قطعه، ۳ فرهنگ مختلف با ساختاری نو در كنار هم قرار گرفته كه البته این سبك از موسیقی تلفیقی، هنوز با گوش مخاطب اینجا چندان مانوس نشده است.
خازنی در شكل‌گیری این آلبوم از یك‌سو به دنبال معرفی ساز تار به مخاطبان جهانی موسیقی است و از طرف دیگر در پی آن است تا گام‌های منسوخ شده دیگر موسیقی ها را زنده كند. این نكته را مي‌توان در قطعه «معمای آفرینش» به‌وضوح دید.
در این قطعه خازنی از هیچ كدام از ۷ دستگاه موسیقی ایرانی و گام‌های ماژور و مینور استفاده نكرده بلكه این اثر را در گام دورین كه یك گام كلیسایی منسوخ شده از دوره‌‌ی باروك محسوب می‌شود، اجرا كرده است.
پیمان خازنی كه سال‌ها تحت نظر «كیوان ساكت» به تعلیم پرداخته با به‌كارگیری تكنیك‌های نوازندگی تار و تلفیق و اجرای آثار كلاسیك با این ساز ایرانی همانند استادش حركت كرده است اما انتقادی كه در این كار به او وارد است، كلاسیك بودن صرف این آلبوم است چرا كه بار ایرانی آن به قدری كم است كه شنونده تنها ردپای موسیقی ایرانی را در اجرای ساز تار می‌بیند.
هرچند خود او مي‌گوید، با این كار قصد داشته در گام اول با نواختن موسیقی كلاسیك، تار را به‌عنوان یك ساز كاملا ایرانی به دنیا معرفی كند.

  • جام‌جم آنلاین