مرگ ۱۵ نفر در فستیوال موسیقی دویسبورگ

music-02

پلیس آلمان اعلام كرد: دست‌کم پانزده نفر در جریان فستیوال موسیقی در شهر دویسبورگ در غرب این كشورکشته شدند.

پلیس آلمان گفت: خیل انبوه جمعیت منتظر در تونل ورودی محل برگزاری این فستیوال ناگهان از مساله ای نامشخص وحشت زده شده و شروع به دویدن كردند كه در این میان بسیاری در زیر دست و پا کشته و زخمی شدند.

مقام های پلیس آلمان تعداد زخمی ها را بیش از ۱۰۰ نفر اعلام کرده اند. برگزار کنندگان این فستیوال گفته اند كه بیش از یک میلیون نفر در آن شرکت کردند.

پلیس دویسبورگ آمار قربانیان را نخست ۱۰ نفر اعلام کرد اما مدتی بعد تعداد کشته ها ۱۵ نفر ذکر شد. یورگن کیسکمپر یک مسئول پلیس محلی به خبرگزاری رویترز گفته است اوضاع “بسیار آشفته” شده بود. وی گفت: ماموران پلیس ورودی های محل فستیوال را بدلیل جمعیت زیاد مسدود کردند و از مردمی که بیرون مانده بودند خواستند كه بازگردند. اما ناگهان جمعیت وحشت زده شد و همه شروع به دویدن كردند.

مامورین نجات به سختی توانستند وارد محل حادثه شوند. بر اساس برخی گزارش‌ها مسئولین شهر از تعطیلی فستیوال و خارج کردن جمعیت خودداری کردند زیرا نگران بودند هراس بیشتری در مردم ایجاد و اوضاع آشفته تر شود.

فرانک کوپاتچک سخنگوی شهرداری دویسبورگ گفت: کمیته بحران تصمیم گرفت این مراسم را متوقف نکند زیرا در آن لحظه جمعیت زیادی در محل حاضر بود. بسیاری از شرکت کنندگان از این حادثه اطلاعی نداشتند.

  • بی بی سی

اختلاف علیرضا افتخاری و جلیل عندلیبی بر سر آلبوم گرفتار

eftekhari
انتشار آلبوم گرفتار که شامل آلبوم تصویری جاده ابریشم نیز هست،‌ باصدای علیرضا افتخاری و آهنگ‌سازی جلیل عندلیبی، موجب اختلاف این دو هنرمند با یکدیگر شده است. عندلیبی از انتشار آلبوم صوتی گرفتار ازسوی افتخاری گله‌مند است و افتخاری از انتشار آلبوم تصویری آن.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از ایلنا، درپی انتشار آلبوم تصویری «گرفتار» به خوانندگی علیرضا افتخاری و آهنگ‌سازی جلیل عندلیبی صحبت مبنی بر خیانت در امانت توسط آهنگ‌ساز مطرح شده است. این درحالی است که عندلیبی معتقد است علیرضا افتخاری هیچ حق قانونی نسبت به آلبوم تصویری گرفتار ندارد.
علیرضا افتخاری در این باره گفت: آلبوم جاده ابریشم براساس کنسرت ژاپن که ۲۱ سال پیش اجرا شد؛ ساخته و ضبط شده است و آهنگساز آن(آقای عندلیبی) بدون اطلاع من(به‌عنوان خواننده) نسبت به انتشار این آلبوم اقدام کرده است.
وی، انتشار این اثر را خلاف قانون دانست و افزود: به یقین انتشار بدون اجازه آلبوم تصویری گرفتار غیرشرعی است و من از طریق قانونی اقدامات لازم را برای احیای حقوق خود انجام می‌دهم.
افتخاری، انتشار آلبوم گرفتار به سبک جدید را تنها فریب مردم دانسته و گفت: من؛ خرید این اثر را تحریم کرده‌ام و از آقای عندلیبی برای این ناهماهنگی گله‌مند هستم. ایشان سال‌های تجربه و هنر خود را فدای مسائل مالی کردند.
این درحالی که جلیل عندلیبی به‌عنوان آهنگ‌ساز آلبوم گرفتار توضیحات دیگری ارایه داده و می‌گوید: رهبری و آهنگ‌سازی اجرای برنامه در ژاپن و حضور در این کشور؛ توسط خود من صورت گرفته است و آقای افتخاری نسبت به آن هیچ حق قانونی ندارد.
وی ادامه داد: این خواننده چند سال پیش همین اثر را با کمک انجمن موسیقی و بدون اطلاع من انتشار داد. حال آن‌که حضور «رامیز قلی‌اف» و «هابیل علی‌اف» در این کار تنها به واسطه حضور من بوده است.
این آهنگ‌ساز با تاکید بر این موضوع که من با این اثر از علیرضا افتخاری خداحافظی کرده‌ام، خاطرنشان کرد: متاسفانه آقای افتخاری که از صدای خوب و گرمی برخوردار است؛ امروز بیشتر به‌دنبال درآمد است.
وی با تاکید بر این موضوع که با انتشار این اثر موسیقایی به اعتبار ازدست رفته علیرضا افتخاری؛ در شرایطی که وی هم‌اکنون آثاری فاقد کیفیت لازم به بازار ارایه کرده است، کمک کرده، ادامه داد: آقای افتخاری اعتبار خود را از موسیقی سنتی و ایرانی به دست آورده است و نباید تنها به تولید انبوه آلبوم برای بازار بیندیشد.
در آلبوم «جاده ابریشم »که برگزیده‌ای از اجرای گروه مولانا در ژاپن است؛ قطعاتی چون پیام صلح براساس اشعاری از محمدجلیل عندلیبی، ‌مرد سفر با شعری از عطار نیشابوری، سرمست و بنی‌آدم با شعری از سعدی، ‌دوبیتی با شعری از باباطاهر، ‌سرخوشان با شعری از حافظ و ایران مهد هنر با شعری از جواد آذر گنجانده شده است.
گرفتار و جاده ابریشم؛ حاصل همکاری ۵ ساله جلیل عندلیبی و علیرضا افتخاری است که تکنوازانی چون رامیز قلی اف(نوازنده تار آذری)، محمود ترسون(نوازنده کمانچه چینی) و جمشید عندلیبی و بهزاد فروهی(نوازنده نی) درکنار دیگر اعضای گروه در آن به هنرنمایی پرداخته‌اند.

آلبومی از مایکل بوبله

Crazy-Love مایکل بوبله

آلبوم Crazy Love از خواننده‌ی جوان سبک جَز، «مایکل بوبله» Michael Bublé دارای ۱۳ آهنگ است و در اکتبر ۲۰۰۹ عرضه شده.

مجله موسیقی ملودی: مایکل بوبله معمولن در ژانر «جَز ملایم» Smooth Jazz ترانه اجرا می‌کند و نحوه‌ی آوازخوانی‌اش را بسیار شبیه هنرمند پرآوازه‌ی جَز، «فرانک سیناترا» دانسته‌اند؛ صدای پرشور هنرمندِ «وُکال جَز» و همراهی یک ارکستر بزرگ. این شباهت، تبدیل به امضای شخصی مایکل بوبله شده و در آلبوم‌های قبلی وی کاملن مشهود است. با این وجود، در برخی از آهنگ‌های آلبوم Crazy Love سبک وی به «پاپ» نزدیک شده است.
مایکل بوبله، که برنده‌ی چند جایزه‌ی گرمی است، برای ضبط کردن آلبوم Crazy Love در استودیوهای گوناگون حضور پیدا کرد، در شهرهایی مانند لوس‌آنجلس، نیویورک و شهر محل سکونت‌اش ونکوور و بیش از ۶ ماه زمان برد تا بتواند ترانه‌های آلبوم را جمع و جور کند.
مایکل یک هنرمند کانادایی است و بزرگ‌ترین شانس زندگی هنری او، جلب موافقت یک تهیه‌کننده‌ی پرنفوذ به اسم «دیوید فاستر» بود که از چند سال قبل، تهیه‌کنندگی آلبوم‌های بوبله را برعهده دارد. آلبوم اخیر نیز با تهیه‌کنندگی مشترک دیوید فاستر و دو نفر دیگر، به بازار موسیقی عرضه شده است.
آهنگ هم‌نام با آلبوم، یعنی Crazy Love ترانه‌ای نسبتن قدیمی‌ست که بارها توسط خوانندگان مختلف، بازخوانی شده است و در اصل، یک آهنگ پاپ است. آهنگ At This Moment نیز یک ترانه‌ی کلاسیک پاپ است که مایکل آن‌را بازخوانی کرده است. بنابراین شاید بهتر باشد آلبوم Crazy Love را تجربه‌ی پیوند با موسیقی پاپ از سوی یک خواننده‌ی جوان سبک جَز بنامیم.

عکس‌های سوزان بویل

[imagebrowser id=4]

«سوزان بویل» خواننده ۵۰ ساله اسکاتلندی صدایی رسا و قدرت‌مند دارد و با چهره‌، فیزیک و اندامی که قوانین همیشگی دنیای موسیقی را زیر سوال برده، خود را در حد یک چهره‌ی مشهور، مطرح کرده است. سوزان از طریق مسابقه کشف استعداد آواز بریتانیا خود را مطرح کرد و به آرزوی دیرینه‌اش که خواننده شدن بود جامه عمل پوشاند.

[nggallery id=4]

عکس‌های آندره بوچلی

[imagebrowser id=6]

«آندره بوچلی» نزد ایرانیان محبوبیت زیادی دارد.وی خواننده‌ تِنور اپراست و صدایی قوی و بم دارد. آندره بوچلی از ریتم آرامش بخش و ملودی هایی که به گوش شنونده آشنا هستند استفاده می کند و از آنجا که خود وی خواننده ای انگلیسی زبان نیست متن آهنگ های انگلیسی اش را بهتر از سایر ترانه ها می توان درک و زمزمه کرد و از همخوانی لذت برد.

[nggallery id=6]

عکس‌های مایکل بوبله

[imagebrowser id=7]

«مایکل بوبله» (Michael Bublé) یک هنرمند کانادایی است که هم‌اکنون ۳۷ سال سن دارد. او ترانه‌سرا و بازیگر نیز بوده و در سبک‌های جز و پاپ به فعالیت موسیقایی مشغول است. بزرگ‌ترین شانس زندگی هنری مایکل، جلب موافقت یک تهیه‌کننده‌ی پرنفوذ به اسم «دیوید فاستر» بود که از چند سال قبل، تهیه‌کنندگی آلبوم‌های بوبله را برعهده دارد.

[nggallery id=7]

عکس‌های جان مایر

[imagebrowser id=5]

«جان مایر»، خواننده، آهنگ‌ساز و نوازنده در سبک‌های بلوز راک و بلوز فعالیت دارد.

او با شنیدن آثار گیتاریست پرآوازه سبک بلوز مدرن، «استیوی ری وان» به نواختن گیتار و سبک بلوز علاقمند شد.

[nggallery id=5]

کریسمس من، آلبومی از آندره بوچلی

My Christmas

آلبوم «کریسمس من» My Christmas اثری‌ست از «آندره بوچلی» هنرمند نابینای ایتالیایی.
مجله موسیقی ملودی: بوچلی نزد ایرانیان محبوبیت زیادی دارد. ویژگی های شخصی وی، صدای بم و گرم او که شنونده را به یاد خوانندگان محبوب و قدیمی ایران چون عارف و ویگن می اندازد و ویژگی ملودی ها و ترانه هایش در این اتفاق بی تاثیر نیست. وی خواننده‌ی تِنور اپراست و صدایی قوی و بم دارد. آندره بوچلی از ریتم آرامش بخش و ملودی هایی که به گوش شنونده آشنا هستند استفاده می کند و از آنجا که خود وی خواننده ای انگلیسی زبان نیست متن آهنگ های انگلیسی اش را بهتر از سایر ترانه ها می توان درک و زمزمه کرد و از همخوانی لذت برد.

همین طور آهنگ هایی که آندره به زبان ایتالیایی اجرا می کند نیز به خاطر ساختار اپرایی خود بسیار گوش نواز هستند. همکاری هایی که این هنرمند با دیگر خوانندگان داشته به طور معمول کارهایی مخاطب پسند بوده اند. بوچلی محبوب نسلی است که از موسیقی چیزی غیر از شور و هیاهو طلب می کند.

آندره بوچلی در آغاز سال جاری و همراه با کریسمس، آلبومی را به بازارهای موسیقی جهان عرضه کرده است.

وی در آلبوم «کریسمس من» تعدادی از ترانه‌ها و آهنگ‌های معروف، محبوب و کلاسیک کریسمس، عید مذهبی مسیحیان را جمع‌آوری و اجرای مجدد کرده است.
آلبوم «کریسمس من» دارای ۱۵ قطعه بوده و در نوامبر سال ۲۰۰۹ به بازار موسیقی عرضه شده است. بوچلی اذعان داشته که تهیه و اجرای چنین آلبومی از آرزوهای دیرینه‌اش بوده است.

به نظر می رسد زمان مناسب عرضه شدن آلبوم «کریسمس من»، فروش آن‌را به حد مناسبی رسانده است.

نخستین آلبوم سوزان بویل

آلبوم I Dreamed A Dream از «سوزان بویل» در نوامبر ۲۰۰۹ به بازار آمد. چند ماه بعد از درخشش این چهره‌ی ناشناخته در برنامه‌ی کشف استعداد موسیقی بریتانیا.

مجله موسیقی ملودی: سوزان یک بانوی ۴۸ ساله‌ی خجالتی و مذهبی بود و در لحظات نخستِ حضور در برنامه، تا اندازه‌ای خنده‌ی حضار را درآورده بود. با این حال، بعد از اجرای پرشور سوزان بویل و بازخوانی ترانه‌ی I Dreamed A Dream، نظر حضار و داوران برنامه نسبت به او از زمین تا آسمان تغییر کرد.

او صدایی رسا و قدرت‌مند دارد و با چهره‌، فیزیک و اندامی که قوانین همیشگی دنیای موسیقی را زیر سوال برده، خود را در حد یک چهره‌ی مشهور، مطرح کرده است. سوزان از نظر بصری جذابیت چندانی نداشت، او خود معتقد بود که تنها در یک مسابقه‌ی کشف استعداد شرکت کرده و این‌که برنده شده، از روی شانس بوده است.

البته سوزان بویل شکسته نفسی می‌کند چون، صدای قدرت‌مند و ظاهر بی‌آلایش و معصومانه‌ی وی، به نحو دیگری دنیای موسیقی را تحت تاثیر قرار داده‌است. ویدئوی حضور سوزان در برنامه‌ی Britain’s Got Talent، بیش از ۳۰۰ میلیون بار در سایت یوتوب دیده شده است.

آلبوم I Dreamed A Dream از این بانو، در حقیقت تلقین مثبتی‌ست برای همه‌ی کسانی که رویایی در سر دارند، که اطمینان پیدا کنند رویاها اصولن به حقیقت خواهند پیوست.

بیشتر آهنگ‌های آلبوم، از آثار گروه‌ها و خواننده‌های دیگر هستند که بازخوانی شده‌اند چرا که I Dreamed A Dream اولین آلبوم سوزان بویل است و ظرف چندماه پس از شرکت وی و انتخاب شدن‌اش در مسابقه به بازار عرضه شده. احتمالن سوزان برای آلبوم‌های بعدی خود،اغلب کارهای منحصر به فرد و اجراهایی برای نخستین بار، خواهد داشت و طرفداران‌اش را ذوق‌زده خواهد کرد.

البته قطعه‌ی Who I Was Born To Be تنها آهنگی است که به‌طور اختصاصی برای سوزان بویل نوشته و تنظیم شده و او آن‌را اجرا کرده است. برخی دیگر از آهنگ‌های آلبوم، I Dreamed a Dream از گروه Les Misérables آهنگ Wild Horses از گروه رولینگ استونز و You’ll See از مدانا هستند. این آلبوم، در مجموع ۱۲ قطعه دارد و برای هفته‌های متوالی به‌عنوان یک آلبوم پرفروش در چارت‌های جهانی خودنمایی کرده‌است.

سوزان بویل در جایی گفته بود: «همیشه آرزو داشتم یک آلبوم موسیقی ضبط کنم.» به نظر می‌رسد که در نهایت با اندکی خوش‌شانسی، این بانوی اسکاتلندی به آرزوی خود رسیده است.

ورود سازدهنی به موسیقی سیاهان

harmonica

ساز‌دهنی نزدیک به دو قرن است که اعلام حضور کرده و جای خود را در گونه های مختلف موسیقی معاصر، پیدا کرده است. اقبال این ساز در همه گیر شدن، با اندازه‌ی کوچک و قابل حمل، سادگی نواختن نسبت به سایر سازها و حتی قیمت مناسب آن در ارتباط است.

نخستین‌بار صدایی شبیه صدای سازدهنی، در چین باستان شنیده شد. چینی‌ها، سازی در اندازه‌ی بزرگ داشتند که از زبانه‌های چوبی درست شده بود و موسیقی‌شناسان، آن را پدر سازدهنی و آکاردئون دانسته‌اند.

در اروپای قرن هفدهم وسیله‌ای برای کوک کردن ارگ کلیساها مورد استفاده قرار می‌گرفت که شباهت بیشتری به سازدهنی های امروزی داشت چرا که زبانه‌های آن فلزی بود. البته این وسیله اندازه‌ی بسیار بزرگی داشت و مهم‌ترین شباهت آن با سازدهنی امروزی، قابلیتِ نگه داشتنِ ارزشِ زمانیِ نُت‌ها بود چون می‌توانست صدای یک نُت را تا هر زمان که به نحوی در آن می‌دمیدند، تولید کند.

سرانجام در سال ۱۸۱۸ نوجوانی ۱۶ ساله در آلمان، وسیله‌ی کوچکی را ساخت و آن چیزی نبود جزسازدهنی امروزی. وسیله‌ی مورد نظر مدتی بعد به عنوان ساز به ثبت رسید و تولید انبوه شد. سپس اولین محموله‌ی سازدهنی در اوایل دهه‌ی ۱۸۶۰ میلادی با کشتی به بندرهای آمریکا سفر کرد. این سازدهنی‌ها ساخت یک کارخانه‌ی آلمانی بود که هنوز هم فعالیت دارد.

طولی نکشید که ساز کوچک جای خود را در بین مردم عادی آمریکا پیدا کرد. چون نه تنها ارزان و قابل حمل بود، بلکه این قابلیت را داشت که هم‌زمان آهنگ های شاد و غمگین را با آن بنوازند. سیاه‌پوستان آمریکایی از سازدهنی استقبال خوبی به‌عمل آوردند چون قیمت ناچیزی داشت. این‌گونه شد که سازدهنی جای خود را در موسیقی‌های جَز و بلوز که در آن بُرهه‌ی زمانی، بیشتر مخصوص سیاه‌پوستان بودند به‌خوبی باز کرد.