آلبوم ردیف آوازی به روایت ابراهیم بوذری

bouzari

آلبوم موسیقی «ردیف آوازی» به روایت «ابراهیم بوذری» از سوی موسسه فرهنگی – هنری ماهور منتشر شد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی ابراهیم بوذری در سال ۱۲۷۴ در قریه «کرود» طالقان زاده شد و در سال ۱۳۶۵ چشم از جهان فرو بست.

وی از اوان کودکی به تحصیل طلبگی و خوش‌نویسی پرداخت. نمونه‌هایی از خط او در کتیبه‌های آرامگاه سعدی، دروازه قرآن شیراز و نیز کلمات تصانیف امیر جاهد موجود است.

بوذری مدت کوتاهی به فراگیری آواز نزد سیدحسین طاهرزاده پرداخت، اما مهم‌ترین استاد آوازش «اقبال آذر» است. در دفترچه همراه سی‌دی به قلم «فرشاد توکلی» می‌خوانیم: «مجموعه حاضر را می‌توان ردیف آوازی اقبال آذر دانست که توسط یکی از شاگردانش در سنین کهولت روایت می‌شود. این مجموعه در سه سی‌دی شامل همه هفت دستگاه و آوازهای ابوعطا، بیات ترک، افشاری، بیات اصفهان و رهاب است. گرچه از آواز دشتی و بیات‌کرد در این روایت خبری نیست – جز اشاره‌ای به دشتی در انتهای آواز بیات ترک – اما در عوض رهاب به عنوان یک آواز مستقل معرفی می‌شود.

آلبوم موسیقی آوازهای اقبال آذر

eghbal-azar

چهارمین مجموعه از آوازهای اقبال آذر، آوازخوان نامی و شهیر موسیقی اصیل ایرانی از سوی موسسه‌ی فرهنگی – هنری ماهور منتشر شده است.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی مجموعه‌ چهارم «آوازهای اقبال آذر» شامل قطعه‌هایی منتشرنشده از آواز او در دوره‌های مختلف زندگی‌اش است. این آلبوم شامل بیست و یک قطعه است که در مکان‌های مختلف و با هنرمندان گوناگون به اجرا درآمده و ضبط شده است.

یازده قطعه‌ نخست این آلبوم یادگار سفر تفلیس به همراه درویش‌خان، باقرخان، طاهرزاده و عبدالله دوامی است. شش قطعه‌ بعدی آواز اقبال با همراهی کمانچه‌ موسیو هایک است که در بیشتر آنها شعر ترکی خوانده شده است.

قطعات هجدهم و نوزدهم در صفحه مربوط به دوران همراهی با ارکستر علی‌اکبر شهنازی است و دو قطعه‌ آخر که یکی به همراه تار محمد عذاری است در سال‌های پایانی زندگی اقبال و در یک مصاحبه‌ رادیویی ( احتمالا رادیو تبریز ) ضبط شده‌اند.
پیش از این سه سی‌دی شامل آوازهای ابوالحسن خان اقبال‌اذر توسط موسسه ماهور منتشر شده است.

گفتنی است اقبال آذر صدایی منحصر به فرد داشت ،چنانکه درباره آواز او افسانه‌سازی هم شده است به نحوی که گفته می‌شد، وقتی او به اوج خوانی می‌پرداخت شیشه‌های منازل به لرزه می‌افتادند.

برخی اقبال آذر را به دلیل همین صدای منحصر به فرد مبدع و آغازگر شیوه آوازی تبریز می‌دانند که خود به مکتبی در این زمینه بدل شد.