آلبوم موسیقی «شوخی» به آهنگ‌سازی «پیمان خازنی» كه تلفیقی از نوازندگی تار و پیانو است، تجربه‌ای جدید و متفاوت در هم‌نشینی سازهای ایرانی و غربی به شمار می‌آید.
در این اثر قطعاتی چون «سراب»، «تارانتلا»، «خاطرات یك روز پاییزی»، «وقتی كه بادبادك می‌رقصید»، «شوخی»، «برگ‌ریزان» و «معمای آفرینش» به چشم می‌خورد كه آهنگ‌ساز آن‌ها را در فرم آزاد همكاری پیانو با تار درقالب كلاسیك و مدرن ارائه كرده است. اگرچه این اثر با همراهی نوازندگان پیانو از جمله «شاهد علی‌زاده» و «بابك بروجردی» به وجود آمده، اما در واقع چیدمان آن بر اساس نوع ملودی‌پردازی‌هایی است كه به وسیله‌ی تار صورت می‌گیرد.
در این مجموعه پیانو لباس‌های مختلفی به تن می‌كند به‌طوری كه در برخی قطعات با توجه به روند ملودیك، كلاسیك است ودر پاره‌ای از قطعات، مدرن و جاهایی نیز در لباس موسیقی جاز فرو می‌رود.
یكی از نكات قابل توجه در این اثر، تلفیق‌های پی در پی است كه خازنی در هر قطعه به شیوه‌ای خاص از آن بهره جسته است. به عنوان مثال در اجرای قطعه تارانتلا كه به نوعی از فرم ایتالیایی گرفته شده، سعی كرده آن را با نگاه به تجربه استادان موسیقی غربی كه به آن پرداخته‌اند با اتود‌های خودش با ساز تار اجرا كند و البته در اجرای آن از موسیقی جز نیز بهره گرفته است.
در اجرای این قطعه، ۳ فرهنگ مختلف با ساختاری نو در كنار هم قرار گرفته كه البته این سبك از موسیقی تلفیقی، هنوز با گوش مخاطب اینجا چندان مانوس نشده است.
خازنی در شكل‌گیری این آلبوم از یك‌سو به دنبال معرفی ساز تار به مخاطبان جهانی موسیقی است و از طرف دیگر در پی آن است تا گام‌های منسوخ شده دیگر موسیقی ها را زنده كند. این نكته را مي‌توان در قطعه «معمای آفرینش» به‌وضوح دید.
در این قطعه خازنی از هیچ كدام از ۷ دستگاه موسیقی ایرانی و گام‌های ماژور و مینور استفاده نكرده بلكه این اثر را در گام دورین كه یك گام كلیسایی منسوخ شده از دوره‌‌ی باروك محسوب می‌شود، اجرا كرده است.
پیمان خازنی كه سال‌ها تحت نظر «كیوان ساكت» به تعلیم پرداخته با به‌كارگیری تكنیك‌های نوازندگی تار و تلفیق و اجرای آثار كلاسیك با این ساز ایرانی همانند استادش حركت كرده است اما انتقادی كه در این كار به او وارد است، كلاسیك بودن صرف این آلبوم است چرا كه بار ایرانی آن به قدری كم است كه شنونده تنها ردپای موسیقی ایرانی را در اجرای ساز تار می‌بیند.
هرچند خود او مي‌گوید، با این كار قصد داشته در گام اول با نواختن موسیقی كلاسیك، تار را به‌عنوان یك ساز كاملا ایرانی به دنیا معرفی كند.
- جام‌جم آنلاین