موسیقی کانتری؛ ریشه‌ها و زیرسبک‌ها

melodymag

موسیقی کانتری یعنی سه آکورد و حقیقت. (Harlan Howard)

  • موسیقی کانتری چیست؟

موسیقی کانتری ( Country Music ) یک سبک موسیقی پرطرفدار در آمریکای شمالی ( شامل ایالات متحده امریکا و کانادا) است که عموماً از آن به عنوان موسیقی محلی سفیدپوستان آمریکا یاد می‌شود.

با وجود اینکه این سبک در ایران و به طور کلی در آسیا و خاور میانه ( به استثنای ژاپن ) آنچنان که باید و شاید شناخته شده نیست، اما در آمریکای شمالی، استرالیا و بخش هایی از اروپای غربی به خصوص آلمان طرفداران بسیاری دارد. برای مثال اگر نگاهی به آمار نیلسن ساوند اسکن ( Nielson Sound Scan ) بیاندازیم، میبینیم که حداقل دو آلبوم کانتری در بین ۱۰ آلبوم پرفروش هر هفته در آمریکا وجود دارد. در سال ۲۰۰۹ اعلام شد که در اوج ساعات درخواست ترانه از رادیو های ایالات متحده، موسیقی کانتری بیشترین تعداد درخواست را در بعد از ظهرها داشته و در ساعات صبحگاهی رتبه دوم را داشته است.

به گزارش مجله موسیقی ملودی در ایران گوش اکثر ما به ویژه کسانی که در دهه های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی دوران نوجوانی و جوانی را سپری می‌کردند با موسیقی کانتری آشناست اگرچه ممکن است نام آنرا ندانیم. این همان سبکی است که اکثر ما از آن به عنوان موسیقی متن فیلم های وسترن یاد می‌کنیم و نام آن Western Cowboy است که به نوعی یکی از اجداد موسیقی کانتری به حساب می‌آید.

موسیقی کانتری در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی در مناطق عمدتاً کشاورز نشین ایالات متحده جنوبی (Southern United States) ظهور کرد و ریشه اش را می‌توان در موسیقی محلی جنوب آمریکا و Western Cowboy یافت. البته مدهای سبک بلوز نیز به طور گسترده در آن استفاده می‌شوند.

ایالات متحده جنوبی که به آن جنوب آمریکایی (American South  Dixie) و با به طور اختصار جنوب (the South ) هم می‌گویند به بخشی از کشور آمریکا اطلاق می‌شود که عمدتاً شامل ایالات جنوبی ، جنوب شرقی و تا حدی مرکزی این کشور است که از لحاظ فرهنگی، تاریخی، آیین ها، غذاها، سبک‌های موسیقی و غیره با دیگر مناطق آمریکا متفاوت است. اقتصاد این منطقه بیشتر بر پایه کشاورزی استوار است و شامل ایالات تکزاس، آرکانزاس، اوکلاهما، لویزیانا، میسیسیپی، آلاباما، جورجیا، فلوریدا، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، کنتاکی، ویرجینیا، ویرجینیای غربی و تنسی است.

موسیقی کانتری بطور کلی شامل ترانه هایی با ملودی های شاد است که با سازهایی عمدتاً زهی شامل گیتار الکتریک و آکوستیک، بانجو، ویولن، گیتار باس، درامز و هارمونیکا ( ساز دهنی) همراهی می‌شود. از دیگر سازها که معمولا در سبک کانتری مورد استفاده قرار میگیرند می‌توان به ماندولین،,Flat top دوبرو (Dobro),و پیانو اشاره کرد.موسیقی کانتری مانند هر موسیقی محلی دیگری اصولا فرم ساده ای دارد که به راحتی به خاطر می‌ماند.
melodymag

عبارت موسیقی کانتری ( Country Music ) در دهه ۱۹۴۰ میلادی بر سر زبان‌ها افتاد. تا پیش از آن به این سبک، موسیقی Hillbilly گفته می‌شد. امروزه برای تمامی زیر سبک‌های این موسیقی از عبارت Country Music استفاده می‌شود.

کلمه Hillbilly از دو کلمه Hill به معنای تپه و Billy به عنوان همراه و آدم تشکیل شده و به مردمان دهکده ها و مناطق کوهستانی ایالات متحده به خصوص منطقه آپالاچی (Appalachia ) و بعضا منطقه Ozarks اطلاق می‌شود که ساکنان ابتدایی آن ایرندی ها و اسکاتلندی ها بودند. با اینکه این کلمه نخستین بار در روزنامه New York Journal در سال ۱۹۰۰ میلادی به رشته تحریر درآمد، اما بسیاری پیدایش آنرا مربوط به قرن ۱۷ میلادی در ایرلند می‌دانند. در آن زمان در جنگ میان کاتولیک ها ،طرفداران شاه جیمز دوم، و پروتستانها، طرفداران شاه ویلیام سوم، کاتولیک ها طرفداران شاه ویلیام را بچه های بیلی یا Billy Boys خطاب میکردند (Billy مخفف William است ).

مهاجرانی که حدود ۳۰۰ سال پیش از اروپا به دنیای جدید پا گذاشتند موسیقی و سازهای دنیای قدیمی را با خود به آمریکای شمالی آوردند. یکی از ارزشمند ترین این سازها نزد آنها ویولن بود چرا که هم توانایی گریه انداختن مخاطب را داشت هم به رقص درآوردن.دیگر سازهایی که همراه با این مهاجران وارد دنیای جدید شدند عبارت بودند از، سازی زهی موسوم به Dulcimer از آلمان، ماندولین از ایتالیا، گیتار از اسپانیا و بانجو از غرب آفریقا. این مهاجران عموماً در مناطقی موسوم به Maritime Provinces که شامل استانهای نوا اسکوشیا، نیوبرنسویک و جزیره پرنس ادوارد در کانادا است و همچنین مناطق جنوبی کوه های آپالاچی در ایالات متحده امروزی،یعنی از جنوب ایالت نیویورک تا شمال آلاباما، میسیسیپی و جورجیا، ساکن شدند. همکاری موزیسین های مختلف با نژادها و ریشه های گوناگون سبب شد نوعی موسیقی خاص در این مناطق شکل بگیرد و گروه های کوچک زهی که بیشتر شامل ویولن، گیتار و بانجو بودند تشکیل شدند. این موسیقی کانتری اولیه بود و به آن Old Time Music یا موسیقی کهن میگویند.

موسیقی کانتری با عنوان یک پدیده جنوبی به دنیا معرفی شد. در مناطق جنوبی، موسیقی محلی با ترکیب فرهنگ ها و موسیقی های سنتی مربوط به کشورهای مختلف به‌وجود آمد. برای مثال موسیقی کهن (Old Time Music)، که از آن موسیقی کانتری به‌وجود آمد، شامل تصنیف ها و آهنگ های محلی از بریتانیا و ایرلند بود.
melodymag

برخلاف این تصور کلی که موسیقی کانتری تنها تحت تاثیر آمریکایی های اروپایی تبار به‌وجود آمد، باید گفت که بخش عمده ای از سبک نوازندگی و به ویژه ساز بانجو که از سازهای اصلی در موسیقی کانتری محسوب می‌شود، مدیون آمریکایی های آفریقایی تبار است.برای مثال آرنولد شولتز ، گیتاریست سیاه پوستی بود که تکنیک Thumb Style را به‌وجود آورد.سندی دیگر بر این مدعا یکیاز ترانه های معروف کانتری به نامCotton Eyed Joe است که تاریخ ساخت و آهنگ ساز آن مشخص نیست اما طبق شواهد به پیش از سال ۱۸۶۱ میلادی باز میگردد.دوروتی اسکاربورو (۱۹۳۵-۱۸۷۸) ، فولکلور شناس آمریکایی در کتاب ردپای ترانه های محلی سیاه پوستی (On the Trail of Negro-Folk Songs) که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد، عنوان می‌کند که خواهر بزرگترش این ترانه را از مردی یاد گرفته بود و آن مرد گفته بود که زمانی که بسیار کوچک بود این ترانه را از برده های سیاه پوست در لویزیانا شنیده بود که هنگام رفتن به مزارع آنرا میخواندند. بر طبق این اظهارات، اگر نتوان ادعا کرد که موسیقی کانتری تا حدی وامدار موسیقی آفریقایی است اما می‌توان آنرا متاثر از سیاه پوستان مهاجر و برده ها دانست و می‌توان گفت که سیاه پوستان به اندازه سفید پوستان اروپایی در به‌وجود آوردن موسیقی کانتری نقش داشتند.

  • ریشه های موسیقی کانتری:

در این قسمت به بررسی انواع مختلف موسیقی که ریشه های سبک کانتری را به‌وجود آوردند میپردازیم و مختصری از تاریخچه آنها را بیان می‌کنیم. این سبک ها عبارتند از:

Old Time Music

Appalachian Music

American Folk Music که موسیقی وسترن یا Western Cowboyرا نیز شامل می‌شود.

در ادامه هر کدام از این سبک ها را جداگانه توضیح خواهم داد و پس از آن به بررسی نسل های مختلف موسیقی کانتری از دهه ۱۹۲۰ میلادی تاکنون و معرفی افراد برجسته هر نسل و زیر سبک‌هایی که در هر نسل به‌وجود آمده است پرداخته می‌شود.

ادامه دارد..

  • عرفان رضایت‌بخش/مجله موسیقی ملودی

گزارشی از فعالیت‌های جدید گروه موسیقی کانتریِ «دریم رووِرز»

melodymag

در پی اتمام ضبط اولین آلبوم گروه کانتری «دریم رووِرز»( Dream Rovers ) با نام Off the Road، این گروه دو کنسرت در دانشگاه شریف اجرا کرد که با استقبال بسیار زیادی از طرف مخاطبان رو به رو شد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی اولین کنسرت این گروه در تاریخ ۲۴ اسفند ماه ۱۳۹۰ در آمفی تئاتر مرکزی دانشگاه شریف برگزار شد. این گروه در راستای معرفی آلبوم خود به اجرای برخی از ترانه های آن پرداخت که در بین آنها ترانه های Cloudy Sky و Dear Superstar با استقبال دو چندان رو به رو شدند.
دومین کنسرت «دریم رووِرز» در تاریخ ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۹۱ در سالن همایش دانشکده فیزیک دانشگاه شریف برگزار شد.
در این کنسرت گروه علاوه بر ترانه های آلبوم Off the Road یک ترانه جدید با نام One Good Morning In the County را نیز اجرا کردند.
عرفان رضایتبخش سرپرست این گروه می‌گوید: «یکی از چیزهایی که در این کنسرت برای من خیلی با ارزش بود حضور چند تن از اساتید فیزیک دانشگاه شریف در میان مخاطبان بود. و علاوه بر آن چیزی که خیلی مرا خوشحال کرد این بود که بعد از اجرا چند تن از این اساتید در پشت صحنه پیش من آمدند و صمیمانه تبریک گفتند و ابراز رضایت کردند. این نشان دهنده آن است که ترانه های ما گستره سنی وسیعی را به خود جذب می‌کنند.»
موسیقی کانتری موسیقی محلی آمریکاست و در ایران آن‌چنان شناخته شده نیست. گروه «دریم رووِرز» نه تنها یکی از معدود گروه های این سبک در خارج از آمریکای شمالی است، بلکه به نوعی پیشگام اجرای این سبک در ایران نیز محسوب می‌شود.
سرپرست «دریم رووِرز» معتقد است: «با توجه به استقبال گسترده ای که دز دانشگاه شریف با آن روبه رو شدیم و با توجه به صحبت هایی که مردم بعد از اجرای کنسرت ها با ما رد و بدل می‌کنند می‌توانم این نتیجه را بگیرم که موسیقی کانتری پتانسیل بالایی را دارد تا تبدیل به یک سبک بسیار پر طرفدار در ایران شود. ولی در این راستا باید ابتدا این سبک را به مردم معرفی کرد. اکثر مردم میدانند که کانتری یک موسیقی آمریکایی است اما آشنایی بیشتری با آن ندارند یکی از اهداف ما این است که این سبک زیبا را به مردم ایران معرفی کنیم. با توجه به آشنایی نداشتن مردم با موسیقی کانتری و همچنین انتشار ترانه هایی که در بهترین حالت «بلوز» بوده اند و به‌صورت اشتباه تحت عنوان موسیقی کانتری انتشار پیدا کرده اند، این خطر وجود دارد که آن‌چه از موسیقی کانتری در ذهن مردم شکل میگیرد با واقعیت تفاوت بسیار داشته باشد.از این رو تصمیم گرفتیم دنیای موسیقی زیر زمینی را ترک کنیم و سعی در انتشار آلبوممان کنیم. یعنی جایی که مخاطب بیشتر و امکان برگزاری کنسرت و تبلیغات هم بیشتر است.»
melodymag

وی اضافه می‌کند: «در این راستا قدم اول را برای اخذ مجوز های لازم از وزارت ارشاد برداشتیم و ترجمه ترانه ها را به این وزارت خانه ارسال کردیم و خوشبختانه تا به حال موفق شده ایم که مجوز ترانه ها را اخذ کنیم. در حال حاضر منتظر تصمیم ارشاد مبنی بر صدور مجوز موسیقی آلبوم هستیم. اگر چنانچه این مجوز هم صادر شود تا انتشار رسمی آلبوم راه چندانی باقی نمی‌ماند و در آن صورت Off the Road به طور رسمی اولین آلبوم موسیقی کانتری در ایران خواهد بود.»
به گزارش مجله موسیقی ملودی رضایتبخش هم‌چنین در مورد متن ترانه‌های آلبوم جدیدشان می‌گوید: «در رابطه با انگلیسی بودن ترانه های آلبوم، خیلی ها تا به حال پیشنهاد دادند که از ترانه های فارسی استفاده کنیم. نظر خود من این است که زبان موسیقی کانتری انگلیسی است و نمی‌توان آن‌را به زبان دیگری اجرا کرد. مثالی می‌زنم، فرض کنید یک آمریکایی علاقه بسیار زیادی به موسیقی کلاسیک ایران، یا آن‌طور ما می‌شناسیم موسیقی سنتی، داشته باشد. به حدی که خودش آهنگ‌هایی را در این سبک بسازد. حال آیا واقعا می‌توان از وی انتظار داشت که برای آهنگ هایش از ترانه های انگلیسی استفاده کند؟ قطعا نه! چون زبان موسیقی سنتی، زبان فارسی است و نه هیچ زبان دیگری و همین امر هم در رابطه با موسیقی کانتری و زبان انگلیسی صادق است.»

آلبوم Off the Road شامل ۸ ترک است که لیست آنها به این ترتیب است: February Snow- Dear Superstar- Too Many Nights Alone- Gonna Be- Cloudy Sky- Insomnia – Stutter- Tonight

رضایتبخش در پایان خاطرنشان می‌کند: «با توجه به استقبال صورت گرفته از ترانه One Good Morning In the County در کنسرت اردیبهشت ۱۳۹۱ ابتدا تصمیم بر آن شد که این ترانه نیز ضبط شده و به آلبوم Off the Road اضافه شود اما از آن‌جا که برای اخذ مجوز اقدام کرده بودیم این امر امکانپذیر نبود.»

این کانتری نیست؛ نقدی بر کنسرت پژوهشی راک – کانتری گروه تندر

گروه تندر به سرپرستی «اردوان انزابی‌ پور» برنامه‌هایی را با نام «کنسرت پژوهشی راک – کانتری» برگزار می‌کند. این گروه در هنگام ارایه آثار خود در این برنامه‌ها، تعدادی از قطعات‌شان را به‌عنوان سبک کانتری معرفی می‌کنند. در پی این موضوع، «عرفان رضایت‌بخش» سرپرست گروه کانتری «دریم روورز» با ارسال یادداشتی برای مجله موسیقی ملودی مدعی شده که سبک گروه تندر راک است و آثاری نیز که به‌عنوان کانتری معرفی می‌شوند در حقیقت موسیقی کانتری نیستند. نقد این هنرمند را در مجله موسیقی ملودی با هم می‌خوانیم.

عرفان رضایت‌بخش: ممکن است آقای انزابی پور به علت تازه بودن سبک کانتری در ایران و معرفی خودشان به عنوان پیشرو این سبک در کشور اصرار داشته باشند که برخی از آهنگهای ساخته گروه تندر، کانتری است. اما من به عنوان یک خواننده و آهنگساز سبک کانتری لازم می‌دانم نکاتی را در این خصوص گوشزد کنم.اگر این موسیقی را به عنوان موسیقی کانتری معرفی بکنید همان بلایی که اوایل رواج یافتن موسیقی راک، بر سر این سبک آمده بود بر سر موسیقی کانتری نیز می آید.

در آن زمان آهنگ‌های پاپ با اشعار پاپ ساخته می‌شدند و صرفا به علت وجود تک‌نوازی گیتار الکتریک نام راک روی خود می‌گذاشتند. در واقع عرضه کنندگان این نوع موسیقی از راک تنها شخصی با موهای ژولیده در ذهن داشتند که گیتار الکتریک می‌نواخت. عموما هم هنگام نواختن ساز، پاهایش را چیزی حدود ۱۸۰ درجه از هم باز می‌کرد. اما یک تفاوت این‌جا وجود دارد و آن این‌که، موسیقی راک نزد مردم ایران شناخته شده بود و مردم با آثار قوی گروه های بزرگ راک دنیا آشنا بودند، پس آن موسیقی پاپ- راک نما، به خودی خود کنار گذاشته شد و موسیقی راک واقعی ( چه قوی چه ضعیف) جای آن‌را گرفت.
اما موسیقی کانتری از این جهت به خوش اقبالی راک نیست. چرا که اکثریت مردم ایران با سبک کانتری آشنایی ندارند. درست است که راک ریشه در کانتری دارد و در ظاهر، تفاوت عمده آنها در صدای گیتار است که در کانتری صاف و ملایم و در راک وحشی و خش دار به گوش می‌رسد. درست است که از لحاظ ظاهری، تفاوت آن‌ها در این است که در کانتری سازهای آکوستیک استفاده میشود و در راک سازهای الکتریک. اما حقیقت اینجاست که تفاوت این دو سبک چیزی فراتر از آن است که از ظواهر برمی‌خیزد. برای جا افتادن این موضوع مثالی میزنم. اکثر ما با آثار زیبای گروه «اسکورپیونز» آشنایی داریم و شک نداریم که این گروه یکی از بهترین گروه های راک در دنیاست . اما چرا وقتی‌ که کنسرت معروف Acoustica را از این گروه میشنویم هم‌چنان احساس می‌کنیم که داریم به موسیقی راک گوش می‌دهیم؟ مگر سازهای آکوستیک جای سازهای الکتریک را نگرفته اند؟ مگر صدای خش دار گیتار الکتریک حذف نشده است؟ پس چرا نمی‌توان نام کانتری بر آن نهاد؟ پاسخ در چیزی به نام «موزیکالیته» نهفته است که بین موزیسین های امروزی به Touch و Feelling معروف است. این همان چیزی‌ست که به شنونده کمک می‌کند تا آهنگ‌های «الن جکسون» و «برد پیزلی» را از آهنگهای «گری مور» و «جیمز هتفیلد» تشخیص دهد. همین عوامل هستند که باعث می‌شوند بسیاری از طرفداران موسیقی کانتری «تیلور سوئیفت» را به عنوان یک خواننده و آهنگساز سبک کانتری قبول نداشته باشند و از شنیدن اینکه «جاستین بیبر» برنده جایزه CMT شده است، خشمگین شوند.

یاد حرف یکی از اساتید برجسته ویولن افتادم که به هنرجویی گفت: چرا آهنگ باخ را مثل بتهوون میزنی؟! بنابراین آن چیز که ترانه ای را به موسیقی کانتری و یا هر سبک دیگری پیوند میزند، نه تنها سازبندی، بلکه در کنار آن حس و لهجه آهنگ و نوازنده و خواننده است که در شعر جاری می‌شود. این عامل نه تنها در آهنگ، بلکه در ترانه، تنظیم و حتی نوازندگی هر سبکی باید رعایت شود تا محصول نهایی را بتوان به آن سبک نسبت داد ( البته ممکن است جمله اخیر باعث شود که خواننده برداشت اشتباهی از موسیقی تلفیقی داشته باشد. موسیقی تلفیقی پیچیدگی هایی دارند که در این مقال نمی‌گنجند و در اینجا صرفا در مورد سبک‌های مستقل صحبت شده است) و چنان‌چه یکی از عوامل تولید موسیقی، این موزیکالیته را رعایت نکند داستان همان پاپ راک نما دوباره تکرار خواهد شد.
در مورد گروه تندر نیز ماجرا به همین شکل است. شاید بتوان ترانه های Lost Brothers و Back Home را مانند سایر آهنگ‌های اورجینال گروه تندر، در ژانر راک و یا سافت راک قرار داد اما قطعا این آثار جایی در سبک کانتری ندارند. از دلایل آن در کنار عدم رعایت Feeling و Touch موسیقی کانتری در آثار گروه تندر چه در ملودی و چه در تنظیم، می‌توان به استفاده از Power Chord گرفتن آکوردها (به صورتی که ماژور یا مینور بودن آکورد مشخص نباشد) در تنظیم آهنگ‌ها اشاره کرد که تقریبا می‌توان گفت هرگز در تنظیم یک قطعه کانتری استفاده نمی‌شود.
حال اگر عاری بودن لحن کانتری در صدای اردوان انزابی پور را به تمام این نکات اضافه کنیم، غیر از آن کلاه کابویی که گاها روی سر اردوان قرار می‌گرفت هیچ اثری از موسیقی کانتری در این آثار دیده نمی‌شود. پس اگر نه تنها کارهای راک گروه تندر، بلکه هر نوع موسیقی دیگری از این دست (حتی اگر موسیقی بسیار غنی و قوی باشد) به عنوان کانتری به مردم معرفی شوند، در واقع خشت اول معرفی این سبک زیبا و پرطرفدار در دنیا، به مردم ایران ، کج نهاده خواهد شد. پس چه از هنرمندان موسیقی و چه از خبرنگاران موسیقی خواهش میکنم در تولید و معرفی موسیقی، به خصوص سبک کانتری، دقت کنند و سبکی دیگر را به جای کانتری به مردم معرفی نکنند.

آلبوم فلاش‌بک از گروه موسیقی دریم روورز

flashback

گروه موسیقی «دریم روورز» Dream Rovers گروهی‌ست از تهران که در سبک کانتری فعالیت می‌کنند.
به‌ گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی کانتری، موسیقی محلی آمریکاست و «دریم روورز» از معدود گروه‌های کانتری خارج از ایالات متحده به شمار می‌روند که این موسیقی را در ایران تولید می‌کنند. اشعار این گروه به زبان انگلیسی بوده و آهنگ‌سازی و تنظیم آثار نیز از سوی اعضا صورت می‌گیرد.
آلبوم «فلاش‌بک» نام آلبومی‌ست غیررسمی از این گروه که از سوی مجله‌ی موسیقی ملودی منتشر و در فروشگاه ملودی عرضه می‌شود.
این آلبوم از آن‌جا غیررسمی نامیده می‌شود که آهنگ‌های آن، اورجینال نیستند و از سوی خود گروه ساخته نشده‌اند. هم‌چنین به‌گفته‌ی «عرفان رضایت‌بخش» سرپرست گروه «دریم روورز» این آلبوم در زمانی ضبط شده که گروه به اندازه‌‌ی امروز، حرفه‌ای و با تجربه نبود و به‌صورت یک آلبوم تمرینی به «فلاش‌بک» نگاه می‌شد: «این آلبوم ۴ سال قبل تهیه شد و در این مدت به پخش آن فکر نکرده بودیم. اما زمانی‌که افراد بسیاری از اجرا و کیفیت آثار، ابراز رضایت کردند پیشنهاد مجله‌ی موسیقی ملودی را برای انتشار آلبوم، پذیرفتیم.»
این آلبوم موسیقی از ۶ آهنگ معروف قدیمی تشکیل می‌شود که «دریم روورز» آن‌ها را بازخوانی کرده است. این آهنگ‌ها مربوط به دهه‌های ۴۰ تا ۷۰ میلادی هستند و در طی این سال‌ها خواننده‌های بسیاری به دوباره‌خوانی آن‌ها پرداخته‌اند.

dream-rovers

عرفان رضایت‌بخش در مورد آلبوم فلاش‌بک می‌گوید: «چند سال پیش گروهی به‌نام «پرشین روورز» را تشکیل دادم و زمانی‌که این آلبوم را ضبط کردیم، اعضای این گروه عبارت بودند از: «میعاد حاتمی‌نیا» که کار ضبط، میکس و مسترینگ آلبوم را انجام می‌داد، «سامیار محمودی» و خود من که خواننده‌ی این آثار هستم. گروه «پرشین روورز» بعد از مدتی از هم پاشیده شد و من گروه جدیدی به‌نام «دریم روورز» را تشکیل دادم. در تهیه‌ی موسیقی این آلبوم از سازهای زنده استفاده نشده و کارها به صورت سمپل هستند. بنابراین عملن بار اصلی بر دوش خواننده قرار دارد. از این‌رو تصمیم گرفته شد که «فلاش‌بک» با نام «دریم روورز» انتشار یابد.»
به گفته‌ی رضا‌یت‌بخش، گروه فعلی دریم‌روورز چیزی فراتر از چند دوست که دور هم جمع شده‌اند تا موزیک بزنند به شمار می‌رود و در واقع: «گروه، از اعضای حرفه‌ای و علاقمند به کار، تشکیل شده که فعالیت خود را به‌صورت یک بند حرفه‌ای دنبال می‌کنند و قصد دارند پیشرفت کنند. گروه فعلی دریم روورز در کار خود صاحب‌نظر است و من ترجیح می‌دهم اگر کاری قرار است منتشر شود به اسم گروه باشد تا شخص من.»
بر اساس این گزارش، قطعات آلبوم فلاش‌بک عبارتند از Don’t play your rock’n’roll to me که در سال ۱۹۷۵ توسط مارک چپمن نوشته شده و «اسموکی» آن‌را در سبک کانتری اجرا کرده است. قطعه‌ی Sixteen tons مربوط به سال ۱۹۴۶ که توسط مرل تراویس نوشته شده و «تنسی ارنی فورد» در سبک کانتری به اجرای آن پرداخته است. آهنگ Delillah که در سال ۱۹۶۸ از سوی «تام جونز» در ژانر Oldie اجرا شده و نویسنده‌ی این آهنگ، بری میسن است. قطعه‌ی Hungry Eyes در سبک کانتری که «مرل هگارد» در سال ۱۹۶۹ آن‌را اجرا کرده و آهنگ معروف Imagine از جان لنون که در سال ۱۹۷۱ در ژانر پاپ-کانتری خوانده شده و هم‌چنین ترانه‌ی Mambo Italiano که نویسنده ی آن باب مریل است و از سوی «دین مارتین» در سال ۱۹۵۴ و در سبک Oldie اجرا شده است.
علاقمندان به تهیه‌ی آلبوم فلاش‌بک از گروه دریم روورز می‌توانند آن‌را از طریق فروشگاه ملودی و به‌صورت اینترنتی خریداری کنند.

آلبوم فلاش‌بک از دریم روورز را بخرید