یک پیانو، یک گل سرخ محصول همکاری زنده یاد آندره آرزومانیان و مانی رهنما

andere-maani

مانی رهنما یکی از خوانندگان گزیده کار و کم حاشیه موسیقی پاپ کشور است که در انتهای دهه هفتاد مشهور شد.

به گزارش مجله موسیقی ملودی این هنرمند که در سال ۱۳۵۰ زاده شده فعالیت هنری خود را با اجرای ترانهٔ فیلم «مرسدس» (مسعود کیمیایی) در سال ۱۳۷۷ آغاز کرده است.
می‌گویند زنده یاد «بابک بیات» او را کشف کرد و حتی نام مانی ( فرزند فوت شده خودش را ) را بر او نهاد!
مانی رهنما خیلی گزیده کار است و دوست ندارد مانند بعضی ها تند تند آلبوم بدهد. آخرین اثر مانی پس از قریب به ۷ سال دوری از بازار موسیقی پاپ، با نام کجا به خنده می رسیم؟، با نوازندگی پیانو و تنظیم هایی از مرحوم آندره آرزومانیان و اشعاری از بابک صحرایی، یغما گلرویی، مریم اسدی و نادر بختیاری، منتشر شد. این آلبوم که  در ابتدا «یک پیانو، یک گل سرخ» نامیده می شد، شامل ۸ قطعه پیانویی است که در تاریخ ۳۰ دی ماه ۱۳۸۹ ، توسط شرکت ایران گام در دسترس همه دوستداران قرار گرفت.

در این آلبوم قطعاتی مانند تحملم کن، زندگی مسخره، کجا به خنده میرسیم؟، یک پیانو یک گل سرخ، یاد تو، خودمو گم کردم، آئینه وار و خداحافظ.. گنجانده شده‌اند.
همکاری هنرمند توانا آندره آرزومانیان با مانی رهنما اثر ماندگاری را رقم زد . ای کاش عمر آندره آن قدر دراز بود تا این موسیقدان برجسته آثار ماندگار تری در عرصه موسیقی پاپ خلق می کرد.« یک پیانو، یک گل سرخ» همچنان شنیدنی است و بدون شک یکی از آثار برجسته موسیقی در این چند ساله محسوب می شود.
این روزها مانی رهنما در فرصت هایی که دارد روی آلبوم جدید خود کار می کند اما با وسواسی که از او سراغ داریم احتمالا بایدسال آینده منتظر انتشار آلبوم او باشیم .

آثار فرهاد با تنظیم آندره آرزومانیان منتشر می‌شوند

farhad-andre

آلبوم «صدای بی‌صدا» اثر مشترکی از «فرهاد مهراد» هنرمند فقید و با اجرای «آندره آرزومانیان» منتشر می‌شود.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی تمامی آثار «فرهاد» اعم از ساخته‌های خودش و دیگر آهنگسازان توسط آندره آرزومانیان تنظیم و اجرا شده است که در قالب آلبومی با نام «صدای بی‌صدا» تا چندی دیگر روانه بازار نشر فرهنگی می‌شود.

آلبوم «صدای بی‌صدا» شامل تمامی آثاری است که مرحوم «فرهاد» از خوانندگان مطرح موسیقی خوانده و توسط مرحوم آندره آرزومانیان تنظیم و با پیانو اجرا شده است پاییز سال جاری از سوی موسسه نی‌دواود در قالب موسیقی بی‌کلام روانه بازار نشر فرهنگی می‌شود.
بخشی از این مجموعه برای پیانو و بخش دیگر آن نیز برای یک آنسامبل توسط آندره آرزومانیان تنظیم شده است.
پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران خبر داد: «در این مجموعه آثاری از فرهاد که پیش از این به شکل خصوصی به اجرا درآورده بود اما هیچ گاه منتشر نشد نیز به گوش می‌رسد.»
فرهاد مهراد در سال ۸۱ و آندره آرزومانیان در سال ۸۹ بدرود حیات گفتند و هرچند که این دو در زمان حیاتشان کار مشترکی با یکدیگر نداشتند اما به نظر می‌رسد «صدای بی‌صدا» می‌تواند به نوعی فصل مشترکی برای این دو موزیسین از دست رفته به‌شمار آید.

گزارشی از بدرقه‌ی آندره آرزومانیان

andere

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از برنانیوز، مراسم تشییع پیکر آندره آرزومانیان صبح امروز در تالار وحدت برگزار شد.

در ابتدای مراسم دکتر محمد سریر به ایراد سخنرانی پرداخت و گفت: در این شرایط صحبت کردن بسیار سخت است، آندره آرزومانیان نامی است که در بیشتر آثار چهار دهه اخیر حضور داشته و صدای سازش شنیده شده است.
وی افزود: آندره همیشه سعی می‌کرد بیشتر از آن که در کنار آثارش باشد پشت آنها بماند، مردم معمولاً موسیقی‌هایی که می‌شنوند را نمی‌دانند متعلق به کیست و آندره یکی از کسانی بود که فقط موسیقی او شناخته شده بود ولی نامش را مردم عادی نمی‌دانستند.
سریر ادامه داد: وجود آندره در عرصه موسیقی یک نعمت بود، او در آهنگسازی و ساخت موسیقی فیلم نیز کار کرد ولی همان طور که گفتم نمی‌خواست نامش مطرح شود.
وی درباره جدیت و تعهد کاری آرزومانیان گفت: آنچه که در حوزه هنر من از او آموختم تعهدش بود زیرا به کارش اعتقاد شدیدی داشت و در آن بسیار جدی بود. هر چند آندره انسان پر انرژی‌ای بود ولی سال‌های آخر عمر آندری برای او بسیار دشوار بود و بیماری او را اذیت می‌کرد.
سریر تصریح کرد: آندره هنرمند خود آموخته‌ای بود که ما نمی‌دانستیم این همه توانایی را از کجا آورده است. او هنرمند به دنیا آمد و هنرمند ماند و به نظر بنده هنوز به پایان نرسیده است، زیرا آثار او باقی است. آندره از آن دست هنرمندانی است که وقتی می‌نوازد ما حضور او را درک می‌کنیم و احساس می کنیم اینجاست.
وی در انتهای صحبت‌هایش گفت: بنده به سهم خودم از طرف هیئت مدیره خانه موسیقی از همه عزیزان و هنرمندانی که در این مراسم حضور پیدا کردند، تشکر می‌کنم.

پس از دکتر سریر، دکتر حسن ریاحی طی سخنانی گفت: این مصیبت را به همه هنرمندان تسلیت عرض می‌کنم. خانواده آندره اهل موسیقی بودند و برادر او روبین نیز نوازنده است، از همان بچگی من آندره را پر استعداد دیدم و آینده‌ی روشنی در موسیقی برای او متصور بودم که این طور هم شد.
وی افزود: آندره هنرمند شیرین نوازی بود که صدای سازش به دل می‌نشست. او از لحاظ شخصیتی نیز بسیار قابل احترام بود، بنده باز هم این واقعه را تسلیت می‌گویم و آرزوی سلامتی دیگر هنرمندان را می‌کنم.

در ادامه مراسم کارن همایون‌فر دیگر آهنگساز کشورمان، پشت میکروفون رفت و گفت: برای این سخنرانی آمادگی نداشتم و اگر هم آماده بودم به هیچ وجه توان صحبت درباره آندره عزیز را ندارم.
همایون‌فر پس از خواندن شعری برای آرزومانیان گفت: بسیار ناراحت‌تر از آن هستم که بتوانم صحبت خاصی بکنم و فقط می‌توانم از طرف همه اهالی موسیقی این اتفاق را به خانواده او تسلیت بگویم.

هنرمند بعدی بابک ریاحی پور بود که در صحبت‌هایی گفت: فکر می‌کنم با کوچ آندره موسیقی ما بسیاری از زیبایی‌های خود را از دست داد. در بسیاری از این نغمه‌هایی که در این مدت شنیدیم صدای پیانوی او همیشه وجود داشت و جایگزین دیگری برای او وجود نخواهد داشت.
وی ادامه داد: در آهنگ‌های آندری همیشه یک لبخند زیبایی وجود داشت، در آلبومی که به همراه مانی رهنما در حال آماده کردنش بودیم اکثر سازها را آندره برای ما نواخت ولی آن زمان تصور نمی‌کردیم که آندره به این زودی ملودی مرگ را بنوازد.

پس از ریاحی، هنرمند نام آشنای کشورمان لوریس چکناواریان نیز درباره آندره آرزومانیان صحبت کرد و بیان داشت: صحبت‌کردن راجب یک دوست و هنرمند بزرگ بسیار سخت است، بنده آخرین بار با آندری تماس تلفنی داشتم ولی متاسفانه نتوانستم به دیدارشان بیایم و ناگهان خبر خداحافظی همیشگی آندره را شنیدم.
وی تصریح کرد: به عنوان یک هنرمند ارمنی و از طرف ارامنه می‌گویم که ما واقعاً افتخار می‌کنیم که چنین هنرمندی داشتیم، کسی که به معنای واقعی ایرانی بود و امیدوارم یک کنسرت را به یاد این عزیز رهبری کنم و برای سال آینده اجرا کنم.

آخرین سخنران این مراسم مانی رهنما بود که طی سخنانی گفت: این غم به هیچ عنوان برای من قابل تحمل نیست زیرا در این مدت اخیر که مشغول آماده کردن آلبوم جدیدم بودم با این هنرمند ارتباط بسیار نزدیکی داشتم.
وی ادامه داد: زیبایی نوازندگی ایشان وامدار نسلی است که همگی آثار برگزیده‌ای را خلق کرده اند. هر هنرمندی که از این نسل بیرون آمده بسیار ماندگار است و باید قدر عزیزانی که از این نسل باقی مانده اند را دانست و ارج نهاد.
مانی رهنما سپس قطعه‌ای از آلبوم آخر خود که با آرزومانیان در حال آماده کردن آن بود، برای حاضرین اجرا کرد.

در این مراسم هنرمندانی چون مجید انتظامی، محمد سریر، لوریس چکناواریان، فردین خلعتبری، فریدون صدیق تعریف، حسن ریاحی، فاضل جمشیدی، مانی رهنما، روحانیان، روبن آرزومانیان(برادر آندره)، شهرام میرآقا، مسعود کرامتی و … حضور داشتند.
همچنین اعلام شد که خانه سینما چهارشنبه هفته آینده از ساعت ۱۷ تا ۱۹ در ساختمان خانه سینما واقع در بهار جنوبی، مراسمی به یاد این هنرمند درگذشته برگزار خواهد کرد.

شهرکی: آرزومانیان نابغه‌ی موسیقی بود

babak-shahraki

بابك شهركي گفت: هرچقدر درباره‌ي توانايي “آندره آرزومانيان” در نواختن پيانو حرف بزنيم، صحبت از شخصيت والاي او با اهميت‌تر خواهد بود، چون او يك هنرمند انسان بود.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی اين هنرمند و نوازنده ويلون در پي درگذشت “آندره آرزومانيان” در گفت‌وگو با ايسنا گفت: اگر در ايران سه نابغه موسيقي وجود داشته باشد، به نظرم “آندره آرزومانيان” يكي از آن سه نفر بود.

شهركي با اشاره به آلبوم منتشر‌نشده‌اي آرزومانيان ادامه داد:۱۰ قطعه‌ي آهنگ فولكلور ارمني را در يك آلبوم كه احتمالا نام آن «آخرين آواز عشق» خواهد بود، نواختيم كه من در آن ويلون و كمانچه زدم و آندره نيز نوازندگي پيانو را برعهده داشت.

وي ادامه داد: مدتي بود در جريان بودم كه حال آندره خوب نبود و در سال‌هاي آخر همين كه نمي‌توانست روي پاهايش بايستد، بسيار ناراحت‌كننده بود.

اين نوازنده ويلون يادآور شد:من از او درس‌هاي بسياري گرفتم و به لحاظ شخصيتي و اخلاقي بسيار بزرگوار بود و سابقه‌ي ۴۰ سال نوازندگي حرفه‌اي را داشت و از كودكي و نوجواني با گروه‌هاي حرفه‌اي ايراني و خارجي همراهي كرده بود و تجربه‌هاي بسياري داشت.

بابك شهركي درباره‌ي شيوه نواختن آرزومانيان گفت: هرگاه او در قطعه‌اي پيانو مي‌نواخت، آن قطعه رو مي‌آمد و كاملا متفاوت مي‌شد و او به ما ياد داد كه دانش موسيقي مهم نيست بلكه ويژگي‌هاي اخلاقي يك هنرمند از دانش او بسيار با اهميت‌تر است.

آندره آرزومانیان درگذشت

arezoomanian

«آندره آرزومانيان» نوازنده‌ی برجسته‌ی پیانو، شب گذشته در سن ۵۶ سالگی به دلیل سرطان مغز استخوان در بیمارستان میلاد تهران درگذشت.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از مهر، آرزومانيان حدود يك‌سال و نيم بود كه به سرطان مغز استخوان مبتلا شده و در اين مدت سه‌بار عمل جراحی كرده بود. وی سرانجام پس از طی يك دوره بيماری طولانی در بيمارستان ميلاد تهران دار فانی را وداع گفت.
آندره آرزومانيان متولد ۱۳۳۳ در تهران بود و فعاليت هنری خود را با نوازندگی پيانو در سال ۱۳۶۵ آغاز كرد.
وی، فعالیت سینمایی خودش را با فیلم رابطه به عنوان آهنگ‌ساز در سال ١٣٦٥ آغاز کرد. آرزومانيان در عمر فعاليت هنری سی ساله‌اش، علاوه بر فعاليت‌های مختلف موسيقايی، در سينمای ايران آهنگ‌سازی برای فيلم‌هايی نظير رابطه، ماهی (۱۳۶۶)، شنگول و منگول (۱۳۶۸)، علی و غول جنگل (۳۶۹)، الهه‌ی زيگورات (۱۳۸۲) و ده‌ها فيلم ديگر و نيز تنظيم موسيقی فيلم‌های مختلفی را از جمله «تيغ و ابريشم»‌(مسعود كيميايی) برعهده داشت.
آرزومانیان قرار بود در طی سال‌جاری دو كار با همراهی اركستر بزرگ ارمنستان انجام دهد.