برچسب: رهبر ارکستر

«شهرداد روحانی» نام شناخته‌شده‌ای در بین رهبران ارکستر سمفونیک دنیاست.  او پیش از آغاز جشنواره موسیقی فجر به ایران آمد تا بار دیگر ارکستر سمفونیک تهران را رهبری کند و می‌داند که چه حرف‌هایی این طرف و آن طرف به سبب این همکاری برایش درمی‌آورند، با این‌حال، شهرداد روحانی هدفی از این کار دارد که در گفت‌وگو با هفته‌نامه‌ی چلچراغ آن‌را با طرفداران خود در میان گذاشته است.

• همکاری با جشنواره کمی بحث‌های حاشیه‌ای به دنبال دارد از آنها خبر دارید؟

بله کم و بیش من از سال ۲۰۰۱ تقریبا هر سال یک بار با ارکستر سمفونیک تهران اجرا داشتم. فقط از سه سال بیش تا امسال فاصله افتاد. این بار برنامه آمدن من، با جشنواره همزمان شده است. مهم برای من همکاری با ارکستر سمفونیک تهران است و برنامه‌ریزی نکرده بودم که برای جشنواره اجرا کنم. من اعتقاد دارم اگر دانشی هست، باید به نسل‌های بعدی منتقل شود. در هر شرایطی که باشم، این کار را انجام می‌دهم.

• پس آن شور و شوقی که نوازنده‌های ارکستر سمفونیک از شما، رفتار و حضور شما تعریف می‌کنند هم از همین نظریه می‌آید؟

اصلا همین باعث می‌شود، من بیایم. بچه‌ها در شرایط خیلی خوبی نیستند و وقتی با هم همکاری می‌کنیم. خوشبختانه جو عوض می‌شود و احساس می‌کنم این تأثیر مثبتی روی بچه‌ها دارد. راستش آمدنم به ایران و همکاری با ارکستر برای من آسان نیست. چون روزنامه‌های آن طرفی چیزهایی می‌نویسند که خیلی حقیقت ندارد. من هدفم برای خودم روشن است مهم‌ترنی مسئولیتم این است که اگر هنر و دانشی دارم، باید به نسل‌های بعدی کشورم منتقل شود.

• در ایران یکی از مهم‌ترین نقدهایی که به شما می‌شود، آن آلبوم مشترک با علیرضا عصار است، اینکه چرا شهرداد روحانی که در رده بالای موسیقی کلاسیک کار می‌کند، با یک خواننده پاپ کار کرد؟

من خیلی با خواننده کار نمی‌کنم چون آهنگ‌سازی هستم که دوست دارم روی آهنگ حرف‌هایم را بزنم. کارهای ایشان زیبا بودند و آقای عصار هم از پس کار خودش برمی‌آمد. اجراهای خوبی صورت گرفت و خاطره خوبی از آن کار دارم.

• امکان دارد که چنین همکاری‌هایی ادامه‌دار باشد؟

من اگر چند مورد را بپسندم، اشکالی برای همکاری نمی‌بینم. یکی اینکه کار مورد قبولم باشد. دیگر، شخصیت آن هنرمند خیلی برایم مهم است و اینکه باید من به قول معروف دست و بالم باز باشد برای اینکه کار به چه شکلی اجرا و ضبط شود اگر اینها باشد مشکلی برای همکاری نیست.

• در زمینه موسیقی فیلم، شما فقط «سلام سینما» را در این‌جا کار کردید؟

سلام سینما هم در واقع استفاده از موسیقی‌های قبلی من بود. موسیقی فیلم باید برای همان صحنه نوشته شود. البته گاهی پیش می‌آید که یک موسیقی قبلا ساخته شده با یک صحنه تناسب دارد. مثلا الان از من سه تا سی‌دی در بازار خارج از ایران هست که جزو موسیقی لایبرری موزیک قرار می‌گیرد که از ۱۰ سال، ۱۵ سال پیش خیلی آن‌جا پا گرفته است. مثلا شما ۱۰ دقیقه موسیقی می‌سازید در مورد «فرار» یا مثلا ً ۱۰ قطعه کوتاه در مورد «جنگ».

• در ایران و خارج از ایران شما را با کنسرت یانی می‌شناسند. چون آن کار، تولید جدیدی بود و در آن زمان، مانند آن انجام نشده بود. چه عاملی وجود داشت که آن کار را متمایز می‌کرد؟

موسیقی یانی، موسیقی یونانی است و من سعی کردم در تنظیم، از ترکیب موسیقی غربی و موسیقی شرقی استفاده کنم تا نتیجه‌اش کار تازه‌ای شود. اجرای کار هم توسط ارکستر فیلارمونیک لندن انجام شد. گروه دیگری که در واقع گروه ریتم ما بودند، با سازها و نوع اجرایشان تلفیقی از جز آمریکایی ارائه می‌دادند و به هر حال این موسیقی به دل شرقی‌ها و غربی‌ها نشست و جایش را در تمام دنیا باز کرد. آن کنسرت حتی برای یانی هم یک تحول جدید بود در آن کنسرت من هم رهبری ارکستر را به عهده داشتم و هم ویولن می‌زدم.

• برادرزاده‌تان رویایش گرفتن اسکار موسیقی است، شما هم دنبال چنین چیزی هستید؟ اصلا آزوی شما چیست؟

راستش خیلی در موردش فکر نکردم. من فقط مثل یک کارگری که با کارش ساختمان را می‌سازد دارم کارم را جلو می‌برم باید دید به کجا می‌رسیم. مطمئنا جایزه اسکار برای من نمره ۲۰ نیست. البته شاید با گرفتنش دستمزدم بیشتر شود. آرزوی من اگر بخواهم از صمیم قلب بگویم، دوست دارم مردم ایران در هر جای دنیا که هستند در بهترین شرایط باشند حالا برای من که موزیسین هستم واقعا دوست دارم موزیسین‌های ایرانی به چیزی که استحقاقش را دارند برسند و جزو بهترین‌ها در دنیا باشند اما راستش بردن جایزه‌ها برایم مهم نیست.

آلبوم موسیقی «داستان زندگی برای ویولن و ارکستر» اثر «خشایار جمشیدی» به بازارهای جهانی موسیقی معرفی شد.
این‌کار در اواخر سال ۲۰۱۰ با همراهی ارکستر مجلسی کاپه ایرانیان و ارامنه به‌صورت زنده ضبط شد و در ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ توسط کمپانی کاستا به بازارهای جهانی معرفی شد. «خشایار جمشیدی» رهبری و همچنین تکنوازی ویولن اثرش را خودش به‌عهده گرفته‌است.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی این آلبوم به ماجرای زندگی انسان اشاره دارد که از تولد تا مرگ ادامه خواهد یافت و در ۸ موومان به نام‌های «تولد»، «نوزادی»، «کودکی»، «نوجوانی»، «جوانی»، «میانسالی»، «پیری» و «مرگ» نوشته شده است و هر کدام از این قسمت‌ها، نماد یکی از دوره‌های زندگی انسان است که با استفاده از زبان موسيقايی و درآميخته‌شدن علم فلسفه در موسيقی توصیف می‌شود.
علاقمندان برای خرید آلبوم «داستان زندگی برای ویولن و ارکستر» نام و شماره‌ی تماس خود را از طریق صفحه‌ی ارتباط با ما برای مجله‌ی موسیقی ملودی ارسال دارند.

براي اجرا در جشنواره‌ي موسيقي فجر، «شهرداد روحاني» دوباره رهبر اركستر سمفونيك تهران مي‌شود.
شهرداد روحاني  رهبري اركستر سمفونيك تهران را براي اجرا در بيست و ششمين جشنواره‌ی موسيقي فجر بر عهده مي‌گيرد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «بابک رضایی» مدیر اجرایی جشنواره‌ی موسیقی فجر با اعلام این خبر به ایسنا گفت: شهرداد روحاني براي سومين‌بار در سال جاري به ايران سفر كرده است تا رهبري اركستر سمفونيك تهران را به عهده بگيرد.

به گفته‌ی وی تمرينات اركستر با حضور اين رهبر ايراني از دهم بهمن‌ماه آغاز شده و طي جشنواره در دو نوبت اجرا خواهند داشت.

برنامه دقيق رپرتوار اركستر به زودي اعلام خواهد شد.

گفتنی است اركستر سمفونيك تهران خرداد ماه سال جاري نيز با حضور روحاني قطعات «سوئيت شماره يك» كارمن اثر «ژورژ بيزه‌»، «ويليام تل‌اور تور» اثر روسيني، «آداجيو براي ويلن و اركستر» اثر شهرداد روحاني،«آرواره‌هاي كوسه» جان ويليامز،«روح» برنارد هرمن و «بن‌هور» ميكولوس روشا را نواخت و به دنبال آن بار ديگر در تير ماه امسال نيز با حضور همين هنرمند شش قطعه‌ي «كاپريس ايتاليايي» اثر چايكوفسكي، «فرياد تهي»، «حماسه»، «سرزمين مادري»،«اصفهان» از آثار اين هنرمند و سمفوني «شهرزاد» در چهار موومان اثر كورساكف توسط اركستر نواخته شد.

سریال رفت و آمد‌های رهبران ارکستر به ایران زمانی کلید خورد که منوچهر صهبایی بعد از دو سال رهبری ارکستر سمفونیک تهران ایران را ترک کرد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، با رفتن صهبایی هر از گاهی مسولان انجمن موسیقی کنار رهبر جدیدی نشستند تا او را به خبرنگاران خوزه موسیقی معرفی کنند، رهبرانی که نیامده بار سفر بستند تا همچنان این سریال ادامه یابد.

آخرین رهبر ارکستر سمفونیک تهران از ایرلند آمد، کسی که اتفاقا می‌گفتند کارنامه پر و پیمانی دارد، اما حالا شنیده می‌شود او هم به زودی جای خود را به شهداد روحانی می‌دهد.

این خبر البته هنوز در حد شایعه است و هیچ یک از مدیران حوزه موسیقی وزارت ارشاد و انجمن موسیقی آن را تایید نکرده‌اند، اما با حال و روزی که ارکستر سمفونیک طی این ماه ها داشته اصلا بعید نیست این اتفاق هم به زودی رخ دهد. حالا ممکن است فقط در این بین جای نام‌ها عوض شود، مثلا شهداد روحانی نیاد و یک رهبر ایرانی یا خارجی دیگر چوب دست هدایت تنها ارکستر سمفونیک ایران را به عهده بگیرد.

مهمانانی که می‌آیند و می‌روند
در همه جای دنیا ارکستر‌های بزرگ به دو شیوه اداره می‌شوند و برنامه اجرا می‌کنند. آن‌ها رهبر دائمی دارند که ارکستر را تمرین می‌دهد، برنامه اجرا می‌کند و گاهی اوقات جایش را به رهبری مهمان می‌دهد تا آن رهبر به همراه ارکستر برنامه‌ها را اجرا کند.

در ایران هم تا زمان حیات زنده‌یاد فریدون ناصری وضع به همین منوال بود. او رهبر دائمی ارکستر بود و هر از گاهی هم رهبری به ایران می‌آمد و مدتی با ارکستر تمرین می‌کرد و دست آخر برنامه‌ای را اجرا می‌‌کرد و می‌رفت.

بعد از مرگ فریدون ناصری اما روند تغییرات در راس ارکستر سمفونیک تهران شتاب بیشتری گرفت، اما این شتاب اصلا قابل قیاس با وضعیتی نیست که الان ارکستر سمفونیک تهران درگیر آن است.

طی شش یا هفت ماه گذشته پنج رهبر ارکستر به ایران آمده‌اند و مدتی با ارکستر سمفونیک تهران تمرین کرده‌اند و رفته‌اند.

این اتفاق در شرایطی رخ می‌دهد که بعد از کناره‌گیری صهبایی از ارکستر سمفونیک تهران از ابتدا گفته شد قرار است ارکستر سمفونیک سال ۱۳۸۹ را با دو رهبر مهمان به پایان برساند تا بعد برای انتخاب رهبر دائمی آن فکری شود، اما دو رهبر تا این لحظه -که دو روز‌هایی آغازین دهمین فصل سال هستیم- به پنج رهبر تبدیل شده و قرار است ششمین رهبر هم به همین زودی‌ها از راه برسد.

در کنار این مسال گاهی هم اتفاقات جالبی در این رفت و آمد‌ها رخ داده است. مثلا برخی از رهبران ارکسری که وارد ایران شده‌اند، ابتدا در محافل خصوصی از آن‌ها به عنوان رهبری که ممکن است رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران شود، نام برده شده و بعد از مدت کوتاهی او هم ساکش را جمع کرده و از ایران رفته است.

جالب‌ترین اتفاق اما طی این مدت به نحوه انتخاب ماتیاس گروگر باز می‌گردد. اتفاقی که اولین بار مدیر عامل انجمن موسیقی آن را در نشست مطبوعاتی معرفی گروکر عنوان کرد: «به‌دنبال سفر برخی هنرمندان برای خرید سازها به آلمان، کروگر در آن سفر به دوستان معرفی شد و بعد از بررسی در شورای ارکستر حضور ایشان به‌عنوان نخستین رهبر غیرایرانی مورد تأیید قرار گرفت.»

در واقع اولین رهبر خارجی ارکستر سمفونیک ایران سوغات یک سفر بود. جالب‌تر از ماجرای آمدن گروکر به ایران ​ماجرای آمدن نازنین آقاخانی به تهران بود. او که گفته می‌شد قرار است اولین رهبر زن ارکستر سمفونیک تهران باشد،نه تنها با این ارکستر برنامه‌ای اجرا نکرد ،بلکه فقط جند صباحی نوازنده‌ها را تمرین داد و بعد به اتریش بازگشت.

برخی معتقدند مخالفت با خضور او به عنوان رهبر ارکستر در ایران باعث شد تا تصمیم مسئولان ارشاد عوض شود و او را به عنوان تمرین‌دهنده معرفی کنند.

ضرورت رهبری دائم
این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که برخی معتقدند، ارکستر سمفونیک تهران نیاز به رهبر دائم دارد. لوریس چکناوریان رهبر ارکستر و آهنگساز یکی از این افراد است. او می‌گوید: «ارکستر مثل یک خانواده است و همان طور که خانواده به یک پدر نیاز دارد ارکستر هم نیاز به یک رهبر ثابت دارد که با او شکل بگیرد، زیرا تغییر رهبران مختلف منجر به این می‌شود که هر کس سلیقه خود را اعمال کند و نوازنده‌های ارکستر مثل بچه‌های بدون پدر و مادر تربیت شوند، چون هر رهبری می‌خواهد نظر و سلیقه خود را اعمال کند.»

حالا باید منتظر ماند و دید که بالاخره کار ارکستر سمفونیک تهران به کجا می کشد و سریال آمدن و رفتن رهبران مهمان تا کی ادامه پیدا می‌کند، البته معاون هنری وزارت ارشاد گفته در سال ۱۳۹۰ قرار است رهبر دائم این ارکستر معرفی شود.