تک‌نوازی تار بایگانی

کنسرت کیوان ساکت و گروه وزیری در تالار وحدت

کنسرت گروه «وزیری» به سرپرستی کیوان ساکت و با خوانندگی سالار عقیلی، از ۱۸ اردیبهشت در تالار وحدت اجرا می‌شود.
به گزارش مجله موسیقی ملودی در این کنسرت اجرای متفاوتی از آثار کیوان ساکت، در ۲ بخش شامل ۱۴ قطعه در دستگاه‌های نوا، بیات اصفهان، شور، چهارگاه و ماهور با اشعاری از مولانا، فریدون مشیری، هوشنگ ابتهاج، دکتر وحید موحد و ژاله اصفهانی با صدای سالار عقیلی، اجرا می‌شود.

بنابر اعلام روابط عمومی وامور بین الملل بنیاد رودکی استاد موسیقی مقامی «غلامعلی پورعطایی» نیز به عنوان خواننده میهمان مقامی و استاد ذوالفقار عسگریان،به عنوان نوازنده ساز دوتار و در مجموع ۲۴ هنرمند نوازنده، کیوان ساکت (نوازنده تار و سرپرست گروه) را در این اجرا همراهی می‌کنند.

گفتنی است این کنسرت از ۱۸ اردیبهشت به مدت ۳ شب ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت روی صحنه رفته و در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ویژه روز ملی خلیج‌فارس نیز دوباره اجرا خواهد شد.

دی ۱۳, ۱۳۹۱

ایران به ثبت تار توسط جمهوری آذربایجان در یونسکو اعتراض می‌کند

سخنگوی خانه موسیقی ایران از پی گیری خانه موسیقی و سازمان میراث فرهنگی در مورد ثبت تار توسط جمهوری آذربایجان خبر داد.
داریوش پیرنیاکان، سخنگوی خانه موسیقی ایران روز دوشنبه یازدهم دیماه در گفتگو با خبرگزاری مهر گفت: “قرار شده است که نماینده سازمان میراث فرهنگی اعتراض جامعه ایرانی را به یونسکو اعلام و ثابت کند که خاستگاه اصلی ساز تار کشور ایران است و آنها را قانع کنند.”
در هفتمین اجلاس کمیته میراث معنوی یونسکو که اواسط آذرماه سالجاری برگزار شد، ساز “تار” به نام جمهوری آذربایجان ثبت شد. این اتفاق انعکاس گسترده ای در میان علاقه مندان موسیقی در ایران داشت.
به گزارش مجله موسیقی ملودی از بی‌بی‌سی فارسی، در این اجلاس که نمایندگان سازمان میراث فرهنگی ایران هم حضور داشتند، ۳۶ اثر از نقاط مختلف جهان از جمله مراسم قالیشویان مشهد اردهال ثبت شد.
آقای پیرنیاکان گفته است: “پس از ثبت تار ایرانی به نام کشور آذربایجان، چهارشنبه ۶ دی‌ماه اعضای خانه موسیقی جلسه‌ای را با مسئولین سازمان میراث فرهنگی برگزار کردند که در این جلسه مدارک مستدلی از اینکه چگونه ساز تار به کشور آذربایجان رفته است، تحویل آن ها دادیم.”
به گفته آقای پیرنیاکان اهمال کاری مسئولان میراث فرهنگی که در آن زمان مدارک لازم را ارائه نکرده‌اند، باعث شده است که تار به نام کشور آذربایجان ثبت بشود.

پیش از این حسین علیزاده، نوازنده تار و آهنگساز موسیقی ایرانی با تاکید بر اینکه مسئولان ایرانی اقدامی شایسته برای ثبت جهانی تار به نام این کشور انجام نداده اند، گفت که بهتر است اقدام کشور آذربایجان برای ثبت این ساز به نام خودشان را با دیده تعصب ننگریم.
آقای علیزاده در گفتگو با خبرگزاری مهر گفته بود: “اگر ردیف موسیقی سنتی در یونسکو به نام ایران ثبت شده به دلیل دغدغه مسئولان نبوده است، بلکه رپرتواری که از قدیم در ایران وجود دارد مفصل‌تر از رپرتوار موسیقی آذربایجان، تاجیکستان و کشورهای اطراف است و این پیشینه آنقدر محکم بوده است که کسی نمی‌توانسته منکر آن شود. در غیر این صورت ردیف‌های موسیقی هم به نام کشور دیگری ثبت می‌شد.”
به گفته آقای علیزاده “یونسکو نگاه می‌کند که کدام کشور به هنر سرزمینش اهمیت می دهد و احترام می‌گذارد. تار در آذربایجان یک ساز ملی به شمار می رود و با فرهنگ و تاریخ این جامعه عجین شده است و حال اینکه اگر عنوان تار ایرانی و تار آذری در یونسکو از یکدیگر تفکیک شود، مشکل حل خواهد شد.”
او در ادامه افزود: “تار به هرحال در یونسکو ثبت شده و مهم هم همین است که جریان‌های فرهنگی و هنری در جهان حفظ شود.”
در سال های گذشته، از ایران سنت ها و مراسمی از جمله مراسم آیینی نوروز و نیز ردیف های موسیقی دستگاهی ایران در فهرست میراث ناملموس یونسکو به ثبت رسیده است.

آذر ۱۸, ۱۳۹۱

ساز «تار» به نام کشور آذربایجان در یونسکو به ثبت رسید

درهفتمین نشست کمیسیون میراث معنوی یونسکو، روش‎های سنتی در ساخت و همچنین روش‎های نوازندگی و اجرای ساز «تار» به نام کشور آذربایجان ثبت شد

کمیسیون میراث جهانی یونسکو در هفتمین نشست خود که در پاریس در حال برگزاری است و تا هفتم دسامبر ادامه دارد، ۴ اثر جدید را به فهرست میراث معنوی جهان افزود که شامل ساخت و نوازندگی «تار» به نام کشور آذربایجان است.

به گزارش یونسکو روش‎های سنتی در ساخت تار ونحوه نوازندگی و اجرای آن که از سوی کشور آذربایجان معرفی شده بود، درنشست اخیر کمیسیون میراث معنوی یونسکو ثبت شد. این در حالی است که تار یکی از مهمترین و کهن ترین سازهای ایرانی است که بیشتر به نام کشور ایران شناخته می شود.

به نظر می رسد که کشور ایران هیچ مشارکتی در پرونده ثبت جهانی تار نداشته و هرچند کشور آذربایجان پیش از این عاشیق ها را به نام خود به ثبت رسانده بود اکنون تار را هم ثبت رسانده است.

طبق همین گزارش این ساز نوعی ابزار موسیقی زهی ساخته شده از چوب درخت توت و تو خالی با تارهای بلند است که در سراسر روستاها و شهرهای آذربایجان ساخته می‎شود.

در گزارش یونسکو آمده است که این ساز دارای ویژگی سازهای سنتی است و در مراسم مختلف عروسی و جشن و عیدهای گوناگون و مهمانی‌های سنتی گرفته تا کنسرت‌ها و همایش‌های امروزین نواخته می‎شود.

این ساز که بدنه‎ای توخالی و ازجنس چوب دارد، به شکل هشت انگلیسی است و به صورت افقی در دستان نوازنده قرار می‌گیرد. این ساز دارای هفت تار فلزی است که با زخمه نواخته می‎شود.

بنا برآنچه که در گزارش رسمی یونسکو آمده، ساخت این ساز طی سال‎ها وقرن‎ها توسط صنعتگر ان سنتی که مهارت‎های خود را نسل به نسل به شاگردان و خود منتقل کرده‎اند، حفظ شده و نحوه اجرا و مهارت‎های هنری در نوازندگی این سازنیز به صورت شفاهی توسط استادان هنر به نسل جوانتر درمردم این کشور منتقل شده است.

تار از سازهای زهی است که با زخمه نواخته می‌شود. تار در ایران و برخی مناطق دیگر خاورمیانه مانند آذربایجان و ارمنستان و گرجستان برای نواختن موسیقی کلاسیک این کشورها رایج است. در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسین درویش یا درویش خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار می‌رود.

۳ اثر جدید فرهنگی ثبت شده‎ی دیگر از ۳ کشور، الجزایر، اتریش، ارمنستان است که شامل یک سنت ویژه در مراسم عروسی الجزایر، یک حماسه ملی از سوی کشور ارمنستان و یک کارناوال ازسوی اتریش است که در فهرست میراث معنوی جهان ثبت شده است.

خبرگزاری میرات فرهنگی

بهمن ۱۷, ۱۳۹۰

مراسم تجلیل و بزرگداشت جلیل شهناز برگزار شد

کیوان ساکت در بزرگداشت شهنوار موسیقی ایران گفت: «ساز شهناز را فقط باید شنید؛ حالت ها و حرکت های ظریف انگشتان و مضراب او پنهانی ترین زوایای احساس انسان را روایت می کند.»

به گزارش مجله موسیقی ملودی از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، کیوان ساکت در مراسم بزرگداشت جلیل شهناز که در موسسه فرهنگی هنری اندیشه برگزار شد، گفت: سونوریته ساز جلیل شهناز آنچنان غریب و بی بدیل است که شنونده را مسحور می کند. حالت های ساز شهناز در ساز کمتر نوازنده هم دوره ای های او دیده می شود.
ساکت در این مراسم که روز شنبه در غیاب جلیل شهناز برگزار شد، ادامه داد: تا قبل از مرحوم وزیری تقریبا اکثر نوازندگان تار شبیه به هم می نواختند و تفاوت زیادی در شیوه آنها دیده نمی شد. اما با آمدن وزیری سه شیوه و مکتب تارنوازی شکل گرفت که یکی مکتب علی اکبرخان شهنازی، یکی مکتب مرحوم وزیری و دیگری مکتب استاد صبا بود. مکتب استاد صبا بیشتر از دو مکتب دیگر طرفدار پیدا کرد.
وی همچنین تصریح کرد: پس از این دوره و در زمانی که همه نوازندگان تار تحت تاثیر این سه شیوه بودند دو نفر به عرصه موسیقی ایران وارد شدند که به گونه دیگری شروع به نواختن کردند. یکی از این دو نفر استاد فرهنگ شریف و دیگری استاد جلیل شهناز بود که به گونه دیگر تار نوازی کردند و اثر عمیقی بر موسیقی ما گذاشتند.

این موسیقیدان تاکید کرد: آنچه من در ساز جلیل شهناز می شنوم به بیان حافظ می توان گفت«بنده طلعت آنی باش که آنی دارد». جلیل شهناز«آنی» در نوازندگی اش دارد که آثار او را یگانه و بی نظیر می کند.این«آن» مختص خود استاد شهناز است و امضای او را پای آثارش گذاشته است. از همین جا لازم می دانم که برای این استاد گرانقدر موسیقی ایران آرزوی سلامتی کنم.
کیوان ساکت گفت: زیبا ترین اثری که من از استاد جلیل شهناز شنیده ام به دوره میانسالی ایشان مربوط می شود که به همراه تنبک حسین تهرانی اجرا شده است. در آن اجرا حسین تهرانی آواز نیز خوانده که در مجموع کار بسیار خوبی محسوب می شود و من بعد از این همه سال هر وقت آن را گوش می کنم باز هم برایم جذابیت و تازگی دارد.
در ادامه این برنامه کیوان ساکت با سه تاری که از ساخته های ابراهیم قنبری مهر بود به اجرای بداهه نوازی در مراسم بزرگداشت جلیل شهناز پرداخت.
همچنین هوشنگ ظریف در مراسم بزرگداشت استاد جلیل شهناز که روز گذشته برگزار شد گفت: من عاشق ساز استاد جلیل شهناز هستم و خودم را مدیون او می دانم چرا که همواره از مضراب، انگشتان و آثار ایشان مطالب بسیاری را فرا گرفته ام.

این استاد تار نوازی که در موسسه فرهنگی هنری اندیشه سخن می گفت، ادامه داد: من آنقدر به آثار شهناز علاقه داشتم که ۱۵ قطعه از آثار ایشان را از روی نوار نت نویسی کردم و این کار در قالب کتابی منتشر شد. زمانی که این کتاب را برای گرفتن اجازه انتشار نزد استاد شهناز بردند ایشان اجازه این کار را نمی داد اما به محض اینکه گفتند کار نت نویسی این آثار را بنده انجام داده ام ایشان پذیرفت و این موضوع بسیار برای من ارزشمند است.
هوشنگ ظریف ادامه داد: بداهه نوازی های ایشان بی نظیر است؛ چرا که هم آشنایی و تسلط ویژه ای بر روی ردیف دارد و هم از خلاقیت خاصی در بداهه نوازی بر خوردار است که آثارش را برای همگان شنیدنی و منحصر به فرد می کند. همه اینها باعث می شود تا شهناز بتواند بیشتر از ۲۰ دقیقه یک قطعه را بنوازند و کارش شنیدنی و دلنشین باشد.
این موسیقیدان افزود: امیدوارم این ماجرایی که تعریف می کنم حمل بر خود ستایی نباشد؛ روزی از استاد شهناز خواستم تا بر روی کتاب نت نویسی آثارشان چیزی به یادگار برایم بنویسند و ایشان نوشتند: سرور گرام استاد مسلم تار جناب آقای هوشنگ ظریف. من این نوشته را دارم و از آنجا که فردی چون استاد جلیل شهناز برایم چنین مطلبی نوشته بسیار ارزشمند است.

شهریور ۱۷, ۱۳۹۰

تکنوازی‌های موسیقی‌دانان قدیم ایران دوباره منتشر می‌شوند

بابک چمن‌آرا مدیر مرکز موسیقی بتهوون از انتشار تکنوازی‌های موسیقیدانان گذشته ایران خبر داد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی بابك چمن‌آرا مدیر مركز موسیقی بتهوون در گفت‌وگو با فارس گفت: مجموعه آهنگ روز دربرگیرنده موسیقی‌های قدیم ایران است كه توسط استادان برجسته اجرا شده‌ و مركز بتهوون آنها در گذشته به صورت تك‌نوازی منتشر كرده كه ما هم‌اكنون قصد داریم این مجموعه را با تنظیم جدید در بازار موسیقی منتشر كنیم.
وی ادامه داد: تاكنون از این مجموعه تكنوازی‌هایی را منتشر كرده و در آینده نیز قطعات قدیمی و خاطره‌انگیزی با اجرای مزدا انصاری منتشر خواهد شد.
چمن آرا افزود: بتهوون اولین مكانی بوده که کار تکنوازی موسیقی را ضبط و نشر کرده و قبل از بتهوون هیچ شرکتی این كار را انجام نداده است.
مدیرمركز موسیقی بتهوون در خاتمه خاطرنشان كرد: هم‌اكنون مشغول تنظیم جدید این مجموعه هستیم و در آینده به مروز زمان در قالب آلبوم‌های موسیقی منتشر می‌شوند.

تیر ۲۸, ۱۳۸۹

فکر و فریاد، از سینا سرلک و پیمان خازنی

آلبوم موسیقی سنتی «فكر و فریاد» با صدای «سینا سرلک» و به آهنگ‌سازی «پیمان خازنی» توسط موسسه‌ی فرهنگی هنری «چهارباغ» وارد بازار موسیقی شد.

آلبوم موسیقی «فکر و فریاد» ۶ آهنگ دارد که از بین آن‌ها می‌توان به «فکر و فریاد»، «چشم ز شوق»، «تحمل» و «ماه هلال» اشاره کرد.

آهنگ‌های نام‌برده در «آواز اصفهان»، «شوشتری»، «دشتی»، «دستگاه شور»، «ماهور» و «آواز افشاری» با اشعاری از «مهدی چوپانی» و با آواز سینا سرلک اجرا شده ‌اند. هم‌چنین دو ساز و آواز در «آواز افشاری» و «دستگاه ماهور» با تك‌نوازی تار پیمان خازنی و تك‌نوازی نی «فرهاد زالی» در آلبوم «فکر و فریاد» اجرا شده‌اند.

از آثار منتشر شده‌ی قبلی پیمان خازنی می‌توان به آلبوم‌های «چکاوک» و «شوخی» اشاره کرد. هم‌چنین از آثار در دست انتشار وی نیز می‌توان به آلبوم‌های «پریچهره» با صدای سینا سرلک و «سیه چشم» با صدای «علی رستمیان» اشاره کرد.

ارکستراسیون «فکر و فریاد» توسط «پویان رمضانی» انجام پذیرفته و صدابرداری و میکس آن را «پژمان رستمیان» بر عهده داشته است.

نوازندگان این اثر «علی جعفری پویان»، «میثم مروستی» (ویولون و آلتو)، «مجید اسماعیلی» (ویولون‌سل)، «پویان رمضانی» (پیانو)، «آرمین قیطاسی» (فلوت)، «شایان یزدی‌زاده» (تنبك)، «الناز اعلایی» (سنتور)، «سینا علم» (كمانچه)، «فرهاد زالی» (نی)، و «پیمان خازنی» (تار) هستند.

پیمان خازنی آهنگ‌ساز این اثر در گفت‌‌و‌گویی به برنا گفته بود: «آلبوم «فكر و فریاد» در فضای موسیقی اركسترال ایرانی و با تكیه بر اصالت موسیقی ملی- میهنی ساخته شده است. در این اثر موسیقی با سرشت اشعار به‌گونه‌ای پیوند خورده است كه شنونده‌ی ایرانی با شنیدن آن، احساس لذت و رضایت خواهد یافت.»

تیر ۲۸, ۱۳۸۹

پیام جهانمانی کنسرت کنانه را اجرا کرد

«پیام جهانمانی» نوازنده‌ی تار، کنسرت تک‌نوازی تار را در فرهنگ‌سرای نیاوران اجرا کرد. این تک‌نوازی از سوی موسسه‌ی فرهنگی هنری ماهور و و به‌مناسبت انتشار آلبوم «کنانه» ترتیب داده شده بود.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از سایت رسمی پیام جهانمانی، این برنامه در تاریخ ۲۶ تیرماه در فرهنگ‌سرای نیاوران با اجرای بخش‌هایی از آلبوم «کنانه» انجام گرفت.

جهانمانی کنسرت کنانه را در دو بخش در دستگاه سه گاه و بیات ترک برگزار کرد.

این نوازنده‌ی تار تاکنون اجراهای متعددی را در داخل و خارج کشور داشته و ۶ اثر را توسط انتشارات ماهور به بازار موسیقی سنتی کشور عرضه کرده است.

خرداد ۱۳, ۱۳۸۹

آلبوم خاکستری،آبی تک‌نوازی تار محسن نفر

آلبوم موسیقی «خاکستری،آبی» با تک‌نوازی تار محسن نفر در سه سی دی به همت مرکز موسیقی حوزه‌ی هنری منتشر شد.

به گزارش ملودی به نقل از مهر، سی دی اول به قطعاتی در دستگاه شور و آواز ابوعطا اختصاص دارد، سی دی دوم از این مجموعه با قطعاتی در آواز بیات ترک آغاز می شود و در دستگاه شور، دشتی و ماهور ادامه پیدا می‌کند و در نهایت با فرود به آواز بیات ترک به پایان می‌رسد.

سی دی آخر از آلبوم موسیقی خاکستری ، آبی در آواز بیات اصفهان آغاز می‌شود در دستگاه چهارگاه ادامه می‌یابد و بار دیگر با فرود در آواز اصفهان به پایان می‌رسد.

محسن نفر نوازنده‌ی تار در توضیح کم و کیف اجرای قطعات این اثر در دفترچه‌ی معرفی آلبوم خاکستری، آبی چنین آورده است: موسیقی ثبت رنگ است در لحظات گوناگون. محتوای آن هم معرفت، تخصص، اخلاق، رفتار، تجربه، سابقه و بینش موسیقی‌دان تشکیل می‌شود پس با مشاهده‌ی اثر موسیقی می‌توان به رنگ روح موسیقی‌دان پی برد. در موسیقی ملل و موسیقی ملی هر قوم رنگ‌های ثابت و مشخصی وجود دارند که حکایت از شانیت تاریخی آن قوم و ملت می‌نماید و البته شان و رنگ فرهنگ و تمدن آن ملت هم بر آن موسیقی هویدا است. موسیقی ملی ما که از سنت‌های قومی و تاریخی ما است و از شاخصه‌های اصلی هویت و فرهنگ ما محسوب می‌شود رنگ‌های مختلفی دارد و به تناسب هر مایه و مقامی که در موسیقی ملی ما وجود دارد رنگی نیز وجود دارد و این رنگ‌ها طبعن با هم متفاوت هستند.
در موسیقی ملی ما دو رنگ وجود دارد نخست رنگی که در مایه‌ها و مقام‌های این موسیقی هست که خود محصول تاریخ ، فرهنگ و تمدن، رشد علمی و ادبی و عمیق و ایمان مذهبی و…است و دوم رنگی که در خلال رنگ نخست، از روح موسیقی‌دان تراویده و چون هاله‌ای اثر موسیقی را در خود گرفته و بر رنگ نخست تاثیرگذارده و البته از آن تاثیر هم گرفته است.در موسیقی ملی (سنتی) مایه‌ها و مقام‌ها هریک برای خود رنگی دارند و این رنگ در ترکیبی که با نام ردیف موسیقی ما معروف است مستقلن و مشخصن وجود دارند و علاوه بر آن رنگی است که موسیقیدان‌ها در ساخت اثری در فضای آن مایه‌ها و مقام‌ها ایجاد می‌کند. مثلن رنگ دستگاه ماهور در ردیف موسیقی باز، روشن و صاف است و حالت شادی و طرب و تحرک را ایجاد می‌کند.

آلبوم موسیقی خاکستری، آبی طیف مجموعه رنگ‌هایی است که از خاکستری گرفته تا آبی در قالب قطعاتی که ابداع شده از روح من تراویده و محصول شرایط زمانی، مکانی، هنری و فردی و اجتماعی بوده است که مجموعه در سال ۱۳۷۷ جامه‌ی وقوع پوشیده و اکنون امکان انتشار یافته است .

عکس از مهر