جاکو پاستوریوس و استفاده از گیتار باس به سبک جز

jaco-pastorius-01

گیتار باس سازی است که صدای آن اغلب در پس زمینه‌ی آهنگ شنیده می‌شود و برای ایجاد نواهایی با تن پایین از نیمه‌ی دوم قرن بیستم به طور گسترده، جایگزین «کنترباس» شده است.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «جاکو پاستوریوس» یکی از نوازندگان بزرگ و تاثیرگذار «گیتار باس» است که با تکنیک‌های منحصر به فرد خود، باعث به‌وجود آمدن تغییراتی بنیادی در نوازندگی این ساز شده است.
تک‌نوازی‌های خلاقانه‌ی جاکو پاستوریوس با این ساز و به خدمت گرفتن گیتار باس در موسیقی جز از سوی وی، تاثیری شگرف بر سایر نوازندگان باس و در پیش‌برد موسیقی جز گذاشته است. این هنرمند موسیقی با وجود عمر کوتاهی که داشت خدمات بزرگی را در به‌کارگیری گیتار باس در موسیقی جز انجام داد و هم به این سبک از موسیقی و هم به نوازندگان باس، کمک شایانی کرد.
جاکو پاستوریوس در سال ۱۹۵۱ در آمریکا زاده شد. پدر وی «درامر» بود و جاکو نیز به این ساز علاقه پیدا کرد و نوازندگی «درام» را به‌صورت حرفه‌ای شروع کرد. در ۱۳سالگی و پس از سانحه‌ای که برای دست او پیش آمد جاکو دریافت که دیگر قادر به نواختن درام نیست. از این رو تلاش کرد تا ساز دیگری را جایگزین کند.
jaco-pastorius

او گیتار باس را انتخاب کرد و در مدت کوتاهی در نواختن باس مهارت بالایی پیدا کرد. در این دوره جاکو با گروه‌های موسیقی همکاری مستمر داشت و برای دوره‌ای نیز از سازی با نام «دابل باس» استفاده می‌کرد که بنا به مشکلاتی مجبور شد آن‌را کنار بگذارد. جاکو نواختن باس را ادامه داد و هم‌زمان، ساختن آهنگ و ترانه‌سرایی را نیز تجربه می‌کرد و تعدادی از گروه‌هایی که وی با آن ها هم‌کاری داشت، ترانه‌ها و آهنگ‌های جاکو را اجرا می‌کردند.
در نیمه‌ی دهه‌ی ۷۰ میلادی جاکو به نوازندگان مطرح موسیقی جز معرفی شد و با آن‌ها هم‌کاری خود را آغاز کرد. در همین دوران وی با هم‌نوازی دو نوازنده‌ی مطرح دیگر نخستین آلبوم خود را بیرون داد و در سال ۱۹۷۵ نیز نخستین آلبوم انفرادی‌اش را به بازار فرستاد. تک‌نوازی‌های خیره کننده و خلاقانه‌ی جاکو پاستوریوس در این آلبوم، مورد استقبال تعداد زیادی از نوازندهای گیتار باس و به‌خصوص نوازندگان موسیقی جز قرار گرفت.
در سپتامبر ۱۹۸۷، جاکو که از بیماری رنج می‌برد در سن ۳۵ سالگی به کما رفت و در ناباوری همگان متاسفانه دچار مرگ مغزی شد و درگذشت.
یک‌سال پس از مرگ این هنرمند موسیقی، نام وی وارد تالار افتخارات موسیقی جز شد.

آلبوم «نه آن‌چنان» از گروه موسیقی بهنا

na-anchenan

آلبوم موسیقی «نه آن‌چنان» اثر گروه موسیقی بهنا از سوی موسسه آواخورشید وارد بازار موسیقی شده است.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی موسیقی ایران، در این آلبوم که ۹ قطعه دارد قطعاتی همچون آشنایی، چونان، قصه، سبک‌بال و چهارمض‌باس توسط گروه موسیقی تلفیقی بهنا به سرپرستی رامین بهنا نواخته شده‌اند.

در این آلبوم علاوه برآهنگ‌سازی توسط رامین بهنا، دو قطعه نیز توسط بابک ریاحی‌پور نوازنده گیتارباس ساخته شده‌اند. در این میان قطعه جالب توجه «چهارمض‌باس» چهارمضرابی در دستگاه ماهور است که با گیتارباس اجرا می‌شود.

تنظیم‌های این اثر توسط رامین بهنا و کسرا ابراهیمی انجام شده است.

رامین بهنا (پیانو، ارگ و کیبورد)، کسرا ابراهیمی (درامز و پرکاشن)، بهرنگ تنکابنی (تار، دوتار، عود و دیوان)، علیرضا رحیمی‌نژاد (کیبورد و افکت)، بابک ریاحی‌پور (گیتارباس)، ماهان میرآب (گیتار)، پورنگ پورشیرازی (دوبل‌باس) تشکیل می‌دهند و سینا بیجاری نوازنده سازهای کوبه‌ای نیز به عنوان میهمان، گروه بهنا را در این آلبوم همراهی کرده است.

گروه بهنا از گروه‌های فعال و موفق در حوزه موسیقی تلفیقی است. این گروه در آبان‌ماه سال ۸۶ آخرین کنسرت پرمخاطب خود را در مجموعه کاخ نیاوران اجرا کرده است.

«نه‌آن‌چنان» کاری از گروه بهنا به سرپرستی رامین بهنا با قیمت ۵۰۰۰ تومان در مراکز عرضه محصولات فرهنگی در دسترس علاقه‌مندان است.

راجر واترز و تور آلبوم دیوار

roger-waters

مجله‌ی موسیقی ملودی: از انتشار آلبوم «دیوار» (The Wall) اثر گروه پینک فلوید ۳۰ سال می‌گذرد. راجر واترز، عضو سابق گروه پینک فلوید که از بزرگ‌ترین نوازندگان گیتاربیس به‌شمار می‌رود قصد دارد به مناسبت این سال‌گرد، پاییز امسال توری را برگزار کند و آلبوم «دیوار» را مانند یک داستان بر روی صحنه ببرد تا نسل جدید نیز با این آلبوم کم‌نظیر آشنا شوند.

فایل رادیویی را بشنوید

دانلود فایل رادیویی (۲.۶ مگابایت)

راجر واترز تصمیم دارد اجرایی جدید و بیانی نو از قطعه‌ی فراموش نشدنی «دیوار» خلق کند. او معتقد است که اجرای دوباره، از دو جهت اهمیت بسیاری دارد. پیش از هر چیز به‌خاطر پیام سیاسی و اجتماعی آلبوم «دیوار».

واترز در مصاحبه‌ای گفته است آلبوم دیوار و قطعات آن در زمان جنگ ویتنام خلق و اجرا شدند. هم‌اکنون نیز در عراق یا افغانستان جنگ وجود دارد. بنابراین پیام ضدجنگ آلبوم دیوار هرگز کهنه نمی‌شود. واترز تصمیم دارد در اجرای مجدد این آلبوم یاد سربازان کشته شده در جنگ را زنده کند.
جنبه‌ی دیگر تور دیوار که دارای اهمیت است، پیشرفت فن‌آوری‌های جدید و امکان استفاده از آن‌هاست. راجر واترز حتی تصورش را هم نمی‌کرد که در دهه‌های گذشته از چنین امکاناتی بهره‌مند شود. او هیجان‌زده است و به آسوشیتدپرس می‌گوید: « حالا می‌توانم بر یک صفحه‌ی ۷۵ متری بر روی دیوار، تصویر پخش کنم. آن روزها نمی‌شد چنین کارهایی را انجام داد.»

roger-waters-02

تور دیوار از ۱۵ سپتامبر امسال در شهر تورنتوی کانادا آغاز می‌شود و سپس در تاریخ ۱۵ دسامبر در آمریکا ادامه پیدا می‌کند و در نهایت به اروپا می‌رود.

راجر واترز که ۶۶ سال دارد این تور را پایان اجرای زنده‌ی خود می‌داند. او معتقد است که خواننده و نوازنده‌ی بزرگی نیست و مانند هنرمندانی چون «اریک کلپتون»، «مادی واترز» و «بی‌بی‌کینگ» هم نیست که بخواهد تا پایان عمر فعالیت کند و دیگر وقت کنار رفتن وی رسیده است.

البته واترز هنوز شور و شوق دارد و حرف‌هایی برای گفتن که خود وی «دیوار» را مهم‌ترین آن‌ها می‌داند.

  • مونا مهربان / مجله‌ی موسیقی ملودی
  • تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی