برچسب: ترانه

نام «افشین سیاه‌پوش» همواره در زمره بهترین ترانه‌سرایان قرار دارد. بسیاری از ترانه‌های زیبایی که در عرصه موسیقی پاپ شنیده و می‌شنویم، وامدار احساس و نگاه زیبای وی به زندگی و اجتماع است که از آن جمله می‌توان به برترین آثار سعید شهروز اشاره کرد.
به گزارش مجله موسیقی ملودی افشین سیاه‌پوش ضمن اعلام اعتراض به اجرای بدون مجوز ترانه‌ای از سروده‌هایش با عنوان «نامه» توسط حمید اصغری‌راد (خواننده آلبوم «آینه دق») گفت: اعتماد یکی از مهمترین اصول کار ما ترانه‌سرایان محسوب می‌شود زیرا به جهت فرصت دادن به آهنگساز و خواننده برای برقراری ارتباط حسی با سروده‌هایمان، من و دیگر همکاران در این عرصه ناچار هستیم، ترانه‌هایمان را برای مدت زمانی به دوستان بسپاریم تا در صورت تمایل آن‌ها را اجرا کنند اما متاسفانه با بی‌اخلاقی برخی از افراد مشکلاتی به وقوع می‌پیوندد چرا که در کنار اعتماد، امانت‌داری نیز وظیفه هنرمند مخاطب ماست تا با حفظ آثارمان از سوءاستفاده از آنان جلوگیری نماید که در بسیاری از مواقع بر این امر کوتاهی می‌شود.
وی افزود: ترانه «نامه» را مدت‌ها پیش نزد آهنگسازی از دوستانم به امانت گذاشته بودم تا بر روی آن کار کند اما چندی پیش در کمال حیرت متوجه شدم، حمید اصغری‌راد نه تنها این ترانه را اجرا کرده بلکه برای آن کلیپ جهت پخش در رسانه‌های غیرمجاز نیز تهیه شده است و جالب‌تر آن‌که محسن آصف خود را به عنوان آهنگساز و صد البته ترانه‌سرای اثر معرفی کرده است و با بی‌شرمی تمام نام خود را بر روی ترانه‌ای که سروده من است در کلیپ متذکر شده است.

وی افزود: وقتی با این افراد و مجموعه ذیربط به گفتگو پرداختم و علت را جویا شدم، در وهله نخست اظهار بی‌اطلاعی کردند در حالی‌که جای سوال دارد که آیا به واقع محسن آصف نیز نمی‌دانسته که این ترانه را خودش نسروده است و حال این‌که چطور من باید این بی‌اطلاعی را به عنوان دلیلی قانع‌کننده باور می‌کردم، جای سوال دارد اما در پایان وقتی من‌را در پیگیری مصمم دیدند به جای عذرخواهی با رفتاری کاملا حق به جانب و گستاخانه با من مواجه شدند که دور از ادب و شأن هنرمندان عرصه موسیقی است و تنها می‌توان آن‌را در خور شخصیت هنرمندنماهایی دانست که به اسم هنر به خود حق هر گونه کارشکنی را می‌دهند!»
افشین سیاه‌پوش در پاسخ به این سوال که چه کسانی باید نسبت به متضرر شدن هنرمندان در وقوع با چنین مشکلاتی جوابگو باشند، اظهار داشت: هرگز محکمه‌ و قانونی برای حمایت از هنرمندان به صورت کارشناسانه همراه با قاطعیت وجود ندارد که بتوان به آن متوسل شد و در بروز چنین وقایعی توسط آن از حق‌مان دادخواهی کنیم. انجام مکرر بعضی از امور باعث می‌شود قبح موضوع بریزد و تکرار آن برای همگان آسان شود. نبود حق مولف و عدم وجود قانون کپی‌رایت باعث می‌شود کسانی که به واقع بویی از معرفت و مرام هنرمند بودن نبرده‌اند، از زیر بار حرکت حرفه‌ای در این مسیر شانه خالی کنند و وقیحانه عملی را انجام دهند که قواعد و اصول کار حرفه‌ای را زیر سوال می‌برد.
وی در پایان گفت: تنها راه مقابله با کسانی که تخلف می‌کنند، معرفی کردن و نشان دادن شخصیت حقیقی آنان به مخاطبینی است که با وجودشان ادامه کار یک هنرمند تضمین می‌شود. به همین واسطه و به علت نبود حمایت از سوی متولیان در واقع با چنین کارشکنی‌هایی به شخصه در حال پیگیری این مساله هستم تا بدین نحو حقی که از من ضایع شده است را بازستانم.

• لیا شیرازی /  مجله موسیقی ملودی

عبدالجبار کاکایی (شاعر و ترانه‌سرا) معتقد است؛ یک هنرمند در شرایطی می‌تواند به خلاقیت و نوآوری در آثارش دست پیدا کند که آزادی عقل و تفکر داشته باشد تا فارغ از مشکلات و دغدغه‌های فکری بتواند بر کیفیت اثرش بیفزاید اما این تمرکز در آزادی عقل در روزگار ما برای هنرمند وجود ندارد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی این ترانه‌سرا در گفت‌وگو با ایلنا ضمن انتقاد به فضاهای موجود که هنرمند را از تمرکز و خلاقیت بازمی‌دارد، با اشاره به تکرار تم‌ها و فضاهای خنثی در آلبوم‌های جدید موسیقی، گفت: برای خلق یک قطعه موسیقایی با ارزش و نو، ترانه‌سرا، آهنگساز، تنظیم کننده و خواننده باید در فضای فکری آرام، به خلاقیت و خلق زیبایی برسند، اما عدم وجود چنین آرامش فکری باعث شده که اغلب آلبوم‌هایی که این روزها شنوای آن هستیم، حرف جدیدی برای گفتن نداشته باشند.

کاکایی ادامه داد: از مقوله‌ی الزام آزادی عقل و تفکر برای هنرمند که بگذریم، تازه هنرمند با فیلترهای بزرگی با نام‌های وزارت ارشاد و سازمان صدا و سیما مواجه است که در این مواجهه، موقعیت‌های جدیدی برای ترانه و موسیقی بوجود می‌آید.

وی که پیش‌تر سابقه‌ی فعالیت در شورا‌ی عالی راهبردی موسیقی را داشته است، توضیح داد: برخی از ممیزی‌ها زیر عنوان موسیقی فاخر و با این توضیح که موسیقی ‌باید از سطح کیفی قابل قبولی برخوردار باشد، قابل پذیرش است که عموما این ممیزی‌ها ازسوی شوراهای علمی صادر می‌شوند. اما برخی از ممیزی‌ها براساس قوانین نانوشته و اعلام نشده آن‌هم ازسوی نهاد‌ها و حتی افراد نامشخص صورت می‌گیرد که طبیعتا سلیقه‌ای و غیرعلمی هستند.

کاکایی اضافه کرد: بارها در پاسخ به مسوولانی‌ که گفته‌اند؛ «گر اعمال سلایق و ممیزی‌های خارج از حیطه‌ی شوراهای علمی نباشد، ترانه به ابتذال کشیده می‌شود»، گفته‌ام که باید به ذائقه‌ی مردم احترام گذاشت. مگر نه این است که پیش از انقلاب هر نوع موسیقی در جایگاه خود عرضه می‌شد ‌و باوجوداین؛ موسیقی‌ فاخر بر موسیقی به اصطلاح کاباره‌ای در میان مردم ارزش بالاتری داشت؟! مگر نه این است که اکثر بزرگان موسیقی ایران از همان زمانه برآمدند؟! بنابراین به اعتقاد من؛ اگر دست از سر موسیقی بردارند، موسیقی راه خود را پیدا خواهد کرد.

این ترانه‌سرا افزود: مجموعه‌ی عواملی که گفته‌شد، باعث شده‌اند که شرایطی بل‌بشو برای موسیقی روز ایران بوجود بیاید و دست‌آخر چیزی که به‌عنوان یک آلبوم موسیقی تولید می‌شود، از سطح قابل قبولی برخوردار نباشد.

کاکایی ضمن انتقاد از عدم وجود سندیکای قدرتمند موسیقی در ایران، گفت: خود اهالی موسیقی و بزرگان این حوزه؛ خود تا حدودی مقصر هستند چراکه در طول این‌سال‌ها هیچ اقدام موثری در جهت تاسیس صنف و سندیکایی قدرتمند که بتواند حق فعالین‌اش را بگیرد، صورت نداده‌اند. در چنین شرایطی‌ست که دولت می‌شود متولی موسیقی کشور و از آنجایی که در پی رسیدن به اهداف و مختصات فکری خود است، هر آنچه خارج از این دایره و به نفع دولت نباشد، نسبت به آن بی‌تفاوت است.

وی اضافه کرد: ماجرا در حد بی‌تفاوتی دولت به موسیقی روز کشور خلاصه نمی‌شود. متاسفانه دولت خود به دنبال اثبات بی‌کفایتی جریان‌های موسیقی‌امروزی(خصوصا پاپ) است. آنچنانکه جریان‌های موسیقایی بر اثر نبود حمایت ضعیف خواهند شد و دولت نیز اتفاق‌های سطحی که در این حوزه و ژانر رخ می‌دهد را مورد تمسخر و تقبیح قرار می‌دهد.

کاکایی در دفاع از موسیقی پاپ، اظهار کرد: چرا موسیقی پاپ که ۹۰ درصد از مخاطبان موسیقی کشو را به خود اختصاص می‌دهد، ازسوی هیچ نهاد رسمی کشور به رسمیت شناخته نمی‌شود؟ چرا وقتی که موسیقی پاپ از جشنواره موسیقی فجر خط می‌خورد، هیچ کس اعتراضی نمی‌کند؟ سوال این است که اگر این بی‌توجهی ها در عرصه‌ی ورزش رخ می‌داد، بازهم همینطور مسکوت باقی می‌ماند؟ بنابراین یکی از بزرگترین مشکلات موسیقی پاپ نداشتن متولی صالح است.

يك شاعر و ترانه سرا از گسترش موسيقي زرد در جامعه هنري ايران خبر داد و اظهار اميدواري كرد تا با شيوه مديريتي علمي از رشد فزاينده اين پديده نامبارك جلوگيري شود.

عبدالجبار كاكايي ضمن اعلام مطلب فوق با اشاره به وضعيت امروز ترانه و ترانه سرايي در كشورگفت: بازار ترانه به دست حوزه زرد موسيقي افتاده و اگر مديريت درستي بر آن اعمال نشود، لطمات جبران ناپذيري به اين عرصه وارد مي‌شود.

وي گفت: بازار موسيقي پاپ بسيار گسترده است، اما متاسفانه مديريت درستي بر فضاي آن حاكم نيست و به حال خود رها شده است.

كاكايي افزود: بازار موسيقي و ترانه نياز به خلاقيت و مديريتي خلاقانه دارد تا آثار و كلام غير فاخر از جريان اين روند حذف شود و روند توليد آلبوم ها از سرايش ترانه تا آهنگسازي‌ها به استانداردهاي لازم براي توليد يك اثر فاخر برسد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از ایرنا، اين ترانه سرا خاطر نشان كرد: متاسفانه دانش آهنگسازان و خوانندگان نيز پايين است و در حدي نيست كه مانع انتشار آثار ضعيف شود و اين امور نيز در كنار مديريت نادرست فضاي ترانه موجب ايجاد اختلالات فراواني در اين عرصه شده و كار را به جايي رسانده كه مي‌توان گفت ميزان آثار توليد شده كه در ذهن مردم ماندگار شوند بسيار پائين است.

عبدالجبار كاكايي در سال ‪۱۳۴۲‬در ايلام به دنيا آمد، وي در سال ‪ ۱۳۶۴‬وارد دانشگاه شهيد بهشتي تهران شد و در سال ‪ ۱۳۶۸‬مدرك كارشناسي زبان و ادبيات فارسي را دريافت كرد.

كاكايي كارمند رسمي وزارت آموزش و پرورش شد ، اما فعاليت‌هاي خود را بيشتر در زمينه سرودن شعر، نقد و بررسي، اجراي برنامه‌هاي ادبي در صدا و سيما و فعاليت در مطبوعات متمركز كرد.