نشست خبري كنسرت موسيقي «نوا» با گروه «شكرشكن» دوم آبان‌ماه در تالار وحدت با حضور «مهدي آذرسينا» آهنگساز، نوازنده عود و خواننده اين كنسرت برگزار شد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از ایسنا، مهدي آذرسينا كه از سال ۱۳۷۷ تاكنون كنسرت موسيقي برگزار نكرده است، بيان كرد: از سال ۷۷ به‌دليل بيماري كه براي دستم پيش آمد، مجبور شدم ساز كمانچه را كه در آن به پختگي رسيده بودم، كنار بگذارم و شروع به نواختن عود كردم و سالها طول كشيد تا بتوانم يك كنسرت برگزار كنم.
وي كه در روزهاي ۶ و ۷ آبان ماه در تالار وحدت به روي صحنه مي‌رود، افزود: كل قطعات اين كنسرت همانطور كه از نام آن مشخص است، حول دستگاه «نوا» است ولي چون معتقدم كه از رديف و دستگاه و موسيقي سنتي فقط بايد به عنوان مواد خام استفاده كرد، در آن تغييراتي نيز داده شده است. به عبارتي اين كار از دستگاه «سه‌گاه» آغاز مي‌شود و به محض آنكه حال و هواي شعر وارد دستگاه نوا مي‌شود، موسيقي نيز به دستگاه «نوا» مي‌پيوندد و پس از گريزي به دستگاه «اصفهان» دوباره وارد دستگاه «نوا» مي‌شويم.
آذرسينا با اشاره به نگاه خاص خودش به موسيقي تصريح كرد: درست است كه در زمينه‌ي موسيقي ايراني كار مي‌كنم و حتي رديف هم زده‌ام، ولي به هيچ عنوان در سنت گير نمي‌كنم و اين نگاه خاص من به موسيقي است. موسيقي من متفاوت است و هيچ كس شبيه به من نيست.
اين هنرمند در ادامه با اشاره به آهنگسازي قطعات اين كنسرت افزود: آهنگسازي تمام اين كنسرت را خودم انجام دادم، حتي در بخش آواز نيز براي اينكه فرم كلي كار حفظ شود، ۷۰ درصد آن ساخته شده است و چند درصدي نيز براي آنكه روي صحنه چه پيش آيد، در نظر گرفته شده است. به علاوه در اين كنسرت شعرهايي از مولوي، حافظ، فردوسي، عطار، عماد خراساني، هوشنگ ابتهاج و اقبال لاهوري استفاده شده است.
آذرسينا در پاسخ به پرسش خبرنگاري درباره قطعه «راست‌پنج‌گاه» كه او با همراه «شهرام ناظري» پيش از اين تمرين داشتند، بيان كرد: اين قطعه سه ساعته شامل اشعار نو از نيما يوشيج، شفيعي كدكني، هوشنگ ابتهاج و … بود كه ناظري آن را گه‌گاه مي‌خواند، همانطور كه در يازدهمين جشن خانه موسيقي نيز چند روز پيش آن را اجرا كرد. البته اگر من جاي او بودم، به اين موضوع اشاره مي‌كردم كه بخش‌هايي از آن را «مسعود شناسا» و من با او همكاري كرده‌ايم، ولي او هيچ اشاره‌اي نكرده است.
وي همچنين درباره اينكه خودش خوانندگي كنسرت را بر عهده گرفته است و از خوانندگان ديگر استفاده نكرده است، بيان كرد: من از ابتدا به اين فكر نبودم كه خودم بخوانم چون كار سختي است، اما شرايط به شكلي است كه گاه آوردن يك خواننده بسيار لطمه مي‌زند.
آذرسينا يادآور شد: من در جواني اين كار را كرده‌ام و از آن لطمه ديده‌ام و اين اتفاق‌ها باعث شد كه من در كارهايم متكي به خودم شوم و در اين مدت به موسيقي كودك، نوشتن كتاب، تك‌نوازي و ايجاد يك گروه پرداختم و همه اينها را آزموده‌ام و به دليل فضايي كه وجود دارد، بارها لطمه ديده‌ام.
وي كه پيش از اين درباره تمرين نافرجام پنج‌ساله‌اش با شهرام ناظري براي اجراي قطعه‌ي راست‌پنج‌گاه با اشعار نو سخن گفته بود، اين بار به شجريان اشاره كرد و افزود: قطعه «سياوشانه» را آماده كرده بودم و با «مسعود شناسا» كه در گروه شجريان سنتور مي‌نواخت هماهنگ كردم و پيشنهاد خواندن اين قطعه را به شجريان دادم و او قبول كرد و در ابتدا بسيار با ذوق مرا همراهي مي‌كرد و دو ماهي هم تمرين كرديم. اما يك روز سر درنياوردم كه او چرا ديگر رغبت نداشت و به ناچار كار را كنار گذاشتيم و وقتي كه شجريان به تمرين دوماهه‌مان اشاره كرد، در پاسخ گفتم كه اشكالي ندارد، من پنج سال هم با شهرام ناظري تمرين كردم و كار به جايي نرسيد.
آذرسينا همچنين به خوانندگان جوان نيز اشاره كرد و گفت: جوان‌ترها نيز بايد وقتي به گروه مي‌پيوندند، مدتي تمرين كنند و شايد آنچه ما مي‌خواهيم را نتوانند اجرا كنند و مشكلاتي پيش بيايد. به هر حال شرايط به شكلي پيش رفت كه تصميم گرفتم خودم كار را بخوانم.
