دسته: رادیو

مجله‌ی موسیقی ملودی: گری مور، نوازنده‌ی ایرلندیِ گیتار در سن ۵۸ سالگی از دنیا رفت و صدای گیتار او برای همیشه خاموش شد. او یکی از چهره‌های سرشناس موسیقی در سبک‌های راک، هارد راک و بلوز راک بود.
گری مور در ۴ آوریل ۱۹۵۲ در شهر بلفاست ایرلند زاده شد و از دوران کودکی به فراگیری موسیقی علاقه نشان داد. او از ۸ سالگی نواختن گیتار اکوستیک را شروع کرد، در ۱۱ سالگی به‌طور جدی نواختن گیتار را دنبال کرد و زمانی‌که ۱۴ ساله بود اولین ساز جدی خود را خریداری کرد و با وجود این‌که چپ‌دست بود، نواختن گیتار را با دست راست فراگرفت.

«فایل رادیویی را بشنوید»

دانلود فایل رادیویی (۳/۳ مگابایت)

در سال ۱۹۶۸ گری مور در سن ۱۶ سالگی به پایتخت ایرلند رفت و در این دوره از نظر موسیقایی از هنرمندان و نوازندگانی مانند «آلبرت کینگ»، «الویس پریسلی» و «گروه بیتلز» تاثیر پذیرفت. وی سپس نوازندگی «جیمی هنریکس» و «جان مایال» را در دوبلین مشاهده کرد و نواختن به سبک بلوز راک را در پی تاثیر گرفتن از آن‌ها آغاز کرد.
در سال ۱۹۷۰ گری مور با همراهی گروه ایرلندی «اسکیدرو» اولین آلبوم خود را ضبط و به بازار موسیقی عرضه کرد. مدتی بعد یکی از اعضای «اسکیدرو» از این گروه جدا شد و گروه پرآوازه‌ی ایرلندی به‌نام «تین لیزی» را پایه‌گذاری کرد. گری نیز در سال ۱۹۷۴ به «تین لیزی» پیوست و به‌مدت یک‌سال با آن‌ها همکاری داشت.
نخستین آلبوم انفرادی گری مور در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این آلبوم، «بازگشت به خیابان» نام داشت و یکی از قطعات آن با نام «کوره‌راه‌های پاریس» در جدول آهنگ‌های پرفروش، خوش درخشید.
در طول دهه‌ی هشتاد میلادی، گری مور به‌طور مرتب آلبوم‌های انفرادی خود را منتشر می‌کرد و در سبک‌های مختلف به فعالیت می‌پرداخت. این دهه برای مور به‌صورتی آرام سپری شد و موسیقی راک و هارد راک از جمله اصلی‌ترین سبک‌هایی بود که گری در این دوران از فعالیت حرفه‌ای خود آن‌را آزمود.
در سال ۱۹۹۰ پس از انتشار یک آلبوم در سبک بلوز راک با نام Stil Got The Blues موفقیت و شهرت، باردیگر به گری مور روی خوش نشان داد.

از اواسط دهه‌ی ۹۰ تا سال‌های ابتدایی قرن جدید گری مور به شیوه‌ی گذشته، با انتشار آلبوم‌های انفرادی که در برخی از آن‌ها با نوازندگان دیگر همکاری داشت سبک‌های متفاوتی را آزمود، تا زمانی‌که در سال ۲۰۰۲ به‌طور رسمی اعلام کرد که قصد دارد به ریشه‌های گذشته‌ی موسیقی خود بازگردد و نواختن در سبک هارد راک را تجربه کند.
این هنرمند تاکنون موفق به انتشار ۲۰ آلبوم استودیویی و ۷ آلبوم اجرای زنده شده است. او هم‌چنین ۱۱ آلبوم موسیقی دیگر را با همکاری افراد و گروه‌های مختلف وارد بازارهای موسیقی جهان کرد.
گری مور در طول دوران حرفه‌‌ای موسیقی خود با افرادی مانند «پیتر گرین»، «بی‌بی‌کینگ»، «جرج هریسون»، «آزی آزبورن»، «ون‌هالن» و گروه AC/DC همکاری کرد و در تعدادی از گروه‌های موسیقی نیز به نوازندگی پرداخت.

• ثمر سعیدی / مجله‌ی موسیقی ملودی

• تهیه و تنظیم فایل رادیویی از تیم رادیو ملودی

«جف بک» (Jeff Beck) گیتاریست بزرگی که در سبک‌های مختلف از جمله راک فعالیت می‌کند در کنار «اریک کلپتون» و «جیمی پیج» یکی از سه نوازنده‌ی شناخته‌شده‌ی گروه Yardbirds است.

فایل رادیویی را بشنوید ( فایل از رادیو کوچه)

او در رده‌بندی برترین گیتاریست‌های تمام دوران‌ها که توسط مجله‌ی رولینگ استون و در اوایل قرن جدید صورت گرفته رتبه‌ی چهاردهم را به خود اختصاص داده است.

بیش‌تر آثار این نوازنده‌ی زبردست، بی‌کلام هستند و به‌همین علت، جف بک نتوانسته در بازارهای تجاری و عامه‌پسند موسیقی دنیا موفقیت چندانی را به‌‌دست آورد.

با این‌حال آثار او در زمره‌ی قطعات تاثیرگزار و منتقدپسند قرار می‌گیرند. جف با تسلطی که بر انواع سبک‌های موسیقی از «جز فیوژن» تا «هوی متال» دارد توانسته الهام‌بخش گیتاربست‌های بسیاری از این سبک‌ها باشد.

جف بک در دوران کودکی، نواختن را با کمک یک گیتار قرضی یاد گرفته و اولین ساز خود را با تلاش بسیار، با کمک جعبه‌های سیگار، مفتول‌های بلااستفاده و لوازم کهنه ساخته است. او در مصاحبه‌ای بیان کرد که تا مدتی حتی فرق گیتار الکتریک با اکوستیک را نمی‌دانست.

در این برنامه‌ی ملودی کوچه در مورد جف‌بک گیتاریست زبردست بشنوید و به قطعاتی از آثار متفاوت این هنرمند، گوش کنید.

• ثمر سعیدی/رادیو کوچه

«بلایند ویلی مک‌تل» (Blind Willie McTell) هنرمند موسیقی بلوز و کانتری، در سال ۱۸۹۸ در جورجیای آمریکا به‌دنیا آمده است. او در دوران کودکی نابینا شد و با این حال از هوش و استعداد خوبی برخوردار بود. چرا که با یاری گرفتن از خط بریل به خواندن کتاب‌های مختلف می‌پرداخت و به موسیقی نیز علاقه نشان می‌داد.
از سال‌های کودکی و نوجوانی و آغاز دوره‌ی حرفه‌ای موسیقی ویلی، اطلاعات کمی موجود است با این‌حال او زمانی که به سنین جوانی رسید از مهارت بسیار خوبی در نواختن گیتار برخوردار بود و با شعرهایی که خودش می‌سرود به یک خواننده‌ی بلوز تبدیل شده بود.

فایل رادیویی را بشنوید

(فایل از رادیوکوچه)

ساز ویلی یک گیتار ۱۲ سیم بود. او نخستین بار در سال ۱۹۲۷ به ضبط آثار خود پرداخت و سبک موسیقی‌اش تلفیقی از بلوز اوایل قرن بیستم، و کانتری بود. در موسیقی ویلی هم اصالت بلوز کلاسیک به چشم می‌خورد و هم موسیقی محلی کوه‌پایه‌نشین‌های ایالت آتلانتا. او یک شیوه‌ی منحصر به‌فرد داشت و در هر بار ضبط صفحه از اسمی جدید استفاده می‌کرد. هم‌چنین به‌ندرت پیش می‌آمد که اجرای مجدد یک آهنگ ویلی مک‌تل با نسخه‌ی قبلی آن منطبق باشد و این به‌خاطر دخالت دادن بداهه‌نوازی و در اثر هوش و خلاقیت این هنرمند نابینا بود.

بلایند ویلی مک‌تل طی سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۶ در حدود ۱۴۹ آهنگ را ضبط کرد که بسیاری از آن‌ها موفقیت تجاری داشتند و برخی نیز چندان موثر واقع نشدند. او همکار‌ی‌هایی را با برخی از هنرمندان دیگر داشت و تاثیر زیادی روی افرادی مانند «باب دیلن»، «کورت کوبین» و «جک وایت» گذاشت. مک‌تل در ۱۹ اگوست ۱۹۵۹ درگذشت.

• ثمر سعیدی/ رادیو کوچه

در این برنامه از «رادیو ملودی» در مورد «برایان می» و گروه موسیقی «کویین» صحبت کرده‌ایم. کویین یکی از معروف‌ترین و پرطرفدارترین گروه‌های راک در دهه‌ی ۷۰ و ۸۰ میلادی است. برایان می را می‌توان به‌نوعی موسس کویین دانست. محبوبیت او در پشت شهرت فراوان «فردی مرکوری» خواننده‌ی گروه قرار می‌گیرد، با این حال این مساله چیزی از شایستگی «می» کم نمی‌کند.

فایل رادیویی را بشنوید

دانلود فایل رادیویی (۲٫۷۱ مگابایت)

برایان به‌عنوان یک موزیسین حرفه‌ای، از اعضای اصلی کویین بود که تک‌نوازی‌های او در موفقیت آهنگ‌های پرفروش این گروه نقش به‌سزایی داشت. او با در اختیار داشتن گیتاری که ساخته‌ی خودش بود می‌توانست به طرزی منحصر به فرد، افکت‌های صوتی را خلق و اجرا کند.

برایان می با همت و تلاش فراوان، گروه کویین را بعد از نزدیک به دو دهه از نو دور هم جمع کرد. این اتفاق در سال ۲۰۰۴ رخ داد و کویین جدید، تورهایی را برگزار و آثاری را ضبط و به بازار موسیقی عرضه کرد.

بهار، تابستان، پاییز و زمستان. چهارفصل سال در یک قطعه‌ی موسیقی کلاسیک. چهار فصل یک ست متشکل از ۴ ویلون کنسرتو است که درسال ۱۷۲۳ توسط آنتونیو ویوالدی نوشته شده است. قطعه‌ای در چهارموومان و دوازده بخش كه نشان‌دهنده‌ی چهارفصل سال و دوازده ماه آن است. این قطعه‌ بنا به استناد نتایج یک نظرسنجی که در سال ۲۰۰۰ انجام شده محبوب‌ترين قطعه‌ی تاريخ موسيقی كلاسيك است. قطعه‌ای بسيار تكنيكی و در عین حال حسی که برای تک‌نوازی ويولن با همراهی ارکستر سازهای زهی نوشته شده است.

فایل رادیویی را بشنوید ( فایل از رادیو کوچه)

آنتونیو ویوالدی موسیقی‌دان عصر باروک در سال ۱۶۸۵ در شهر ونیز ایتالیا به‌دنیا آمده است. پدر او هم یک موسیقی‌دان و نوازنده‌ی ویولون بود. آنتونیو درس‌های اولیه‌ی موسیقی را از پدر خود فراگرفت و در نواختن فلوت و ویولون مهارت بسیار به‌دست آورد. او در آغاز جوانی به‌عنوان رهبر کُر شاگردان یتیم‌خانه‌ی ونیز برگزیده شد و هم‌زمان در یک مدرسه نیز تدریس می‌کرد. ویوالدی تصمیم داشت کشیش شود و برای نیل به این منظور درس‌ نیز می‌خواند. او را با نام کشیش موحنایی می‌شناختند چرا که مانند پدرش موهای قرمزی داشت. ویوالدی در زمانی‌که رهبر گروه کر یتیم‌خانه بود هر هفته یک قطعه‌ی جدید برای کر می‌ساخت و گروه وی آن‌را در برابر بزرگان شهر ونیز و در کلیسا و شهر اجرا می‌کردند. این تلاش‌ها موجب شد خلاقیت ویوالدی روز به روز شکوفاتر شود و تجربیات وی در آفرینش موسیقی افزون گردد.

مدتی بعد آنتونیو ویوالدی به‌خاطر بیماری تنگی نفس از شرکت در مراسم کلیسا معاف شد و تمام وقت خود را به نوشتن موسیقی اختصاص داد. او به‌زودی آهنگ‌ساز مشهوری شد و قطعاتی که می‌نوشت و برای اجرای عمومی منتشر می‌کرد با تحسین بسیاری روبرو می‌شدند. افراد بانفوذ شهر ونیز سفارش‌های زیادی برای خلق آثار موسیقایی به او محول می‌کردند و مدتی بعد ویوالدی ساختن اپرا برای تئاتر ونیز را آغاز کرد. او به سنین میانسالی رسیده بود و در حین این فعالیت‌ها با یک خواننده‌ی زن اپرا همکاری‌هایی داشت. اما اختلافاتی که بر سر قراردادهای او با مقامات بانفوذ پیش آمد موجب شد که زندگی حرفه‌ای ویوالدی نیز تحت‌الشعاع قرار بگیرد. در این هنگام شایعاتی از رابطه‌ی او و خواننده‌ی اپرا بر سر زبان‌ها افتاد و از آن‌جا که ویوالدی به‌خاطر مشکلات تنفسی از فعالیت در کلیسا سرباز می‌زد او را از ونیز تبعید کردند.
آنتونیو ویوالدی در طول ۴ سال باقی‌مانده از عمرش در تبعید به‌سر برد و قطعاتی که می‌نوشت با استقبال چندانی روبرو نمی‌شدند. در نهایت این هنرمند نابغه‌ی موسیقی در سال ۱۷۴۱ در فقر و گمنامی چشم از جهان فروبست. او در راه بازگشت به ونیز دچار مریضی سختی شد و در سن ۶۳ سالگی نتوانست از پس بیماری‌اش بربیاید. بعد از مرگ، کالبد ویوالدی را در گورستانی که متعلق به فقرا بود دفن کردند و شرکت کنندگان در مراسم خاک‌سپاری وی شاگردان یتیم‌خانه بودند.
ویوالدی حدود ۱۰۰ سال در گمنامی به‌سر برد تا این‌که یک قرن بعد از مرگ وی، هنرمندانی که قطعات ساخته شده‌ی او را اجرا می‌کردند نام آنتونیو ویوالدی را در جهان موسیقی مطرح ساختند. ویوالدی تاثیری شگفت‌انگیز را بر آهنگ‌سازان هم‌نسل خود و نیز موسیقی‌دانان بزرگی مانند باخ، بتهوون و هایدن گذاشته است. از قطعه‌ی چهارفصل او هنرمندان زیادی الهام گرفته‌اند. او این قطعه را بر اساس غزلیاتی که سروده‌ی خودش بود تنظیم کرد و دلیل ماندگاری و زیبایی بیش از اندازه‌ی موسیقی ویوالدی، حضورش در بین جامعه و نگارش موسیقی از حالات روزمره‌ی انسان‌های هم‌عصر او در ایتالیای قرن هجدهم میلادی بوده است.

• ثمر سعیدی/ رادیو کوچه