شاید هیچ کس مثل مهدی مقدم از ساخت و پخش کلیپ متضرر نشده است. او تنها خواننده ای است که بعد از فعالیت به صورت مجاز به مدت پنج سال ممنوع الکار بود و در این پنج سال با ضررهای مالی و روحی زیادی مواجه شد. مهدی می‌گوید من در جریان پخش کلیپ هایم مقصر نبودم اما هیچ کس حرفم را باور نمی‌کند!
او حالا البته بعد از پنج سال مجوزش را دوباره دریافت کرده و طی یکی–دو هفته آینده شاهد انتشار آلبوم جدیدش -بعد از پنج سال دوری از موسیقی- خواهیم بود.
- چه سالی به ساخت کلیپ روی آوردی؟
آن زمان ساخت کلیپ بین خوانندگانی که در ایران کار می‌کردند متداول نبود و فقط گروه هایی مثل آریان در رسانه های تصویری کلیپ هایشان را عرضه می‌کردند. در همه جای دنیا خوانندگی به کلیپ وابسته است و خواننده اساسا با کلیپ هایش به مردم معرفی میشود. من هم طبیعتا دوست داشتم موسیقی ام را عرضه کنم اما راه درستش را نمی‌دانستم. مجلات که بالطبع نمی‌توانست بیانگر تفکر و نوع موسیقی من باشد، بیلبورد هم به همین شکل و احساس کردم تنها راه ارتباط مخاطب با خواننده کلیپ است. اواخر سال ۸۰ بود که شروع کردیم به ساخت کلیپ ها و همان موقع که آلبوم «خونسرد» برای اخذ مجوز در ارشاد بود ما کار ساخت کلیپ ها را آغاز کردیم تا بتوانم یک شناسنامه تصویری هم برای موسیقی خودم داشته باشم.
- چی شد که کلیپ هایت سر از شبکه های ماهواره ای درآورد؟
ما کلیپ ها را ساخته بودیم اما نمی‌دانستیم باید با آنها چه کار کنیم! این را لازم است بگویم که من هیچ وقتی تصمیمی‌برای سپردن کلیپ ها به شبکه های ماهواره ای نداشتم، چون جرات این کار را نداشتم و همیشه از این موضوع می‌ترسیدم.
نه، من آن موقع تازه اول راه بودم و اصلا خودم را در این اندازه نمی‌دیدم که بخواهند ممنوع الکارم کنند.
احتمال می‌دادم این کار عواقب بدی برایم داشته باشد. به هر حال این شبکه ها هیچ کدام مجاز نبودند و نمی‌شد به آنها اعتماد کرد…
- با این تفاسیر تکلیف کلیپ هایی که ساخته بودی چه شد؟
من کار را به یک شرکت فروختم و تمام حقوق کلیپ ها طی قراردادی که بین ما منعقد شد به این شرکت واگذار شد…
- و این شرکت هم کلیپ ها را به شبکه های ماهواره ای فروخت؟
اینکه کلیپ ها را فروختند یا به نوعی با شبکه ها توافق کردند را نمی‌دانم. اما این سیاست آن موقع اکثر شرکت ها بود که کلیپ خواننده های جوان را به شبکه های ماهواره ای می‌دادند تا او را به نوعی بین مخاطبان موسیقی جا بیاندازند، من هم آن زمان خواننده معروفی نبودم و کسی من را نمی‌شناخت. این موضع از یک لحاظ به نفع من شد که به شهرت رسیدم اما از چندین جهت من را عقب انداخت و باعث شد نتوانم به حق خودم برسم. از لحاظ بیزینسی اگر نگاه کنید می‌بینید که من باتوجه به اتفاقاتی که افتاد امروز کجا قرار دارم و خوانندگانی مثل رضا صادقی، محسن یگانه، فرزاد فرزین، محسن چاوشی، بابک جهانبخش، سیروان خسروی و… که همه از من دیرتر وارد موسیقی پاپ هم شده اند، کجا قرار دارند! مطمئنا همه این دوستان از نظر بیزینس موسیقی امروز از من جلوتر هستند…
- روزی که به حراست ارشاد رفتی تا پیگیر ممنوع الکاری ات شوی، نگفتی که من کلیپ ها را به شبکه ها ندادم؟
این موضوع را بارها به دوستان ارشاد گفتم اما نکته این است که روی سی دی کلیپ های من که به صورت مجاز هم در بازار منتشر شد، نوشته شده که کلیه حقوق مادی و معنوی این اثر متعلق به شرکت فلان میباشد. این جمله خیلی راحت نشان می‌دهد که من در این ماجرا تقصیری نداشتم و شرکت کلیپ ها را پخش کرده بود، اگر کسی به حرف من شک دارد پیگیری کند ببیند من رضایت نامه دادم به شبکه ای یا از جانب من ایمیلی فرستاده شده؟
- و جواب ارشاد به تو چه بود؟
ارشاد می‌گفت به هر حال تصویر شما در حال پخش است. امروز که فکر می‌کنم می‌بینم دوستان حق هم داشتند که این حرف را بزنند چون کسانی که در آن ایام در ساخت کلیپ به من کمک می‌کردند در این چند سالی که من ممنوع الفعالیت بودم حتی حال من را هم نپرسیدند. حتی دوستانی که من دوستانه و بدون هیچ چشم داشتی برای کار موسیقی به آنها کمک می‌کردم نیامدند بپرسند مهدی مقدم این روزها داری چی کار می‌کنی؟ اصلا حالت خوب هست؟ روزت را راحت شب می‌کنی؟
- بعد از اینکه ممنوع الکار شدی، چند تک آهنگ هم به صورت کلیپ از تو در شبکه های ماهواره ای پخش شد. ماجرای این کلیپ ها چه بود؟ شنیده ام که اشعار این آهنگ ها از ارشاد مجوز داشته…
این موضوع برمی‌گردد به زمانی که «سونامی» منتشر شده بود. این را باید عرض کنم که خوشبختانه هرچقدر هم که در محدوده غیرمجاز (کلیپ) کار کرده ام سعی ام این بوده که مجاز کار کنم، از اشعار مجوزدار استفاده کرده ام. هیچ وقت از وجود دختر یا مدل یا… در کلیپ هایم استفاده نکرده ام و حریم ها را حفظ کرده ام.
- آن زمان تو «برو» را ساختی در حالی که می‌دانستی به خاطر کلیپ ممنوع الکار شده ای، چرا این کار را کردی؟
آن زمان در حدود هشت ماه بود که ممنوع الکار شده بودم و هیچ کس هم حرف هایم را باور نمی‌کرد چون چیزی برای اثبات بی گناهی ام در زمینه پخش شدن کلیپ هایم نداشتم. متاسفانه شرکت هایی که کارها را از من خریده بودند تخلف کرده بودند اما پای من در ارشاد گیر بود و کاری نمی‌توانستم انجام دهم و همه اینها منجر شد که من اوج جوانی، زندگی، زندگی هنری و کسب و کارم تباه شود. من پنج سال به جای همه تاوان دادم.
