درباره کنسرت راجر واترز در استانبول؛ شهدای جهان بر روی دیوار

melodymag

یادداشتی درباره کنسرت The Wall راجر واترز  اجرا شده در شهر استانبول را با هم در مجله موسیقی ملودی می‌خوانیم.

  • دیواری برای شهدای جهان:

شروین کوهساری/ مجله موسیقی ملودی: سال ۱۳۸۵/۲۰۰۶ هنگامی که راجر واترز در دبی کنسرتی برگذار کرد بسیاری باور نمی کردند که اکثر حاضرین از ایرانیان علاقمند به او باشند که با شوق و علاقه ای وصف ناشدنی برای دیدن اسطوره ی فراموش نشدنی دنیای راک به این شهر رفتند و با دیدن اجرای بی نظیرش و همخوانی با او شبی فراموش نشدنی را رقم زدند.
در پی بیست و پنجمین تور اروپایی، این هنرمند انگلیسی ۶۹ ساله این بار در قالب اجرای آلبوم جاودان “دیوار” در شهر استانبول به روی صحنه رفت تا بار دیگر با اجرایی بی نظیر این فرصت را برای طرفداران بی شمار خود در ایران نیز فراهم آورد تا او را در یکی از کشورهای همسایه ، بر روی صحنه ببینند . به طوری که علاقمندان از ماه ها قبل اقدام به خرید اینترنتی و یا حضوری بلیت این کنسرت نمودند و از ساعت ها پیش از اجرا در استادیوم دانشگاه فنی استانبول حاضر شدند . بلیت ‌های کنسرت از ۸۶ دلار آغاز و تا ۵۰۰ دلار برای ردیف‌های اول فروخته شد. تور کنسرت‌های واترز هفت سال پیش با نام «نیمه ی تاریک ماه» در این شهر نیز برگزار شده بود و بیش از ۱۸‌هزار نفر تماشاگر آن بودند.
به گواه حاضرین ایرانی در کنسرت ۲۰۰۶ دوبی ، تنها عده ی انگشت شماری از اعراب اماراتی برای تماشای اجرای آن سال آمده بودند ، اما دیوار امسال شاهد حضور گسترده ی ترک های طرفدار راجر واترز و گروه پینک فلوید بود و از آن جایی که سال هاست شهر استانبول تبدیل به مقر ثابت اجرای کنسرت توسط گروه ها و هنرمندان مطرح جهان شده شور حال دیگری را از همان ابتدا در خود نشان می داد …

جرج راجر واترز پس از جدا شدن «سید بارت» رهبر پیشین گروه راک افسانه ای پینک فلوید وظیفه ی سرپرستی، ترانه سرایی و آهنگسازی گروه را بر عهده گرفت و با تهیه ی آلبوم های تکرار نشدنی و مفهومی چون : ، نیمه ی تاریک ماه ، کاش اینجا بودی ، پژواک ها ،حیوانات، دیوار و بُرش نهایی ،… خود و اعضای گروه را به اسطوره های بی بدیل سبک راکِ پیش رو در تاریخ موسیقی بدل کرد و پس از جدا شدن از پینک فلوید نیز به اجرای آثار پیشین و ارائه آلبوم های جدید و برگزاری کنسرتهای متعدد ، این بار به طور شخصی پرداخت و اکنون بیش از ۳ دهه است که بر قله ی موسیقی راک جهان ایستاده است.
melodymag

اما یکی از دلایل محبوبیت او و گروه پینک فلوید ، نگاه خاص و انتقادی آثارشان به شرایط اجتماعی و سیاسی زمانه بوده و امروزه راجر واترز یکی از اصلی‌ترین چهره‌های موسیقی جهان است که به مسائل حقوق‌بشری حساسیت ویژه نشان می دهد و چندین سال است که کنسرت هایش تبدیل به جایگاهی برای بیان دیدگاه های انتقادی او نسبت به بی عدالتی ها و خشونت موجود در جهان شده و اینچنین تفکرات و بینشی است که راجر واترز را جدا از یک نوازنده ، موسیقی دان و راک استار موفق ، به یک شخصیت اجتماعی تاثیر گذار در جهان تبدیل نموده است .

این‌بار نیز در کنار جذابیت‌های منحصر به فرد راجر واترز در اجرای پر قدرت آثار ، صدای رسا و انرژی بی همتایش که در واپسین سال دهه ی ششم زندگی به او توانایی خواندن آهنگ طولانی و بسیار مشکل “محاکمه” را به صورت تمام کمال داده بود ، بر طبق سال های گذشته اتفاقات ویژه ای هم بر روی دیوار و صحنه ی کنسرت او رخ داد؛او که همواره در جدال با سیاست های تجاوز گرانه ی اسرائیل بوده این بار نیز با جلوه های مخصوص خود به بیان این موضوع پرداخت و با توجه به رسالت سال های اخیرش این بار او نیمه شب یکشنبه چهارم اوت۲۰۱۳ با به تصویر در آوردن صحنه ها و عکس هایی که در طول کنسرت بر روی دیوار نقش می بست چشمان بسیاری از تماشاگرانش را اشک‌آلود کرد. راجر واترز عکس تک‌تک قربانیان درگیری های اخیر میدان تقسیم استانبول را به نمایش گذاشت و کنسرتش را نیز به قربانیان خشونت در ترکیه تقدیم کرد. وی بر روی صحنه به زبان ترکی اعلام کرد که این کنسرت را تقدیم می‌کند به«همه ی آن‌هایی که جانشان را بر اثر خشونت، ترور دولتی و جنگ از دست داده‌اند».هزاران تماشاگر ترک نیز چندین بار با سر دادن شعار معروف Bu Daha Başlangıç Mücadeleye Devam که در پی درگیری های میدان تقسیم از آن استفاده می کردند به ابراز احساسات پرداختند.
پخش تصاویری از کشته شدگان جنگ و قهرمانان ملل مختلف ، از فدریکو گارسیا لورکا تا ویکتور خارا و گاندی ، از به قتل رسیدگان هندو تا سربازان آمریکایی کشته شده در جنگ های افغانستان و عراق.
melodymag

اما برای ما نکته ی جذاب و تاثیرگذار کنسرت های اخیر واترز توجه ویژه ی او به ایران است و بر همین منوال بخش بزرگی از کنسرت امسال نیز به پخش تصاویری از کشته شدگان و شهدای ایرانی مربوط می شد او زمان زیادی را به نمایش تصاویری از شهید چمران، شهید باکری، شهید حسین فهمیده ،محمد مختاری، داریوش فروهر و حوادث سال‌های اخیر ایران اختصاص داد. او همچنین عکس کاوه گلستان و چند تن دیگر از شخصیت های مطرح ایرانی را به عنوان قربانیان خشونت به نمایش گذاشت .
همچنین تصاویری از آلبوم دیــوار پینک فلوید که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد و با تاثیرات اجتماعی و سیاسی که برجای گذاشت، به یکی از مهم‌ترین آلبوم‌های دوران خود تبدیل شد از دیگر نکات این کنسرت بود.
«دیوار» پس از انتشار موفق به دریافت ۲۳ لوح تقدیر شد و ترانه‌های آن تا مدت‌ها در صدر فهرست پرفروش‌ترین آهنگ‌های موسیقی جهان قرار گرفتند. کنسرت‌های راجر واترز تا سال ۲۰۱۲ مبلغ ۱۵۸‌میلیون دلار در سراسر دنیا فروش داشته و تور«The Wall Live» او به عنوان پردرآمدترین تور موسیقی سال ۲۰۱۲ انتخاب شد.
melodymag

واترز خود در مورد ايده ی اجراي ديوار مي گويد: «زمان زيادي طول کشيد تا من بر ترس دوران کودکي ام فايق شوم. بر اثر مرور زمان توانستم تدريجا داستان ترس ها و ترديدهايم را بازگويم. تمسخر، تحقير، تنبيه در کودکي و در نمايي کلي تر ناسيوناليسم، نژادپرستي، تبعيض جنسيتي و بنيادگرايي. اجراي جديد ديوار تلاشي است براي مطرح کردن دوباره خطرات مخمصه اي که ما همگي در آن در حال زندگي هستيم. ممکن است بگويند من زيادي رويابين هستم ولي مسلما در اين راه تنها نيستم. براي گراميداشت ياد پدرم و ديگر کشته شدگان راه عشق در کشورهاي مختلف، عکس هاي آنها را براي اجرايم انتخاب کردم تا بتوانم با خانواده هاي قربانيان خشونت احساس همدلي کنم. من با کمک هنر نهايت تلاشم را براي سرافرازي و فراموش نشدن کشته شده هايمان و اعتراض به نبودنشان انجام خواهم داد».
به گفته ی او لابی صهیونیسم در این سال‌ها همواره تلاش کرده است تا شرایط کار کردن برای او را دشوار کند و در مواقعی سالن‌های مهم شهرهای آمریکایی را برای اجرا در اختیار او قرار نداده اند. با این حال او همچنان در طول جلسات مطبوعاتی پیش از برگزاری تور جدیدش بر این موضوع پافشاری کرده است.
راجر واترز ۶۹ ساله در مصاحبه‌ای با شبکه تلویزیونی الجزیره اعلام کرده بود که به جنبش دی.بی اس پیوسته است؛ جنبشی که پیشتاز تلاش‌ها در سراسر جهان، برای گسترش «تحریم همه‌جانبه علیه اسراییل» است.
واترز در مصاحبه اخیر خود با الجزیره گفت: «دیگر جان به لب شده‌ایم. باید کارهای عملی کرد» و از همه هنرمندان جهانی نیز خواست که دیگر در اسراییل برنامه اجرا نکنند تا روزی که «اشغالگری» از سوی اسراییل علیه فلسطینی‌ها پایان یابد.

منابع :

وب سایت رسمی خبرگزاری الجزیره انگلیسی
www.roger-waters.com
کتاب دیوار تالیف ابراهیم نبوی

  • شروین کوهساری مرداد  ۱۳۹۲ – مجله موسیقی ملودی

وقتی پروفسور هاوکینگ با پینک فلوید همکاری کرد

stephen-hawking-pink-floyd

گروه افسانه‌ای «پینک فلوید» برای ضبط آثار پرآوازه‌ی خود از نوازندگان و هنرمندان مهمان نیز یاری می‌گرفت. همکاری یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان جهان با گروه پینک‌فلوید در آخرین آلبوم استودیویی گروه اتفاق افتاده است.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی آخرین آلبوم استودیویی پینک فلوید، ناقوس جدایی (The Division Bell) که در سال ۱۹۹۴ عرضه شد چندین نوازنده و خواننده مهمان داشت.
البته یکی از این خواننده های مهمان بیشتر از اینکه از جنس موسیقی باشد از جنس فیزیک بود، و او کسی نبود جز پروفسور «استیون هاوکینگ»،  فیزیک‌دان مشهور بریتانیایی که در اوایل دهه‌ی نود با این گروه پرآوازه هم‌کاری کرد.
در آهنگ «به حرف زدن ادامه بده» (Keep Talking) در سه بخش از آهنگ، پروفسور هاوکینگ جملاتی را به شیوه‌ی تبلیغات تلویزیونی بیان کرده است.

البته استفاده از این عبارت که شخص استیون هاوکینگ جملات را بیان می‌کند شاید چندان صحیح به نظر نرسد. چرا که او به دلیل ابتلا به سندرم خاصی به نام ALS توانایی تحرک و صحبت کردن را از دست داده است و تنها از راه دستگاه ویژه‌ای که عبارات تایپ شده را به صوت تبدیل می‌کند قادر به برقراری ارتباط با دیگران و رساندن مفهوم حرف‌هایش به گوش مخاطب است. و در این آهنگ نیز هاوکینگ با یاری گرفتن از این دستگاه جملات را بیان کرده است.
البته این آهنگ نکات جالب دیگری هم دارد از جمله استفاده‌ی استثنایی «دیوید گیلمور» از افکت تاک باکس (talk box) با گیتار الکتریک که فضاسازی جالبی را در آهنگ به وجود آورده است.
گیتار بیس این آهنگ نیز کار گای پرت (Guy Pratt) است و با وجود همکاری «ریچارد رایت» در ساخت آهنگ، کیبوردنوازی آن کار جون کرین (Jon Carin) بود.

آلبوم پینک فلوید برنده بهترین طراحی‌های جلد آلبوم

cover

طراحی جلد آلبوم «سمت تاریک ماه» گروه پینک فلوید به عنوان بهترین طراحی جلد آلبوم موسیقی تاریخ انتخاب شد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین این طراحی اشعه‌ای سفیدرنگ را نشان می‌دهد که پس از برخورد با یک منشور شکسته شده است. طرح مذکور در نظرسنجی یک سایت بریتانیایی طرح جلد آلبوم‌هایی از گروه «بیتلز» و The Clash را شکست داد.
در این نظرسنجی اهالی موسیقی و طرفداران موسیقی راک شرکت کرده بودند.
رتبه‌ی دوم این نظرسنجی به طراحی جلد آلبوم «بی‌خیال» نیروانا رسید. در این طراحی کودکی در حال شنا در استخر است و یک اسکناس جلوی او دیده می‌شود.
فهرست طراحی‌های برتر نشان می‌دهد طرفداران موسیقی، طراحی‌های قدیمی را به طراحی‌های معاصر ترجیح می‌دهند. در این فهرست اغلب طراحی‌های انتخاب شده به آثار دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بازمی‌گردند.

طراحی برتر گروه پینک فلوید یکی از چندین طراحی است که توسط گروه «هیپ‌گنوسیس» اجراشده و هیچگونه نوشته‌ای روی طرح دیده نمی‌شود. آلبوم «سمت تاریک ماه» سال ۱۹۷۳ منتشر شد و یکی از پرفروش‌ترین آثار این گروه است.
pink-floyd

علاوه بر این طراحی جلد «جانوران» دیگر آلبوم پینک فلوید نیز در رتبه نهم ایستاد. این آلبوم سال ۱۹۷۷ منتشر شده است. در این طراحی خوک کوچکی برفراز نیروگاه برق دیده می‌شود و طراحی دیگری از «هیپ‌گنوسیس» است. البته ایده این طراحی متعلق به راجر واترز، رهبر گروه پینک فلوید است.

رتبه سوم به طراحی سر پیتر بلیک برای آلبوم «گروه باشگاه قلب‌های تنها گروهبان پپر» از گروه بیتلز رسید. این طراحی کولاژی از چهره افراد مشهور است.

طراحی ساده گروه بیتلز که زمینه‌ای یکدست سفید دارد برای آلبوم «فب فور» که سال ۱۹۶۸ منتشر شد در رتبه هفتم قرار گرفت.

طراحی جلد آلبوم «لندن صدا می‌زند» اثر کلش چهارم شد. این آلبوم عکسی از پل سایمن نوازنده گیتار گروه را نشان می‌دهد. عکس را پنی اسمیت گرفته و عنوان آلبوم با الهام از طراحی حروف اولین آلبوم الویس پریسلی روی جلد نوشته شده است.

جدیدترین طراحی جلد برتر متعلق به طراحی اولین آلبوم گروه خشم علیه ماشین (Rage Against the Machine) به نام «خشم علیه ماشین» است که سال ۱۹۹۲ منتشر شده. آلبوم «بی‌خیال» سال ۱۹۹۳ منتشر شده است.

pink-floyd

ویل گروو، دبیر سایت موزیک رادار گفت: «سمت تاریک ماه با قدرت تمام ثابت می‌کند وقتی پای طراحی جلد آلبوم موسیقی به میان می‌آید تصویری ساده و ابدی فرمول بردن است، مخصوصا وقتی این طراحی برای اثر موسیقایی ماندگاری طراحی شده باشد.»

او افزود: «تمامی ۱۰ طراحی عالی هستند اما «سمت تاریک ماه» یادآور زمانی است که طرح جلد یک آلبوم چیزی فراتر از عکسی فسقلی در سایت آی‌تیونز (فروشگاه اینترنتی عرضه آلبوم‌های موسیقی و فیلم) بود.»

۱۰ طراحی برتر از این قرار هستند؛ ۱- «سمت تاریک ماه» پینک فلوید ۲- «بی‌خیال» نیروانا ۳- بیتلز «گروه باشگاه قلب‌های تنها گروهبان پپر» ۴- «لندن صدا می‌زند» کلش ۵- «خشم علیه ماشین» خشم علیه ماشین پنجم ۶- «شماره هیولا» آیرون ۷- «آلبوم سفید» ۸- «لذت‌های ناشناخته» جوی دیویژن ۹- «در معیت شاه کریمسن» کینگ کریمسن ۱۰- «جانوران» پینک فلوید.

کنسرت‌های بان جووی پرمخاطب‌ترین‌های ۲۰۱۰

bon-jovi

شاید تالار مشاهیر موسیقی راک «جان بان ‌جووی» و گروه موسیقی او را تحویل نگرفته باشد، اما این گروه صدر جدول پرمخاطب‌ترین کنسرت‌های جهان در سال ۲۰۱۰ ایستاد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، کنسرت‌های این گروه، ۲۰۱ میلیون و ۱۰۰ هزار بلیت در سراسر دنیا فروخت، که این تعداد تقریبن به‌طور مساوی بین کنسرت‌های آمریکای شمالی و دیگر نقاط جهان تقسیم شده است.

مجله «پل‌استار» با اعلام این خبر گفت ایستادن بان جووی در صدر جدول عجیب است زیرا در کنسرت‌ها آهنگ‌های آلبوم نه چندان موفق خود در سال ۲۰۰۹ را اجرا می‌کردند.

موفقیت بان‌جووی هم‌چنین در حالی است که شرایط اقتصاد جهانی تعریف چندانی ندارد. [عکس‌های کنسرت بان جووی]

طبق آمار «پل‌استار» فروش ۵۰ کنسرت برتر امسال نسبت به سال گذشته ۱۲ درصد افت کرده و به دو میلیارد و ۹۳۰ میلیون دلار رسیده است.

در آمریکای شمالی این مبلغ یک میلیارد و ۶۹۰ میلیون دلار است که نسبت به سال گذشته ۱۵ درصد کاهش داشته است.

تورهای موسیقی خارج از آمریکا به منبع درآمد پرسودی برای اهالی موسیقی بدل شده‌اند، به‌ویژه که در سال‌های گذشته زیرساخت‌ها در آسیا و بلوک شرقی پیشرفت بسیاری کرده است.

دوم شدن گروه هاردراک «AC/DC» (با ۱۷۷ میلیون دلار) و سوم شدن گروه چهار نفره ایرلندی «U2» (با ۱۶۰ میلیون و ۹۰۰ هزار دلار) که تمام فروش خود را مدیون تورهای خارج از کشور خود بودند گواهی بر این مطلب است. گروه «U2» با فروش ۳۱۱ میلیون دلار و گروه «AC/DC» با فروش ۲۲۷ میلیون دلار در سال ۲۰۰۹ به ترتیب در رتبه اول و دوم ایستاده بودند.

رتبه چهارم در دست «لیدی گاگا» است با مجموع درآمد ۱۳۳ میلیون و ۶۰۰ هزار دلار. این خواننده در بین ۱۰ خواننده یا گروه صدر جدول تورهای پرمخاطب با ۱۳۸ کنسرت بیشترین تعداد اجرای زنده را دارد. دوسوم این اجراها خارج از آمریکا بوده‌اند.

این درحالی است که بان ‌جووی، هشتاد، «AC/DC» چهل و «U2» سی و دو تور برگزار کردند.

گروه متالیکا که با فروش ۱۱۰ میلیون و ۱۰۰ هزار دلار در رتبه پنجم ایستاده است نیز ۶۰ تور خارج از کشور داشت.

رتبه‌های ششم تا دهم به ترتیب در دست گروه‌ها یا خواننده‌های زیر است؛

مایکل بوبله با ۱۰۴ میلیون و ۲۰۰ هزار دلار، «Walking with Dinosaurs» با ۱۰۴ میلیون و ۱۰۰ هزار دلار، پل مکارتنی با ۹۳ میلیون دلار، گروه «ایگلز» با ۹۲ میلیون و ۳۰۰ هزار دلار و «راجر واترز» با ۸۹ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار.

  • رویترز / ترجمه: حسین عیدی‌زاده

اعضای گروه «پینک فلوید» دور هم جمع می‌شوند؟

pink-floyd

«نیک میسن» درامر گروه پینک فلوید اعلام کرد شاید اعضای این گروه مشهور بریتانیایی برای کنسرتی خیریه دور هم جمع شوند.

اعضای گروه پینک فلوید که تاکنون ۲۰۰ میلیون نسخه از آلبوم‌هایشان به فروش رفته، سال ۲۰۰۵ پس از سال‌ها جدایی دوباره در کنسرت «لایو ۸» در لندن روی صحنه آمدند.

نیک میسن گفت: «به نظرم همه ما دوست داریم بار دیگر تفکر «لایو ۸» را تکرار کنیم. گروه می‌تواند کاری انجام دهد که الزاما برای خودمان نیست بلکه کاری نیکوست و از انجام آن لذت می‌بریم. من این کار را دوست دارم و به نظرم دیگران هم همین نظر را دارند.»

«راجر واترز» و «دیوید گیلمور» دیگر اعضای این گروه هستند که دهه ۱۹۸۰ از هم جدا شدند، اما اخیرا و از زمان کنسرت‌های «لایو ۸» و دیگر کنسرت‌های خیریه دوباره کنار هم قرار گرفته‌اند. ریچارد رایت، پیانیست و نوازنده کی‌بورد و چهارمین عضو پینک فلوید سپتامبر ۲۰۰۸ درگذشت.

جولای گذشته واترز، گیلمور و میسن در جریان کنسرتی در آکسفوردشایر سه آهنگ کلاسیک گروه پینک فلوید را برای بنیاد «هوپینگ» اجرا کردند که به کودکان فلسطینی کمک می‌کند.

پس از این برنامه واترز درمورد اجرا گفت: «عالی بود. پایان ماجرا یا شاید هم آغاز ماجرا.»

گیلمور نیز قرار است در تور جدید راجر واترز در یک اجرا حضور پیدا کند. در این تور راجر واترز تمام قطعات آلبوم مشهور «دیوار» را اجرا می‌کند.

میسن در جریان نشست موسیقی «در شهر» در منچستر گفت «لایو ۸» می‌تواند چارچوبی باشد برای همکاری دوباره ما. وی افزود: «به نظرم این راهی جالب برای ورود یک گروه به دوران بازنشستگی است؛ اجرای کنسرت‌هایی با مقاصد خیریه و نه کسب درآمد.»

درامر گروه پینک فلوید گفت: «این کنسرت‌ها می‌توانند برای هر بنیاد خیریه‌ای با مقاصد خیر و نیکو باشد. بهترین کار این است که تعدادی کنسرت برگزار کنیم و نوعی بنیاد داشته باشیم.»

او درمورد بهترین شیوه کار گفت: «همه ما نوعی پروژه کوچک داریم، مثل همان کاری که در ارلزکورت در سال ۱۹۹۴ انجام دادیم. پول را بین خودمان تقسیم کردیم و هر کدام با پول کاری را کردیم که فکر می‌کردیم بهترین کار است.»

واترز در ماه مه گفت: «از میان همه گزینه‌ها، گزینه خیریه ما را به هم پیوند می‌دهد. به نظرم سه فرد اصلی گروه کافی هستند. مطمئنا من موافق این کار هستم، حتما.»

میسن یکی از بنیانگذاران «ائتلاف هنرمندان شاخص» است که دو سال پیش برای حمایت از حقوق اهالی موسیقی تاسیس شد. او به نمایندگی از این ائتلاف در کنفرانس «در شهر» شرکت کرده بود. راجر واترز سال ۱۹۸۵ از پینک فلوید جدا شد و به تنهایی به فعالیت خود ادامه داد. سه عضو دیگر گروه پس از جدایی واترز دو آلبوم تولید کردند.

  • خبرآنلاین/بی‌بی‌سی

آلبوم «سرگرم تا سرحد مرگ» از راجر واترز

roger-waters-amused-to-death

«سرگرم تا سرحد مرگ» (Amused to Death) نام آلبومی است از «راجر واترز» عضو سابق گروه پینک فلوید. این آلبوم مفهومی در سال ۱۹۹۲ توسط واترز به بازارهای موسیقی جهان عرضه شده است. در حقیقت سرگرم تا مرگ سومین آلبوم انفرادی راجر واترز و آخرین آن در قرن بیستم است.
راجر واترز بیسیست سابق گروه پرآوازه‌ی پینک فلوید در این آلبوم علاوه بر به رخ کشیدن مهارت موسیقایی قابل ستایش خود، از نظر مفاهیم به‌کار برده شده در شعر و متن آهنگ‌ها و حتی نام آلبوم، اثری ماندگار را خلق کرده است.

«فایل رادیویی را بشنوید»

دانلود فایل رادیویی (۳/۲ مگابایت)

roger-waters-01

آلبوم سرگرم تا مرگ دارای ۱۴ قطعه‌ی موسیقی است که ۱۳ تِرَک آن‌را خود واترز خوانده و تعدادی خواننده‌ی میهمان در برخی از قطعات او را هم‌راهی کرده‌اند. معروف‌ترین آن‌ها «دان هنلی» عضو گروه «ایگلز» و خواننده‌ی آهنگ «هتل کالیفرنیا»ست.

واترز هم‌چنین باس، سینتی سایزر و گیتار برخی از قطعات را نواخته و در نیمی از آهنگ‌ها نیز، «جف بک» گیتاریست مشهور برای این آلبوم گیتار زده است. درمجموع بیش از ۳۰ هنرمند دیگر، برای نوازندگی و هم‌آوایی قطعات آلبوم سرگرم تا مرگ، به‌کار گرفته شده‌اند.
راجر واترز موسیقی راک را در آلبوم سرگرم تا مرگ برای بیان دغدغه‌های خود از ناسازگاری و عدم تطابق با جریان سرسام آور مدرن شدن زندگی روزمره به‌کار گرفته است. او طنزی تلخ را در ترانه‌های خود نسبت به تلویزیون و رسانه‌های جمعی روا می‌دارد تا به مخاطب بفهماند که مدرنیته آن‌ها را مانند گردابی عمیق در خود غرق کرده است. مخاطب این اثر، تنها زمانی که به زبان انگلیسی تسلط کامل داشته باشد و متن آهنگ‌ها را درک کند ارتباط نسبتن کاملی با تفکرات هنرمند برقرار می‌کند با این وجود، برای مخاطب غیر انگلیسی زبان نیز زیبایی شنیداری آثار، قابل درک بوده و موجب علاقمندی به شنیدن چندین و چندباره‌ی آهنگ‌های آلبوم سرگرم تا مرگ است.

roger-waters

گرچه به نظر می‌رسد واترز با این آلبوم، پینک فلوید را دوباره زنده کرده اما برخی معتقدند فاصله‌ی زیادی بین این کار و آثار پینک فلوید وجود دارد. در هر صورت، سرگرم تا مرگ نشانه‌ای است از درک عمیق و نگاه نکته‌سنجانه‌ی یک هنرمند موسیقی به دغدغه‌های اجتماعی، سیاسی و انسانی. آن‌گونه که برای مثال آهنگ «تماشای تلویزیون» (Watching TV) تاثیر رسانه‌های جمعی را بر اعتراض مردم چین برای دموکراسی در «میدان تیانانمن» بررسی می‌کند.
عنوان آلبوم، برگرفته از کتاب پروفسور نیل پُستمن با همین عنوان (Amused to Death) است. در این کتاب چگونگی گذار از عصر چاپ به عصر تلویزیون و رسانه‌سالاری در جامعه‌ی آمریکا و ابعاد و تاثیرات آن بررسی می‌شود.
راجر واترز در مصاحبه‌ای اعلام کرده که تنها عنوان آلبوم را از کتاب نیل پُستمن برداشته و ایده‌ی آن، از تعدادی از آهنگ‌ها که پیش از انتشار آلبوم تهیه شده بودند بیرون آمده است. هم‌چنین ایده‌ی کاور آلبوم از فیلم ستودنی کارگردان بزرگ سینما، استنلی کوبریک به ذهن واترز زده است. «۲۰۰۱ یک ادیسه‌ی فضایی» و میمون‌هایی که از یک تکه استخوان به عنوان اسلحه استفاده می‌کنند تا در رقابت با هم‌نوعان خود پیروز شوند.

amused-to-death

به نظر واترز آن صحنه‌ها از فیلم ادیسه، خلاصه‌ای از جنگ و رقابت بین انسان‌ها هستند و میمونی که در حال تماشای تلویزیون است ( کاور آلبوم ) پاسخی‌ست از جانب راجر واترز به انسان‌هایی که درحال جنگ و نزاع هستند و او آن‌ها را از طریق تلویزیون مشاهده کرده است.
آلبوم سرگرم تا مرگ رتبه‌ی هشتم را در بین ۱۰ آلبوم برتر انگلستان به‌دست آورده و در بین ۲۰۰ آلبوم برتر سال ۱۹۹۲ به انتخاب مجله‌ی بیلبورد رتبه‌ی ۲۱ را به خود اختصاص داده است. هم‌چنین آهنگ «آن‌چه خدا می‌خواهد-بخش ۱» از این آلبوم، چهارمین آهنگ برگزیده‌ی راک به انتخاب بیلبورد بوده است.
در پایان گفتنی است کار تولید و ضبط این اثر ۷۲ دقیقه‌ای از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ به طول انجامیده و سرگرم تا مرگ، با برچسب «کلمبیا رکوردز» به بازار عرضه شده است.
*این آلبوم «سرگرم به مرگ» نیز ترجمه شده است.

  • ثمر سعیدی / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

راجر واترز و تور آلبوم دیوار

roger-waters

مجله‌ی موسیقی ملودی: از انتشار آلبوم «دیوار» (The Wall) اثر گروه پینک فلوید ۳۰ سال می‌گذرد. راجر واترز، عضو سابق گروه پینک فلوید که از بزرگ‌ترین نوازندگان گیتاربیس به‌شمار می‌رود قصد دارد به مناسبت این سال‌گرد، پاییز امسال توری را برگزار کند و آلبوم «دیوار» را مانند یک داستان بر روی صحنه ببرد تا نسل جدید نیز با این آلبوم کم‌نظیر آشنا شوند.

فایل رادیویی را بشنوید

دانلود فایل رادیویی (۲.۶ مگابایت)

راجر واترز تصمیم دارد اجرایی جدید و بیانی نو از قطعه‌ی فراموش نشدنی «دیوار» خلق کند. او معتقد است که اجرای دوباره، از دو جهت اهمیت بسیاری دارد. پیش از هر چیز به‌خاطر پیام سیاسی و اجتماعی آلبوم «دیوار».

واترز در مصاحبه‌ای گفته است آلبوم دیوار و قطعات آن در زمان جنگ ویتنام خلق و اجرا شدند. هم‌اکنون نیز در عراق یا افغانستان جنگ وجود دارد. بنابراین پیام ضدجنگ آلبوم دیوار هرگز کهنه نمی‌شود. واترز تصمیم دارد در اجرای مجدد این آلبوم یاد سربازان کشته شده در جنگ را زنده کند.
جنبه‌ی دیگر تور دیوار که دارای اهمیت است، پیشرفت فن‌آوری‌های جدید و امکان استفاده از آن‌هاست. راجر واترز حتی تصورش را هم نمی‌کرد که در دهه‌های گذشته از چنین امکاناتی بهره‌مند شود. او هیجان‌زده است و به آسوشیتدپرس می‌گوید: « حالا می‌توانم بر یک صفحه‌ی ۷۵ متری بر روی دیوار، تصویر پخش کنم. آن روزها نمی‌شد چنین کارهایی را انجام داد.»

roger-waters-02

تور دیوار از ۱۵ سپتامبر امسال در شهر تورنتوی کانادا آغاز می‌شود و سپس در تاریخ ۱۵ دسامبر در آمریکا ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به اروپا می‌رود.

راجر واترز که ۶۶ سال دارد این تور را پایان اجرای زنده‌ی خود می‌داند. او معتقد است که خواننده و نوازنده‌ی بزرگی نیست و مانند هنرمندانی چون «اریک کلپتون»، «مادی واترز» و «بی‌بی‌کینگ» هم نیست که بخواهد تا پایان عمر فعالیت کند و دیگر وقت کنار رفتن وی رسیده است.

البته واترز هنوز شور و شوق دارد و حرف‌هایی برای گفتن که خود وی «دیوار» را مهم‌ترین آن‌ها می‌داند.

  • مونا مهربان / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

دیوید گیلمور یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار

david-gilmour

«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» ۶۴ سال قبل در چنین روزی (۶ مارس ۱۹۴۶) متولد شد. این هنرمند انگلیسی علاوه بر همکاری با گروه راک پیشروی پینک فلوید، به‌عنوان تهیه کننده‌ی موسیقی با هنرمندان دیگر نیز کار کرده و در بخشی از دوران حرفه‌ای خود فعالیت انفرادی نیز در حوزه‌ی موسیقی داشته است. دیوید گیلمور نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود.

«فایل رادیویی را بشنوید»

 

دانلود – ۱٫۷۰ مگابایت

در سال ۲۰۰۷ خوانندگان مجله‌ی Guitar World تک‌نوازی‌های دیوید گیلمور را در ۳ اثر از پینک فلوید جزو ۱۰۰ تک‌نوازی برتر گیتار در جهان انتخاب کردند. هنرنمایی گیلمور در آهنگ معروف Comfortably Numb به‌عنوان چهارمین اثر برتر از تک‌نوازی‌های تاریخ موسیقی انتخاب شده است.
گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است. این هنرمند و عضو سابق گروه پینک فلوید، ۴ آلبوم انفرادی را تهیه و ضبط کرده و ۶ تک آهنگ را نیز در کارنامه‌ی فعالیت خود دارد.

گفتنی است که مدتی قبل «راجر واترز» بیسیست مشهور و تکرارنشدنی گروه «پینک فلوید» اعلام کرده بود که در طی این سال‌ها چندین بار از گیلمور تقاضا کرده که پینک فلوید را دوباره دور هم جمع کنند، اما او پاسخی نداده است. فاش کردن این مطلب سبب خشم هواداران و دلخوری عده‌ای از آن‌ها شد. البته این موضوع از شایستگی یک موزیسین زبده، کم نخواهد کرد.