درباره کنسرت راجر واترز در استانبول؛ شهدای جهان بر روی دیوار

melodymag

یادداشتی درباره کنسرت The Wall راجر واترز  اجرا شده در شهر استانبول را با هم در مجله موسیقی ملودی می‌خوانیم.

  • دیواری برای شهدای جهان:

شروین کوهساری/ مجله موسیقی ملودی: سال ۱۳۸۵/۲۰۰۶ هنگامی که راجر واترز در دبی کنسرتی برگذار کرد بسیاری باور نمی کردند که اکثر حاضرین از ایرانیان علاقمند به او باشند که با شوق و علاقه ای وصف ناشدنی برای دیدن اسطوره ی فراموش نشدنی دنیای راک به این شهر رفتند و با دیدن اجرای بی نظیرش و همخوانی با او شبی فراموش نشدنی را رقم زدند.
در پی بیست و پنجمین تور اروپایی، این هنرمند انگلیسی ۶۹ ساله این بار در قالب اجرای آلبوم جاودان “دیوار” در شهر استانبول به روی صحنه رفت تا بار دیگر با اجرایی بی نظیر این فرصت را برای طرفداران بی شمار خود در ایران نیز فراهم آورد تا او را در یکی از کشورهای همسایه ، بر روی صحنه ببینند . به طوری که علاقمندان از ماه ها قبل اقدام به خرید اینترنتی و یا حضوری بلیت این کنسرت نمودند و از ساعت ها پیش از اجرا در استادیوم دانشگاه فنی استانبول حاضر شدند . بلیت ‌های کنسرت از ۸۶ دلار آغاز و تا ۵۰۰ دلار برای ردیف‌های اول فروخته شد. تور کنسرت‌های واترز هفت سال پیش با نام «نیمه ی تاریک ماه» در این شهر نیز برگزار شده بود و بیش از ۱۸‌هزار نفر تماشاگر آن بودند.
به گواه حاضرین ایرانی در کنسرت ۲۰۰۶ دوبی ، تنها عده ی انگشت شماری از اعراب اماراتی برای تماشای اجرای آن سال آمده بودند ، اما دیوار امسال شاهد حضور گسترده ی ترک های طرفدار راجر واترز و گروه پینک فلوید بود و از آن جایی که سال هاست شهر استانبول تبدیل به مقر ثابت اجرای کنسرت توسط گروه ها و هنرمندان مطرح جهان شده شور حال دیگری را از همان ابتدا در خود نشان می داد …

جرج راجر واترز پس از جدا شدن «سید بارت» رهبر پیشین گروه راک افسانه ای پینک فلوید وظیفه ی سرپرستی، ترانه سرایی و آهنگسازی گروه را بر عهده گرفت و با تهیه ی آلبوم های تکرار نشدنی و مفهومی چون : ، نیمه ی تاریک ماه ، کاش اینجا بودی ، پژواک ها ،حیوانات، دیوار و بُرش نهایی ،… خود و اعضای گروه را به اسطوره های بی بدیل سبک راکِ پیش رو در تاریخ موسیقی بدل کرد و پس از جدا شدن از پینک فلوید نیز به اجرای آثار پیشین و ارائه آلبوم های جدید و برگزاری کنسرتهای متعدد ، این بار به طور شخصی پرداخت و اکنون بیش از ۳ دهه است که بر قله ی موسیقی راک جهان ایستاده است.
melodymag

اما یکی از دلایل محبوبیت او و گروه پینک فلوید ، نگاه خاص و انتقادی آثارشان به شرایط اجتماعی و سیاسی زمانه بوده و امروزه راجر واترز یکی از اصلی‌ترین چهره‌های موسیقی جهان است که به مسائل حقوق‌بشری حساسیت ویژه نشان می دهد و چندین سال است که کنسرت هایش تبدیل به جایگاهی برای بیان دیدگاه های انتقادی او نسبت به بی عدالتی ها و خشونت موجود در جهان شده و اینچنین تفکرات و بینشی است که راجر واترز را جدا از یک نوازنده ، موسیقی دان و راک استار موفق ، به یک شخصیت اجتماعی تاثیر گذار در جهان تبدیل نموده است .

این‌بار نیز در کنار جذابیت‌های منحصر به فرد راجر واترز در اجرای پر قدرت آثار ، صدای رسا و انرژی بی همتایش که در واپسین سال دهه ی ششم زندگی به او توانایی خواندن آهنگ طولانی و بسیار مشکل “محاکمه” را به صورت تمام کمال داده بود ، بر طبق سال های گذشته اتفاقات ویژه ای هم بر روی دیوار و صحنه ی کنسرت او رخ داد؛او که همواره در جدال با سیاست های تجاوز گرانه ی اسرائیل بوده این بار نیز با جلوه های مخصوص خود به بیان این موضوع پرداخت و با توجه به رسالت سال های اخیرش این بار او نیمه شب یکشنبه چهارم اوت۲۰۱۳ با به تصویر در آوردن صحنه ها و عکس هایی که در طول کنسرت بر روی دیوار نقش می بست چشمان بسیاری از تماشاگرانش را اشک‌آلود کرد. راجر واترز عکس تک‌تک قربانیان درگیری های اخیر میدان تقسیم استانبول را به نمایش گذاشت و کنسرتش را نیز به قربانیان خشونت در ترکیه تقدیم کرد. وی بر روی صحنه به زبان ترکی اعلام کرد که این کنسرت را تقدیم می‌کند به«همه ی آن‌هایی که جانشان را بر اثر خشونت، ترور دولتی و جنگ از دست داده‌اند».هزاران تماشاگر ترک نیز چندین بار با سر دادن شعار معروف Bu Daha Başlangıç Mücadeleye Devam که در پی درگیری های میدان تقسیم از آن استفاده می کردند به ابراز احساسات پرداختند.
پخش تصاویری از کشته شدگان جنگ و قهرمانان ملل مختلف ، از فدریکو گارسیا لورکا تا ویکتور خارا و گاندی ، از به قتل رسیدگان هندو تا سربازان آمریکایی کشته شده در جنگ های افغانستان و عراق.
melodymag

اما برای ما نکته ی جذاب و تاثیرگذار کنسرت های اخیر واترز توجه ویژه ی او به ایران است و بر همین منوال بخش بزرگی از کنسرت امسال نیز به پخش تصاویری از کشته شدگان و شهدای ایرانی مربوط می شد او زمان زیادی را به نمایش تصاویری از شهید چمران، شهید باکری، شهید حسین فهمیده ،محمد مختاری، داریوش فروهر و حوادث سال‌های اخیر ایران اختصاص داد. او همچنین عکس کاوه گلستان و چند تن دیگر از شخصیت های مطرح ایرانی را به عنوان قربانیان خشونت به نمایش گذاشت .
همچنین تصاویری از آلبوم دیــوار پینک فلوید که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد و با تاثیرات اجتماعی و سیاسی که برجای گذاشت، به یکی از مهم‌ترین آلبوم‌های دوران خود تبدیل شد از دیگر نکات این کنسرت بود.
«دیوار» پس از انتشار موفق به دریافت ۲۳ لوح تقدیر شد و ترانه‌های آن تا مدت‌ها در صدر فهرست پرفروش‌ترین آهنگ‌های موسیقی جهان قرار گرفتند. کنسرت‌های راجر واترز تا سال ۲۰۱۲ مبلغ ۱۵۸‌میلیون دلار در سراسر دنیا فروش داشته و تور«The Wall Live» او به عنوان پردرآمدترین تور موسیقی سال ۲۰۱۲ انتخاب شد.
melodymag

واترز خود در مورد ايده ی اجراي ديوار مي گويد: «زمان زيادي طول کشيد تا من بر ترس دوران کودکي ام فايق شوم. بر اثر مرور زمان توانستم تدريجا داستان ترس ها و ترديدهايم را بازگويم. تمسخر، تحقير، تنبيه در کودکي و در نمايي کلي تر ناسيوناليسم، نژادپرستي، تبعيض جنسيتي و بنيادگرايي. اجراي جديد ديوار تلاشي است براي مطرح کردن دوباره خطرات مخمصه اي که ما همگي در آن در حال زندگي هستيم. ممکن است بگويند من زيادي رويابين هستم ولي مسلما در اين راه تنها نيستم. براي گراميداشت ياد پدرم و ديگر کشته شدگان راه عشق در کشورهاي مختلف، عکس هاي آنها را براي اجرايم انتخاب کردم تا بتوانم با خانواده هاي قربانيان خشونت احساس همدلي کنم. من با کمک هنر نهايت تلاشم را براي سرافرازي و فراموش نشدن کشته شده هايمان و اعتراض به نبودنشان انجام خواهم داد».
به گفته ی او لابی صهیونیسم در این سال‌ها همواره تلاش کرده است تا شرایط کار کردن برای او را دشوار کند و در مواقعی سالن‌های مهم شهرهای آمریکایی را برای اجرا در اختیار او قرار نداده اند. با این حال او همچنان در طول جلسات مطبوعاتی پیش از برگزاری تور جدیدش بر این موضوع پافشاری کرده است.
راجر واترز ۶۹ ساله در مصاحبه‌ای با شبکه تلویزیونی الجزیره اعلام کرده بود که به جنبش دی.بی اس پیوسته است؛ جنبشی که پیشتاز تلاش‌ها در سراسر جهان، برای گسترش «تحریم همه‌جانبه علیه اسراییل» است.
واترز در مصاحبه اخیر خود با الجزیره گفت: «دیگر جان به لب شده‌ایم. باید کارهای عملی کرد» و از همه هنرمندان جهانی نیز خواست که دیگر در اسراییل برنامه اجرا نکنند تا روزی که «اشغالگری» از سوی اسراییل علیه فلسطینی‌ها پایان یابد.

منابع :

وب سایت رسمی خبرگزاری الجزیره انگلیسی
www.roger-waters.com
کتاب دیوار تالیف ابراهیم نبوی

  • شروین کوهساری مرداد  ۱۳۹۲ – مجله موسیقی ملودی

صادرات موسیقی به دنیا – بخش دوم: بیورک

melodymag

در قسمت پیشین خواندیم که برخی از کشورهای کمتر شناخته شده با وسعت کم از نظر جغرافیایی و هم‌چنین حضور نداشتن در عرصه‌های بین‌المللی به همت و مدد هنرمندان موسیقی خود، به جهان شناسانده شده‌اند. در این بخش به کشور ایسلند می‌پردازیم. کشوری بسیار کوچک و سردسیر از شمال قاره اروپا.
۲- ایسلند – بیورک و سیگار روس: نام بیورک و سیگار روس برای آنها که هوادار موسیقی پست راک، تجربی و فیوژن هستند غریبه نیست. بیورک خود به تنهایی سال‌ها با برگزاری کنسرت ها و انتشار آلبوم‌های متعدد و با استفاده از زبان انگلیسی در اشعارش و بازیگری و تهیه موسیقی متن فیلم، در شناساندن کشورش و صادر کردن موسیقی آن به دنیا تلاش کرده است. بیورک چه آن زمان که به عنوان خواننده دِ شوگر کیوبز(The Sugar Cubes) فعالیت می کرد و چه از زمانی که به تنهایی فعالیت می کند سعی درنوآوری دارد. کارهایی چون دست‌کاری در فواصل گامهای سنتی موسیقی راک، نوآوری در شیوه خوانندگی ( آن هم با بالا و پایین کردن گامها)، استفاده از سازهای نا متعارف و ناشناخته و بهره‌گیری از موسیقی محلی نقاط مختلف جهان (آفریقایی، شرق دور، خاورمیانه ای…)، استفاده از اصوات غیر سازی و غیر معمول (مثل صدای بوق کشتی، لوله…) از جمله ابداعات این هنرمند ایسلندی‌اند. وی مبدع پیدایش پست راک و موسیقی تجربی و سبک جدید تری چون «آیسلندیک پست راک» شده است. سبکی که نام کشورش را یدک می کشد. و این یعنی صادر کردن موسیقی.
بیورک با استفاده از مواهب خدادادی چون صدای کودکانه اش، استفاده از آرایش ها و لباسهای نا متعارف، ترانه های با مضمون اجتماعی، سیاسی، ضد جنگ و ساختار شکن و برگزای کنسرت های پر خرج و با دکوراسیون های نامتعارف و نوازندگان متعدد از سراسر جهان و موارد دیگری که در بالا آمد، امروز بی شک یکی از بزرگان موسیقی است که نامش در تاریخ ثبت شده و اگر لا اقل همتراز بزرگانی چون بتهوون، واگنرو باخ نباشد، کمتر از آنها هم نیست. کشوری که طبیعتش به مردم سخت گرفته و فقط سرما و یخ وجود دارد، چیزی بهترو ارزشمند تر از موسیقی بیورک و سیگار روس برای صادر کردن به دنیا، ندارد. به این همه خلاقیت و زرنگی ایسلندی ها که هم فرهنگ شان را صادر کردند و نام کشور کوچک و سردشان را که شاید مشهور ترین چهره غیر موسیقیایی اش فوتبالیستی به نام گودجانسون است و خاکستر آتشفشانش کل اروپا را فلج می کند باید آفرین گفت. آن‌ها کشورشان را به‌وسیله این صادرات، بر سر زبان‌ها انداختند. آن هم با آن فامیلی های سختشان! (بیورک گومندسودواتیر)
در موسیقی بیورک بر خلاف سیگار روس، کمتر از تم های محلی استفاده شده است و شاید با شنیدن موسیقی سیگار روس، بیشتر احساس سرما کنید تا بیورک، آن هم به علت اصرار سیگار روس بر استفاده از تکرار ریتم های طولانی و کم ساز و بیش از حد آلترناتیو بودن است. برخلاف موسیقی بیورک که شلوغ است و گاهی اوقات از چند ساز هم‌زمان در یک گام کوتاه استفاده می کند.
جالب است بدانید بیورک نوازنده قره نیِ قهاری نیز هست.

  • مسعود تاجیک / مجله موسیقی ملودی

اجرایی از کاپیتان بیف‌هارت هنرمند آوانگارد موسیقی راک

captain-beefheart

کاپیتان بیف‌هارت هنرمند آوانگارد موسیقی راک دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی، هفته‌ی گذشته در سن ۶۹ سالگی درگذشت. او با همراهی گروه خود به نام «مجیک‌بند» سهم عمده‌ای در پیش‌برد موسیقی راک ایفا کرد. در زیر اجرایی از کاپیتان بیف‌هارت را با هم می‌بینیم.

 

| Open Player in New Window

کاپیتان بیف‌هارت موزیسین آوانگارد درگذشت

captain-beefheart

در هفته‌ای که گذشت دنیای موسیقی راک یکی از هنرمندان آوانگارد خود را از دست داد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «کاپیتان بیف‌هارت» موزیسین و نقاش معاصر که خواننده‌ای با صدای منحصر به‌فرد بود در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ و در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
کاپیتان بیف‌هارت خواننده، ترانه‌نویس، نوازنده‌ی هارمونیکا، ساکسیفون، کلارینت و تعدادی از سازهای بادی بود و با همراهی گروه خود با نام «مجیک‌بند» به‌عنوان یکی از مهره‌های کلیدی موسیقی راک در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی شناخته می‌شود.
کاپیتان بیف‌هارت با نام اصلی «دان ون‌ویلت» (Don Van Vliet) فعالیت موسیقایی خود را در دهه‌ی ۶۰ میلادی و با تجربه‌ی سبکی پیشرو در حوزه‌ی موسیقی راک آغاز کرد و تلاش‌های هنری‌اش گرچه از اقبال عمومی کم‌بهره بود اما در پیشبرد موسیقی راک سهم ویژه‌ای داشت.
بیف‌هارت هم‌چنین تعامل گسترده‌ای با «فرانک زاپا» دیگر هنرمند موسیقی راک پیشرو داشت.
این هنرمند در طول سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۲ که به فعالیت موسیقی مشغول بود ۱۲ آلبوم را تهیه و عرضه کرد.
او در زیرشاخه‌های راک تجربی، بلوزراک، سایکدلیک‌راک، راک پیشرو و … موسیقی می‌ساخت و علاوه بر آن در زمینه‌ی نقاشی، سرودن شعر و حتی کارگردانی فیلم نیز به فعالیت مشغول بود.
کاپیتان بیف‌هارت در حالی در سن ۶۹ سالگی درگذشت که از بیماری رنج می‌برد.

راجر واترز و تور آلبوم دیوار

roger-waters

مجله‌ی موسیقی ملودی: از انتشار آلبوم «دیوار» (The Wall) اثر گروه پینک فلوید ۳۰ سال می‌گذرد. راجر واترز، عضو سابق گروه پینک فلوید که از بزرگ‌ترین نوازندگان گیتاربیس به‌شمار می‌رود قصد دارد به مناسبت این سال‌گرد، پاییز امسال توری را برگزار کند و آلبوم «دیوار» را مانند یک داستان بر روی صحنه ببرد تا نسل جدید نیز با این آلبوم کم‌نظیر آشنا شوند.

فایل رادیویی را بشنوید

دانلود فایل رادیویی (۲.۶ مگابایت)

راجر واترز تصمیم دارد اجرایی جدید و بیانی نو از قطعه‌ی فراموش نشدنی «دیوار» خلق کند. او معتقد است که اجرای دوباره، از دو جهت اهمیت بسیاری دارد. پیش از هر چیز به‌خاطر پیام سیاسی و اجتماعی آلبوم «دیوار».

واترز در مصاحبه‌ای گفته است آلبوم دیوار و قطعات آن در زمان جنگ ویتنام خلق و اجرا شدند. هم‌اکنون نیز در عراق یا افغانستان جنگ وجود دارد. بنابراین پیام ضدجنگ آلبوم دیوار هرگز کهنه نمی‌شود. واترز تصمیم دارد در اجرای مجدد این آلبوم یاد سربازان کشته شده در جنگ را زنده کند.
جنبه‌ی دیگر تور دیوار که دارای اهمیت است، پیشرفت فن‌آوری‌های جدید و امکان استفاده از آن‌هاست. راجر واترز حتی تصورش را هم نمی‌کرد که در دهه‌های گذشته از چنین امکاناتی بهره‌مند شود. او هیجان‌زده است و به آسوشیتدپرس می‌گوید: « حالا می‌توانم بر یک صفحه‌ی ۷۵ متری بر روی دیوار، تصویر پخش کنم. آن روزها نمی‌شد چنین کارهایی را انجام داد.»

roger-waters-02

تور دیوار از ۱۵ سپتامبر امسال در شهر تورنتوی کانادا آغاز می‌شود و سپس در تاریخ ۱۵ دسامبر در آمریکا ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به اروپا می‌رود.

راجر واترز که ۶۶ سال دارد این تور را پایان اجرای زنده‌ی خود می‌داند. او معتقد است که خواننده و نوازنده‌ی بزرگی نیست و مانند هنرمندانی چون «اریک کلپتون»، «مادی واترز» و «بی‌بی‌کینگ» هم نیست که بخواهد تا پایان عمر فعالیت کند و دیگر وقت کنار رفتن وی رسیده است.

البته واترز هنوز شور و شوق دارد و حرف‌هایی برای گفتن که خود وی «دیوار» را مهم‌ترین آن‌ها می‌داند.

  • مونا مهربان / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

عکس‌های دیوید گیلمور

[imagebrowser id=13]

«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود. گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است.

[nggallery id=13]

دیوید گیلمور یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار

david-gilmour

«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» ۶۴ سال قبل در چنین روزی (۶ مارس ۱۹۴۶) متولد شد. این هنرمند انگلیسی علاوه بر همکاری با گروه راک پیشروی پینک فلوید، به‌عنوان تهیه کننده‌ی موسیقی با هنرمندان دیگر نیز کار کرده و در بخشی از دوران حرفه‌ای خود فعالیت انفرادی نیز در حوزه‌ی موسیقی داشته است. دیوید گیلمور نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود.

«فایل رادیویی را بشنوید»

 

دانلود – ۱٫۷۰ مگابایت

در سال ۲۰۰۷ خوانندگان مجله‌ی Guitar World تک‌نوازی‌های دیوید گیلمور را در ۳ اثر از پینک فلوید جزو ۱۰۰ تک‌نوازی برتر گیتار در جهان انتخاب کردند. هنرنمایی گیلمور در آهنگ معروف Comfortably Numb به‌عنوان چهارمین اثر برتر از تک‌نوازی‌های تاریخ موسیقی انتخاب شده است.
گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است. این هنرمند و عضو سابق گروه پینک فلوید، ۴ آلبوم انفرادی را تهیه و ضبط کرده و ۶ تک آهنگ را نیز در کارنامه‌ی فعالیت خود دارد.

گفتنی است که مدتی قبل «راجر واترز» بیسیست مشهور و تکرارنشدنی گروه «پینک فلوید» اعلام کرده بود که در طی این سال‌ها چندین بار از گیلمور تقاضا کرده که پینک فلوید را دوباره دور هم جمع کنند، اما او پاسخی نداده است. فاش کردن این مطلب سبب خشم هواداران و دلخوری عده‌ای از آن‌ها شد. البته این موضوع از شایستگی یک موزیسین زبده، کم نخواهد کرد.