تماشای کنسرت‌های پرشور «بروس اسپرینگستین» بدون لحظات مهیجی که ساکسیفون‌نوازی «کلارنس کلمونس» آن‌ها را خلق می‌کرد قابل تصور نیست.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «کلارنس کلمونس» نوازنده‌ی ساکسیفون گروه «ای استریت» در سن ۶۹ سالگی درگذشت. این هنرمند سیاه‌پوست با قدرتی که در نواختن ساکسیفون داشت به‌عنوان یکی از عناصر اصلی موفقیت و محبوبیت موسیقی راک بروس اسپرینگستین و «ای‌استریت بند» به شمار می‌رفت. کلارنس در حدود ۴۰ سال با بروس اسپرینگستین و گروه ای‌استریت همکاری می‌کرد.
بی‌بی‌سی گزارش داد: کلمونس ده روز قبل پس از حمله قلبی در خانه‌اش در «سینگر آیلند» در ایالت فلوریدای آمریکا، به بیمارستان منتقل شده بود.
تک‌نوازی های او که به دلیل جثه بزرگش به «مرد گنده» معروف بود، در توفیق آهنگ های محبوب اسپرینگستین از جمله «زاده شده برای دویدن» (Born to Run) و «سرزمین جنگلی» (Jungleland) مؤثر بود.
اسپرینگستین در وب سایتش نوشته که غم از دست دادن کلمونس «بی حساب» است و او و سایر اعضای گروهش افتخار داشته اند که حدود چهل سال در کنار کلارنس بایستند.
در این نوشته آمده است: «کلمونس زندگی فوق العاده ای داشت. او در دل خودش عشق به مردم را داشت؛ عشقی که سبب می شد مردم هم به او عشق بورزند. او عاشق ساکسیفون بود، هواداران ما را دوست داشت و هرشب که پا برصحنه می‌گذاشت، هر چه را داشت ارائه می کرد.»
برایان آدامز، خواننده راک کانادایی نیز تأثر خود را در توییتر خود ابراز کرده است و کلمونس را «یکی از بزرگ ترین ساکسیفونیست های راک» خوانده است. از هنگامی که خبر مرگ کلمونس منتشر شده، هوادارانش بیرون استون پونی، کلوب راک افسانه ای و همان جایی که کلمونس، اسپرینگستین و سایر اعضای گروه ای استریت کار خود را آغاز کردند، به یادبود او هدیه و یادگاری و نوشته به جا می‌گذارند.
کلمونس در سال‌های اخیر، به خصوص پس از جراحی ستون فقراتش در ژانویه سال ۲۰۱۰، وضعیت جسمانی چندان خوبی نداشت.
با این حال، او در مسابقه سوپر باول سال ۲۰۰۹، در پی دوبار جراحی زانو، از روی ویلچر برخاست و همراه با بروس اسپرینگستین نواخت. وی هم‌چنین در ماه مه امسال، در آخرین قسمت برنامه تلویزیونی «امریکن آیدل» در کنار لیدی گاگا ساکسیفون نواخت.
