سال‌روز تولد «استیو وای» گیتاریست

steve+vai

به مناسبت سال‌روز تولد نوازنده‌ی گیتار الکتریک، «استیو وای» که مورد علاقه‌ی دوست‌داران گیتار الکتریک است.

موسیقی راك از شاخه های متعددی تشكیل شده است. این موسیقی پرطرفدار كه در دهه‌ی ۶۰ به وجود آمد، به گونه یی مدیون كسانی است كه با نوآوری و خلاقیت راه های تازه یی ایجاد كردند و این موسیقی را زنده نگه داشتند نوازندگان و گروه هایی مانند جیمی هندریكس، چاك بری، پینك فلوید، دورز، لدزپلین و خیل عظیمی از موسیقیدانان معاصر. «استیون سیرو وای» متولد ششم ژوئن ۱۹۶۰ در كارل پلیس نیویورك، از آن جمله است. وای نوازنده تكنیكی گیتار در سبك های اینسترومنتال راك، هارد راك، هوی متال، پروگرسیو راك و نئوكلاسیك راك است. او كه نوازندگی گیتار را در سال های نوجوانی از جو ستریانی فراگرفته، از شروع اولین آلبومش در ۱۹۸۴ تا واپسین آنها حدود سیزده آلبوم تك نوازی روانه دنیای موسیقی كرده و با نام های آشنایی چون «فرانك زاپا»، «اینگوی ملمستین»، «وایت اسنیك»، «آزی آزبورن» و دوست و استاد سال های دورش «جو ستریانی» همكاری داشته است. استیو وای كار جدی خود را با ارسال یك نت نوشته از قطعه «لیست سیاه» به اضافه نت نوشته یی برای ساز درام و نوار كاستی از تكنوازی های خودش برای فرانك زاپا شروع كرد. زاپا از توانایی های این جوان شگفت زده شد و در سال ۱۹۷۹ وای را استخدام كرد تا نت برخی از تك نوازی های گیتار را بنویسد: این امر شامل بسیاری از كارهایی است كه در آلبوم JOE،S GARAGE و سری «ساكت باش و گیتارتو بزن» به چشم می خورد. این نت نوشته ها سال ۱۹۸۲ در كتاب گیتار فرانك زاپا منتشر شد.
پس از شروع به كار وای بیشتر قسمت های گیتار را به آلبوم YOU ARE WHAT YOU IS اضافه كرد و از آن پس تبدیل به یكی از اعضای تمام عیار گروه شد. استیو اولین تور خود را پاییز۱۹۸۰ به همراه زاپا رفت. یكی از آن اجرا های زودهنگام كه وای نوازندگی گیتار را در آن به عهده داشت، اجرایی به نام «بوفالو» بود كه با تاخیر در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
وای گاهی از اعضا می خواست هنگام اجرا نوآوری داشته باشند و اگر می توانست همانجا شروع به بداهه نوازی می كرد. زاپا او را در لیست نت نویسان بخش های غیرممكن گیتار یا نمایش گیتار گذاشت. بعد ها در سال ۲۰۰۶ وای در توری موسوم به ZAPPA PLAY ZAPPA كه دویزل زاپا (پسر فرانك زاپا) برگزار می كرد، شركت جست و كارهای «فرانك زاپا» را اجرا كرد. پس از ترك زاپا در سال ۱۹۸۲ به كالیفرنیا رفت، جایی كه اولین آلبومش فلكس ایبل را ضبط و در چند گروه مختلف به نوازندگی پرداخت. سه سال بعد در گروه «آلكاتراز» به عنوان لید گیتاریست جایگزین اینگوی ملمستین شد و «مزاحمت برای صلح» حاصل آن دوره است. در همان سال او به گروه دیوید لی رات پیوست و دو آلبوم «بخورشون و لبخند بزن» و « آسمان شكاف» را با گروه ضبط كرد. در این زمان وای در نظر علاقه مندان راك نمایان شده بود. و مفسران او را رقیب ادی ون هلن می دانستند. در آخرین سال دهه ۸۰ وای در گروه وایت اسنیك جایگزین ویویان كمپبل شد، ولی گیتاریست گروه آدریان وندنبرگ درست پیش از ضبط آلبوم «لكنت زبان» مچش آسیب دید و استیو تمام بخش های گیتار آلبوم را اجرا كرد. وای همچنین به همراه جو ستریانی در آلبوم «هی احمق» آلیس كوپر نوازندگی كرد. وای كه یكی از اعضای ثابت تور G3 در كنار ستریانی به شمار می رود، تورهای خود را مرتب برگزار كرد: هم با گروه خود و هم با ستریانی. تور G3 مجموعه كنسرت هایی است كه در آن معمولاً وای و ستریانی به همراه گیتاریست سوم و مهمان روی صحنه می روند. دیوید لی رات تهیه كننده و بیلی شیهان (نوازنده بیس گروه مستر بیگ) برای تور جهانی به او ملحق شدند. ۱۹۹۰ استیو آلبوم مصیبت و جنگ را ساخت كه در آن قطعه «به خاطر عشق خدا» جایگاه ۲۹را در همه پرسی ۱۰۰ قطعه برتر تك نوازی گیتار به دست آورد و در مجله دنیای گیتار چاپ شد. گروه وای در سال های ۹۰ را مایك مانینی نوازنده درام، مایك كنیلی گیتاریست و فیلیپ باینو نوازنده بیس تشكیل می دادند. در ۱۹۹۴ وای به خاطر قطعه SOFA از كارهای فرانك زاپا كه در آلبوم دنیای زاپا ضبط شده بود، یك جایزه گرمی دریافت كرد. ۱۰ سال بعد شماری از كارهای وای كه برای اركستر نوشته شده بودند، توسط متروپل اركستر هلند، طی كنسرتی به نام THE ACHIVING HUNGER اجرا شد. استیو وای برای فیلم های ارواح مریخ، چهارراه ها و چند فیلم دیگر قطعه سازی و آهنگسازی كرده. همچنین وی در سال ۱۹۸۶ در فیلم چهارراه ها در نقش یك گیتاریست ایفای نقش كرد. وای به عنوان یك راك گیتاریست سطح بالا، تكنیكی و قابل پیشرفت شناخته شده و او را به مثابه یك خبره دنیای گیتار می شناسیم. او در بسیاری از تكنیك های گیتار چون لگاتو، پیچ هارمونیكس و ولیوم سوئلز تبحر دارد. و همچنین برای تكنیك های به خصوص نت می نویسد و ضربه های برون ریز روی ساز، از جمله سوئیپ پیكینك را به مهارت كامل انجام می دهد. وای از گیتار آیبنز استفاده می كند و اولین كسی است كه از گیتار هفت سیمی در راك استفاده كرده و خود او طرح این گیتار را داده است. همچنین او از گیتار های دو دسته و سه دسته نیز استفاده می كند. گیتار سفارشی سه دسته او كه در دسته بالایی ۱۲ سیم در وسطی ۶ سیم و در پایینی ۶سیم و بدون پرده است در تور G3 مورد استفاده قرار گرفته. استیو وای با پیا مایوكو نوازنده گیتارباس ازدواج كرده، دو فرزند آنها جولین آنجل و فایر نام دارند. وای در اوقات فراغت، زنبور داری و محصول عسل آن را مرتب برداشت می كند.

  • رسول صفات/ اعتماد

رولینگ استونز در تبعید می‌خوانند

the-rolling-stones

گروه رولینگ استونز در افتتاحیه مستند «استونز در تبعید» درباره‌ی این گروه در نیویورک حضور پیدا کردند.

به گزارش مجله‌ی ملودی به نقل از خبرآنلاین، سِر میک جَگِر، کیت ریچاردز و چارلی واتس در موزه‌ی هنر مدرن دور هم جمع شدند تا فیلم «استونز در تبعید» را تماشا کنند. پخش این فیلم با انتشار دوباره‌ی آلبوم سال ۱۹۷۲ گروه به نام «تبعید در مرکزشهر» هم‌زمان شده است. این آلبوم شامل برخی از بهترین آهنگ‌های گروه از جمله «شاد» و «تاس غلتان» است.

سر میک جگر در افتتاحیه، «تاس غلتان» را آهنگ مورد علاقه‌اش خواند و درمورد جادوی آن گفت:«همه چیز در آن هست؛ کمی بلوز، کمی سرود مذهبی و … به نظرم دوران خیلی خوبی بود.» عنوان این آلبوم به مساله‌ا‌ای حقیقی اشاره دارد. گروه رولینگ استونز به دلیل مالیات بسیار بالای بریتانیا در امور سرگرمی‌سازی مجبور به ترک انگلیس شدند.

اعضای گروه این آلبوم را در تبعید و در خانه‌ای متعلق به ریچاردز در فرانسه ضبط کردند. جگر در این مورد می‌گوید:«زندگی در جنوب فرانسه سخت نبود. خوش می‌گذشت.» اما نوازنده گیتار گروه، ریچاردز نظر دیگری دارد. «محل زندگی عالی بود اما شرایط کار افتضاح. در یک زیرزمین کار می‌کردیم.»

استفن کیجک کارگردان این فیلم است و در ساخت آن از تصاویر آرشیوی ضبط آهنگ در فرانسه و میکس آن در لس‌آنجلس استفاده کرده است. این تصاویر آرشیوی پیش از این دیده نشده‌اند. آلبوم «تبعید در مرکزشهر» ۱۸ مه به همراه ۱۰ آهنگ جدید به بازار عرضه می‌شود.

این فیلم مستند این هفته در جشنواره کن نمایش داده می‌شود.

آبا وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد

abba

نام گروه راک بریتانیایی «جنه‌سیس»، گروه سوئدی «آبا» و «جیمی کلیف» چهره‌ی شاخص موسیقی رگه در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد.
به گزارش مجله‌‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، مراسم تقدیر از چهره‌های صاحب‌نام موسیقی روز دوشنبه در هتل معروف «والدورف آستوریا» در نیویورک برگزار شد و علاوه بر «جنسیس»، «آبا» و «جیمی کلیف» نام دو گروه «هالیز» و «استوجز» نیز در تالار مشاهیر ثبت شد.
«بنی اندرسون» خواننده و ترانه‌سرا و «آنی-فرید پرینزسین ریوس» خواننده، به نمایندگی از گروه «آبا» در مراسم بیست و پنجمین دوره‌ی معرفی اعضای تالار مشاهیر راک اند رول حضور داشتند و قطعه‌ای را هم اجرا کردند.

گروه چهار نفره‌ی «آبا» در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی با آهنگ‌هایی مانند «ملکه رقصان» و «من را می‌شناسی، تو را می‌شناسم» در سطح بین‌المللی به موفقیت تجاری بسیار دست پیدا کرد و پدیده‌ای فرهنگی شد.
سال گذشته نمایش فیلم موزیکال «ماما میا!» با بازی «مریل استریپ» که بر مبنای یکی از آهنگ‌های «آبا» ساخته شده بود نام این گروه را بار دیگر سر زبان‌ها انداخت. گروه «آبا» در سال ۱۹۸۲ منحل شد.
«فیل کالینز»، «مایک راترفورد»، «تونی بنکس» و «استیو هکت» از گروه «جنه‌سیس» (Genesis) نیز در این مراسم حضور داشتند، اما «پیتر گابریل» از خواننده‌های اولیه‌ی گروه در مراسم تقدیر شرکت نکرد.

گروه‌ها یا خواننده‌ها با گذشت ۲۵ سال از توزیع اولین اثرشان برای ثبت در تالار مشاهیر راک اند رول، واجد شرایط می‌شوند. هر سال حدود ۶۰۰ نفر از چهره‌های حرفه‌ای دنیای موسیقی پنج خواننده یا گروه را برای ثبت در تالار معرفی می‌کنند.

اولین گروه پذیرفته‌شدگان در تالار مشاهیر راک اند رول، در سال ۱۹۸۶ معرفی شدند. «جیمز براون» هنرمند صاحب‌نام موسیقی فانک، «ری چارلز» هنرمند نابینای موسیقی جَز و «الویس پریسلی» مبدع سبک راک اند رول، از جمله کسانی هستند که پیش از این نام آنها در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شده است.

نیل یانگ، هنرمندی که قلبی از طلا دارد

نیل یانگ

در مراسم گرمی سال ۲۰۱۰ «نیل یانگ» نوازنده و آوازه‌خوان موسیقی راک، فولک و کانتری با اثری به نام «چنگال در خیابان» (Fork In The Road) حضور داشت و از کاندیداهای دریافت جایزه‌ی بهترین اجرای راک تک نفره بود. نیل یانگ موزیسین ۶۵ ساله‌ی کانادایی علاوه بر نواختن سازهایی مانند گیتار، پیانو و هارمونیکا (سازدهنی) آهنگ‌ساز و ترانه‌نویس نیز هست. وی تاکنون ۵ فیلم را با نام مستعار «برنارد شِکی» (Bernard Shakey) کارگردانی کرده است.

عشق نیل یانگ به موسیقی از آغاز نوجوانی وی شروع شد، زمانی‌که با رادیوی ترانزیستوری، ایستگاه‌های موسیقی را گوش می‌کرد و الگوی او مانند بسیاری از هم‌دوره‌هایش کسی غیر از «الویس پریسلی» نبود.
نیل یانگ تحت تاثیر موسیقی «راک اند رول»، «آر اند بی» و «کانتری» پس از ورود به دبیرستان، نواختن گروهی را در یک گروه موسیقی دبیرستانی برای نخستین بار تجربه کرد و این شروعی توام با آزمون و خطا، برای دوره‌ی حرفه‌ای موسیقی نیل یانگ بود.

آهنگ « قلبی از طلا » را که نیل یانگ به‌وسیله‌ی گیتار و سازدهنی در سال ۱۹۷۵ اجرا کرده است در زیر ببینید.

 

| Open Player in New Window

در اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ نیل یانگ در تعدادی از گروه‌های راک شهر محل سکونتش در کانادا، گیتار نواخت و برای مدتی نیز در زمینه‌ی موسیقی فولک فعالیت کرد. در این دوره وی ترانه نویسی را شروع کرد و شعر بعضی از آهنگ‌های ماندگار خود در موسیقی فولک را سرود. نیل یانگ در اواسط دهه‌ی ۶۰ به آمریکا مهاجرت کرد و پس از آشنایی با چند نوازنده و موزیسین جوان، به کمک آنها گروه موسیقی «بوفالو اسپرینگ‌فیلد» (Buffalo Springfield) را تاسیس کرد. موزیکی که آنها می‌نواختند مخلوطی از فولک، کانتری و راک بود.
گروه بوفالو اسپرینگ‌فیلد به زودی موفقیت قابل توجهی از نظر جذب مخاطب عام و راضی نگه داشتن منتقدین موسیقی به‌دست آورد. گرچه در سال ۱۹۶۸ فعالیت این گروه پس از عرضه‌ی ۳ آلبوم موسیقی، پایان یافت و از آن تاریخ به بعد نیل یانگ به‌طور مستقل به ضبط آلبوم مشغول شد.

نخستین آلبوم نیل یانگ به‌عنوان یک خواننده‌ی مستقل در اواخر سال ۱۹۶۸ عرضه شد و این هنرمند ۲ سال بعد طی مصاحبه‌ای، نارضایتی خود را از آلبوم نخست ابراز کرد. سپس برای آلبوم‌های بعدی از هنرمندانی استفاده کرد که بتوانند سطح کار را بالاتر ببرند. به همین دلیل در این دوره، نیل یانگ اغلب موفق بود. در سال ۱۹۷۲ وی آلبوم « هنگام درو » (Harvest) را به بازار موسیقی عرضه کرد که موفقیت تجاری بسیار خوبی برای او به ارمغان آورد و در چارت‌های مختلف به رده‌های بالا دست پیدا کرد. تک آهنگ ماندگار « قلبی از طلا » (Heart Of Gold) با همین آلبوم عرضه شده بود، آهنگی که در آمریکا، شماره‌ی یک جدول پرفروش‌ها را به خود اختصاص داد.
نیل یانگ در اوایل دهه‌ی هفتاد به همراه سه هنرمند دیگر، گروهی ۴ نفره که به اختصار CSNY نامیده می‌شود را نیز تشکیل دادند و در مجموع ۸ آلبوم استودیویی به‌ همراه یکدیگر تهیه کردند.
طی دهه‌های هشتاد و نود میلادی و دهه‌ی نخست قرن جدید، نیل یانگ هرگز از فعالیت دست نکشید و در مواقعی هم‌چنان در اوج و گاهی نیز در حاشیه قرار گرفت. وی ۳۳ آلبوم استودیویی، ۷ آلبوم اجرای زنده، ۴ آلبوم موسیقی فیلم را تهیه کرده و ۴ آلبوم عرضه نشده نیز در کارنامه‌ی حرفه‌ای خود دارد. نام نیل یانگ دوبار در تالار افتخارات راک اند رول وارد شده است. نخست در سال ۱۹۹۵ به‌عنوان یک هنرمند مستقل، و در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضوی از گروه بوفالو اسپرینگ‌فیلد. در ۱۹۸۲ نیز نام وی در تالار افتخارات موسیقی کشور کانادا ثبت شده است.

  • ثمر سعیدی / مجله‌ی موسیقی ملودی

عکس‌های جان مایر

[imagebrowser id=5]

«جان مایر»، خواننده، آهنگ‌ساز و نوازنده در سبک‌های بلوز راک و بلوز فعالیت دارد.

او با شنیدن آثار گیتاریست پرآوازه سبک بلوز مدرن، «استیوی ری وان» به نواختن گیتار و سبک بلوز علاقمند شد.

[nggallery id=5]