مجله فرهنگی، هنری
[imagebrowser id=7]
«مایکل بوبله» (Michael Bublé) یک هنرمند کانادایی است که هم‌اکنون ۳۷ سال سن دارد. او ترانه‌سرا و بازیگر نیز بوده و در سبک‌های جز و پاپ به فعالیت موسیقایی مشغول است. بزرگ‌ترین شانس زندگی هنری مایکل، جلب موافقت یک تهیه‌کننده‌ی پرنفوذ به اسم «دیوید فاستر» بود که از چند سال قبل، تهیه‌کنندگی آلبوم‌های بوبله را برعهده دارد.
[nggallery id=7]
[imagebrowser id=5]
«جان مایر»، خواننده، آهنگ‌ساز و نوازنده در سبک‌های بلوز راک و بلوز فعالیت دارد.
او با شنیدن آثار گیتاریست پرآوازه سبک بلوز مدرن، «استیوی ری وان» به نواختن گیتار و سبک بلوز علاقمند شد.
[nggallery id=5]
آلبوم «کریسمس من» My Christmas اثری‌ست از «آندره بوچلی» هنرمند نابینای ایتالیایی.
مجله موسیقی ملودی: بوچلی نزد ایرانیان محبوبیت زیادی دارد. ویژگی های شخصی وی، صدای بم و گرم او که شنونده را به یاد خوانندگان محبوب و قدیمی ایران چون عارف و ویگن می اندازد و ویژگی ملودی ها و ترانه هایش در این اتفاق بی تاثیر نیست. وی خواننده‌ی تِنور اپراست و صدایی قوی و بم دارد. آندره بوچلی از ریتم آرامش بخش و ملودی هایی که به گوش شنونده آشنا هستند استفاده می کند و از آنجا که خود وی خواننده ای انگلیسی زبان نیست متن آهنگ های انگلیسی اش را بهتر از سایر ترانه ها می توان درک و زمزمه کرد و از همخوانی لذت برد.
همین طور آهنگ هایی که آندره به زبان ایتالیایی اجرا می کند نیز به خاطر ساختار اپرایی خود بسیار گوش نواز هستند. همکاری هایی که این هنرمند با دیگر خوانندگان داشته به طور معمول کارهایی مخاطب پسند بوده اند. بوچلی محبوب نسلی است که از موسیقی چیزی غیر از شور و هیاهو طلب می کند.
آندره بوچلی در آغاز سال جاری و همراه با کریسمس، آلبومی را به بازارهای موسیقی جهان عرضه کرده است.
وی در آلبوم «کریسمس من» تعدادی از ترانه‌ها و آهنگ‌های معروف، محبوب و کلاسیک کریسمس، عید مذهبی مسیحیان را جمع‌آوری و اجرای مجدد کرده است.
آلبوم «کریسمس من» دارای ۱۵ قطعه بوده و در نوامبر سال ۲۰۰۹ به بازار موسیقی عرضه شده است. بوچلی اذعان داشته که تهیه و اجرای چنین آلبومی از آرزوهای دیرینه‌اش بوده است.
به نظر می رسد زمان مناسب عرضه شدن آلبوم «کریسمس من»، فروش آن‌را به حد مناسبی رسانده است.
آلبوم I Dreamed A Dream از «سوزان بویل» در نوامبر ۲۰۰۹ به بازار آمد. چند ماه بعد از درخشش این چهره‌ی ناشناخته در برنامه‌ی کشف استعداد موسیقی بریتانیا.
مجله موسیقی ملودی: سوزان یک بانوی ۴۸ ساله‌ی خجالتی و مذهبی بود و در لحظات نخستِ حضور در برنامه، تا اندازه‌ای خنده‌ی حضار را درآورده بود. با این حال، بعد از اجرای پرشور سوزان بویل و بازخوانی ترانه‌ی I Dreamed A Dream، نظر حضار و داوران برنامه نسبت به او از زمین تا آسمان تغییر کرد.
او صدایی رسا و قدرت‌مند دارد و با چهره، فیزیک و اندامی که قوانین همیشگی دنیای موسیقی را زیر سوال برده، خود را در حد یک چهره‌ی مشهور، مطرح کرده است. سوزان از نظر بصری جذابیت چندانی نداشت، او خود معتقد بود که تنها در یک مسابقه‌ی کشف استعداد شرکت کرده و این‌که برنده شده، از روی شانس بوده است.
البته سوزان بویل شکسته نفسی می‌کند چون، صدای قدرت‌مند و ظاهر بی‌آلایش و معصومانه‌ی وی، به نحو دیگری دنیای موسیقی را تحت تاثیر قرار داده‌است. ویدئوی حضور سوزان در برنامه‌ی Britain’s Got Talent، بیش از ۳۰۰ میلیون بار در سایت یوتوب دیده شده است.
آلبوم I Dreamed A Dream از این بانو، در حقیقت تلقین مثبتی‌ست برای همه‌ی کسانی که رویایی در سر دارند، که اطمینان پیدا کنند رویاها اصولن به حقیقت خواهند پیوست.
بیشتر آهنگ‌های آلبوم، از آثار گروه‌ها و خواننده‌های دیگر هستند که بازخوانی شده‌اند چرا که I Dreamed A Dream اولین آلبوم سوزان بویل است و ظرف چندماه پس از شرکت وی و انتخاب شدن‌اش در مسابقه به بازار عرضه شده. احتمالن سوزان برای آلبوم‌های بعدی خود،اغلب کارهای منحصر به فرد و اجراهایی برای نخستین بار، خواهد داشت و طرفداران‌اش را ذوق‌زده خواهد کرد.
البته قطعه‌ی Who I Was Born To Be تنها آهنگی است که به‌طور اختصاصی برای سوزان بویل نوشته و تنظیم شده و او آن‌را اجرا کرده است. برخی دیگر از آهنگ‌های آلبوم، I Dreamed a Dream از گروه Les Misérables آهنگ Wild Horses از گروه رولینگ استونز و You’ll See از مدانا هستند. این آلبوم، در مجموع ۱۲ قطعه دارد و برای هفته‌های متوالی به‌عنوان یک آلبوم پرفروش در چارت‌های جهانی خودنمایی کرده‌است.
سوزان بویل در جایی گفته بود: «همیشه آرزو داشتم یک آلبوم موسیقی ضبط کنم.» به نظر می‌رسد که در نهایت با اندکی خوش‌شانسی، این بانوی اسکاتلندی به آرزوی خود رسیده است.
آلبوم موسیقی «عنصر آزادی» “The Element Of Freedom” کاری دیگر است از «الیشا کیز» “Alicia Keys” خواننده‌ی سبک «سول» و «آراندبی» _ R&B _ که در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۹ به بازارهای موسیقی جهان عرضه شده است.
این خواننده، موزیسین و بازیگر ۲۹ ساله‌ی آمریکایی در منهتن نیویورک به‌دنیا آمد و از ۷ سالگی موسیقی را با نواختن قطعات کلاسیک بر روی ساز پیانو، آغاز کرد. وی با تحصیلاتی مرتبط با موسیقی، علاوه براین‌که آهنگ‌نویس و تهیه کننده‌ی موسیقی است به بازیگری، نوشتن، شعرسرودن وکارگردانی ویدئوکلیپ نیز اشتغال دارد. الیشا سازهایی مانند پیانو، گیتار، ویلن سل، سینتی سایزر و کیبرد را می‌نوازد و صدای رسا و قدرتمندش مورد علاقه‌ی بسیاری از طرفداران سبک آراندبی است.
آلبوم عنصرآزادی از این هنرمند دارای ۱۴ آهنگ است که در اجرای یکی از آنها به نام “Put It In A Love Song” دیگر خواننده‌ی زن مشهور سبک آراندبی، «بیانسه ناولز» “Beyoncé Knowles” الیشا کیز را همراهی می‌کند.
عده‌ای از منتقدان آلبوم جدید الیشا را ادامه‌ای بر کارهای قبلی او ارزیابی می‌کنند و معتقدند تفاوت چندانی بین کارجدید و کارهای پیشین وی وجود ندارد. شاید دلیل این انتقاد، موفقیت بالای آلبوم سال ۲۰۰۷ وی یعنی “As I Am” باشد که توقع دوستداران این هنرمند را بالا برده است. با این وجود عده‌ی دیگری معتقدند الیشا در چهارمین آلبوم استودیویی خود یعنی عنصر آزادی، نه تنها موفقیت‌های قبلی را تکرار کرده، بلکه به شیوه‌ای از پختگی رسیده و تک تک آهنگ‌های آلبوم جدید وی ارزشمند و شنیدنی هستند.
گفتنی‌ست الیشا کیز تاکنون در ۹ برنامه‌ی تلویزیونی و ۳ فیلم سینمایی ظاهر شده است.
سازدهنی نزدیک به دو قرن است که اعلام حضور کرده و جای خود را در گونه های مختلف موسیقی معاصر، پیدا کرده است. اقبال این ساز در همه گیر شدن، با اندازه‌ی کوچک و قابل حمل، سادگی نواختن نسبت به سایر سازها و حتی قیمت مناسب آن در ارتباط است.
نخستین‌بار صدایی شبیه صدای سازدهنی، در چین باستان شنیده شد. چینی‌ها، سازی در اندازه‌ی بزرگ داشتند که از زبانه‌های چوبی درست شده بود و موسیقی‌شناسان، آن را پدر سازدهنی و آکاردئون دانسته‌اند.
در اروپای قرن هفدهم وسیله‌ای برای کوک کردن ارگ کلیساها مورد استفاده قرار می‌گرفت که شباهت بیشتری به سازدهنی های امروزی داشت چرا که زبانه‌های آن فلزی بود. البته این وسیله اندازه‌ی بسیار بزرگی داشت و مهم‌ترین شباهت آن با سازدهنی امروزی، قابلیتِ نگه داشتنِ ارزشِ زمانیِ نُت‌ها بود چون می‌توانست صدای یک نُت را تا هر زمان که به نحوی در آن می‌دمیدند، تولید کند.
سرانجام در سال ۱۸۱۸ نوجوانی ۱۶ ساله در آلمان، وسیله‌ی کوچکی را ساخت و آن چیزی نبود جزسازدهنی امروزی. وسیله‌ی مورد نظر مدتی بعد به عنوان ساز به ثبت رسید و تولید انبوه شد. سپس اولین محموله‌ی سازدهنی در اوایل دهه‌ی ۱۸۶۰ میلادی با کشتی به بندرهای آمریکا سفر کرد. این سازدهنی‌ها ساخت یک کارخانه‌ی آلمانی بود که هنوز هم فعالیت دارد.
طولی نکشید که ساز کوچک جای خود را در بین مردم عادی آمریکا پیدا کرد. چون نه تنها ارزان و قابل حمل بود، بلکه این قابلیت را داشت که هم‌زمان آهنگ های شاد و غمگین را با آن بنوازند. سیاه‌پوستان آمریکایی از سازدهنی استقبال خوبی به‌عمل آوردند چون قیمت ناچیزی داشت. این‌گونه شد که سازدهنی جای خود را در موسیقی‌های جَز و بلوز که در آن بُرهه‌ی زمانی، بیشتر مخصوص سیاه‌پوستان بودند به‌خوبی باز کرد.
مجله موسیقی ملودی: وقتی از موسیقی «جَز» (Jazz) حرفی به‌میان آورده می‌شود، باید تصدیق کنیم که « لویی آرمسترانگ» (Louis Armstrong) به یکی از نمادهای این ژانر تبدیل شده است.
لویی آرمسترانگ در سال ۱۹۰۱ متولد شد و زمانی‌که در سن ۷۰ سالگی چشم از جهان فرو می‌بست به یکی از مشهورترین موسیقی‌دانان و نوازندگان تاریخ جَز تبدیل شده بود.
لویی در ابتدا به‌عنوان نوازنده‌ی ساز «کورنت» که نوعی شیپور کلیددار با صدای بم است، فعالیت حرفه‌ای‌اش را آغاز کرد اما بعد از مدتی به نوازندگی «ترومپت» روی آورد. وی در سال‌های پایانی فعالیت هنری خود به خوانندگی نیز اشتغال داشت و به‌عنوان یک آوازه‌خوان جَز مشهور بود. او برترین نوازنده‌ی ترومپت است زیرا تک‌نوازی‌های حرفه‌ای و به‌خصوص نوآوری وی دراجرا، موجب تغییراتی بنیادی را در موسیقی جَز به‌وجود آورده است. هم‌چنین، لویی آرمسترانگ تاثیر زیادی را بر روی نوازندگانی که بعد از وی آمدند گذاشت.
برخی از منتقدین موسیقی، لویی آرمسترانگ را بزرگ‌ترین شخصیت موسیقی غرب در صدسال اخیر دانسته‌اند و این به‌دلیل قدرت و تاثیرگزاری سبک لویی بر موسیقی جَز قرن بیستم است.
دو آهنگ از آرمسترانگ شهرت بسیاری پیدا کرده‌اند: «چه دنیای شگفت‌انگیزی!» “what a wonderful world” و «سلام دالی» “Hello, Dolly”. لویی آرمسترانگ در جایی گفته بود: « هـمه‌ی مـا هـفت نـُت معــروف مـوسیقی را می‌شنـاسیم٬ امـا خـوب است کـه شما نت‌های دیگـری را بـرای خـودتـان پیــدا کـنید.» عده‌ای به آهنگ «چه دنیای شگفت‌انگیزی!» از لویی آرمسترانگ این لقب را داده‌اند: «سرود ملی انسان‌های خوش‌بین»
در بيست و پنجمين جشنواره‌ی بين‌المللی موسيقی فجر، بخش مسابقه و يك سالن مستقل برای موسيقی نواحی ايران اختصاص پیدا می‌کند.
به گزارش ايرنا از كميته‌ی روابط عمومی جشنواره، با هدف توجه ويژه دست اندركاران جشنواره‌ی بين‌المللی موسيقی فجر به موسيقی نواحی و ارج نهادن به هنرمندان آن، در جشنواره‌ی امسال به همراه برگزاری بخش مسابقه در اين ژانر موسيقی، يك سالن نیز به صورت اختصاصی به برگزاری برنامه‌ی اين گروه اختصاص خواهد يافت. در اين سالن هم‌چنين بزرگان و اساتيد موسيقی نواحي نيز به اجرای برنامه خواهند پرداخت.
هم‌چنين سلسله نشست‌هايی با محوريت موسيقی نواحی با حضور كارشناسان و پژوهشگران حوزه‌ی موسيقی و موسيقی نواحي در كنار اين برنامه‌ها در بيست و پنجمين جشنواره‌ی بين‌المللی موسيقی فجر برگزار خواهد شد.
امروز ۱۰ ژانویه، سی و چهارمین سال روز درگذشت «هاولین ولف» “Howlin’ Wolf” خواننده و نوازنده‌ی موسیقی بلوز است.
وی در سال ۱۹۱۰ در آمریکا به‌دنیا آمد و نام اصلی‌اش «چستر آرتور برنت» بود. هاولین ولف علاوه بر خوانندگی، نوازنده‌ی موسیقی بلوز نیز بود و سازهایی مانند گیتار و هارمونیکا (سازدهنی) را می‌نواخت. مشهور است که هاولین ولف نواختن هارمونیکا را از سانی بوی ویلیام‌سون _ نوازنده‌ی اسطوره‌ای سازدهنی بلوز _ آموخت.
با وجود این‌که اکثر خواننده‌های بلوز، در فقر زندگی می‌کردند هاولین ولف جزو معدود هنرمندان بلوز کلاسیک بود که در سال‌های پایانی عمر خود به درآمد مناسبی از راه خوانندگی رسیده بود. در جایی به نقل از او آورده شده: «من بلوز را فقط برای پول می‌خوانم.»
گروه موسیقی چهل‌دف به سرپرستی فرشید غریب نژاد قطعاتی از موسیقی کردی و فارسی را در جشنواره‌ی موسیقی فجر اجرا خواهد کرد.
سرپرست گروه چهل‌دف با اعلام این خبر به مهر گفت: «ما برای حضور در جشنواره‌ی بین المللی موسیقی فجر ۶ قطعه‌ی فارسی و ۶ قطعه‌ی کردی را اجرا خواهیم کرد که قالب اکثر این آثار بر اساس مضامین عرفانی قرار داده شده است.
فرشید غریب نژاد در ادامه افزود: «از جمله برنامه‌های گروه چهل‌دف برای اجرا در جشنواره‌ی موسیقی فجر می‌توان به قطعات «بیا بیا»، «خواب آشفته» و «معنی عشق» اشاره کرد. ما در قطعات کردی نیز از لهجه‌ی اورامیِ زبان کردی که کمتر در قطعات گذشته‌مان استفاده شده بهره می‌بریم.»
وی هم‌چنین تصریح کرد: «یکی از قطعات منحصر به فرد که در این اجرا به روی صحنه خواهیم برد مربوط به آهنگ «بشنو جهان بشنو، از ایران بشنو» است که در آن از اشعار ۶ شاعر بزرگ ایرانی مانند حافظ، مولانا، سعدی و سهراب سپهری استفاده شده‌است.»
غریب نژاد درباره‌ی قطعه‌ی «بشنو جهان بشنو، از ایران بشنو» گفت: «در این قطعه از ریتم‌های مختلفی استفاده شده است و برای اجرای هر کدام از اشعار داخل این قطعه از دستگاه و یا آواز خاصی استفاده کرده‌ایم که به صورت مرکب خوانی اجرا خواهد شد.»