شهرت، محبوبیت و جاودانگی شاید سه رکن اصلی ورود افراد به حوزه های هنری، خصوصا موسیقی سنتی باشد، در این میان محمد معتمدی، از آن جمله خوانندگان با استعدادی است که برای پیشرفت راه زیادی در پیش ندارد، اما همین راه کوتاه را می باید با دقت زیادی طی کند.
به گزارش مجله موسیقی ملودی به نقل از همشهری آنلاین محمد معتمدی آموزش آواز را از سال ۷۶ نزد حمیدرضا نوربخش به طور جدی شروع کرد. اگر چه در کارنامه کاری معتمدی سابقه همکاری با محمدرضا لطفی، مجید درخشانی و علی قمصری هست، اما می توان او را کشف محمدرضا لطفی دانست، و شاید این کار را بتوان از جمله اقدامات موثر لطفی در موسیقی ایرانی قلمداد کرد. بررسی دقیق‌تر آثاری که ماحصل همکاری معتمدی و محمدرضا لطفی است نشان می دهد ، معتمدی در این برهه نتوانست توانایی‌های صدای خود را به خوبی عیان کند.
همکاری با لطفی همانقدر که به شهرت او کمک کرد، دست و پای او را در اجرای دلخواه بسته نگاه داشت. پس از همکاری با لطفی، و گهگاه در خلال همکاری با لطفی، معتمدی نیم نگاهی نیز به همکاری با دیگر موزیسین ها داشت. او که همواره در حال تجربه کردن مسیرهای موفقیت است، با گروه های نه چندان نامدار و بعضن جوان چندین اجرا را در ایران و خارج از ایران به روی صحنه برد.
نمودار فعالیت‌های معتمدی را اگر رسم کنیم، شاهد فراز و نشیب های زیادی در همین سال های کمی که از فعالیت هنری او می گذرد خواهیم بود، در این بین اما بی گمان برف خوانی، ساخته علی قمصری در صدر موفق ترین آثار معتمدی قرار دارد. بخش کوارتت پروژه برف خوانی با اجرای به یاد ماندنی محمد معتمدی، به همگان توانایی بالای صدای او را اثبات کرد. معتمدی با تحریرهای جدیدی که در بخش کوارتت کنسرت برف خوانی اجرا کرد، ابعاد جدیدی از صدای خود را برای مخاطبان عرضه کرد، او از حنجره خود به عنوان یک ساز بهره جست و این از پتانسیل ای پنهان معتمدی بود که با همکاری او و علی قمصری عیان شد.
معتمدی بعد از اجرای برف خوانی، به سکوتی خود خواسته تن داده است، تنها فعالیت یک سال گذشته معتمدی، همکاری در یک قطعه از آلبوم بدرود با بدرود، پرفروش ترین آلبوم سال جاری، اثر ارکسترال علی قمصری بود. و حالا او بعد از یک سال سکوت و عزلت، اواخر مهرماه جاری، به همراه ارکستر ملی ایران به رهبری بردیا کیارس بروی صحنه خواهد رفت.
معتمدی اگر همان معتمدی همیشگی باشد، مرکز همایش های برج میلاد بار دیگر شاهد درخشش او خواهد بود.
- رضا خانکی
