نیاز موسیقی اصیل ایرانی به رسانه

music-00

مدیر عامل انجمن موسیقی ایران گفت: آنچه که موسیقی اصیل ایرانی به آن نیازمند ست و از آن دریغ شده «رسانه» است.

به گزارش ملودی به نقل از ایسنا، بابک رضایی در آیین اختتامیه نخستین همایش موسیقی غرب کشور در همدان افزود: متاسفانه موسیقی ایرانی رسانه‌ای در اختیار ندارد و صدا و سیما نیز به نوعی از موسیقی توجه دارد که شاید متصدیان فرهنگی به آن انتقاد داشته باشند.
وی خاطرنشان کرد: اگر موسیقی رسانه داشت به علت ارتباط عمیق فرهنگی خود با مردم می‌توانست جای خود را در جامعه باز کند.
رضایی جشنواره موسیقی غرب کشور را با ارزش و در راستای معرفی و افزایش فعالیت هرچه بیشتر موسیقی غرب کشور دانست و بیان داشت: موسیقی غرب ایران مملو از ملودی‌ها و نغمه‌های اصیل و عمیقی است که نیازمند توجه و برنامه‌ریزی گسترده است.
وی تصریح کرد: تداوم همایشهای اینچنینی می‌تواند موسیقی غرب کشور را به سایر مناطق کشور معرفی کند و حوزه مرکزی کشور را که با موسیقی مناطق غربی کشور بیگانه‌اند با این نوع موسیقی آشنا کند.
رضایی اظهارداشت: موسیقی نماینده هنر ایرانی است، تئاتر و سینما وارداتی هستند اما موسیقی هنری اصیل است.

  • عکس از جام جم آنلاین

انتشار آلبومی بی کلام از مهدی وجدانی

آلبوم جاده‌های بارانی سومین اثر بی‌کلام به آهنگسازی و نوازندگی مهدی وجدانی به بازار موسیقی عرضه شد.
به گزارش ملودی از خبرگزاری شبستان، در این آلبوم ۹ قطعه با نام‌های آن‌سوتر گاهی، ماه در آب، دست‌های بی‌تو، اما دور، تریلوژی باران، از پشت پنجره و … قرار دارد که تماما با ساز گیتار اجرا شده است.
آلبوم جاده‌های بارانی در استودیو دیلمان توسط مهرناز محبتی ضبط و توسط آرمین کارباف میکس و مستر شده است. از وجدانی نیز تاکنون آلبوم‌های تاریکی زیبا و اشک‌هایی از بهشت به بازار آمده است که با استقبال علاقه‌مندان موسیقی بی‌کلام مواجه شده است.

گفتنی است، وجدانی دارای تحصیلات آکادمیک موسیقی بود و از سال ۸۶ نیز رهبر ارکستر نوای صلح است و اجراهایی در خانه هنرمندان ایران، تالار رودکی، تماشاخانه سنگلج و همچنین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر به روی صحنه برده است.

وجدانی در خصوص آخرین اثر خود گفت: تأکید بر فضاهای دراماتیک، پرهیز از پرش‌های ملودیک، پرهیز از تاکیدهای زیاد و همزادپنداری با مخاطب از نمونه‌های بارز این آلبوم است و سعی شده تا شنونده با شنیدن این اثر به یک آرامش نسبی دست پیدا کند.

فرانک سیناترا و راه و روش سیناترایی

frank-sinatra

«فرانک سیناترا» خواننده‌ی صاحب سبکی است که در زمان خودش بازیگر مطرحی نیز بود. وی در سبک‌های جَز و پاپ به خوانندگی می‌پرداخت. سیناترا در سال ۱۹۱۵ از خانواده‌ای ایتالیایی در آمریکا متولد شد و در سنین نوجوانی، پس از حضور در اجرای زنده‌ی «بینک کرازبی» (خواننده‌ی معروف دهه‌های ۱۹۲۰ و ۳۰ میلادی) اشتیاق فراوانی برای خواننده شدن پیدا کرد.

فایل صوتی را بشنوید (فایل از رادیو کوچه)

فرانک با تلاشی تحسین برانگیز شروع به کار و جمع‌آوری پس‌انداز کرد تا بتواند به رویای خواننده شدن خود جامه‌ی عمل بپوشاند. مدتی بعد، تنها شغلی که وی به‌دست آورد خوانندگی در گروهی بسیار کوچک و غیرحرفه‌ای بود که درآمد اندکی برای او داشت. در سال‌های پایانی دهه‌ی ۳۰ و هم‌زمان با حضور فرانک سیناترا در یک گروه جز، نوازنده‌ی سازهای بادی این گروه به وی کمک کرد تا تکنیک‌های ادای صحیح کلمات و همین‌طور چگونگی استفاده از دم و بازدم در خوانندگی را بیاموزد. این فرد در حین آموزش دادن به سیناترا متوجه‌ی کشش بالای صدای فرانک شد و از او خواست که با تمرین و کار مداوم، صدایش را بهتر کند تا در آینده به یکی از خواننده‌های مطرح قرن بیستم تبدیل شود.

frank-sinatra-01

دهه‌ی ۴۰ برای فرانک با ورود به هالیوود، بازی در نخستین فیلم سینمایی و حرفه‌ای تر شدن شیوه‌ی خواندنش به‌عنوان یک آوازخوان جز، همراه بود. او در ابتدا به‌عنوان هنرمندی خوش‌چهره، سرخوش و محبوب دخترها شناخته می‌شد اما بعد از اتمام جنگ جهانی دوم، توانست چهره‌ی دیگری از خود را در انظار عمومی جا بیندازد. صدای وی پخته‌تر شد و دقت و وسواسی که در مورد انتخاب نقش‌های سینمایی نشان می‌داد فرانک را به‌صورت چهره‌ای موقر در عالم هنر و موسیقی نمایش داد و این صفات به ویژگی‌های شخصی وی نیز برمی‌گشت.

فرانک سیناترا بازی در فیلم‌های بسیار زیادی را تجربه کرد و در کنار بازیگرانی چون «مارلون براندو» و «گریس کلی» به ایفای نقش پرداخت. در سال ۱۹۵۳ وی به‌دلیل بازی در فیلم «از این‌جا تا ابدیت» موفق به دریافت جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

اوج موفقیت وی به‌عنوان خواننده‌ی جز و پاپ نیز در سال‌های دهه‌ی ۶۰ بود. این هنرمند در دوره‌ای از زندگی خود وارد سیاست نیز شد و با امضای قراردادی خود را متعهد به حمایت از حزب دمکرات آمریکا در آثار هنری‌اش کرد. فرانک سیناترا در سال ۱۹۷۱ پس از فعالیتی نسبتن طولانی در زمینه‌ی خوانندگی و هنرپیشگی، بازنشستگی‌اش را به‌طور رسمی اعلام کرد و بعد از آن دوره، فعالیت جدی در حوزه‌ی آوازخوانی نداشت.

گفتنی است وی در سال ۱۹۹۸ در سن ۸۲ سالگی از دنیا رفت. فرانک سیناترا دنباله‌روهای زیادی داشت و تاثیر قابل توجهی بر نسلی از آوازخوان‌های موسیقی جز گذاشته است.

آبا وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد

abba

نام گروه راک بریتانیایی «جنه‌سیس»، گروه سوئدی «آبا» و «جیمی کلیف» چهره‌ی شاخص موسیقی رگه در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد.
به گزارش مجله‌‌ی موسیقی ملودی به نقل از خبرآنلاین، مراسم تقدیر از چهره‌های صاحب‌نام موسیقی روز دوشنبه در هتل معروف «والدورف آستوریا» در نیویورک برگزار شد و علاوه بر «جنسیس»، «آبا» و «جیمی کلیف» نام دو گروه «هالیز» و «استوجز» نیز در تالار مشاهیر ثبت شد.
«بنی اندرسون» خواننده و ترانه‌سرا و «آنی-فرید پرینزسین ریوس» خواننده، به نمایندگی از گروه «آبا» در مراسم بیست و پنجمین دوره‌ی معرفی اعضای تالار مشاهیر راک اند رول حضور داشتند و قطعه‌ای را هم اجرا کردند.

گروه چهار نفره‌ی «آبا» در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی با آهنگ‌هایی مانند «ملکه رقصان» و «من را می‌شناسی، تو را می‌شناسم» در سطح بین‌المللی به موفقیت تجاری بسیار دست پیدا کرد و پدیده‌ای فرهنگی شد.
سال گذشته نمایش فیلم موزیکال «ماما میا!» با بازی «مریل استریپ» که بر مبنای یکی از آهنگ‌های «آبا» ساخته شده بود نام این گروه را بار دیگر سر زبان‌ها انداخت. گروه «آبا» در سال ۱۹۸۲ منحل شد.
«فیل کالینز»، «مایک راترفورد»، «تونی بنکس» و «استیو هکت» از گروه «جنه‌سیس» (Genesis) نیز در این مراسم حضور داشتند، اما «پیتر گابریل» از خواننده‌های اولیه‌ی گروه در مراسم تقدیر شرکت نکرد.

گروه‌ها یا خواننده‌ها با گذشت ۲۵ سال از توزیع اولین اثرشان برای ثبت در تالار مشاهیر راک اند رول، واجد شرایط می‌شوند. هر سال حدود ۶۰۰ نفر از چهره‌های حرفه‌ای دنیای موسیقی پنج خواننده یا گروه را برای ثبت در تالار معرفی می‌کنند.

اولین گروه پذیرفته‌شدگان در تالار مشاهیر راک اند رول، در سال ۱۹۸۶ معرفی شدند. «جیمز براون» هنرمند صاحب‌نام موسیقی فانک، «ری چارلز» هنرمند نابینای موسیقی جَز و «الویس پریسلی» مبدع سبک راک اند رول، از جمله کسانی هستند که پیش از این نام آنها در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شده است.

درگذشت ۱۸ هنرمند موسیقی در سال ۸۸

امسال عرصه‌ی موسیقی جمعی از بزرگانش را از دست داد. پرویز مشكاتیان، فرامرز پایور، شهریار فریوسفی، فرمان بهبود و …. جمعی از اهالی موسیقی بودند كه در خاك آرمیدند.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی در آغاز سالی که پشت سر گذاشتیم در ۲۸ فروردین «استاد محمد حسین كیانی»، شاهنامه‌خوان شاخص و پیش‌كسوت منطقه‌ی قشقایی در ۱۰۸ سالگی درگذشت. در خرداد ماه «قادر عبداله زاده» معروف به «قال مه‌ره» از نوازندگان چیره‌دست شمشال کردستان از دنیا رفت.

در ۱۵تیر ماه درگذشت «شهریار فریوسفی» نوازنده‌ی‌ تار و سه‌تار، جامعه‌ی هنری کشور را داغ‌دار كرد. فریوسفی متولد ۱۳۳۵بود و در طول زندگی هنری‌اش از حضور استادانی چون علی اكبر شهنازی، هوشنگ ظریف و جلیل شهناز بهره‌های فراوان برد.

بر اساس این گزارش در تاریخ ۳۰ شهریور خبر درگذشت «پرویز مشكاتیان» نوازنده‌ی مطرح سنتور جامعه‌ی هنری را بهت‌زده كرد. او بر اثر ایست قلبی در منزل‌اش از دنیا رفت. «پرویز مشکاتیان» متولد ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور بود. او به عنوان یك آهنگ‌ساز، نوازنده‌ی سنتور، استاد دانشگاه و پژوهش‌گر فعالیت بسیار موفقی در عرصه‌ی هنر كشور داشت.

تصنیف «دشتی»، «غم انگیز»، «آستان جانان»، «شیدایی»، «سرانداز»، «سرو ناز»، «بیداد»، «كرد بیات»، «رزم مشترك»، «وطن»، «ایرانی»، «چوپانی پیروزی»، «طلوع»،‌ «جان جهان»، «سركش»،«دل انگیزان»، «گل‌نوش»، «صبح است ساقیا»، «چكاد»، «افسرده حال»، «شكر و شكایت»، از جمله آثار ماندگار اوست كه با صدای شهرام ناظری، محمدرضا شجریان و… ثبت شده‌اند.

هم‌چنین «محمدرضا كاكاوندی» یكی از اعضای كانون سازندگان ساز در سانحه‌ی هوایی هواپیمایی كاسپین جان باخت. كاكاوندی سازنده‌ی ساز كمانچه در سال ۱۳۶۷ فعالیت هنری خود را در زمینه‌ی ساخت آلات موسیقی در رشته كمانچه‌سازی آغاز كرد. وی توانست در سال ۱۳۸۲ در هجدهمین جشنواره‌ی موسیقی فجر در بین نوازندگان و سازندگان كمانچه، ساز خود را به عنوان یك كمانچه‌ی برگزیده مطرح كند و لوح افتخار را به كار خود اختصاص دهد. «حسن یوسف زمانی» آهنگ‌ساز برجسته كه حدود ۱۲ سال پیش به کانادا عزیمت کرده بود نیز در مرداد ۱۳۸۸ از دنیا رفت.

به گزارش ایسنا مرحوم یوسف زمانی بیش از ۴۰۰اثر با کلام و بی‌کلام و با همکاری نوازندگان و خوانندگان مختلف (از جمله محمدرضا شجریان و نادر گلچین) ساخته است که بسیاری از آنها جزو آثار ماندگار موسیقی ایرانی به شمار می‌روند.

شهریورماه هم «سید غلامرضا دبیری» ـ نوازنده‌ی ترومبون و پیانوـ و «فرخ حدادی» ـ نوازنده‌ی تارـ را از جامعه‌ی موسیقی ایران گرفت. سید غلامرضا دبیری متولد اردیبهشت ۱۳۱۱ از فارغ التحصیلان هنرستان عالی موسیقی و نوازنده سازهای بادی بود كه سال‌ها در اركستر سمفونیك تهران عضویت داشت.

فرخ حدادی متولد ۱۳۱۷ شهرستان كرمانشاه از ۱۶ سالگی در رادیو ایران به تك‌نوازی تار پرداخت. وی هم‌چنین مقامات تنبور را نزد استادانی همچون «نور علی الهی» و «درویش امیر حیاتی» فراگرفته ودر نوازندگی تنبور صاحب سبك بود.

«مصطفی گرگین‌زاده» موسیقی‌دان پیش‌کسوت روز ۱۴ مهر در بیمارستانی در تهران از دنیا رفت. گرگین زاده متولد سال ۱۳۰۱ در یکی از محله‌های قدیمی تهران و کارمند بازنشسته راه آهن بود که آموزش‌موسیقی را در «مدرسه‌ی موزیک نظام» نزد استادانی چون «غلام‌حسین مین‌باشیان»، «سروان داود نجمی» و «ایروانی اعظم» شروع کرد.

آذر ماه با درگذشت «فرامرز پایور» آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی برجسته سنتور ایرانی در سن ۷۷ سالگی همراه شد.

این هنرمند موسیقی متولد ۱۳۱۱ در تهران است و از سال ۱۳۲۸ تحت تعلیم «ابوالحسن صبا» قرار گرفت و پس از شش سال، موفق به فراگیری دوره‌ی كامل ردیف موسیقی ایرانی (روی سنتور) و دریافت تقدیرنامه‌ای از صبا شد.

گردآوری، تنظیم و ارائه‌ی آثار هنرمندان قدیمی موسیقی ایران مانند: «درویش‌خان»، «عارف قزوینی»، «مرتضی ‌نی‌داوود»، «عبدالله دوامی»، «علی‌اكبر شیدا» و … بخشی از فعالیت‌های گسترده‌ی پایور هستند.

«شیخ‌محمد بیابان‌گرد» پیش‌کسوت موسیقی مقامی خراسان شمالی نیز در آذر ۸۸ از دنیا رفت. شیخ‌محمد از زمان کودکی هنر نواختن موسیقی مقامی را از پدرش آموخت و در مجالس متعدد به اجرای موسیقی می‌پرداخت، وی در اکثر سازها مهارت کافی داشت و در نواختن سازهایی مانند سورنا، دهل، کمانچه، دوتار و به‌خصوص «قوشمه» از تسلط كافی برخوردار بود. وی دارای مقامهای زیادی در جشنواره‌های شهرستانی، استانی و کشوری بود و در سن ۸۳ سالگی بر اثر بیماری از دنیا رفت.

ایسنا گزارش داد: دوشنبه ۲۱ دی ماه «سیمین آقا رضی» نوازنده‌ی پیش‌کسوت ساز قانون پس از یک دوره بیماری درگذشت. این نوازنده‌ی قدیمی قانون متولد سال ۱۳۱۷ در تهران بود و سهم به‌سزایی در نشر و گسترش این ساز مهجور داشت. وی با ارکسترهای مختلف از جمله ارکستر مرحوم خالقی همکاری داشت و در تهیه‌ی آلبوم‌های متعدد با صدای خوانندگان مختلفی همکاری کرده بود. یکی از آخرین کارهای آقارضی همکاری در ساخت موسیقی فیلم روز واقعه اثر مجید انتظامی بود.

در بهمن ماه «علی اكبر مهدی‌پور دهكردی» نوازنده‌ی برجسته‌ی سرنا از دنیا رفت. استاد علی اکبرمهدی‌پور سال ۱۳۱۴ در خانواده‌ای از ایل بختیاری به دنیا آمد و نواختن سرنا، کرنا و کمانچه را در میان خانواده خود فراگرفت. او درکنار سرنانوازی گاهی نیز بنا به ضرورت دهل می‌نواخت و به تکنیک‌های موسیقی آوازی ایل بختیاری آشنایی داشت. به واسطه‌ی همین آشنایی بود که در موسیقی تیتراژ سریال «روزی روزگاری» به آهنگ‌سازی «فرهاد فخرالدینی» و به کارگردانی «امرالله احمدجو» سرنا نواخته است.

در اسفند ۸۸ «ملا کمال‌خان هوت» خواننده و موسیقی‌شناس بزرگ سیستان‌وبلوچستان در سن ۶۸ سالگی به دلیل ضعف جسمی در شهرستان «چابهار» از دنیا رفت.

ملا کمال‌خان به سبك پهلوانی می‌خواند و آثار او از اصیل‏ترین و قدیمی‏ترین گونه‏های موسیقی بلوچی محسوب می‌شود و اعتبار و ارزش بسیاری نزد بلوچ‏ها دارد. دوران كودكی او در روستا و آزادانه در دل طبیعت به مكاشفه‌ی محیط و بازی گذشت. او در نوجوانی متوجه علاقه و گرایش خود به موسیقی وشعر شد. شعرها وملودی‌ها را به خاطر می‌سپرد و می‌خواند.

گفته می‌شود كمال خان از محبوبیت و معروفیت زیادی در بلوچستان برخوردار است، تا ‌آنجا كه برخی از موسیقی‌دوستان خود را مرید كمال خان می‌دانند و در بیشتر خانه‌ها آثاری ازاجراهای استاد وجود دارد.

«تهمورث کشکولی» خواننده‌ی برجسته موسیقی محلی قشقایی نیز در اسفند ۸۸ بر اثر ایست قلبی در شیراز درگذشت. کشکولی وسعت صدایی منحصر به فردی داشت و تنها کسی بود که همراه با ساز سرنا و در گام‌های بالای این ساز توانایی اجرای آواز داشت که در نوع خود بسیار عجیب بود. او همچنین در خوانندگی لری نیز از توانایی ویژه ای برخوردار بود.

«فرمان بهبود» نوازنده و مدرس پیشكسوت پیانو نیز اسفند ماه از دنیا رفت. او از موسیقی‌دانان فارغ التحصیل از هنرستان عالی موسیقی بود که سال‌ها در محضر «امانوئل ملیک اصلانیان» و خانم «اقلیا کمباجیان» آموزش دیده بود.

«استاد حسان اگزار چنانی‌زاده» نوازنده‌ی چیره‌دست و حماسه‌خوان پرآوازه دو روز پس از نواختن در بیست‌وپنجمین جشنواره‌ی موسیقی فجر درگذشت. استاد چنانی زاده از ۱۲ سالگی به خوانندگی و نوازندگی روی آورد که در واژگان بومی به آن «شاعری» می‌گویند. او بیت‌خوان حماسی خوی و بیت خوان آل‌الله است و هنر شاعری در خانواده آنان موروثی است.

چنانی‌زاده نزد بزرگانی نظیر «اکران شروبه» که سبک خواندن در خوزستان را تغییر داد آموزش دید. و هم به «بیت‌ها» و هم به «سطور» آشنایی کامل داشت.

و بالاخره در سال ۸۸ «حجت‌الله البرزی» عضو پیوسته‌ی كانون نوازندگان سنتی خانه‌ی موسیقی و نوازنده‌ی تمبك هم درگذشت.

عکس‌های دیوید گیلمور

[imagebrowser id=13]

«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود. گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است.

[nggallery id=13]

دیوید گیلمور یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار

david-gilmour

«دیوید گیلمور» خواننده و گیتاریست گروه «پینک فلوید» ۶۴ سال قبل در چنین روزی (۶ مارس ۱۹۴۶) متولد شد. این هنرمند انگلیسی علاوه بر همکاری با گروه راک پیشروی پینک فلوید، به‌عنوان تهیه کننده‌ی موسیقی با هنرمندان دیگر نیز کار کرده و در بخشی از دوران حرفه‌ای خود فعالیت انفرادی نیز در حوزه‌ی موسیقی داشته است. دیوید گیلمور نوازنده‌ی لیدگیتار است و در تک‌نوازی این ساز، سبک مختص خودش را داراست که از گیتار بلوز تاثیر پذیرفته، وی به‌عنوان یکی از بهترین تک‌نوازان گیتار الکتریک شناخته می‌شود.

«فایل رادیویی را بشنوید»

 

دانلود – ۱٫۷۰ مگابایت

در سال ۲۰۰۷ خوانندگان مجله‌ی Guitar World تک‌نوازی‌های دیوید گیلمور را در ۳ اثر از پینک فلوید جزو ۱۰۰ تک‌نوازی برتر گیتار در جهان انتخاب کردند. هنرنمایی گیلمور در آهنگ معروف Comfortably Numb به‌عنوان چهارمین اثر برتر از تک‌نوازی‌های تاریخ موسیقی انتخاب شده است.
گیلمور به‌خاطر فعالیت‌های بشردوستانه و شرکت در خیریه‌ها در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، شهرت یافته است. این هنرمند و عضو سابق گروه پینک فلوید، ۴ آلبوم انفرادی را تهیه و ضبط کرده و ۶ تک آهنگ را نیز در کارنامه‌ی فعالیت خود دارد.

گفتنی است که مدتی قبل «راجر واترز» بیسیست مشهور و تکرارنشدنی گروه «پینک فلوید» اعلام کرده بود که در طی این سال‌ها چندین بار از گیلمور تقاضا کرده که پینک فلوید را دوباره دور هم جمع کنند، اما او پاسخی نداده است. فاش کردن این مطلب سبب خشم هواداران و دلخوری عده‌ای از آن‌ها شد. البته این موضوع از شایستگی یک موزیسین زبده، کم نخواهد کرد.

گروه آوازی تهران و اجرای قطعاتی ازپایور ومشکاتیان

tehran-avazi-group

گروه آوازی تهران به سرپرستی میلاد عمرانلو با اجرای قطعاتی از فرامرز پایور، شهریار فریوسفی و پرویز مشكاتیان یاد این هنرمندان درگذشته را زنده كرد.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی به نقل از فارس، در پنجمین روز از برگزاری بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر گروه آوازی تهران به سرپرستی میلاد عمرانلو به روی صحنه آمدند.
قبل از اجرا عمرانلو گفت: متأسفانه امسال تعدادی از اساتید موسیقی‌مان را از دست داده‌ایم بر این اساس ما در این اجرا قطعاتی از این هنرمندان را اجرا خواهیم كرد.
این رهبر گروه هم‌چنین از مخاطبان خواست تا به احترام این هنرمندان در گذشته، یك دقیقه سكوت كنند.
اجرای گروه آوازی تهران با قطعه‌ی راز و نیاز فرامرز پایور آغاز شد و این گروه در ادامه، شیدایی از شهریار فریوسفی، رزم مشترك از پرویز مشكاتیان، خوشه چین از روح‌الله خالقی، خاك مهرآئین از علی‌اكبر قربانی، توی ماهنیسی از كولیو و قطعات محلی ساری گلین و كوچه لره را اجرا كردند كه در این بخش یك نوازنده‌ی تنبك و وحید تاج، به‌عنوان خواننده‌ گروه آوازی را همراهی كردند.
بنابراین گزارش، گروه آوازی تهران پس از استراحتی كوتاه به روی صحنه آمدند و قطعاتی از موسیقی كلاسیك از روسینی، باخ، برامس، استارك، ممدوف، مك كارتنیكو و ساكوف را با برخی حركات نمایشی اجرا كردند.
كنسرت گروه آوازی تهران با حضور پدرام فریوسفی و مصطفی پورتراب در تالار رودكی به كار خود پایان داد.

انصراف جلال ذوالفنون از بخش تک‌نوازی اساتید

بخش «تک‌نوازی اساتید موسیقی ایران» در بیست و پنجمین جشنواره‌ی بین المللی موسیقی فجر سه شنبه ۱۱ اسفند ماه در حالی با دونوازی تمبك استاد «محمد اسماعیلی» و سنتور «محمد ثابت» و هم‌چنین دونوازی كمانچه‌ی استاد «هادی منتظری» و دف «محسن علیزادگان» در تالار وحدت اجرا می‌شود، كه به نظر می‌رسد استاد «جلال ذوالفنون» انصراف خود را برای شركت در این بخش اعلام كرده است.

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از سایت شهر، در حالی‌كه روابط عمومی بیست و پنجمین جشنواره چند روز مانده به آغاز جشنواره‌ی بیست و پنجم اعلام كرده بود كه استاد ذوالفنون در بخش تك‌نوازی اساتید موسیقی ایران حضور خواهد داشت، اما با اعلام برنامه‌های این بخش در روزهای اخبر به نظر می‌رسد استاد ذوالفنون در فهرست برنامه‌های این بخش حضور ندارد.

براساس این گزارش در بخش تك‌نوازی اساتید موسیقی ایران، محمد اسماعیلی، هادی منتظری و محسن علیزادگان برنامه‌های خود را اجرا می كنند. استاد هادی منتظری در سال ۱۳۳۴ در كرمانشاه متولد شد و نزد نوازنده‌ی چیره دستی به نام محمود مرآتی شروع به فراگیری موسیقی كرده است، وی تحصیلات خویش را در دانشكده‌ی هنرهای زیبا گذراند و از وجود هنرمندان بزرگی چون نورعلی خان برومند،‌ محمدرضا لطفی، علی اصغر بهاری و محمدرضا شجریان بهره گرفت.

استاد محمد اسماعیلی متولد ۴ شهریور ۱۳۱۳ رشت است. شیوه‌ی نوازندگی محمد اسماعیلی، به سبك استاد محمد حسین تهرانی است. محمد اسماعیلی از امكانات تنبك مانند چوب، در نت های تنبك استفاده می كند و نوازندگی ایشان بسیار تكنیكی است.

سعید ثابت نیز نوازنده‌ی موسیقی مقامی و سنتی است و در سال ۱۳۲۸ در تهران متولد شده است. وی در رشته نوازندگی سنتور نزد استاد پایور تحصیلات خود را ادامه داد و موفق به دریافت لیسانس از دانشگاه هنر شد. وی هم‌اكنون مشغول تدریس در دانشگاه هنر و هنرستان‌های موسیقی دختران و پسران است.